Lahat ng Kabanata ng ปริศนารอยสวาท: Kabanata 21 - Kabanata 30

93 Kabanata

21

“แล้วคุณชัยต้องการอะไรคะ”“พูดกันตรงๆ เลยนะ เธอก็สนิทสนมกับบัวบุษบาใช่ไหม”“ค่ะ”“เธอก็แค่บอกว่าบัวบุษบาทำอะไรที่ไหนอย่างไร กับใคร ไปไหนบ้าง รายงานให้ฉันรู้แค่นี้ เธอทำได้ไหม”“แหม... ได้แต่สิคะ แต่...” ท่าทางของสารินทำให้ชิดชัยพอจะเข้าใจ“เปิดกล่องนั่นดูสิ” ชิดชัยชี้ไปยังกล่องกำมะหยีตรงหน้า“อะไรคะ” ปากถามแต่มือเปิดดู“ชอบอันไหนก็เลือกไปสิ”“แหม... ให้กันง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอคะ สารินเกรงใจนะคะนี่” สารินหมายตาสร้อยเพชรเส้นใหญ่เอาไว้ แต่ก็ไม่กล้าเพราะยังไม่รู้จุดประสงค์แท้จริงของอีกฝ่าย“ถ้าเธอทำงานถูกใจฉัน อีกหน่อยจะให้มากกว่านี้อีก”“คุณชัยชอบบัวบุษบาเหรอคะ” สารินถามตรงๆ ชิดชัยมองสบตาก่อนจะหัวเราะ แต่ไม่ตอบคำถามนั้น“เลือกไปสิ ฉันให้”“สารินขอบพระคุณมากนะคะ” สารินก้มลงกราบที่อกของชิดชัย เธอหยิบสร้อยเส้นเล็กกว่าไปเพราะคิดว่าครั้งหน้าจะได้เส้นใหญ่กว่านี้อีกเป็นแน่เมฆพาสารินกลับ ชิดชัยมองตามร่างสมส่วนของสารินขณะสูบบุหรี่อย่างสบายอารมณ์“แกเชื่อฉันไหม” ชิดชัยหันไปคุยกับลูกน้อง “ฉันจะต้องได้ตัวบัวบุษบามาเป็นของฉันเร็วๆ นี้แน่นอน”“เพราะสารินน่ะเหรอครับ”“ใช่ ผู้หญิงคนนี้ฉลาด แถมยังโลภเสียอ
Magbasa pa

22

“เขาบอกว่ามันได้ออกกำลังกายก็จะอารมณ์ดีนะครับ” เขาทักทายเจ้าหลงพอหอมปากหอมคอบัวบุษบายืดเส้นยืดสาย คุยกับชายหนุ่มเพียงไม่นาน พระก็มาบิณฑบาต เธอกับเขาจึงใส่บาตรด้วยกัน และมีแขกของรีสอร์ทที่ชอบทำบุญออกมาใส่บาตรอีกหลายครอบครัว เป็นกับข้าวที่ทางรีสอร์ทจัดเตรียมให้พร้อมสรรพและดอกไม้ธูปเทียน น้ำดื่มไม่ขาดตกบกพร่องพงศ์อินทร์กับบัวบุษบาวิ่งเหยาะๆ จนเหงื่อโชกและแยกย้ายกันไปอาบน้ำอาบท่า กิจกรรมเล็กๆ น้อยๆ ในตอนเช้าไม่มีอะไรมากมาย แต่เป็นความรู้สึกคุ้นเคย อบอุ่น มีกันและกัน กระชับความสัมพันธ์แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น เหมือนดังเช่นหลายๆ ครอบครัว“คุณพงศ์จะรับอาหารเช้าเลยไหมคะ” เธอดูแลความเรียบร้อยของอาหารการกินสำหรับแขก ซึ่งเป็นกันเองเหมือนทุกคนเป็นคนในครอบครัว โดยมีพงศ์อินทร์คอยช่วย ก่อนที่เธอจะเอ่ยถามเขาว่าเขาอยากทานอะไรเป็นอาหารเช้า“ก็ดีนะครับ เราทานพร้อมกัน” เขายิ้มให้เธอ“มีข้าวต้มทรงเครื่อง เครื่องดื่มมี ชา กาแฟ โอวัลติน โกโก้ร้อน และมีข้าวผัด ขนมปังค่ะ”“ขนมปังของคุณบัวมีหลายอย่างเลยนะครับ”“เมื่อก่อนไม่ได้ทำเยอะขนาดนี้เพราะไม่มีแขก แต่เดี๋ยวนี้แขกของเราเยอะขึ้น บัวต้องขอบคุณคุณพงศ์มากๆ เลยนะคะ ไ
Magbasa pa

