All Chapters of ซ่านรัก: Chapter 21 - Chapter 30

นับเดือนจึงคิดว่าเขาคือของตายสำหรับเธอ!“คิดถึงเดือนจังเลย” คนพูดมองเธอด้วยสายตาลึกซึ้ง นับเดือนชะงักมือที่กำลังจะตักส้มตำเข้าปาก มองสบตาเขา บางทีเธอก็สงสัยตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงไม่รักผู้ชายคนนี้“คืนนี้ค้างที่นี่ไหม” เธอเอ่ยถามเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา แต่ใจเธอนั้นกระหายอยากรสรักจากเขา สายตาที่สื่อความหมาย เหมือนจะให้ชีวินรู้ว่าเธอรู้สึกเช่นไร“ได้สิ พรุ่งนี้วินหยุดงาน”“ทำงานที่เดิมไม่เบื่อบ้างหรือไง” เธอถามไม่จริงจังนัก แต่สำหรับชีวินแล้ว เขารู้สึกว่าเธอใส่ใจกับงานของเขา แม้ลึกๆ จะรู้ว่าเธอดูถูกหน้าที่การงานของเขาเพียงใด แต่ก็ยังสนใจ ถ้าไม่สนใจเธอจะไม่พูดถึงมันเลย“วินทำงานที่นี่แล้วสบายใจ เลยไม่อยากเปลี่ยนงานน่ะ” คำตอบของเขาทำให้เธอยักไหล่ เหมือนไม่สนใจจะพูดเรื่องนี้อีก แต่ก็ยังวกกลับมาเรื่องเดิมขณะมองเขา“ไม่เจอกันนานวินยังเหมือนเดิมเลยนะ ไม่คิดบ้างเลยเหรอว่าทำงานแบบนั้นจะได้สักกี่ตังค์ ต่อไปมีครอบครัวจะพอกินไหม” เธออดปากเอาไว้ ไม่ได้ ทำไมชีวินไม่รู้จักขวนขวายหารายได้ให้ตัวเองบ้าง การมีเงินมีงานที่ดี คือความสุขที่สุดของชีวิต อยากไปเที่ยวไหนก็ได้ไป อยากกินอาหารอร่อย แค

“คืนนี้จะนอนห้องอา?” ปราชญ์เลิกคิ้วถาม เขาก็อยากจะโกรธเธอ แต่บางทีก็โกรธไม่ลงเหมือนกัน“ค่ะ” คนตอบยิ้มแป้นแล้น“รู้ไหมนอนห้องอาจะไม่ได้นอนนะ”“ถ้าทำให้อาปราชญ์มีความสุขได้ เพชรยอมค่ะ” เธอช้อนสายตามองเขาด้วยสายตาหวานเชื่อม“ยายเด็กช่างยั่ว” เขาคลานขึ้นไปนอนบนเตียง ก่อนจะดึงเธอมากอดแนบอก“วันนี้เหนื่อยมาทั้งวัน เราก็ควรนอนได้แล้ว”“นอนก็นอนค่ะ” น้ำเพชรตอบรับอย่างว่าง่าย จนเขาต้องเหล่ตามอง เธอกอดซบอกเขาแบบเนียนๆ ตะกายร่างเขาเหมือนอีกฝ่ายเป็นหมอนข้าง“อย่าซน”“เปล่าซน แค่อยากกอดอาปราชญ์แรงๆ มันอุ่นดี”“ทำอย่างกับอาเป็นหมอนข้าง”“ก็อยากให้เป็นมากกว่านั้น”“อย่าอ่อยมาก เดี๋ยวจะไม่ได้นอน”“จริงๆ นะคะอาปราชญ์ ถามอะไรหน่อยสิคะ”“ถามอะไร ตอบได้ก็จะตอบ”“รักยายนับดาวมากเหรอคะ”“พูดถึงคนตายทำไม” เขาตอบกลับมาเสียงขรึม“เพชรอยากรู้”“เขาตายไปแล้ว อย่าไปพูดถึงเขาเลย”“แล้วนางนับเดือนล่ะ”“เรียกจิกคนอื่นว่านาง ไม่น่ารักเลย”“ยายนับเดือนก็ได้”“แล้วมันแตกต่างกันตรงไหน” เขาได้แต่ถอนใจกับประโยคคำถาม ของเธอ“มันอ่อยอาปราชญ์”“ใครจะอ่อยมันไม่สำคัญหรอก”“ทำไมคะ” เอ่ยถามอย่างสงสัย เงยหน้ามองเขา ในข

“เดือนขอโทษค่ะที่กดดันพี่แบบนี้ พี่อย่าถือโทษโกรธเดือนเลยนะคะ”นับเดือนรู้ดีว่าการบีบบังคับเขาไม่ใช่ทางออกที่ดี นอกจากเขาจะไม่ ตกลงแล้ว เขายังจะถอยห่างจากเธอมากขึ้น แค่หลอกล่อให้เขาออกจากบ้าน โทร. ไปยั่วแหย่ให้นางเด็กนั่นตามมา แค่นี้เธอก็ควรจะพอใจแล้วปราชญ์ไม่พูดอะไร เขาดึงเสื้อผ้าของเธอให้เข้าที่ ก่อนจะขอตัวกลับ“เดือนควรจะคิดให้มากเวลาจะทำอะไร มีสติให้มากๆ พี่เองก็เคย ขาดสติ พอได้สติมันก็จะเห็นอะไรๆ มากขึ้น ทุกคนเคยทำผิดพลาดกันมาทั้งนั้นแหละเดือน ไม่มีใครไม่เคยทำผิดหรอก” เขาพูดเตือนสติเธออีกครั้ง นับเดือนร้อนๆ หนาวๆ กับประโยคแปลกๆ ของปราชญ์ แต่เธอก็ปลอบใจตัวเองว่า... เขาไม่รู้เรื่องการตายของพี่สาวเธอหรอกและเขาต้องไม่รู้ไปจนวันตาย!นับเดือนเหยียดยิ้มมุมปาก อย่าคิดนะว่าเธอจะยอมง่ายๆ เธอกำจัดนางพี่สาวฝาแฝดไปได้แล้ว เธอก็ต้องกำจัดนางเด็กเปรต เสี้ยนหนามหัวใจออกไปจากชีวิตปราชญ์เหมือนกันปราชญ์ออกมาจากห้องของนับเดือนก็รีบโทร. ถามข่าวคราวน้ำเพชรจากลูกน้องทันที แต่ปรากฏว่าเธอหายไป หาไม่เจอ ลูกน้องของเขาเองก็มีเรื่องทะเลาะวิวาทตอนขับรถตามน้ำเพชรออกจากบ้าน ซึ่งตกลงกับคู่กรณีไม่ร

