All Chapters of เหลี่ยมเสน่หาวิวาห์สวาท: Chapter 61 - Chapter 70

“ไม่คิดจะขอบคุณสักคำหรือไง” คนหน้ามึนเอ่ยถาม“ไม่จำเป็น คนเราทำอะไรหวังผลก็แบบนี้แหละ เรียกร้องจะเอานั่นเอานี่ ฉันไม่ได้ขอให้คุณช่วยเสียหน่อย และก็ออกไปได้แล้ว ฉันจะฉี่”“ดุชะมัด แต่พี่กลัวน้องมุกเป็นอะไรไป พี่เฝ้าอยู่ในห้องน้ำด้วยดีกว่า”“ไม่ได้ คนบ้า คุณอยู่แล้วฉันจะฉี่ได้ยังไงล่ะ”“พี่อยากอยู่เป็นเพื่อนนี่นา เดี๋ยวหกล้มในห้องน้ำไปจะทำยังไง เอาเป็นว่าไม่มองแล้วกัน ทั้งๆ ที่พี่ก็เห็นหมดทุกซอกทุกมุมแล้ว”“เอ๊ะ! อย่ามากวนอารมณ์นะ คนทะลึ่ง ลามก” เธอต่อว่าหน้าแดงก่ำ“พี่หันหลังให้ก็ได้ โอเคนะ” ภครัฐไม่อยากกวนอารมณ์คนป่วย เขายังต้องมีเรื่องคุยกับเธออีกหลายเรื่องเพื่อให้เข้าใจตรงกัน ดังนั้นไม่สมควรที่จะทะเลาะกันในตอนนี้เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มหันไปแล้ว มุกอันดาจำต้องค่อยๆ ยกผ้าถุงโรงพยาบาลขึ้น สายตาก็เหลือบมองเขาอยู่ไม่ยอมวาง ใจเต้นแรงเพราะกลัวเขาจะหันกลับมา แต่เขาก็ยังยึดมั่นคำเดิม นั่นคือไม่หันมาจนเธอทำธุระส่วนตัวเสร็จ“เสร็จแล้ว”ประโยคกระชากของหญิงสาวทำให้ภครัฐหันมามอง เธอยืนหน้าตูมอยู่ด้านหลัง เขาไม่สนใจเดินเข้าไปประคองหญิงสาวที่พยายามหลีกหนีแต่เพราะเจ็บแผลจึงต้องยอมอีกครั้ง“อย่าดื้อสิ

“งั้นมาแล้วก็ทานกันเถอะ” ภครัฐเบียดนันทวัฒน์กระแทกออกไปไกลๆ ก่อนจะวางข้าวของบนโต๊ะหัวเตียงเพื่อจะจัดใส่จานให้หญิงสาว นันทวัฒน์ทำท่าจะเข้ามาจัดการด้วยหมัดหนักๆ สักหมัดแต่ต้องชะงักเมื่ออีกฝ่ายดึงปืนออกมาจากเอว“ปืนที่ฉันถืออยู่ลูกกระสันเต็มแม็ก ถ้าลั่นออกไป จะพรุนไปกี่รูนะ” ภครัฐแกล้งเล็งปืนใส่นันทวัฒน์จนอีกฝ่ายผวา“เฮ้ย! อย่านะ อย่าเล่นบ้าๆ เดี๋ยวปืนลั่น” นันทวัฒน์ละล่ำละลักบอกปากคอสั่น เขายังไม่อยากตายตอนนี้“งั้นก็ไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้เลย ฉันจะป้อนข้าวเมีย พวกชู้ แฟนเก่า เห็บ หมัด ริ้น ไร ออกไปได้แล้ว ไป๊!!!” ภครัฐไม่คิดว่าปืนที่มรรคให้ติดตัวเอาไว้จะเป็นประโยชน์ขนาดนี้“ไปแล้วๆ มุกผมไปก่อนนะครับ” นันทวัฒน์ได้แต่เก็บความเจ็บใจไว้ในอก คอยดูเถอะ เขาต้องเอาคืนอย่างแน่นอน“ป่าเถื่อน” มุกอันดาหน้างอเมื่อเธอแกล้งเขาไม่สำเร็จ“อย่าพูดมากเมียจ๋า กินข้าวกันได้แล้ว ผัวจะป้อนให้ถึงปากเลย ถ้าเมียขี้เกียจเคี้ยว ผัวจะเคี้ยวให้แล้วก็ป้อนให้กับปากเลย มามะ”“ยี้! น่าเกลียดที่สุด” มุกอันดาหน้าแดงร้อนเห่อ ค้อนตาเขียว“ทีกับผัวทำเป็นน่าเกลียด กับมันอี๋อ๋อเดี๋ยวนะ พี่หึงรู้หรือเปล่า”“ชิส์! ร้อยไม่เชื่อ พัน

