Semua Bab เด็กมันยั่วเลยหลวมตัวหลงรัก: Bab 21 - Bab 30

“แค่เห็นเพื่อนมีความสุขเราก็มีความสุขแล้วจ้ะ” ดารินรับของฝากมาจากเพื่อนด้วยรอยยิ้ม“กำลังศึกษาท่ากามสูตรร้อยกว่าท่า” มาหยาพูดขำๆ ดารินหัวเราะกับสีหน้าฟินๆ ปนทะลึ่งของเพื่อนนัก มาหยาคือความสุขและเสียงหัวเราะในชีวิตของเธอ ดารินคิดเช่นนั้นเสมอ“อาหมอน่ารักและรักหยามากด้วย ห่วงใยหยาตั้งแต่เด็ก หยาโชคดีแล้วจ้ะที่มีอาหมอ”“หยาก็รักรินนะ” มาหยารู้ว่าเพื่อนเหงาเพียงใด บิดาไม่ค่อยใส่ใจ เวลาเพื่อนเหงาๆ เธอก็ชวนไปนอนด้วยกันที่บ้านเป็นประจำ“เราก็ดีใจนะที่มีหยาเป็นเพื่อน เพราะเราก็รักหยามากเช่นกัน” ดารินยิ้มอ่อนโยนให้เพื่อน จับมือเพื่อนมากุมเอาไว้“ขอนอนพักอีกสักหน่อย มานอนเล่นกันเถอะ จะได้คุยกัน” มาหยาชวนเพื่อนไปนอนเล่นกันที่โซฟา คุยกันพักใหญ่ ก่อนที่คนชวนจะเผลอหลับไป ดารินนำผ้ามาห่มให้เพื่อน ปรับแอร์ไม่ให้อากาศเย็นมากนัก ทิ้งตัวนอนลงอีกด้านตรงข้ามกันแล้วนอนมองเพื่อนอย่างนั้นด้วยรอยยิ้มดารินคิดว่าอย่างน้อยก็มีมาหยามานอนเป็นเพื่อนกันในวันที่เธอต้องอยู่คนเดียวบ้านของเธอไม่มีสาวใช้แต่เคยรับสาวใช้มาทำงานหลายคนแล้ว บิดาเข้าหาจนตั้งท้อง ต้องรับผิดชอบกันไป เธอจึงมีน้องชายและน้องสาวต่างสายเล

ท่านไม่ขี้บ่นเพราะไม่สนใจไยดีเธอเลย“ถ้าหยาออกนอกลู่นอกทางเขื่อนก็ช่วยเตือนหลานด้วยนะ” เขื่อนรู้สึกเหงื่อตกเมื่อได้ยินประโยคนั้น มาหยาคงออกนอกลู่นอกทางกับเขานี่แหละ ถ้าพงศ์อินทร์รู้เข้า เขาคงศพไม่สวยแน่ๆ“ครับพี่พงศ์” คุณหมอหนุ่มรับคำ“แหมคุณพ่อ หนูเคยทำอะไรไม่ดีนอกลู่นอกทางเหรอคะ”“ไม่เคยก็ไว้ใจไม่ได้ เราน่ะเป็นผู้หญิง ผิดพลาดอะไรนิดหน่อยก็เสียหายแล้ว ตั้งใจเรียนหนังสือให้จบก่อนค่อยกว่ากัน ฟงแฟนยังไม่ถึงเวลาก็ไม่ต้องมีหรอก ทำงานแล้วมีโอกาสเจอผู้ชายดีๆ อีกเยอะ”“ตอนนั้นหนูคงขึ้นคานแล้วค่ะ” มาหยาพูดขำๆ“อย่าเถียงคุณพ่อสิจ๊ะ พ่อเขาพูดถูก เราเลี้ยงตัวเองให้ได้ก่อนถึงค่อยมีแฟน ความรักในวัยเรียนคบกันขำๆ ยังขอเงินพ่อแม่อยู่เลย ต้องรู้จักยับยั้งชั่งใจ พลาดท่าเสียทีไปจะมานั่งเสียใจทีหลัง” รติรสเอ่ยสอนบุตรสาวอีกคน“แค่กๆๆ” เขื่อนถึงกับสำลัก หยิบทิชชูมาเช็ดปากแทบไม่ทัน เขายกน้ำขึ้นดื่มกลืนข้าวแทบไม่ลง“ค่อยๆ กินสิเรา สำลักหน้าแดงไปหมดแล้ว” พงศ์อินทร์มองหน้าแขกอย่างห่วงใย“ขอโทษครับ ผมรีบกินไปหน่อยน่ะครับ” เขื่อนแก้ตัวข้างๆ คูๆ ส่วนเขตต์นั้นเอาแต่มองหน้าดาริน กินข้าวไปมองหน้าไป ทำเอาดารินเริ่มขั

