บททั้งหมดของ แดนตะวัน: บทที่ 1 - บทที่ 10

52

1

บรรยากาศรอบข้างที่เต็มไปด้วยต้นไม้และท้องทุ่งทำให้หนุ่มๆ ที่ร่ำสุรากันอยู่มีความสุขบันเทิงใจเป็นที่สุด เหล้าเถื่อนดีกรีร้อนแรงที่ผลิตขึ้นมาล็อตใหม่ทำให้คนดื่มถึงกับเมาหัวทิ่ม แต่ไม่ใช่แดนตะวันอย่างแน่นอนเพราะเขาคอแข็งมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แม้ว่าเหล้านั้นจะดีกรีร้อนแรงสักเพียงไหน แดนตะวัน สมุทรากร หนุ่มวัย 33 ปี เจ้าของใบหน้าคมสัน ร่างสูงเพรียวแข็งแรง เขาเป็นเจ้าของโรงงานผลิตเหล้าเถื่อนซึ่งมีรายได้มหาศาลเป็นลำดับต้นๆ ของจังหวัด แดนตะวันจ่ายเงินอย่างถูกกฎหมาย จึงไม่มีปัญหาเรื่องการค้าขาย จุดขายของเขาคือการคิดสูตรเหล้าใหม่ๆ ขึ้นมาเอง โดยเฉพาะยาดองสมุนไพรสูตรเฉพาะที่อร่อยจนเป็นที่ติดอกติดใจของลูกค้าทุกคนที่แวะเวียนกันมาลิ้มลอง“เฮีย...” เสียงเรียกของสาวน้อยทำเอาคนถูกเรียกเหล้าพุ่งออกจากปาก สำลักจนหูตาแดงไปหมด ชายหนุ่มหันขวับไปมองสาวน้อยวัยยี่สิบแล้วสะดุ้ง“เซี้ย!” อุทานแบบไม่ต้องกลัวว่าใครจะด่า เขากวาดสายตามองลูกน้องสองสหายที่ยืนก้มหน้างุด มือกุมเอาไว้ด้านหน้าด้วยสายตาหงุดหงิด ก่อนจะเกาหัวไปมา“ได้ยินว่าเฮียจะไปเก็บค่าเช่าบ้าน ขออัญไปด้วยนะ อยากไปช่วยเฮียทำมาหากิน” คนน่ารักอ้อนสุดฤทธิ์สุดเดช
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-13
อ่านเพิ่มเติม

2

“น้ำขิงกำลังจะอาบน้ำน่ะค่ะ ไม่รู้ว่าคุณแดนจะมาเก็บค่าเช่าเลยไม่ได้เตรียมต้อนรับ” คนพูดยิ้มหวานหยด ทอดสายตาออดอ้อนทำท่าทีเหมือนอยากให้ลากขึ้นเตียงเสียอย่างนั้น“แหม... ไม่ได้เตรียมต้อนรับ ชิ! นุ่งกระโจมอกออกมาโชว์ร่องอกขนาดนี้ ยังไม่เรียกเตรียมต้อนรับอีกเหรอ” คนรู้ทันบ่นอุบ น้ำขิงน่าจะรู้ว่าแดนตะวันต้องมาเก็บค่าเช่าบ้านวันนี้แดนตะวันมองร่องอกน้ำขิงไม่วางตา คนมีของดีให้โชว์ เขาก็แค่มองไม่เห็นจะแปลกอะไร“ไม่เป็นไร” แดนตะวันตอบอย่างใจดี“เดี๋ยวน้ำขิงไปเอาน้ำเย็นๆ มาให้นะคะ” น้ำขิงบอกเสียงอ่อนเสียงหวาน ชะม้ายชายตาจนน่าตบให้คว่ำ อัญชัญขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน“โอ๊ย! ดึงหูเฮียทำไม” คนได้สติสะดุ้งโหยงหลังจากน้ำขิงเดินไปหลังบ้านแล้ว“เฮียมองนมปลอมอีกแล้ว ยายน้ำขิงหน้าพลาสติกเฮียไม่รู้หรือไง ยายนี่หนักกว่ายายชบาอีกนะ ปลอมตั้งแต่หัวยันนิ้วเท้า”“พลาสติกก็สวย” เขาเถียงแล้วยกยิ้ม คล้ายอยากแหย่คนตรงหน้าให้โมโห“โอ๊ย! หยิกทำไม เจ็บนะโว้ย”“เดี๋ยวนี้โว้ยกับน้องนะ เดี๋ยวเหอะๆ”“น้ำเย็นๆ จ้ะ” น้ำขิงพูดเสียงหวาน ขัดการทะเลาะวิวาทอย่างเอาเป็นเอาตายของสองหนุ่มสาวหล่อนนำน้ำมาเสิร์ฟพร้อมก้มลงจนเห็นร่อง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-13
อ่านเพิ่มเติม