หญิงสาวรู้ดีว่าภครัฐแกล้งนันทวัฒน์ ทั้งแกล้งตักกับข้าวตรงกันบ้าง พอนันทวัฒน์ตักกับข้าวให้เธอ เขาก็เอาจานไปรับบ้าง แกล้งป้อนอาหารให้เธอบ้าง คนที่รื่นเริงที่สุดในโต๊ะอาหารดูจะเป็นภครัฐที่สามารถแกล้งคนอื่นได้ แต่มีหรือเธอจะยอมอะไรง่ายๆ นั่นไม่ใช่นิสัยของเธอ อยากแกล้งกันนักใช่ไหม ได้เลยเธอจะจัดให้เต็มคราบเลยคอยดู“มาค่ะพี่รัฐ เดี๋ยวมุกป้อนให้”ภครัฐหูผึ่งเมื่อได้ยินน้ำคำแสนหวานจากคนในอ้อมแขนที่พยายามดิ้นขลุกขลักอยู่ตลอดเวลา ทันทีที่เขาอ้าปากจะพูดแม่ตัวดีก็ยัดช้อนที่มีพริกขี้หนูเผ็ดจากจานยำทะเลเข้ามาเต็มปาก“อร่อยไหมคะพี่รัฐ ทานเยอะๆ นะคะ” มุกอันดาใช้มือประกบปากของอีกฝ่ายเอาไว้ ให้เขากลืนพริกลงท้องไปให้ได้“แค่กๆ ๆ ๆ” ภครัฐสำลักไอจนหน้าแดงไปหมด รีบยกน้ำขึ้นดื่มแทบไม่ทัน นันทวัฒน์มองอย่างขบขัน แอบส่งสีหน้าเยาะเย้ยไปให้เสียไม่ได้“อร่อยไหมคะ ไม่เห็นตอบมุกเลย” มุกอันดายิ้มอย่างสะใจ คนอย่างเธอเหรอจะยอมให้เขาแกล้งง่ายๆ“อร่อยมากเลย ไม่เชื่อจะป้อนให้ถึงปากเลย” ภครัฐคว้าหมับเข้าที่ท้ายทอยของหญิงสาวแล้วบดจูบส่งพริกที่ยังหลงเหลืออยู่เข้าไปในปากนิ่ม มุกอันดาตาโต ทั้งอายอายเพราะมีนันทวัฒน์นั่งอยู่ด้ว