ยายหน้าซาลาเปา เดี๋ยวยุอาเขื่อนให้หาแฟนใหม่ซะเลยนี่ อุ๊บ!” มาหยาตาโตรีบอุดปากเพื่อนเอาไว้ เขตต์หัวเราะเมื่อรู้จุดอ่อนของมาหยา“นายจะแหกปากทำไมฮ้าไอ้หมูตอน เดี๋ยวก็ไม่ให้ไปด้วยซะเลย” มาหยาทำเสียงดุใส่“โอเคๆ เป็นความลับ”“ลีลามากเดี๋ยวก็ไม่ให้ไปซะเลย” มาหยาก็มีอะไรมาต่อรองเขตต์เหมือนกัน ไม่ยอมให้อีกฝ่ายเหนือกว่าแน่นอน ก็ดารินเพื่อนรักของเธอไง ถ้าเธอไม่สปอยมีเหรอดารินจะสนใจ ปกติแล้วเพื่อนของเธอมีหนุ่มๆ มารุมจีบเยอะแยะ แต่ไม่เคยสนใจใครเลยเพราะฝังใจเรื่องคนเป็นพ่อที่ดูเจ้าชู้และไม่ค่อยรับผิดชอบอะไร ดารินจึงค่อนข้างเลือกเยอะ โดยเลือกคนที่นิสัยใจคอ ความรับผิดชอบมากกว่ารูปร่างหน้าตาเขตต์ขับรถมินิคูเปอร์สีแดงของมาหยาออกจากบ้านไปพร้อมกับสองสาว ทั้งสามเดินซื้อข้าวของกันอย่างเพลิดเพลิน โดยมีหนุ่มเพียงคนเดียวคอยช่วยหิ้วของให้ ก่อนจะแวะรับประทานอาหารด้วยกันมาหยาส่งสติ๊กเกอร์ไลน์น่ารักๆ ไปหาเขื่อนเพื่อส่งกำลังใจให้เขาทำงานอย่างมีความสุข เธอไม่เคยเรียกร้องให้เขาต้องตอบข้อความกลับในทันที ที่ส่งข้อความไปหาเพราะคิดถึงเขาเท่านั้น เขาว่างเมื่อไหร่ค่อยตอบกลับมาก็ได้ ซึ่งเธอรู้ดีว่าหากเขาว่างก็จะรีบตอบกล