23

“พี่รักแม่บัวมานานแล้ว รักมากกว่าไอ้พงศ์มันเสียอีก ทำไมแม่บัวไม่เห็นใจพี่บ้าง”“ความรักมันบังคับกันไม่ได้หรอกนะพี่ชัย”“แล้วถ้าไอ้พงศ์มันตายไปล่ะ แม่บัวจะหันมารักพี่บ้างไหม”“พี่ชัยจะทำอะไรพี่พงศ์น่ะ”“ไม่ได้จะทำอะไร แต่ถ้าไอ้พงศ์มันไม่อยู่แล้ว แม่บัวจะรักพี่บ้างไหม ตอบพี่มาหน่อยเถอะ”“ถึงยังไงฉันก็มีใจรักมั่นคงต่อพี่พงศ์ พี่ชัยตัดใจจากฉันเสียเถิดนะ แล้วพี่ลองมองคนอื่นดูบ้าง”“ไม่มีทางพี่รักแม่บัวคนเดียว และจะไม่เลิกรักด้วย เอาเถอะ วันนี้แม่บัวยังไม่รักพี่ แต่วันหน้าพี่จะทำให้แม่บัวรักพี่ให้จงได้” ชัยเดินจากมาด้วยความรู้สึกชอกช้ำ ไม่ว่าจะทำเช่นไร เขาต้องได้บัวบุษบามาเป็นของเขาให้จงได้“พี่สาลี่จ๊ะ ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจ ยังไงไม่รู้ พี่ชัยพูดแปลกๆ ชอบกล” บัวบุษบามองตามร่างของชัยไปด้วยความรู้สึกเป็นกังวล“คงไม่มีอะไรหรอกค่ะคุณบัว คุณบัวอาจจะคิดมากเกินไป”“พี่เชนมาบอกว่าพี่พงศ์นัดเจอที่ศาลาท่าน้ำ แต่ไม่เห็นจะมาเลยนี่นา” บัวเดินมายังศาลาท่าน้ำ ชะเง้อมองหาชายคนรักแต่ไม่เจอ นั่นยิ่งทำให้เธอร้อนใจนัก“หรือคุณพงศ์จะไม่มาคะคุณบัว”“ไม่น่าเป็นไปได้ พี่เชนบอกพี่สาลี่ให้มาบอกฉันใช่ไหม” บัวย้ำกับพี่เล
Magbasa pa

