Semua Bab เด็กมันยั่วเลยหลวมตัวหลงรัก: Bab 51 - Bab 60

ดารินหันไปมองซีกหน้าเศร้าสร้อยของบิดา นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้รับรู้เรื่องราวของมารดาที่จากโลกนี้ไปแล้ว เธอรับรู้แค่ว่ามารดาจากไปแล้ว แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสาเหตุอะไร“สมัยก่อนพ่อก็เจ้าชู้ไปเรื่อย ไม่ได้คิดจะจริงจังกับใคร จนมาเจอแม่ของลูก พ่อก็ยังไม่ได้คิดจริงจัง อันนี้พ่อยอมรับผิด แม่ของหนูท้องและขอให้พ่อรับผิดชอบ พ่อก็ยอมรับ จนเขาหนีไปอยู่กับผู้ชายคนอื่นทิ้งลูกเอาไว้”“หนูเข้าใจพ่อแล้วค่ะ”“พ่อไม่ดีเอง”“มันผ่านไปแล้วปล่อยมันไปเถอะค่ะ”“ทรัพย์สมบัติที่พ่อโดนโกงไปเอากลับมาได้บางส่วน รินโชคดีนะที่มีเพื่อนที่ดีอย่างมาหยา พ่ออยากจะแก้ตัว อยากจะทำวันนี้ให้ดีที่สุด พ่อทำให้รินเสียใจ พ่อรู้สึกผิดและไม่เคยนอนหลับตาลงเลยสักวันเดียว”“พ่อ” ดารินร้องไห้เบาๆ รู้สึกว่าเรื่องราวที่ได้รับรู้เหมือนหนังชีวิตม้วนใหญ่ที่เธอไปนั่งดูและเก็บเอาไปฝัน มันค่อนข้างเป็นฝันร้าย แต่มันก็ผ่านไปแล้ว“รินน่ะมีเพื่อนดี มาหยาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของรินเลยนะ เขารักรินมาก เขาเจ็บแค้นแทนริน คอยช่วยเหลือรินทุกอย่าง เพื่อนดีๆ แบบนี้หายากยิ่งในสังคมปัจจุบัน” ประภพนึกชื่นชมมาหยาไม่น้อย เพราะเกิดมาทั้งชีวิตเขาเองก็ยังไม่เคยม

“อาหมอขา”“ขา...”“เมียหื่น” ได้ยินแบบนั้นเขื่อนก็หัวเราะเบาๆ เขาจัดการพลิกร่างน้อยลงเบื้องล่างก่อนจะแนบชิดลงไปหา เสียงหัวเราะคิกๆ เพราะจั๊กจี้ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องก่อนที่เสียงครวญครางจะตามมา ท้องทะเลเบื้องหน้าที่เห็นผ่านกระจกของห้องทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายและวาบหวามในเวลาเดียวกันมาหยาโดนสามีกอดรัดหลังจากผ่านพ้นกิจกรรมอันวาบหวามบนเตียงนอนกว้าง ช่วงเช้าเธอกับเขื่อนจะรับประทานอาหารกับครอบครัว ส่วนช่วงเย็นนั้นจะเป็นเวลาส่วนตัวซึ่งผู้ใหญ่ก็เปิดโอกาสให้เด็กๆ ได้อยู่ด้วยกันอย่างเต็มที่ เพราะรู้จักกันมานานหลายปี ตั้งแต่มาหยายังเป็นแค่เด็กอนุบาล หลังจากแต่งงานกันแล้ว ทั้งสองจึงแทบไม่ต้องปรับตัวอะไรกันมาก เนื่องจากรู้นิสัยใจคอกันดีอยู่แล้ว ยิ่งเขื่อนเป็นคนมีเหตุมีผลและมีสติในทุกๆ เรื่อง ทำให้ผู้ใหญ่ไร้ความกังวลว่าจะมีปัญหาอะไรเขื่อนปิดตาภรรยาก่อนจะพาเดินออกมาด้านนอก มาหยาตื่นเต้นไม่น้อยเพราะไม่รู้ว่าเขาจะพาไปที่ไหน“ลมเย็นจังเลยค่ะ อาหมอพาหยาออกมาข้างนอกเหรอคะ หยาได้ยินเสียงน้ำทะเลด้วย หยาทายว่าตรงนี้คือชายหาด” เพราะเท้าเล็กๆ เดินย่ำไปบนผืนทรายเธอจึงคิดว่าตรงนี้เป็นชายหาด“ใช่ครับ เดาเก่ง”“ก็

“เดินไปกับเขตต์สิริน จะได้กินข้าวพร้อมกัน” มาหยาพยักหน้าให้เพื่อน ดารินลังเลก่อนจะลุกตามเขตต์ไป ความรู้สึกของดารินในเวลานี้ก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าจะยังไงกับเขตต์ต่อดี แต่ท่าทีไม่ได้ตามตื๊อคุกคามจนเธออึดอัดก็ทำให้เธอผ่อนคลายไม่น้อย ทั้งสองไปซื้ออาหารก่อนจะกลับมานั่งลงใกล้ๆ กับมาหยาอีกครั้ง“นี่น้ำผลไม้เย็นๆ ของอาสะใภ้ครับ” เขตต์จัดการซื้อน้ำมาให้สองสาวและรู้ด้วยว่าแต่ละคนชอบดื่มน้ำผลไม้ชนิดไหน“อย่าพูดเสียงดังไปสิ” มาหยาทำเสียงดุใส่“นี่พูดเบาที่สุดแล้วนะ ไม่มีใครรู้หรอก เห็นเจอกัน ทำเหมือนไม่รู้จักกัน” เขตต์พูดขำๆ เขาเคยเห็นผู้เป็นอาเดินสวนกับเมียแต่ทำเป็นเฉยเออเนอะ! รู้สึกอึดอัดแทน แต่ก็เห็นหรอกว่าทั้งสองส่งสายตาหวานใส่กัน-คิดถึง- เสียงข้อความในโทรศัพท์ดังขึ้น มาหยายิ้มกว้างก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไป-คิดถึงเหมือนกันค่ะ--กินให้อร่อยนะครับ อย่าลืมคิดถึงคนทำด้วยล่ะ--กำลังคิดเลยค่ะ--คิดว่า--ถ้าอาหมออยู่ใกล้ๆ จะจุ๊บปากขอบคุณค่ะ--สี่สิบห้าองศาตะวันออกครับ- มาหยาหันขวับไปมอง เห็นเขากำลังนั่งรับประทานอาหารอยู่กับหมอคนอื่นๆ หมอในแผนกบางคนนำอาหารมารับประทานเอง หลายคนซื้อรับประทานเอา ในมหาวิท

