All Chapters of พ่อของหนูเป็นป๊ะป๋าใจร้าย+เพลิงวิวาห์: Chapter 11 - Chapter 20

53 Chapters

11

เธอเถียงมารดาออกบ่อยว่าคนเราถ้าเลี้ยงตัวเองได้ก็ไม่จำเป็นต้องหาคนรวยมาแต่งงานด้วย เขารวยก็เงินของเขา ถ้าเขาทิ้งเราหรือเลิกกับเรา เราก็จนเหมือนเดิม แต่ถ้าเราหาเงินเองได้ เรารวยก็เงินของเรา ไม่ว่าในโลกนี้จะมีใครทิ้งเราสักกี่คน เราก็ยังรวยอยู่เหมือนเดิม เลี้ยงตัวเองได้อยู่เหมือนเดิม คนเราต้องยืนหยัดด้วยลำแข้งของตัวเองเธอไม่ได้ไปทำงานประจำเหมือนคนอื่นก็เลยเปิดร้านซักรีดเสื้อผ้า นำเสื้อผ้ามือสองมาขายบ้าง เลือกที่ทันสมัยราคาไม่แพง ก็สามารถขายให้พวกวัยรุ่นในหมู่บ้านได้แล้ว ก็ถือว่ากิจการของเธอไปได้สวยทางด้านสิบทิศนั้น เขารีบเดินทางไปยังบ้านของเวทิตาเมื่อได้รับคำตอบจากพลอยเพชร บ้านของเธอไม่เหมือนเก่า เพราะมันดีกว่าเก่า เธอมีร้านเล็ก ๆ ขายสินค้า และพืชผักปลอดสารพิษอยู่ข้างบ้าน จะเรียกว่าร้านขายของชำเล็ก ๆ ก็ย่อมได้ ด้านหน้ายังติดป้ายว่ารับทำข้าวกล่อง จากผลิตภัณฑ์พืชผักปลอดสารพิษ“ลุงมาหาใครครับ” ประโยคของเด็กน้อยทำให้เวทิตาต้องเงยหน้ามองผู้มาใหม่ ตอนแรกคิดว่าเป็นลูกค้า แต่พอเห็นว่าเป็นสิบทิศ เธอก็สะบัดหน้าใส่เขาในทันที“เข้าบ้านมาจ้ะต้น อย่าไปยุ่งกับคนแปลกหน้า”“พี่ไม่ใช่คนแปลกหน้า เรารู้จัก
Read more

12

“เพราะเขาบอกคุณไม่ทันไงล่ะ คุณหนีเข้ากรุงเทพฯ ไปเสียก่อน เพื่อไม่ต้องรับผิดชอบฉัน”“ก่อนไปกรุงเทพฯ เมื่อหลายปีก่อนพี่ได้เจอกับรันต์นะ รันต์จะมาไม่ทันได้ยังไง แต่เรื่องนี้ไม่เห็นรันต์บอกอะไรพี่เลย” คนพูดงงเป็นไก่ตาแตก“แสดงว่าต้องมีคนใดคนหนึ่งโกหก ต้องถามให้รู้เรื่อง”“เวไปถามเพชรสิว่าเรื่องราวจริง ๆ มันเป็นยังไง พี่ไม่เคยคิดจะทิ้งเว ถึงแม้ว่าเราจะมีปัญหาไม่เข้าใจกันในตอนนั้น พี่ก็อยากเคลียร์ อยากปรับความเข้าใจกับเวนะ แค่พี่อยากขอเวลาดูแลยายก่อน และยอมรับว่ายังไม่คิดเรื่องการมีครอบครัวเพราะยังเด็กอยู่ แต่พี่ก็รักเวจริง ๆ นะ”“คนรักกันคงไม่ทิ้งกันไปนานหลายปีแบบนี้หรอกค่ะ คุณดูแลยายป่วยหนัก แล้วเวลาที่เหลือล่ะคะ คุณก็มีความสุขอยู่ในเมืองกรุงฯ”“ไม่ใช่เลยครับ ยายของพี่ป่วยหนัก แต่เพราะได้กำลังใจที่ดีจากพี่ โรคร้ายที่เป็นจึงทุเลาะลง คุณหมอบอกว่าคุณยายของพี่จะอยู่อีกไม่กี่เดือน กลายเป็นว่าคุณยายอยู่กับพี่ไปอีกหลายปีเลยครับ”“ถ้ามันเป็นเรื่องจริง ก็ถือว่าคุณได้ทำหน้าที่หลานได้ดีที่สุดแล้วค่ะ” เธอเองก็ดีใจกับเขาด้วยที่เขาได้อยู่กับยายของเขาจนวาระสุดท้ายและได้ดูแลอย่างใกล้ชิด ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้
Read more