24

เรื่องราวทั้งหมดถูกถ่ายทอดไปให้ชัยรับรู้ สาลี่ไม่ได้ไปเองแต่ฝากจดหมายไปกับคนอื่น ชัยจึงไม่ได้ติดต่อกับสาลี่อีกในระยะนั้น รวมไปถึงลูกน้องอย่างเมฆด้วย พดให้คนติดตามดูสาลี่ไม่เห็นความผิดปกติอะไรก็เลิกสนใจไปชั่วคราว เร่งออกตามหาพี่ชายที่หายตัวไปแทนฤกษ์วันแต่งงานใกล้เข้ามา แต่เจ้าบ่าวกลับหายไป คุณหญิงจันทร์ให้คนออกตามหาลูกชายจนทั่วแต่ก็ไร้ร่องรอย แถมคนสนิทก็ยังหายไปเสียด้วยกัน จึงไม่รู้จะไปตามสืบที่ไหน มันก็น่าแปลกที่ไม่มีใครรู้ไม่มีใครเห็น“ผมให้คนออกตามหาพี่พงศ์จนทั่วแล้วครับคุณหญิงแม่ แต่ไม่เจอเลย” พดรายงานมารดาหลังกลับมาจากข้างนอก“บ่าวในบ้านบอกว่าพี่พงศ์ออกไปข้างนอก ตอนนั้นผมก็ไม่อยู่ คุณหญิงแม่ก็ไม่อยู่” พดพูดกับมารดา ขมวดคิ้วเข้าหากัน กลางค่ำกลางคืนพี่ชายของตนจะออกไปไหนได้ถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญจริงๆ“คุณเพิ่มกับคุณบัวมาขอพบค่ะคุณหญิง”“รีบเชิญเข้ามาเลย” คุณหญิงจันทร์รีบบอกบ่าวที่มารายงาน“ข่าวคราวของพ่อพงศ์ไปถึงไหนแล้วล่ะคุณหญิง”“ฉันก็ให้คนออกตามหาอยู่ค่ะคุณเพิ่ม”“ยังไม่มีวี่แววอีกเหรอ” เพิ่มรู้สึกเสียหน้าระคนเป็นกังวลอย่างบอกไม่ถูก เพราะข่าวคราวที่ตลาดหนาหูยิ่งนัก“ลูกชายของคุณหญิ
Magbasa pa

25

“คุณบัวไม่ลองพิจารณาคุณชัยเธอดูบ้างเหรอคะ เธอก็ชอบคุณบัวมานานรักจริงหวังแต่ง แถมยังไม่เคยเปลี่ยนแปลง ไม่เคยมองผู้หญิงคนไหน หรือเปลี่ยนใจไปจากคุณบัว” สาลี่ได้ทีก็รีบสนับสนุนชัยทันที ทำตามที่ชัยบอกทุกอย่าง ถ้ามีโอกาสต้องรีบพูดเชียร์ชัยให้นายสาวฟัง เพราะบัวอาจจะใจอ่อนก็เป็นได้“เอ๊ะ! พี่สาลี่นี่ยังไงกันนะ ฉันรักพี่พงศ์คนเดียวไม่ปันใจไปให้ชายอื่นแน่นอน พี่สาลี่จะไปไหนก็ไปเถิด เหตุใดครานี้พูดไม่เข้าหูนัก”บัวรู้สึกขวางหูขวางตายิ่งนักเมื่อได้ยินสาลี่พูดแบบนั้น แทนที่จะช่วยกันคิดว่าจะทำอย่างไรกันดี กลับมาพูดเชียร์ชัยเสียได้ สาลี่เองก็อยู่กับเธอมานาน รู้ดีว่าเธอไม่มีวันรักหรือชอบชัยอย่างแน่นอน ยังจะมาพูดให้ต้องหงุดหงิดใจอีก“ค่ะคุณบัว” สาลี่จำต้องเลี่ยงออกมาอย่างเสียไม่ได้บัวไปสวดมนต์ไหว้พระเพื่อขอพร ขอให้พงศ์แคล้วคลาดปลอดภัย เพราะเธอไม่อยากแต่งงานกับชัยและไม่อยากให้ผู้ชายที่รักเป็นอันตรายร้ายแรงอะไรบัวบุษบาเห็นว่าพงศ์อินทร์นั่งสมาธิอยู่ เธอจึงถอยหลังออกมาเสียจากห้องพักของเขา เพราะไม่อยากรบกวน หมู่นี้เธอเห็นเขานั่งสมาธิบ่อยๆ เมื่อเขาแวะมาพักที่รีสอร์ท ซึ่งเขาไปๆ มาๆ ระหว่างอยุธยากับกรุงเทพฯ
Magbasa pa