3

“เราไม่เคยโฆษณาให้มาเล่นเสียหน่อย มันมาเล่นของมันเอง ช่วยไม่ได้” เขายักไหล่ก่อนจะเดินเลี้ยวเข้าตลาด เริ่มเก็บค่าแผงขายของที่ตลาด“ถ้าเราไม่เปิดจะมีคนมาเล่นไหม” เธอยังเถียงไม่ลดลด อยากเถียงให้ชนะเขานี่แหละ“เราไม่เปิดคนอื่นก็เปิด” เขาตอบคนที่เดินตามมาติดๆ ก่อนจะยื่นมือไปรับเงินจากแม่ค้า ตลาดที่นี่เปิดขายทุกวัน ทำเลดีมากเพราะอยู่ใกล้โรงพยาบาล โรงเรียนและศูนย์ราชการ สินค้าจึงขายดี จึงทำให้มีรายได้ทุกวัน บางวันก็ให้ลูกน้องมาเก็บ แต่ถ้าวันไหนเขาว่างก็จะมาเก็บเอง“คนอื่นทำไม่ดีเราก็ไม่เห็นต้องไปทำตาม”“ได้ข่าวว่าอยากทำนมให้เท่าลูกมะพร้าวไม่ใช่เหรอ ถ้าไม่เอาเงินพวกนี้ทำ แล้วจะเอาเงินที่ไหนทำ เราน่ะไม่ต้องไปอิจฉาคนอื่นเขาหรอก เดี๋ยวเฮียให้เงินไปทำเอง อยากให้ใหญ่กว่าลูกมะพร้าวก็ได้” เขาพูดอย่างจริงจังจนน่าหมั่นไส้“ที่ไหนกันเฮีย ใครจะไปทำนมน่าเกลียดเท่าลูกมะพร้าว” อัญชัญเหวใส่ เป็นเรื่องธรรมดาที่สองหนุ่มสาวจะเถียงกันคอเป็นเอ็นในทำนองนี้ แม่ค้าพ่อค้าแถวนี้จึงเห็นเป็นเรื่องชินตา แถมยังเอ็นดูเสียด้วยซ้ำ ที่ดินตรงนี้สมัยก่อนไม่ใช่ของแดนตะวัน เขาทุ่มเงินซื้อเพราะเห็นว่าทำเลดี ก่อนจะมาเปิดเป็นตลาด แ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-13
อ่านเพิ่มเติม

