คนนิ่งๆ พูดน้อยกลับทำให้เธอแทบขาดใจ เขาร้อนแรงและรุกเร้าหนักหน่วงจนเธอเสร็จสมอย่างรุนแรงเธอผวากอดเขาแนบอก ซุกหน้าเข้าหาด้วยความเสียวซ่านสุดใจ ชีวินอุ้มเธอขึ้นสู่อ้อมแขน พาออกไปยังนอกชานด้านนอก“คุณญ่าครับ”“คะ?” เธอมองหน้าเขา มองมือที่เขากุมเอาไว้อย่างขัดเขิน“ผมจะรับผิดชอบนะครับ”“ญ่า เอ่อ.. ยอมคุณเอง” เธอรู้ตัวว่ายอมเขาง่ายๆ จะว่าอารมณ์พาไปก็น่าจะใช่ แต่ใจเธอมันแปลกประหลาดตั้งแต่สบตาเขาที่งานแต่งงานของน้ำเพชรผู้เป็นเพื่อนรักแล้ว“แต่ผมไม่ยอมนะครับ”“ไม่ยอมอะไรคะ” เธอถามใบหน้าเหลอหลา“ไม่ยอมเสียตัวให้คุณง่ายๆ นะครับ”“แน้...” เธอค้อนเขา“จริงๆ แล้วผมเองก็รู้สึกว่าหัวใจไม่ปกติตั้งแต่เจอคุณครั้งแรก” เขามองสบตาเธอ ไล้มือของเธอเล่น“มันเร็วไปไหมคะ” เธอรู้สึกว่าตัวเองใจง่ายยังไงก็ไม่รู้“คนเราเวลาไม่สำคัญหรอกครับ พ่อแม่ผมเจอหน้ากันปิ๊งกันเลย แต่งงานกันอยู่ด้วยกันจนตายจากกันนะครับ”“คุณจะจีบญ่าเหรอคะ” เขาหัวเราะเบาๆ วรัญญาเป็นคนพูดตรงและดูจริงใจ“ผมว่าเราผ่านขั้นตอนนั้นไปแล้วละครับ” เธอหน้าแดงเมื่อเขาพูดแบบนั้นเหมือนโดนเย้า ชีวินเป็นคนแปลก เขาไม่เคยทำตัวคุกคาม แต่เธอรู้สึกว่าเขาคุกคามเข้า
最終更新日 : 2026-03-18