26

“คุณบัวรู้ไหมครับว่าผมอธิษฐานว่าอะไร”“คุณพงศ์อธิษฐานว่าอะไรคะ”“ผมอธิษฐานว่าขอให้ได้เกิดมาเจอคุณบัวทุกชาติทุกชาติ ได้รักกัน ได้ดูแลกัน และได้อยู่ด้วยกันแบบนี้น่ะครับ”“คุณพงศ์รู้ไหมคะว่าทำไมเราเกิดมาพบกันอีก พบกันในภพชาติที่ดีมีความสุข”“ทำไมครับ”“เพราะการทำความดี ทำสิ่งที่ดีต่อกัน ทำบุญร่วมกัน”“คุณบัวอธิษฐานว่าอะไรครับ”“บัวอธิษฐานว่าขอให้บัวเกิดมาแล้วเป็นคนดีมีคุณธรรม กตัญญูกตเวที หมั่นทำบุญกุศลและความดีทุกๆ ชาติค่ะ เพราะบัวจะได้เกิดมาเจอคุณพงศ์ยังไงล่ะคะ” เขาดึงเธอเข้ามหา ก่อนจะจุมพิตที่หน้าฝากนูนเกลี้ยง ก่อนจะกอดเอาไว้อย่างหวงแหน เธอซบหน้ากับอกกว้างของเขา รู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย ชาตินี้เธอคงไม่รักผู้ชายคนไหนอีกแล้วบัวร้อนใจเมื่อไร้ข่าวคราวของพงศ์ อีกทั้งใกล้จะถึงวันงานเข้ามาทุกทีแล้ว บิดาขอร้องแกมบังคับให้เธอแต่งงานกับชัยทั้งๆ ที่เธอไม่ได้มีใจให้เขาเลยแม้แต่น้อย เพราะไม่เคยขัดใจบุพการี และไม่อยากทำให้ท่านขายหน้าด้วย บัวจึงไม่พูดอะไรที่ทำให้บิดาเสียใจไปมากกว่านี้ชัยทำตัวดีจนน่าแปลกใจ แต่บิดากลับมานึกนิยมชมชอบเอาตอนนี้ เธอก็แปลกใจนักเขาไปมาหาสู่บ้านของเธอทุกวัน แถมยังเอาผลหมากรา
Magbasa pa

27

“ขอบใจพ่อบรรณมาก แล้วฉันจะตอบแทนอย่างงาม ว่าที่พี่เขย” ชัยหัวเราะอย่างชอบใจ เวลาที่เขารอ มาถึงสักทีหนึ่ง บัวไม่มีวันหนีเขาไปไหนได้แน่นอน“วันนี้คุณบรรณดูอารมณ์ดีนะคะ” สาลี่เอ่ยถามเจ้านายหนุ่มขณะเปลือยกายอยู่ในอ้อมแขนของอีกฝ่าย ฝ่ามือของเธอลูบไล้อกกว้างของเขาอย่างยั่วยวน“ไม่อารมณ์ดีได้ยังไงกัน วันนี้ฉันมือขึ้น” บรรณจูบแรงๆ ที่หน้าผากของหญิงสาวในอ้อมแขน“บ่าวดีใจด้วยนะคะ”“เป็นเพราะเธอไง”“เพราะบ่าว ยังไงเหรอคะ” เธอถามเขาตาปริบๆ“ก็เธอแนะนำให้ฉันไปเล่นวันนี้ไง แถมยังได้เงินมาจากพ่อชัยจำนวนหนึ่ง พอเล่นแล้วมือขึ้นเชียวล่ะ เห็นทีต้องไปที่โรงบ่อน บ่อยๆ เสียแล้ว”“แหม... ขอให้คุณบรรณมีความสุขก็พอแล้วค่ะ บ่าวยอมทำทุกอย่าง”“จริงอย่างที่เธอพูดนะสาลี่ พ่อชัยรักแม่บัวจริงๆ ถ้าแต่งงานกันไป คงจะมีความสุข แถมสุขสบายด้วย ไม่เหมือนไอ้พงศ์ หายหัวไปไหนก็ไม่รู้ นี่ก็มีผู้หญิงมาร้องขอความเป็นธรรมว่าท้องกับมันอีก ไม่เห็นมันออกมารับผิดชอบอะไร ไปหดหัวอยู่ที่ไหนขนาดแม่กับน้องมันยังไม่รู้ แย่จริงๆแต่มีคนเห็นไอ้พงศ์แล้วมาบอก พอไปหามันก็หนีไปอีก ถ้าไม่อยากแต่งงานกับแม่บัวจริงๆ ก็บอกมาเลยว่าเปลี่ยนใจแล้ว ทำให้ค
Magbasa pa