4

“อัญ!” เสียงดุๆ ที่เรียกอยู่ทำให้อัญชัญซุกหน้าเข้าหาหนักขึ้นไปอีก เขาอาจจะไม่ได้คิดอะไรมากมายหากตรงนั้นไม่ใช่สัดส่วนความเป็นชายที่มักตื่นตัวอยู่เสมอ“ยายเด็กลามก อยากโดนตีก้นว่างั้น”“เฮียอย่าเสียงดังสิ อัญจะนอน” เธอทำเสียงกระซิบกระซาบปรามเขา“ก็นอนให้มันดีๆ หน่อย ไม่งั้นไปนอนที่อื่นเลย” เขาก้มลงมองคนที่ซุกหน้าเข้ามาจนตอนนี้ถูไถกับเป้ากางเกงตุงๆ ไม่ยอมละห่าง“โอ๊ย! เฮีย จู่ๆ ก็ลุก” แดนตะวันลุกแบบไม่สนใจร่างที่กลิ้งตกลงไปกับพื้น เธอร้องโอดโอย ก่อนจะหน้างอยื่นมือไปให้เขาดึงขึ้นจากพื้นชายหนุ่มส่ายหน้าไปมาอย่างรำคาญ แต่พอยื่นมือไปเท่านั้นแหละ เธอก็กระตุกร่างสูงของเขาลงไปหาอย่างไม่ทันตั้งตัว ก่อนจะกอดคอหนาแล้วหอมแก้มเขาฟอดใหญ่“ยายเด็กหื่น”“แก้มเฮียห๊อมหอม” เธอใช้ลิ้นชุ่มฉ่ำเลียแก้มสากนั้นเบาๆ แดนตะวันขนลุกซู่ เบี่ยงหลบแทบไม่ทัน“เลียเหมือนหมา แก้มเปียกไปหมดแล้ว” เขาบ่นอย่างไม่จริงจังนัก“แก้มเฮียน่าเลีย”“จะกลับก่อนไหม เฮียจะให้ชิตไปส่ง” ชิตหรือชิตพงศ์เป็นลูกน้องคนสนิทของแดนตะวัน และเป็นคนที่เขาไว้ใจมากที่สุด คอยคุมบ่อนของที่นี่“ไม่เอา”“ง่วงไม่ใช่เหรอ จะอยู่อีกทำไม”“เฮียนัดใครเอาไว้ร
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-13
อ่านเพิ่มเติม

5

อัญชัญหรี่ตามอง มันจะง่ายอะไรขนาดนั้น ไม่น่าเชื่อเลย เธอนำเสื้อผ้ามาให้น้ำขิงซัก อีกฝ่ายก็ทำอย่างว่าง่าย... แต่เดี๋ยวก่อนนะ“ซักมือสิ ซักเครื่องทำไม”“ซักไปแล้วค่ะ”“แล้วไป ซักแล้วไปทำความสะอาดบ้านด้วยนะ”“ค่ะ” น้ำขิงรับคำ อัญชัญหรี่ตามองอีก วันนี้ยายน้ำขิงมาแปลก แต่เธอก็ไม่ได้คิดอะไรมากมาย รู้สึกง่วงก็เลยไปงีบ กำชับให้น้ำขิงทำงานบ้านให้เสร็จอัญชัญนอนหลับไปได้พักใหญ่ พอตื่นขึ้นมาเธอก็ไม่เห็นน้ำขิงอยู่ในบ้านอีก ถามสาวใช้ก็ไม่มีใครเห็น“ผ้าก็ยังไม่ได้ตาก นังน้ำขิงนี่ยังไงนะ”“พี่แก้วคะ รบกวนตากผ้าให้ด้วยค่ะ แล้วนี่นังน้ำขิงมันไปไหเสียแล้วล่ะคะ” เธอเอ่ยถามสาวใช้คนสนิท“ไม่เห็นเหมือนกันค่ะคุณหนู” แก้วตอบแล้วจัดการเปิดฝาเครื่องซักผ้า พอดึงผ้าออกมาจากเครื่องซักผ้าเท่านั้นแหละ ก็ต้องอุทานเสียงดัง“ว้าย! ตายแล้ว”“มีอะไรคะพี่แก้ว ห้ะ!” อัญชัญอุทานตาโตกับเสื้อผ้าที่ดึงออกมาจากเครื่องซัก...“ทำไมถึงขาดแบบนี้คะคุณหนู”“นังน้ำขิงต้องแกล้งแน่ๆ เลย แล้วนี่นังนั่นมันไปไหนของมันนะ”“ไม่ทราบค่ะ พี่ไม่เห็นเลย ไว้ใจไม่ได้เลยผู้หญิงคนนี้ ดูสิคะ เสื้อผ้าดีๆ ราคาแพงขาดหมดเลย” แก้วพูดแล้วถอนใจเฮือกใหญ่“หร
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-13
อ่านเพิ่มเติม