13

ชายหนุ่มปั่นจักรยานเพราะว่าได้ออกกำลังกายไปในตัว สิบทิศชะงักเท้าที่จะก้าวเข้าไปในบ้านของเวทิตา เมื่อเขาได้ยินประโยคของการันต์ที่กำลังพูดอยู่คนเดียว แต่ไม่มีเสียงตอบรับจากเจ้าของบ้าน“เฮียขอโทษนะที่ต้องทำแบบนี้ แต่เฮียรักเวจริง ๆ เฮียอุตส่าห์วางแผนทุกอย่าง ขัดขวางไม่ให้เวกับไอ้สิบทิศได้รักกัน ทำให้หึงหวงเข้าใจผิดกัน ที่วันนั้นเวให้เฮียไปบอกไอ้สิบทิศว่ายายป่วย เฮียโกหกเวเองแหละว่าไม่เจอมัน ทั้ง ๆ ที่เฮียยืนส่งมันกลับบ้าน เฮียเฝ้าตามจีบเวอยู่ตั้งหลายปี คอยดูแลเวกับลูกมาตลอด แต่เวก็ไม่คอยใจอ่อนกับเฮีย เวไม่เคยเห็นความดีของเฮีย วันนี้ไอ้สิบทิศมันกลับมาแล้ว เฮียรู้ว่าเวรักมัน เฮียเลยต้องทำแบบนี้ไง อย่าโกรธเฮียเลยนะ”การันต์พูดออกมาอย่างอัดอั้นตันใจ เขาอุ้มร่างของเด็กน้อยที่นอนหลับไม่ได้สติเพราะฤทธิ์ยานอนหลับไปวางที่โซฟาด้านหนึ่ง ก่อนจะอุ้มเวทิตาพาเข้าห้องสิบทิศถ่ายวิดีโอทุกอย่างเอาไว้เป็นหลักฐาน ก่อนที่เขาจะตามไปกระชากร่างของการันต์มาต่อยเข้าไปเต็ม ๆ ยังไม่ทันได้ซ้ำรอบที่สามการันต์ก็สลบเหมือดคาหมัดของเขาสิบทิศจัดการมัดการันต์เอาไว้ ฟื้นขึ้นมาคงต้องคุยกันยาว เพราะเขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าการัน
Read more

14

“ตอนนั้นพี่สิบทิศอยากให้เธอไปพบเพื่อจะลาไปดูแลคุณยายที่กรุงเทพฯ พอฉันมาหาแก พูดเรื่องเขาแกก็ไม่อยากฟัง จะเอาที่อยู่ที่เขาฝากมาให้แก แต่ก็ทำหาย พ่อแม่ฉันป่วยไล่เลี่ยกัน ฉันเลยไม่ได้สนใจเรื่องของแกกับเขาอีก” พลอยเพชรอยากจะตบปากตัวเองอีกสักสิบรอบที่เธอยังปากแข็งเรื่องที่อยู่“แล้วฉันก็เปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ ทำให้เขาติดต่อมาหาเธอไม่ได้ ซึ่งตอนแรกเขาก็โทร. มาหาเธออยู่นะ” พลอยเพชรพยายามพูดให้ดูดีที่สุด แต่ก็ไม่ทำให้คนทั้งสองมีเรื่องบาดหมางกันอีก“แล้วทำไมตอนนั้นแกไม่บอกฉันให้ละเอียดแบบนี้”“ฉันขอโทษแกจริง ๆ ขอโทษแกจากใจ แต่อดีตคือเรื่องที่มันผ่านไปแล้ว มันไม่สามารถแก้ไขอะไรได้อีก แกกับเขาก็ได้เจอกันอีกครั้ง แกกับเขาก็ปรับความเข้าใจกันแล้วไม่ใช่เหรอ แกจะฟื้นฝอยหาตะเข็บทำไมกันอีก” พลอยเพชรยอมลงทุนลงคุกเข่าสารภาพบาปของตัวเอง“เอาเป็นว่าเรื่องในอดีตฉันขอโทษ ฉันขอโทษแกแล้วกัน แกอย่าโกรธฉันเลยนะ”“เพชรแกอย่าทำแบบนี้เลย”“ฉันขอโทษแกจริง ๆ ฉันผิดเอง ผิดทุกอย่าง” เธอแอบชอบสิบทิศ อิจฉาเพื่อน นั่นคือความจริงที่เธอยอมรับ แต่ไม่กล้าบอกเพื่อนให้ได้รับรู้ เธอมันเป็นพวกขี้ขลาดจริง แถมยังอยากให้ตัวเองดูดี พูด
Read more