28

“ไม่รู้ไปมีเรื่องอะไรกับใครมา เราจะเดือดร้อนหรือเปล่าล่ะนี่” นางเกด หญิงหม้ายที่เลี้ยงลูกสาวมาโดยลำพังเอ่ยขึ้น สีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก ตั้งแต่ช่วยเหลือพงศ์ขึ้นมาจากตลิ่งริมคลอง นางก็ไม่สบายใจอยู่เรื่อย เพราะกลัวตัวเองและบุตรสาวจะเดือดร้อน“คุณพงศ์เป็นคนดีนะแม่ เคยช่วยชีวิตฉันเอาไว้ แม่น่ะคิดมากเกินไป เราช่วยเขาไว้เป็นการตอบแทนบุญคุณที่ตอนเด็กๆ เขาเคยช่วยฉันไว้นะแม่” แก้วพูดไปตามคิด“นี่หลายวันแล้วยังไม่ฟื้นเลย ถ้าเขามาตายในบ้านเราล่ะจะทำยังไง แม่ได้ยินข่าวลือแปลกๆ ด้วยนะ เลยไม่กล้าบอกใครว่าเจอคุณพงศ์ และช่วยรักษาคุณเขาอยู่” นางเกดยังวิตกกังวล เธอไม่ปริปากพูดอะไรตามที่ลูกสาวขอร้อง เพราะเห็นว่าครั้งหนึ่งเคยมีบุญคุณต่อกัน ชาวบ้านธรรมดาเช่นเธอนั้น หาเช้ากินค่ำ ปลูกผักปลูกหญ้ากินเพื่อยังชีพ คงไม่มีปัญญาไปสู้รบปรบมือกับใครได้“คุณพงศ์ไม่ตายง่ายๆ หรอกแม่ ดูสินี่ยังหายใจอยู่เลย”“บ้านเราก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไรนะ ฉันจะไปบอกคุณหญิงท่าน เอ็งก็ห้ามไว้ จริงๆ ให้เขามารับก็สิ้นๆ เรื่องกันไป”“สมุนไพรที่แม่หามา เอามาพอกแผลไว้ก็ดีขึ้นนะแม่ ส่วนเรื่องไปบอกคุณหญิงจันทร์ ฉันจะหาทางไปเอง เห็นว่าเดี๋ยวนี้ใครเข้าอ
Magbasa pa