6

“อย่าหาเรื่องกันดีกว่า” แดนตะวันพูดอย่างเบื่อหน่าย“คนอย่างมึงนี่มันน่าหาเรื่องว่ะ” ธันวาเหยียดปากมองสบตาอีกฝ่ายด้วยสายตาดุดัน อัญชัญรู้ดีว่าคนทั้งสองไม่ลงรอยกัน เพราะมีเรื่องตั้งแต่หนหลัง สมัยที่เธอยังเป็นเด็กน้อย“กูไม่อยากยุ่งกับมึง” แดนตะวันกระชากมือที่ธันวาตรงเข้ามาขยำคอเสื้อของเขาเอาไว้ ธันวานิ่วหน้าเมื่อมือใหญ่บีบมือเขาจนเจ็บ“กูไม่เคยลืมว่ามึงทำระยำอะไรเอาไว้”ธันวานิ่วหน้า พูดเสียงดุดัน“คนอย่างมึงมันพูดไม่รู้เรื่อง” แดนตะวันโต้กลับ เขาเบื่อที่จะต้องพบเจอกับธันวา อดีตเพื่อนรักที่พูดจาไม่รู้เรื่อง“มึงต่างหากไม่เป็นลูกผู้ชาย กล้าทำแต่ไม่กล้ารับ”“ถ้าการเป็นลูกผู้ชายคือต้องรับในสิ่งที่ไม่ได้ทำ กูว่าคนเราไม่จำเป็นต้องเป็นลูกผู้ชายก็ได้ว่ะ” แดนตะวันตอกกลับ เขาไม่ชอบให้ใครมาพูดจาบังคับขู่เข็ญให้ทำอะไรตามใจเพื่อรักษาหน้าหรือเพื่อให้สบายใจ ในขณะที่เขาเป็นฝ่ายทุกข์ใจ ทุกอย่างมันต้องว่าไปตามจริงเขาคิดเสมอว่าชีวิตเป็นของเขา ไม่มีใครบังคับอะไรใครได้ ถ้าทุกอย่างเกิดขึ้นด้วยการบังคับมันก็อยู่ได้ไม่นาน สักพักก็ต้องทนไม่ไหวสำหรับอัญชัญนั้นไม่ใช่การบังคับ คนอย่างเขาถ้าไม่ต้องการ ใครก็บังคั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-05
อ่านเพิ่มเติม

7

ชายหนุ่มกำหมัดแน่น ก่อนจะต่อยไปที่ผนังอย่างเจ็บใจ แดนตะวันรู้ทุกอย่าง แต่ไม่ยอมบอกเขา เห็นเขาเป็นไอ้โง่ไอ้งั่ง พูดจาสนับสนุนให้เขาจีบลูกพลับ ทั้งๆ ที่รู้อยู่แก่ใจว่าหล่อนมีใจให้ตัวเองแท้ๆ ใจลึกๆ เขาอิจฉาแดนตะวันที่เป็นเพียงแค่เด็กเก็บมาเลี้ยง แต่โชคดีมีพ่อแม่บุญธรรมร่ำรวย ชีวิตเพียบพร้อมไม่เหมือนเขาที่พ่อแม่ไม่ได้ร่ำรวยอะไร ชีวิตค่อนข้างปากกัดตีนถีบและค่อนข้างขัดสนลูกพลับชอบแดนตะวันเพราะอีกฝ่ายร่ำรวยแต่อีกฝ่ายยังมาตีหน้ายิ้มแย้ม บอกให้เขาสารภาพรักเธออีก ดีที่เขาตื่นเต้นไปห้องน้ำเสียก่อน ไม่อย่างนั้นคงหน้าแตกยับเยินธันวาเดินคอตกออกมาด้านนอก เขาพยายามระงับอารมณ์โกรธเอาไว้อย่างที่สุด เห็นสีหน้ายิ้มแย้มหัวเราะของเพื่อนทั้งคู่แล้วเจ็บจี๊ดในอกเหมือนน้ำกรดรินรดใจ ธันวาสูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ ลึกๆ พยายามทำใจว่าลูกพลับไม่ได้รักเขา เขาเองก็ควรจะถอย“อ้าวธัน เป็นอะไรเห็นนั่งซึมๆ” แดนตะวันเอ่ยถามเมื่อเห็นเพื่อนซึมๆ ไป ไม่ค่อยพูดค่อยจาเหมือนก่อน “ไม่มีอะไร ทำรายงานกันเถอะ” ธันวาปฏิเสธ แม้จะอิจฉาแดนตะวัน แต่ลึกๆ แล้วเขายอมรับว่าแดนตะวันดีกับเขามาก“คืนนี้น่าจะดึก ถ้าขี้เกียจขับรถกลับบ้านก็นอนบ้าน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-05
อ่านเพิ่มเติม