15

การันต์ขยำขยี้ทรวงอกของเธอจนเจ็บไปหมด ร่างกายที่เธอถนอมมานานหลายปีถูกเขากระทำย่ำยีเยี่ยงสัตว์ ไร้ความปรานี มีแต่ความโกรธแค้นและต้องการระบายความเจ็บปวดของตัวเองเท่านั้นเซ็กซ์ที่ไร้ความรัก มีแต่ความเจ็บปวด ท่อนกายที่เสียดแทงเข้ามาในร่างกายของเธอมันเต็มไปด้วยความชอกช้ำ กายสาวยับเยินฉีกขาดจนเลือดไหลอออกมาเพราะทนแรงกระแทกกระทั้นไม่ไหวมือหนาบีบเคล้นไปทั่วร่างกายสาว ผมเผ้าของเธอยุ่งเหยิงไปหมด ไม่มีความรักความเมตตาให้เธอเลยแม้แต่น้อย เธอร้องไห้อย่างอดสู ครั้นเมื่อเขาพลิกกายลงไปนอนเคียงข้าง เขาก็หยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่ก่อนจะแสแยะยิ้มอย่างน่าเกลียด“เอาเธอนี่มันเหมือนเอาท่อนไม้ดี ๆ นี่เอง กระหรี่ในซ่องยังน่าเอากว่าซะอีก จุ๊ ๆ อย่าเสียงดังไปสิ เดี๋ยวแม่ของเธอก็ได้ยินหรอก” เขาเปิดปากของเธอออก แต่เธอไม่กล้าส่งเสียงโวยวาย ได้แต่ร้องไห้น้ำตาไหลพรากอาบแก้ม เพราะถ้าหากมารดารู้เข้า คนแบบท่านจะไม่ยอมเข้าข้างเธออย่างเด็ดขาดท่านรักพี่ชายของเธอ เข้าข้างคนอื่นมากกว่าลูกสาวที่ดูแลอาการป่วยเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวให้ทุกวัน อาจเพราะเธอไม่ใช่ลูกรัก แต่เป็นลูกชัง และเพราะเธอชอบอธิบายชอบเถียง มีความคิดเป็นของตัวเอง นั่น
Read more

