All Chapters of Married to My Best Friend’s Billionaire Dad: Chapter 21 - Chapter 30

“Isabela!”Nanginig ang mga labi ni Marco habang binibigkas ang pangalan niya, parang may gusto siyang habulin, pigilan, iligtas—pero huli na ang lahat.Si Samantha na ang nanguna, masiglang hinikayat ang lahat na sabay-sabay nang kumain ng cake. Palakpakan, tawanan, tunog ng mga kutsara at plato—nilamon ng ingay ng kasiyahan ang tinig ni Marco.Walang nakarinig sa pagtawag niya kay Isabela.At si Isabela rin, hindi niya narinig si Marco.Parang sinadyang bingi ang mundo sa sandaling iyon.Mahina pero matatag, itinulak ni Isabela si Samantha palayo. Hindi na siya nagsalita. Hindi na siya ngumiti. Diretso siyang naglakad papunta sa restroom, bawat hakbang ay parang may bigat na din

Lutang si Isabela sa sarili niyang mundo, para bang tuloy-tuloy pa rin ang pagre-replay ng mga alaala sa isip niya. Mga eksenang akala niya ay matagal na niyang nailibing—pero heto na naman, malinaw na malinaw, parang kagagaling lang kahapon.Tahimik siyang nakahiga, walang imik, pero ramdam na ramdam ni Rafael ang bigat ng mga iniisip niya.Pinapanood niya si Isabela habang unti-unting binabalikan nito ang nakaraan niya kasama si Marco—ang mga taon ng pag-asa, proteksyon, at tahimik na pagmamahal. Bawat segundo ng katahimikan ay parang tumutusok sa dibdib niya. Hindi siya nagseselos sa paraang maingay o marahas, pero mas masakit ang ganito—yung alam mong may bahagi ng puso ng isang tao na hindi ikaw ang sumulat.Biglang yumuko si Rafael.At bago pa man makapag-react si

Seryosong nakatitig si Rafael sa sobrang pagiging protective ni Rita kay Isabela. Hindi niya kailangang magsalita—kitang-kita sa bahagyang pagkipot ng kanyang mga mata ang delikadong babala. Parang may tahimik na bagyong nag-uumpisa sa loob niya, ‘yung klase ng tensyong hindi mo maririnig pero ramdam mo sa balat.Biglang nag-vibrate ang cellphone niya. Isang mabilis na sulyap lang sa screen, saka malamig na sinabi,“Sasagutin ko lang ang tawag.”Pagkalabas pa lang ni Rafael sa room, parang may biglang pinindot na relax button sa hangin. Lumuwag ang dibdib ni Isabela, at pati ang atmosphere, bumalik sa mas normal na estado—hindi na kasing bigat, hindi na parang laging may nagbabantay.

Pinanood ni Marco habang dahan-dahang kinakain ni Isabela ang piraso ng cake na binili nya.Pinanood din niya ito habang lumalabas sa bahay ng pamilyang Villamor—ang bawat hakbang ni Isabela ay parang may kulog na sumasabay sa tibok ng puso niya. Hindi niya maintindihan kung bakit ngayon lang siya parang hinahabol ng damdamin niya—baka na-realize niya lang kung gaano siya kaimportante sa kanya.Tinangka ni Isabela na kalmahin ang sarili, pinipilit na huwag magalit o mainis sa kanya. “Nasaan na ba yung fiancée mo?” tanong niya, medyo maingat na nagtanong.“Umalis na siya,” maikli ang sagot ni Marco.Napangiti si Isabela, ngunit may halong pangmamaliit sa sarili. Oo, gaya ng dati, kapag umalis si Samantha, saka lang siya magkakaroon ng kaunting attention mula sa kanya.&nbs

Pakiramdam ni Isabela ay parang isang maliit na bangka na walang tigil na hinahampas ng malalakas na alon sa gitna ng dagat. Kumakapit siya kay Rafael, nanginginig sa bawat galaw niya, halos mawalan ng balanse sa bawat sandali. Para bang anumang segundo ay puwede siyang mahulog sa kawalan, malunod sa damdamin at tensyon na bumabalot sa kanila.Si Rafael ay nakatingin lang sa kanya, bawat kilos at titig niya ay may bigat. Hinaplos niya ang labi ni Isabela nang may kasiguruhan at kontrol, na parang sinusubukang alisin ang anumang pader o proteksyon na itinayo niya para sa sarili. Sakit ang nadarama ni Isabela, pero may halo ring kakaibang kiliti at tensyon sa bawat haplos. Ang damdamin niya ay naguluhan—hindi niya alam kung ito ba ay sakit o kakaibang excitement.Unti-unting humina ang kanyang paghinga. Halos mawala siya sa sarili dahil sa tensyon at emosyon na d