จับมือของเขามากุมเอาไว้ก่อนจะฟุบหลับลงไปข้างเตียง พอเขาขยับตัวเพื่อจะเข้าห้องน้ำเธอก็ตื่นขึ้นมาช่วยประคองอย่างกระตือรือร้น“รินไม่กลับบ้านเหรอ”“อยากนอนเฝ้าเขตต์” ในระหว่างที่สองหนุ่มสาวกำลังคุยกัน เขื่อนก็กลับมาพอดี เขาถามอาการของหลานชายอย่างห่วงใย แม้ใบห้าของหลานชายจะแลดูซีดเซียว แต่ก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก อาจเพราะมีคนช่วยดูแลเป็นอย่างดี“เดี๋ยวอาดูแลเขตต์เอง รินกลับบ้านเถอะ” เขื่อนพูดไม่ทันขาดคำทางโรงพยาบาลก็โทรศัพท์มาบอกว่ามีเคสด่วน ทำให้เขื่อนต้องรีบไปโรงพยาบาลโดยด่วน นั่นทำให้ดารินรับอาสาจะเฝ้าเขตต์ให้เอง“มานอนบนเตียงดีไหม นอนแบบนั้นเมื่อยแย่” เขาตบเตียงข้างๆ เพราะเผลอหลับไปและตื่นขึ้นมาอีกรอบเธอก็ยังฟุบหลับอยู่ข้างเตียงไม่ยอมไปไหน“เอ่อ... ไม่เป็นไรจ้ะ รินนอนโซฟาตรงโน้นก็ได้ค่ะ” เธอบอกเขาอย่างเกรงใจ ไม่รู้ตัวว่าเผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหน“ปวดหลังแย่เลย มานอนนี่เถอะ เขตต์ไม่มีแรงทำอะไรรินหรอก” เขาดึงให้เธอมานอนด้วยกัน ก่อนจะนำหมอนข้างมากั้นเอาไว้ตรงกลาง เธอค่อยๆ ขยับไปนอนบนเตียงอีกด้านแต่พอเขาเงียบไป เธอก็หยิบหมอนข้างออกไป เท้าคางมองเขาหลับแล้วอมยิ้ม ไม่น่าเชื่อว่าเด็กชายเขตต์ขี้แกล้ง

“คราวนี้ให้อากินให้อิ่มบ้างนะครับ” เขากระซิบอยู่ตรงริมหูของเด็กสาว กอดรัดเธอเอาไว้อย่างวาบหวาม“อาหมอยังไม่อิ่มเหรอคะ”“ยังเลย โดนตอดแต่ยังไม่ได้โยก มันเขี้ยวเด็กแถวนี้จัง” เขาพูดแล้วดึงร่างเธอออกห่าง ก่อนจะรูดรัดแก่นกายรอคอย“นั่งทับมาบนตักอาอีกรอบสิครับ” เธอรู้ว่าเขาอยากให้เธอนั่งตัก หันหน้าเข้าหากัน เธอเองก็จะได้ขยับกายคุมจังหวะเองด้วย “อ๊า...” ทั้งสองซู้ดปากครางพร้อมกันด้วยความเสียวซ่าน เขื่อนกอบกุมสะโพกของเธอเอาไว้ ก่อนจะอุ้มแตงไปอีกด้านหนึ่งของโต๊ะเขียนหนังสือ เขากดเธอให้นอนลงไป แล้วปีนตามขึ้นไปคุกเข่าเพื่อแทรกกายเข้าตรงหว่างขาของเธอแล้วจับขาเธอขึ้นพาดบ่าสะโพกสาวลอยขึ้นจากพื้นโต๊ะ ก่อนที่จะได้ยินเสียงขาโต๊ะลั่นเอี๊ยดอ๊าดเพราะว่าแรงขย่มของคนทั้งคู่“อาหมอขา... รอบนี้แรงจังเลยค่ะ” เธอร้องครางเสียงหลง บอกเขาปากคอสั่น ร่างกายสั่นคลอนไปตามแรงขย่มแรงที่หนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ “อาจะเสร็จแล้วหยา อั้นมานานแล้ว” เขาโดนเธอตอดมานานกว่าจะกินมื้อกลางวันเสร็จ เลยขย่มเข้าหาสาวน้อยระรัวมาหยาร้องครางไม่เป็นภาษา บอกให้เขาทำแรงๆ ลึกๆ เร็วๆ ให้เขาเสร็จสมในซอกทางรักของเธอ เธออยากได้น้ำร้อนระอุจากกา