All Chapters of ปาหนัน: Chapter 61 - Chapter 70

ถ้าจะบอกว่านี่ยังเช้าอยู่ก็ไม่น่าจะถูก เพราะแสงแดดเริ่มส่องประกายร้อนแรงขึ้น พอได้กลิ่นหอมๆ ของอาหารตรงหน้าความหิวก็บังเกิด เธอมองปูนึ่งตัวโตๆ กุ้งทะเลหอมกรุ่นราคาแพงที่เธอไม่เคยได้กิน ไหนจะหมึกผัดฉ่าหอมกรุ่นและหอยลวกร้อนๆ กับน้ำจิ้มซีฟู้ดรสเด็ดที่กลิ่นของมันยั่วน้ำลายได้อย่างยอดเยี่ยม“ชอบกินอะไรบอกมา พี่จะบริการให้”“พี่กันต์บริการสาวๆ แบบนี้บ่อยเหรอคะ”“บ่อยมาก”“เหรอคะ” ปาหนันเสียงแผ่วก้มหน้าซ่อนสายตาไหววูบเอาไว้ แต่กันต์ก็ยังอุตส่าห์เห็นอย่างชัดเจน“พี่บริการสาวอยู่คนนึง รักมากด้วย”“รักมากด้วยเหรอคะ เค้าคงจะเป็นว่าที่ภรรยาของพี่กันต์น่ะสิคะ”เธอถามไปก็ตื้อในอก ทำท่าจะร้องไห้ กันต์เห็นอาการนั้นแล้วใจหนึ่งก็อยากแกล้ง อีกใจก็นึกสงสาร เขาไม่อยากให้สาวเจ้าน้ำตาตกและไม่อยากให้เธอคิดมากอีกด้วย ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะโดนแกล้งจนร้องไห้โฮ แต่ถ้าเป็นคนที่เขารัก เขาจะอธิบายให้เข้าใจ ไม่มีเรื่องคลางแคลงใจกัน เคลียร์ให้ชัดๆ กันไปเลย“เป็นภรรยาของพ่อพี่น่ะ รักมากเลย ทำอาหารก็อร่อย พูดเพราะ เป็นแม่บ้านแม่เรือน แล้วก็สวยที่สุด”ปาหนันตาโต เธอพอจะเข้าใจเมื่อนึกตามคำพูดของเขา เพราะภรรยาของพ่อก็คือแม่ ด

กันต์ยกแขนด้านบนข้างที่เธอนอนตะแคงขึ้นแล้วปาดลิ้นไปกับรักแร้ขาว ก่อนจะพาตัวเองมาดูดดื่มเต้านมอันอวบอิ่มจนร่างกายที่ประสานกันด้านล่างแนบสนิทเป็นเนื้อเดียว ปาหนันหวีดร้องครวญครางลั่นด้วยความรัญจวนใจ ขนลุกซู่ บทรักร้อนฉ่าของเขาทำให้เธอแทบขาดใจเสียในวินาทีใดวินาทีหนึ่งมือหนาเลื่อนไล้สัมผัสแผ่นหลังเนียน ก่อนจะวกลงมาหวดแก้มก้นขาวผ่องให้เธอหยัดกายตอบสนองเขาเต็มเหนี่ยว มือหนาทั้งขยำทั้งเคล้นคลึงสะโพกสาว เธอเสียวจี๊ดจับใจ เพราะทุกสัดส่วนดูตึงตัวถูกเขาบัญชาให้ทำตามอย่างไม่อิดออดกันต์พลิกร่างสาวให้นอนคว่ำแล้วกดกายเข้าออกถี่ยิบ ยิ่งท่วงท่านี้ทำให้เขาสามารถเข้าในกายเธอได้อย่างลึกซึ้งขึ้นไปอีก เขาเข้ามาหาจนเธออึดอัดเสียวซ่านอยากถอยหนี ความใหญ่โตที่ขยายขึ้นในทุกการเชื่อมต่อนำพาความกระสันเสียวจนริมฝีปากเผยอค้างครวญครางเสียงแหบแห้งสาวน้อยยอมให้เขานำพาไปในทิศทางที่ต้องการ ไม่ว่าเขาจะพาไปขึ้นเขาลงห้วย ไปสวรรค์หรือที่แห่งใด เธอก็พร้อมจะเกาะกอดตามติดร่างกำยำไปทุกลำนำเสน่หา กันต์กระแทกกายหนักหน่วง เขาผ่อนลมหายใจออกมาอย่างสุดกลั้น ประสานกับเสียงครางระงมแทบไม่เป็นภาษาของคนใต้ร่าง ก่อนที่ทุกอย่างจะแตกกระจา