มือนิ่มลูบคลำแล้วรูดไล้ไปมาอย่างคนอารมณ์ร้อน“เดี๋ยวก่อนมุก” คนไม่พร้อมตกใจเมื่อเห็นหญิงสาวทำอะไรกับร่างกายของเขา“ไม่ไหวแล้ว อย่าดื้อ อย่าขัดใจมุกสิ เดี๋ยวตีตายเลย”“อ๊ากก โอ๊ะ อ๊า...”ครางพร้อมกันเมื่อเธอไม่ฟังเสียง ประคองแก่นชายเอาไว้ด้วยมือนิ่มให้ตั้งตรงรอรับกายสาวที่สวมสอดเข้าไปโอบอุ้มครอบไปรอบตัวตนที่เริ่มตื่นตัวมุกอันดานิ่วหน้าด้วยความเจ็บเสียวพอๆ กับคนใต้ร่างที่จุกพอสมควร เนื่องจากเธอกดร่างพรวดลงมาอย่างไม่ออมแรง“โอ้ว... อ๊ะ!”ทั้งสองครางพร้อมกันพร้อมกับเสียงหอบ มุกอันดานั่งแบ็บอยู่บนกายชาย มือทั้งสองวางแนบกับหน้าท้องแกร่งเพื่อให้ตัวเองได้คุ้นชินกับการเชื่อมประสานที่รุนแรงและรวดเร็ว เสียงหอบหายใจเร็วรี่จนทรวงสาวกระเพื่อมไหว“มุกใจเย็นๆ อ๊า...” อดครางไม่ได้เมื่อเธอเริ่มขยับหมุนวนสะโพกไปมาเหมือนแกล้ง“อย่าดื้อสิคะ นอนเฉยๆ มุกเหนื่อยนะ” มุกอันดาตบที่สะโพกสอบสองสามครั้งก่อนจะกดฝ่ามือที่หน้าท้องแกร่งแล้วยกสะโพกผายขึ้นแล้วกดลง พร้อมกับเสียงร้องครางของคนใต้ร่างที่ก่อเกิดความเสียวซ่านจากจุดเชื่อมประสาน“มุกอย่าแรงเกิน”ภครัฐรู้ดีว่าหากเธอกระแทกลงมารุนแรงนักอาจจะเป็นอันตรายกับเขาได้ เ

“ก็เพราะที่บ้านเขาเป็นหนี้ไง คงอยากจะได้เงินจากน้องมุก ดูโน่นสิ” ภครัฐชี้ไปที่กล้องที่อยู่อีกด้านของห้องที่บันทึกภาพทุกอย่างเอาไว้“ว้าย!!!” มุกอันดาสะดุ้ง หันขวับมามองสบตากับภครัฐอีกครั้ง“ใช่ นายนั่นแอบอัดวีดีโอเอาไว้ คงหวังไว้แบล็กเมลน้องมุก แต่ตอนนี้มันมีแต่ภาพของเราสองคนนะ”“มุกจะลบมันออกเดี๋ยวนี้”“อย่าเลย”“ทำไม โรคจิตหรือพี่รัฐจะเอาไว้แบล็กเมลมุก”“ไปกันใหญ่แล้วมุก พี่หมายความว่าเก็บไว้ดูเล่นสองคนไง”“บ้า ไม่เอาหรอกค่ะ เดี๋ยวมันหลุดออกไป น่าเกลียดตายเลย”“งั้นแล้วแต่มุกเถอะ” ภครัฐยอมแพ้ เมียว่าไง เขาก็ว่าตามเมีย เมียโหด ไม่กล้าหือคร้าบบบ...“ไว้ก็ดีค่ะ ฮิฮิ” ภครัฐมองสีหน้าเจ้าเล่ห์ของหญิงสาว เธอเอื้อมมือมาแกะเชือกที่มัดเขาเอาไว้ ภครัฐสะบัดมือไปมา รู้สึกโล่งที่ได้เป็นอิสระ“พี่รัฐจะไปไหนคะ” เธอกดหน้าอกเขาเอาไว้แล้วขึ้นคร่อมทับ บังคับไม่ให้เขาหนีลงจากเตียง“คะ... คือว่าพี่” ภครัฐตะกุกตะกัก เมื่อเห็นสายตาของหญิงสาว“นอนพักตั้งนานแล้ว พี่รัฐน่าจะหายเหนื่อยแล้วนะคะ” มุกอันดาลูบไล้แผ่นอกกว้าง การได้เป็นผู้นำเกมรักทำให้เธอติดใจเข้าให้แล้วหมายความว่ายังไง หายเหนื่อย หรือเธอจะขืนใจเขา