Lahat ng Kabanata ng ซ่านรัก: Kabanata 11 - Kabanata 20

“พี่ปราชญ์คะ ดูน้องเพชรมองเดือนสิคะ เดือนกลัวจังเลยค่ะ เขาทำท่าเหมือนจะฆ่าเดือน เขาต้องคิดแผนการจะฆ่าเดือนเหมือนที่เขาทำกับพี่ดาวแน่ๆ เลยค่ะ” นับเดือนที่ถูกปราชญ์พะเน้าพะนอเช็ดหน้าเช็ดตาให้ ซบที่ อกกว้างแล้วเอ่ยฟ้อง ก่อนจะเหยียดปากมองเด็กสาวตรงหน้าอย่างสมเพชเวทนา โดยที่ไม่ให้ปราชญ์เห็นน้ำเพชรมองคนทั้งสองอย่างโกรธเคือง แต่สำหรับปราชญ์ เธอมองเขาอย่างน้อยใจ“อาปราชญ์เลือกยายนี่ใช่ไหม ยายอสรพิษนี่มันตอแหล” น้ำเพชรกระชากเสียงถาม คนอย่างเธอก็ไม่ยอมอะไรง่ายๆ เหมือนกัน“เพชร พูดจาไม่น่าฟัง”“ใช่สิ ใครจะเหมือนนางนี่ ตกลงอาปราชญ์เลือกมันใช่ไหม ตอบเพชร มาสิ” ปราชญ์ไม่ตอบ เขาไม่แยแสกับเสียงพูดคุยของเธอด้วยซ้ำ เธอน้อยใจอย่างที่สุด ก่อนจะวิ่งหนีออกจากร้านไปด้วยน้ำตานองหน้า แต่เขาไม่มีโอกาสได้เห็น“พี่ปราชญ์ตามไปสิคะ แกคงเสียใจ” นับเดือนเหยียดยิ้ม แกล้งพูดให้ตัวเองเป็นคนดี ทั้งๆ ที่สะใจเป็นบ้าที่ปราชญ์เลือกเธอ แต่ไม่เลือกนางเด็กเหลือขอนั่นกระดูกมันคนละเบอร์กัน ขี้โวยวาย ขี้วีนขนาดนั้น ไม่มีใครทนได้หรอก ถึงจะสาวสดกว่า ก็ไม่ได้หมายความว่าจะดีกว่าเสียหน่อย“ปล่อยไปเถอะ นิสัยแบบนี้ ให้สำนึกว่า

“ที่นี่ยังอากาศดีเหมือนเดิมนะคะพี่ปราชญ์”นับเดือนเกาะติดปราชญ์แจ“ใช่ครับ เวลาเหนื่อยๆ เครียดๆ พี่ก็จะมาพักผ่อนที่นี่”“น้ำทะเลก็ใสค่ะ น่าเล่นจัง”“ตามสบายเลยนะครับ” เขาบอกอย่างใจดี“แต่วันนี้คงไม่ไหวค่ะ ขอตัวไปเก็บของก่อน”“เดือนไปพักก่อนนะ พี่ให้คนจัดเตรียมห้องเอาไว้ให้แล้ว” หลังจาก คล้อยหลังนับเดือนไปแล้ว ปราชญ์ก็ต่อโทรศัพท์หาใครบางคนทันที“เรียบร้อยแล้วนะ ตอนนี้เขาอยู่กับฉัน ฉันจะจับตามองไม่ให้คลาดสายตา นายไม่ต้องห่วง อือ... รู้แล้ว ช่วงนี้เขาคงยังไม่ได้ทำอะไรหรอก โอเค มีอะไรฉันจะบอกนายทันที” ปราชญ์กดวางสาย ก่อนจะเดินเข้าบ้านพักด้วยฝีเท้าเอื่อยเฉื่อยพอเข้าห้องมาก็เจอกับน้ำเพชรกำลังนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียง มือหนายื่นไปหวดสะโพกผายทันที“อุ๊ย! อาปราชญ์เข้ามาในห้องเพชรทำไมคะ”“นี่ห้องอา” เขาทำเสียงดุ“อ้าว... เหรอคะ” เธอทำหน้าเหลอหลา“อย่ามาเนียน”“เตียงนอนห้องอาปราชญ์นุ่มจังเลยนะคะ” เธอเปลี่ยนเรื่อง กลิ้งไป กลิ้งมาอย่างสบายใจ“วิวก็สวย ลมพัดเย็นสบาย ง่วงจังค่ะ” คนบอกว่าง่วงหาวหวอดๆ ซุกหน้ากับหมอน ขยี้ตาด้วยความง่วงเหมือนเด็กๆ ปราชญ์พาตัวเองขึ้นเตียงบ้าง ก่อนดึง