“น้านิดนะเหรอ เลวที่สุด”“จริงๆ แล้วเสี่ยก็ไม่อยากจะยุ่งกับคนละแวกนี้หรอกนะ เพราะเดี๋ยวจะเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โต” ชัยวุฒิเล่าไป มือก็ลูบไล้เรือนร่างของปาหนันอย่างหื่นกระหาย หล่อนได้แต่สะบัดหนีแต่หนีไปไหนไม่ได้ เธอรู้สึกรังเกียจสัมผัสนี้จนแทบจะอาเจียน“จะพูดมากกับมันอยู่ทำไม ฉันอยากจะฟัดมันเต็มทน” ทินกรเอ่ยขึ้น ทั้งทินกรและชัยวุฒิต่างทำงานให้เสี่ยขาวมานานแล้ว แต่ชัยวุฒิจะเดินทางบ่อย ไม่เหมือนทินกรที่อยู่ช่วยงานที่นี่เป็นหลัก“มันอยากรู้ก็สงเคราะห์มันหน่อย มันจะได้นอนตายตาหลับ” ชัยวุฒิลูบคางสาวไปมา เธอสะบัดหนี เขาบีบจนแน่นดึงกลับมา“ตอนนี้รสอยู่ไหน” ปาหนันกระชากเสียงถามออกไป เธอยังค้างคาใจเรื่องเพื่อนอยู่ดี“อยู่ไหนไม่รู้ ตอนนั้นเพื่อนเธอโดนประมูลไปได้สำเร็จด้วยค่าตัวตั้งสองแสน ไอ้หมอนั่นคงพาไปฟัดอยู่ที่ไหนสักแห่งมั้ง”“เลว”“ฮ่าๆๆๆ ก็มันเป็นหนี้ เสี่ยก็เลยต้องทำแบบนี้” ชัยวุฒิรู้ดีว่าเจ้านายจะไม่ยุ่งกับคนละแวกนี้นัก เพราะถ้าเกิดลูกหลานใครหายไปก็จะยุ่งยากหากโดนแจ้งความ สาวๆ สวยๆ ส่วนใหญ่จึงถูกส่งมาจากทางเหนือ หรือไม่ก็เป็นสาวลาวตัวเล็กผิวขาว เป็นสาวซิงบริสุทธิ์ ไม่ประสีประสายิ่งได้ราคาด

“ใจเย็นๆ ครับแพรว แล้วคุณมาได้ยังไง”“แพรวหนีมาค่ะ แพรวกลัวไปหมด เขาทำร้ายแพรว”กันต์มองอดีตคนรักด้วยความสงสาร แพรวดาวมีร่องรอยโดนทำร้ายเขียวช้ำไปหมด อีกฝ่ายร้องไห้โฮ“แพรวจำได้ว่าคุณมีบ้านที่นี่ แพรวถามพี่เดลเอา” กันต์กระจ่างในใจว่าเธอรู้ได้ยังไงว่าเขาอยู่ที่นี่ ฟาเดลเพิ่งพูดถึงเธออยู่หยกๆ ไม่คิดว่าจะได้เจอเธออย่างไม่คาดคิด“เขาใจร้ายมากค่ะ ชอบตบตีแพรว ชอบดุด่า เขามีผู้หญิงคนอื่น มีบ้านเล็กบ้านน้อยมากมาย แล้วเขาก็...” แพรวดาวร้องไห้สะอึกสะอื้น กลืนคำพูดบางอย่างลงในลำคอ เพราะมันจุกจนเจ็บ“ถ้าอยากร้องก็ร้องนะครับ ผมจะอยู่ข้างๆ”“แพรวขอบคุณนะคะกันต์” แพรวดาวสะอื้นกับอกของชายหนุ่มจวนเจียนจะขาดใจ“คุณไม่เป็นอะไรแล้วนะครับ ไม่มีใครทำอะไรคุณได้แล้ว”“กันต์คะ คุณยังรักแพรวอยู่หรือเปล่า” แพรวดาวเงยหน้าขึ้นทั้งน้ำตา เธอสะอื้นปริ่มจะขาดใจ “แพรวขอโทษนะคะ แพรวทำให้คุณเสียใจ แต่แพรวขัดคุณแม่ไม่ได้”“อย่าคิดมากสิครับ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมก็ยังรักแพรวอยู่เสมอนะครับ ผมไม่ได้โกรธคุณเลยสักนิด”“กันต์” แพรวดาวโผเข้ากอดร่างสูงของอดีตคนรักแนบแน่น กันต์วางมือลูบหลังให้หญิงสาวเบาๆ เขารักเธอเหมือนเพื่อนคนห

กันต์สบถ เขาจับมั่นที่สะโพกกดกระทั้นกายด้วยใบหน้าเหยเกเมื่อช่องทางคับแคบบีบรัดเสียเขาแทบขาดใจ“จริงเหรอ” เธอโอบกอดเขากลับยิ้มปริ่มขึ้นมาในทันที“จริงสิ ตอนนี้มีเมียเป็นตัวเป็นตนแล้ว จะไปยุ่งกับเมียคนอื่นได้ไง แยกขาหน่อยสิครับคุณเมีย กระผมเข้าไปไม่ได้มันแน่นนะครับคุณเมีย” กันต์ครางซู้ดปากเมื่อเธอตอดรัดเขาจนหายใจแทบไม่ออก“คนบ้า ก็อยากใหญ่โตทำไม ให้มันเล็กกว่านี้สิ หนันไม่ผิดนะ พี่กันต์อยากหื่นเอง”เธอค้อนให้ ขารัดแผ่นหลังเขาเอาไว้ เพราะเขาเท้าแขนลงมาแยกขาเธอจนกว้าง สะโพกแอ่นลอยเด่นขึ้นมาให้เขากระชั้นกายควบขี่อย่างถนัด ลมหายใจร้อนแรงฟืดฟาดของเขาสัมผัสกับเธอรุนแรงในทุกจังหวะการผลักดันของสะโพกแคบสอบที่แข็งแกร่งประดุจอาชาไนย“ก็ต้องให้ทำแบบนี้บ่อยๆ สิจะได้เข้าง่ายๆ”“บ้า!” เธอทุบให้เสียหนึ่งทีด้วยความอาย“พี่กันต์บอกว่า อื้อ... พี่แพรวเป็นแฟนเก่า แล้วทำไมต้องกอดกันด้วย”“นี่ยัยเมียขี้หึง มาแอบมองตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมไม่ปรากฏตัว นิสัยเสียจริงๆ แอบฟังคนอื่นคุยกัน” กันต์พูดชิดริมฝีปากสวย กระแทกกายจนร่างน้อยใต้ร่างเขาสั่นสะเทือนไปตามจังหวะการขับเคลื่อน ปาหนันบิดปากคราง จิกมือกับแขนล่ำด้วยความก