29

“ระวังตัวด้วยนะ” พงศ์พูดกับเด็กสาว เขาฝืนตัวเองต่อไปไม่ไหว จึงหลับลงไปอีกครั้ง“อ้าว... พี่พงศ์ขอโทษครับ” พดรีบบอกพี่ชาย เมื่อเห็นอีกฝ่ายลืมตาจากการนั่งสมาธิ “พี่นั่งสมาธิเสร็จแล้วล่ะ” พงศ์ลุกขึ้นจากห้องพระที่อยู่ชั้นบนของตัวบ้าน เขากลับมากรุงเทพฯ หลายวันแล้ว เมื่อเห็นว่าทุกอย่างที่อยุธยาเรียบร้อยดี อีกอย่างเขาก็ส่งคนไปคอยดูแลบัวบุษบาแล้ว เพราะต้องปลีกตัวมาจัดงานแสดงภาพวาด จึงค่อยคลายใจไปได้ ว่าจะไม่มีใครไปก่อกวนอีก“เดี๋ยวนี้พี่พงศ์นั่งสมาธิบ่อยนะครับ”“นั่งแล้วดีนะ ทำให้จิตใจสงบ” ตั้งแต่นั่งสมาธิเขาก็ได้เห็นอะไรมากมายขึ้น“ผมเคยนั่งแล้วปวดเมื่อยไปหมด พี่พงศ์ทนได้ยังไง”“นั่งไปนานๆ ก็จะชินไปเอง รู้จักฝึกจิตให้สงบ แล้วเป็นอะไรของนาย หน้าตาเหมือนดูหงุดหงิด” พงศ์เอ่ยถามน้องชายคนเดียวที่เอาแต่ถอนใจ“เปล่าครับ”“ต้องมีอะไรแน่ๆ”“ก็คุณแม่น่ะสิครับ บ่นๆ กับผมเรื่องแต่งงาน อยากให้ผมเป็นฝั่งเป็นฝา”“ก็ดีนะ คุณแม่จะได้สบายใจไง ถ้านายได้แต่งงานกับผู้หญิงดีๆ สักคน”“โหย... พี่พงศ์ ถ้าเจอแบบคุณบัวก็ว่าไปอย่าง” พงศ์อินทร์หัวเราะกับประโยคของน้องชาย“ไม่เอาหรอกครับ นี่คุณแม่จะให้ผมไปเจอกับยายมณีจัน
Magbasa pa

30

“เมี้ยน พี่ชัยคงไม่ทำอะไรร้ายแรงลงไปใช่ไหม” กลับมาอยู่บ้านจึงได้รู้ว่าพี่ชายคลั่งไคล้บัวเสียหนักหนา นั่นคือประเด็นสำคัญที่เธอคิดว่าชัยอาจจะทำอะไรรุนแรงลงไป“คงไม่หรอกค่ะคุณชม อย่าคิดมากเลยนะคะ” เมี้ยนเป็นบ่าวสนิทที่รับใช้และเลี้ยงดูกันมา ไม่ว่าชมจะไปไหน เมี้ยนก็จะตามติดไปด้วยเสมอ เรียกว่าตายแทนกันได้ เพราะรักชมเสียยิ่งกว่าอะไร“ไปฟังข่าวคราวที่บ้านของพี่พงศ์กันไหมเมี้ยน”“จะดีเหรอคะ ดูเหมือนบ้านเราจะไม่ถูกกับบ้านนั้นนะคะ”“เอาอะไรมาพูดกันล่ะเมี้ยน คุณพ่อเป็นเพื่อนกับคุณพ่อของพี่พงศ์”“แต่คุณพ่อของคุณกับคุณพ่อของคุณพงศ์เสียชีวิตแล้วนะคะ ความสัมพันธ์ อาจจะไม่เป็นเหมือนก่อนอีกก็ได้”“เมี้ยนพูดเกินไป”“คุณชมอย่าหลอกตัวเองเลยค่ะ คุณชัยน่ะ” เมี้ยนพูดแล้วน้ำท่วมปาก“พี่ชัยทำไมกัน”“เห้อ... เมี้ยนไม่อยากพูดหรอกนะคะ เดี๋ยวจะหาว่าเป็นการนินทาเจ้านาย คุณชมก็รู้ดีว่าคุณชัยเป็นคนเช่นไร”“ไปกันเถอะ” ชมตัดบท เมี้ยนจึงสงบปากสงบคำเสียชมไปที่บ้านของพงศ์เพื่อไปสอบถามคนที่นั่นว่าได้ข่าวคราวของชายหนุ่มหรือไม่ แต่บ่าวไพร่ที่นั่นแจ้งว่าไร้ข่าวคราว“มาทำไม” พดถามอีกฝ่ายอย่างหาเรื่อง เขาเดาเอาว่าชมคงมาติดตาม
Magbasa pa
PREV
123456
...
10
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status