8

“จัดการมันเลยเฮีย” ทั้งแดนตะวันและธันวามีวิชาการป้องกันตัวไม่ต่างกัน เพราะสมัยก่อนเรียนมวยไทยจากอาจารย์คนเดียวกัน แต่ตอนหลังแตกคอกัน เดินคนละเส้นทางเหมือนคู่ขนาน กระนั้นทั้งสองก็หมั่นฝึกฝนวิชาการต่อสู้มาทุกรูปแบบซึ่งฝีมือกินกันไม่ลงท่าแม่ไม้มวยไทยผสมกับศิลปะการป้องกันตัวที่ต่างไปฝึกฝนกันมาทำให้ทั้งสองต่างฟาดฟันเข้าหากัน หมัด เข่า ศอก ต่างฝ่ายผลัดกันเพลี่ยงพล้ำ ผลัดกันได้เปรียบ เสียงเชียร์ดูเหมือนจะดังกระหึ่มขึ้นรอบๆ ตัวเมื่อเริ่มมีกองเชียร์แห่กันเข้ามาดูเสียงหมัดเข่าศอกดังอย่างต่อเนื่อง ทั้งสองยังเตะต่อยกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ถ้าฝ่ายไหนเพลี่ยงพล้ำ ฝ่ายนั้นคงได้ตายคาตีน โดนเหยียบจนจมดินแน่ๆ เรื่องความเป็นเพื่อนแต่หนหลังถูกทิ้งเอาไว้เป็นอดีตไปแล้วแดนตะวันไม่ได้อยากมีเรื่องกับธันวา แต่ในสภาวะเช่นนี้นเขาต้องสู้และต้องชนะด้วย“โอ๊ย!” ธันวาเสียทีให้แดนตะวันเพราะมัวแต่อยากจะเอาชนะ เลยลุยแหลก แดนตะวันถอยบ้างตั้งรับบ้าง ไม่ได้ลุยแหลกเหมือนอีกฝ่าย เขารอจังหวะจัดการธันวาจนล้มตึงลงบนพื้นเท้าใหญ่เหยียบหน้าอกของธันวากดจนแทบจมดิน ธันวาฮึดฮัดไม่ยอมแพ้ ลูกน้องคนอื่นๆ จะกระโจนเข้าหากัน แต่คน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-05
อ่านเพิ่มเติม