“วันนี้ตื่นสาย” เธอทำหน้าแหยๆ เผลอไปกดปิดนาฬิกาปลุกเลยตื่นสาย“รินก็ตื่นสาย ดีที่พ่อปลุก” ดารินยิ้มให้เพื่อน อย่าว่าแต่มาหยาเลย เธอเองก็ตื่นเสายเหมือนกัน“อาหมอไปทำงานตั้งแต่เช้าแล้ว” เขื่อนเป็นคนขยันและตรงเวลา ไม่สิ... ต้องบอกว่าบางทีก็ไปทำงานก่อนเวลา เขาไม่เคยไปทำงานสายนอกจากมีเรื่องจำเป็นต้องทำก็จะลาหรือขออนุญาตเป็นกิจจะลักษณะ เมื่อคืนก็ว่าจะไม่ทำกิจกรรมเข้าจังหวะแต่เผลอมีอารมณ์ตอนตีหนึ่ง สรุปว่าได้นอนเกือบเช้านักศึกษาพยาบาลปีหนึ่งไม่ต้องขึ้นวอร์ด แต่พอขึ้นปีสองก็ต้องย้ายไปอยู่หอ รุ่นพี่บอกว่าเลิกดึกหรือถ้าฝึกงานกลับมาก็สะดวกกว่าอยู่บ้านซึ่งบางคนเดินทางไกลๆ ไปกลับไม่ทัน เธอคุยกับเขื่อนเรื่องนี้แล้วเหมือนกัน เขาไม่ได้มีปัญหาอะไร แค่บอกว่าอาจจะคิดถึงที่ไม่ได้นอนกอดเมีย“ฮั่นแน่ นั่งอมยิ้มคนเดียวเพื่อนเราท่าจะมีความสุข”“นึกถึงอาหมอก็เลยอยากยิ้ม” นึกถึงสามีทีไรมาหยาเผลอยิ้มออกมาเสียทุกครั้ง“อาหมอน่ารักเนอะ”“พ่อรินก็น่ารัก เห็นใส่ผ้ากันเปื้อนทำกับข้าวออกมาส่งรินแล้วอดมีความสุขตามไม่ได้”“เดี๋ยวนี้พ่อขี้บ่นด้วย” ดารินพูดแล้วยิ้ม“โดนพ่อบ่นแล้วยิ้มเหรอริน ถ้าพ่อกับแม่หยาบ่น หยาจะรีบเด

“แข็งแรงมากค่ะ ก่อนมาถึงโรงพยาบาลก็ได้ดูดนมตามที่หนูสองคนแนะนำ” พอมาถึงโรงพยาบาลหมอก็จัดการตัดสายสะดือและเย็บช่องคลอดหลังจากที่คุณแม่ค่อยๆ เบ่งเอารกออกมาแล้ว ก่อนที่พยาบาลจะพาไปทำความสะอาด ชั่งน้ำหนัก วัดความยาวของลำตัวในชั่วโมงแรกของการคลอด การที่ลูกได้อยู่กับคุณแม่มีผลดีมากเพราะจะทำให้คุณแม่กับลูกน้อยมีความสุข โดยจะมีการหลั่งสารอะดรินาลีนซึ่งเป็นสารแห่งความสุขออกมา เพื่อให้ผลิตฮอร์โมนอ๊อกซิโตซินและโพรแลกตินในการผลิตนมและเป็นการสานสัมพันธ์ระหว่างแม่ลูก“ต้องรับประทานแกงเลียงผักรวมเยอะๆ นะคะ จะได้มีน้ำนมให้เจ้าตัวเล็ก” มาหยาเอ่ยบอก“ใช่ค่ะ ให้ลูกกินนมแม่ลูกจะแข็งแรงมากๆ ด้วยค่ะ เพราะน้ำนมแม่มีประโยชน์ที่สุด” ดารินเอ่ยขึ้นบ้าง ยิ้มให้คุณแม่สมหญิงที่ใบหน้าอิ่มเอมมีความสุขคลอดอย่างปลอดภัย“ตั้งชื่อลูกหรือยังคะ” มาหยาเอ่ยถาม“น้องฉุกเฉินครับ เป็นชื่อเล่น ชื่อจริงเดี๋ยวขอดูวันเดือนปีเกิดแล้วให้พระตั้งให้อีกทีหนึ่ง”“ดีจังค่ะ ชื่อน่ารักและแปลกดีด้วย” ดารินเอ่ยขึ้นหันไปยิ้มกับเพื่อนรัก“การที่ให้เด็กดูดนมจากคุณแม่หลังคลอดมีข้อดีมากมายเลยนะคะ หยากับรินเลยแนะนำแบบนั้น” เธอพูดค