หมอกลับไปหลังแจ้งปราชญ์ว่าว่าน้ำเพชรพ้นขีดอันตรายแล้ว ต้องให้น้ำเกลือและรับประทานยาตามหมอสั่ง ปราชญ์โล่งใจที่เด็กสาวปลอดภัยเรื่องที่เขาสารภาพให้เธอฟัง มันก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก เขาโทษว่าเป็นความผิดของเธอ จริงๆ มันคือความผิดของเขา เขาไม่อยากโทษเด็กสาว อีกต่อไปแล้วปราชญ์มองร่างเล็กที่นอนหลับไปแล้ว ก่อนที่เขาจะกดจุมพิตที่หน้าผากนูนเกลี้ยงเบาๆ แล้วเดินออกจากห้องไปด้วยฝีเท้าเงียบกริบกรองแก้วรีบย่องเข้ามา หลังจากเจ้านายหนุ่มออกไปแล้ว มองเด็กสาว ที่แอบเปิดตามองข้างหนึ่ง“คุณปราชญ์ออกไปแล้วค่ะคุณเพชร” น้ำเพชรอาจจะออกฤทธิ์ออกเดชกับปราชญ์เพราะอยากเรียกร้องความสนใจ แต่กับคนในบ้านน้ำเพชรเป็น เด็กน่ารักและเอื้อเฟื้อมาก เรียกว่าได้ใจใครไปหลายๆ คน เพราะทั้งขี้อ้อน ทั้งเจ้าเล่ห์แสนซน แต่ก็มีน้ำใจกับคนทุกคน“สำเร็จ” เธอแตะมือกับแม่บ้านสูงวัย“คุณเพชรแสดงได้เหมือนจริงมากๆ เลยค่ะ ป้าอยากตบรางวัลให้ เสียจริง”“ฝีมือระดับเพชรไม่พลาดหรอกค่ะ”“แต่ป้าก็กลัวคุณปราชญ์จับได้จังเลยค่ะ ป้าคงโดนถอนหงอกแน่ๆ”“คิดมากจังค่ะ ป้าไม่พูด เพชรไม่พูด อาปราชญ์ไม่มีวันรู้หรอกค่ะ”“คุณเพชรทำได้เหมือนจริงเล

“อาปราชญ์...” ความแข็งกร้าวที่โจนจ้วงเข้ามาทำให้เธอกระดกสะโพกรับด้วยความวาบหวาม“เด็กหื่น”“อาปราชญ์ก็หื่น” เธอโต้กลับก่อนจะครางเสียงหลงเมื่อเขารวบเอวบางเอาไว้ กดเข้าหากึกๆ เป็นจังหวะร้อนแรงร่างหนากอดรัดจากทางด้านหลัง ผิวกายที่เริ่มชุ่มไปด้วยเหงื่อเสียดสี กันและกัน ไอร้อนปะทุออกมาเพราะบทรักร้อนแรงเสียงเนื้อกายที่แทรกสอดเข้าหากันล้ำลึกรุนแรงเสียงกระแทกแนบชิด ดังไปทั่วห้องทำงานกว้างเธอโยกสะโพกหยัดกายรับถี่ยิบ เขย่งปลายเท้าด้วยความเสียวซ่าน ในขณะที่ลานนมอวบอิ่มถูกเคล้นคลึงไปมาไม่หยุดหย่อน“อาปราชญ์...” ร่างน้อยร้องครางก่อนจะหวีดร้องเกร็งกระตุกด้วยความรัญจวนจิต ในขณะที่เขายังกระแทกเข้าหาอย่างหนักหน่วงเธอเกร็งร่างแล้วหยัดสะโพกรับอย่างถึงอกถึงใจ อุ้งมือใหญ่ฟอนเฟ้นหนักเน้น สะกิดยอดถันจนแข็งเป็นไตน้ำเพชรร้องครางเรียกชื่อคนที่สวมสอดเข้ามาในร่างเธอไม่หยุดหย่อนร่างน้อยผิวผุดผ่องไร้ไขมันส่วนเกินให้รกตาเพราะผ่านการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ ขณะนี้กำลังสั่นสะท้านด้วยความวาบหวามเขาชอบคนรักสุขภาพและดูแลตัวเอง น้ำเพชรเป็นคนที่รักตัวเองและดูแลตัวเองดีมาก สุขภาพของเธอสมบูรณ์แข็งแรงแทบไม่เคยป่วยเป็

“ฉันไม่ยอมเสียเขาให้ใครอีก แม้แต่แก นางน้ำเพชร” เธอไปเรียนภาษาต่อที่ต่างประเทศเพราะอยากให้เรื่องทุกอย่างของนับดาวเงียบลง คิดว่าเรื่องราวในอดีตจะทำให้ปราชญ์รู้สึกผิดและบาดหมางกับน้ำเพชรจนกระทั่ง ตัดขาดเธอคิดว่าเขาจะไม่มีวันยกย่องเด็กนั่นเกินหน้าเกินตานอกจากเมียเก็บในบ้าน แต่เธอก็ประมาทเกินไป กลับมาคราวนี้ ใครขวางเธอต้องตายแบบ นางพี่สาวสารเลวนั่นนับเดือนเลิกคิ้วขึ้นมองตัวเองในกระจก เหยียดยิ้มร้ายกาจ ไม่รู้ เป็นเพราะโชคเข้าข้างหรืออะไร คนที่เธอจ้างไปขับรถชนนับดาวทำงานสำเร็จไปพร้อมๆ กับทำให้ปราชญ์เข้าใจผิดว่านางเด็กน้ำเพชรใจร้าย ผลักนับดาว ให้โดนรถชน ทำให้เขาเสียใจมาก เกลียดนางเด็กนั่นจับใจ แต่เพราะเด็กนั่นกำพร้าเลยต้องอุปการะเอาไว้ต่อไปเธอยิ้มชั่วร้าย ยิ้มที่เคลือบไปด้วยยาพิษ เลียริมฝีปากไปมาอย่างกระหาย ใครขวางทางเธอมันต้องตายกันไปข้างหนึ่ง“ฉันนี่แหละภรรยาของพี่ปราชญ์ ไม่ใช่แก นางเด็กเหลือขอ!” เธอไม่น่านิ่งนอนใจเลย คิดว่าปราชญ์จะเกลียดนางเด็กนั่น แต่พอเห็นความสัมพันธ์ ของคนทั้งสองแล้ว กลับไม่ได้เป็นแบบนั้นขนาดตอนไปเที่ยวเกาะด้วยกัน เธออุตส่าห์ยั่วปราชญ์สุดกำลัง เขายังไ