9

“อัญเป็นนักชิมเหล้า เฮียก็รู้”“เหอะ! เมาเป็นหมา” อัญชัญหน้างอเมื่อโดนว่าเช่นนั้น แต่เธอก็เดินเข้าไปชะโงกดูไก่อบฟางที่เขาเอาออกมาวางบนถาดใบใหญ่เรียบร้อยแล้ว“หอม... อยากเหล้า”“ยายเด็กขี้เมา ไปเรียนที่โน่นอย่าไปเมาหัวราน้ำอีกล่ะ”“เมาไม่ได้เหรอ เฮียยันต์ยังไม่เห็นขี้บ่นเหมือนเฮียเลย”“เป็นผู้หญิงเมามากๆ ไม่ดี ต้องมีสติ”“ค่ะเฮีย” คนรับปากทำจมูกฟุดฟิด“เฮียหั่นให้หน่อย จะชิมๆ” เธอยิ้มแป้นแล้นใส่เขา“ทำให้กินแล้วยังจะต้องหั่นให้กินอีก มือมีไหม หรือเป็นง่อย”“อ้ำๆๆ เร็วๆ ป้อนด้วย” คนตัวเล็กอ้าปากรอ แดนตะวันส่ายหน้าไปมา ก่อนจะหั่นไก่ เป่าเบาๆ ให้คลายร้อน แล้วจัดการป้อนไก่อบหอมกรุ่นเข้าปากอีกฝ่ายเพื่อตัดรำคาญ“หือ... อร่อย ไปที่โน่น ต้องคิดถึงไก่อบฟางของเฮียแน่ๆ เลย”“ปิดเทอมค่อยกลับมากิน” เขาใจอ่อนจนได้ ทั้งๆ ที่ปากบอกว่าเรียนให้จบก่อนค่อยกลับมา อยากให้อยู่ที่โน่นไปก่อน“เฮียเจ็บปากมากไหม” เธอเอ่ยถามมองเขาตาปริบๆ“เจ็บ แต่ไม่มาก รำคาญมากกว่า”“รำคาญไอ้เฮียธันใช่ไหม อัญเองก็รำคาญ หาเรื่องอยู่ได้”“รำคาญเรานั่นแหละ”“แค่ก ๆ ๆ“ คนที่เคี้ยวไก่อบฟางถึงกับสำลัก มองค้อนคนที่เดินหนีไปนอนเอกเขนกอย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-05
อ่านเพิ่มเติม

10

“ไม่ต้องแต่งแล้วค่ะเฮีย มานอนแก้ผ้าเลยค่ะ นอนแก้ผ้าดีนะคะ มันไม่อึดอัด” คนแก่แดดหัวเราะคิกคัก สายตาซุกซนจนน่าหวดก้นสักทีสองที“ยายเด็กบ๊อง แล้วทีตัวเองใส่เสื้อผ้าครบชุด”“เฮียอยากให้ถอดเหรอ ได้ค่ะ ได้...” เธอทำท่าจะแกะกระดุมชุดนอน เขารีบห้ามเอาไว้แทบไม่ทัน“ไม่ต้องๆ” เขาทำเสียงดุ เธออมยิ้มที่กวนอารมณ์เขาได้“นึกว่าอยากเห็นนมสดของอัญ”“เป็นผู้หญิงยิงเรือ กระดากปากบ้างไหม”“กระดากปากเรื่องอะไรคะ” คนถามทำไขสือได้อย่างน่าหมั่นไส้ที่สุดแดนตะวันไม่ตอบ เขาขี้เกียจทะเลาะกับยายตัวเองแสบแบบเธอ พอสวมชุดนอนเสร็จก็มานั่งบนเตียง เธอก็เริ่มทายาให้“ต้องทายาทุกวันจนกว่าจะหายนะคะ เดี๋ยวมีรอยแผลเป็น เข้าพิธีแต่งงานแล้วเจ้าบ่าวของอัญจะไม่หล่อ” เขาตะครุบมือของเธอเอาไว้เพราะทาๆ ไปเธอก็ไล้ใบหน้าของเขาเสียอย่างนั้น“จะนอนห้องนี้ว่างั้น”“ค่ะ” คนตอบรับทิ้งตัวลงไปนอน ทำเนียนดึงผ้าห่มมาคลุมจนถึงอก กอดตุ๊กตาหมีเน่าของตัวเองแน่นแดนตะวันโคลงศีรษะไปมา ก่อนจะสอดตัวลงไปนอนด้วย แต่ต้องผวาเมื่อเธอสวมกอดเขาแนบแน่น“อย่ากอด มันร้อน” เขาดันร่างของเธอออกห่าง แต่อัญชัญกอดเขาอย่างเหนียวแน่นเหมือนลูกลิงตัวน้อย“แหม... กับน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-05
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status