ถ้าชีวินไม่ซื่อสัตย์ เขาอยากตายก็สุดแต่เวรแต่กรรมแล้วกัน เธอเองก็คงช่วยอะไรเขาไม่ได้“เดือนทำงานนี้นานแล้วเหรอ”“ก็ไม่นานหรอก แต่เงินดี คนเราก็ต้องมีเงินไว้หล่อเลี้ยงชีวิต จะอยู่แบบอดๆ อยากๆ ไปทำไมล่ะ” เธอหยิบนมในตู้เย็นมาดื่ม มองชีวินนิ่ง ก่อนนั่งลงบนเตียง ค่อยๆ ขยับตัวลงนอนเคียงข้างเขา“วินมีน้องสาวฝาแฝดคนหนึ่งด้วยนะ” จู่ๆ เขาก็เอ่ยขึ้น คล้ายเล่าเรื่องครอบครัวให้เธอฟัง ตลอดระยะเวลาที่รู้จักกัน เขาไม่เคยเล่าเรื่องส่วนตัวให้เธอฟังเลย“จริงเหรอ” เธอถามอย่างแปลกใจไม่น้อย ที่จู่ๆ เขาก็พูดเรื่องน้องสาว ให้เธอฟัง“จริง”“แล้วตอนนี้เธอทำอะไรอยู่ไหนล่ะ”“ตายแล้ว” คนพูดหลับตาแน่น เหมือนจะละทิ้งความเจ็บปวดนั้น ไปจากใจ แต่เขาไม่มีวันทำมันได้“ทำไมถึงตายล่ะ” คนถามเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย มองคนที่นอนหลับตานิ่งอยู่บนเตียง“โดนหลอกน่ะ แล้วก็โดนฆ่าตาย”“คนโง่ก็ย่อมเป็นเหยื่อของคนฉลาด ใครฉลาดก็จะอยู่รอด ใครโง่ก็ตาย คนเราเกิดมาในโลกนี้เพื่อความอยู่รอด ไม่ใช่เกิดมาโง่ พ่ายแพ้ แล้วก็ตาย”“เดือนเป็นคนเข้มแข็งนะ” เขาลืมตาขึ้นมองเธอ นับเดือนยักไหล่ ก่อนจะเปิดทีวีดูอะไรไปเรื่อย“คนอ่อนแอคือคนถูกร

ชีวินพยายามอดทนกับพฤติกรรมของนับเดือนตลอดระยะเวลาที่ต้อง ทำตัวให้เธอเชื่อใจ เขาไม่เคยทำอะไรให้มีพิรุธ ปลอมตัวเป็นแค่พนักงานจนๆ ในบริษัทเล็กๆ ที่แสนยากจน เมื่อเธอตายใจ เขาก็จัดการรวบทีเดียว ถ้าก่อนหน้านี้เขาใจร้อน แหวกหญ้าให้งูตื่น คงจับไม่ได้ทั้งขบวนการแบบนี้นับเดือนนึกย้อนถึงอดีต การที่เขาเข้าหาเธอต้องได้ไม่ใช่เพราะความบังเอิญอย่างแน่นอน หรือนักเลงพวกนั้นที่มาทำร้ายฉกกระเป๋าเธอจะเป็นคนของชีวิน“ทุกอย่างนายจงใจเหรอ” นับเดือนกระชากเสียงถามเธอจำได้ว่าเขาบังเอิญผ่านมาช่วยเธอพอดี ท่าทางซื่อๆ ของเขาทำให้เธอเชื่อสนิทใจว่าเขาเป็นไอ้ทึ่ม เขาไม่เคยอยากได้เงินเธอ ไม่เหมือนผู้ชาย คนอื่น ยิ่งทำให้เธอไว้ใจเขาเข้าไปอีก“ใช่”“ไอ้สารเลว”“เธอเลวกว่า” ชีวินคุมตัวนับเดือนออกไปด้านนอก ตำรวจที่ตามเขามาล้อมจับพรรคพวกของหมอประเสริฐเอาไว้ได้ทั้งหมด“น้ำเพชร” เสียงของปราชญ์ดังขึ้น น้ำเพชรที่ยังงงๆ โผเข้ากอดคุณอาหนุ่มทันที“อาปราชญ์”“ปลอดภัยแล้วนะ”“นี่มันอะไรกันคะ”“ไว้อาจะเล่าให้ฟัง ตอนนี้ออกไปจากที่นี่ก่อนเถอะ” ปราชญ์ดึงร่าง เด็กสาวมากอดแนบอก เธอกอดเขาแนบแน่น ดีใจที่ได้เจอเขาไม่ต่างก