16

จำได้ว่าเธอเคยวูบหลับขับมอเตอร์ไซค์ไปชนต้นมะพร้าว พอมารดารู้เข้าก็สมน้ำหน้าเธอ หาว่าเธอทำผิดอะไรสักอย่างเลยเกิดอุบัติเหตุ ท่านคงหมายถึงเถียงท่าน ผิดต่อท่านสวรรค์เลยลงโทษพลอยเพชรปาดน้ำตาตัวเองเบา ๆ คิดอยู่ตลอดเวลาว่าเธอมีเวรมีกรรม และไม่น่าเกิดมาเป็นลูกของพ่อกับแม่เลย เกิดมาเธอต้องทำงานตั้งแต่เด็ก รับภาระทุกอย่างในบ้าน ตอนสมัยเรียน เธอเป็นคนซักผ้าของพี่ ๆ ในขณะที่พี่ ๆ ได้ออกไปทำโน่นทำนี่นอกบ้านในวันหยุด แต่เธอต้องซักผ้าตั้งแต่เช้าจนเที่ยง ตากเสร็จเก็บมารีดให้อีก แม่บอกว่าเป็นผู้หญิงต้องทำงานบ้าน แล้วผู้ชายทำงานบ้านไม่ได้หรือไงถ้าเธอมีลูกผู้ชายจะสอนให้ทำงานบ้าน ไม่เกี่ยงว่าเป็นงานผู้หญิงหรืองานผู้ชาย ชายหญิงกินอยู่เท่ากัน ใช้ของเหมือนกัน ทำไมจะต้องให้ผู้หญิงเป็นฝ่ายทำงานบ้านทุกอย่างด้วย กินได้ก็ต้องล้างได้ เสื้อผ้าใส่ได้ก็ต้องซักได้สิ กับข้าวกับปลาอยากกินอะไรไม่ออกไปหาซื้อข้างนอกก็ต้องหัดทำกินเองให้เป็น ถ้าลูกเมียป่วยหรือเมียท้องแก่ อยากกินก็ต้องลุกไปทำกินเองรึไง เธอจะไม่แต่งงานกับผู้ชายเห็นแก่ตัวแบบนั้นเด็ดขาด โดยเฉพาะผู้ชายที่กินไหนทิ้งนั่น แก้วกาแฟสามสี่วันถ้าผู้หญิงไม่เอาไปล้างให
Read more

17

เวทิตาพิมพ์ข้อความกลับไป ก่อนถอนใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยสิบทิศก็ไม่ได้ใจร้อนมีปัญหาทะเลาะกับเธออีกหญิงสาวรีบจัดการทำหมูทอดสูตรเด็กพิชิตใจลูก สิบทิศเองก็คงจะต้องพิสูจน์ตัวเองว่าเขาพร้อมที่จะเป็นพ่อและดูแลปกป้องลูกได้สายตาสองคู่ที่แอบซุ่มมองอยู่ตรงรั้วข้างบ้านยิ้มร้าย“จับไอ้เด็กนั่นไปแล้วกัน แล้วก็บีบให้แม่มันขายที่ให้เรา” จิมกับเจิดสองพี่น้องรีบเข้าล็อกตัวต้นกล้าเอาไว้ต้นกล้าดิ้นรนจนรองเท้าแตะหลุดจากเท้า แต่ร้องไม่ออกเพราะโดนอุดปากเอาไว้“มัดปากมันเร็ว เดี๋ยวมันส่งเสียง” เจิดสั่งน้องชาย จิมรีบทำตามอย่างว่าง่ายเขารับเงินมาจากกำนันพันเพื่อมาเจรจาขอซื้อที่ดินของเวทิตา ที่ดินของเวทิตานั้นติดกับลำธาร อากาศดี ห่างไกลผู้คน กำนันจึงอยากได้ และมีอย่างอื่นแอบแฝงอีกหลายอย่างที่ต้องการจะใช้ที่ดินแห่งนี้ทำเงิน แต่ให้ราคาดีแค่ไหนเวทิตาก็ไม่ยอมขาย บอกว่าเป็นที่ดินบรรพบุรุษ ทั้ง ๆ ที่ได้เงินมากพอก็สามารถไปซื้อที่ดินตรงอื่นของหมู่บ้านได้ แต่ก็ไม่ยอมขายเจิดกับจิมมาเจรจาหลายครั้ง เวทิตาก็ใจแข็งยิ่งกว่าหิน พวกเขาเลยต้องใช้วิธีนี้เวทิตาออกมาจากบ้านก็ไม่เจอลูกชาย เห็นเพียงแค่รองเท้าตกอยู่ เรียกหาเท่าไ
Read more

18

เพื่อนของเขาจับสัญญาณโทรศัพท์ของมันได้ แถมเขายังแอบติดกล้องวงจรปิดเอาไว้ข้างบ้านของเวทิตา เพราะบ้านเธอห่างไกลจากบ้านของคนอื่น เขาคิดว่าหากมีโจรผู้ร้ายเข้ามาก็น่าจะมีหลักฐานบันทึกภาพคนร้ายเอาไว้ที่เขามาหาเวทิตาได้เร็ วในขณะที่เธอโทร. ไปหาเขานั้นเพราะเขาได้รับแจ้งเตือนจากกล้องวงจรปิดนั่นเอง“ฉันจะไปทางลัด นายก็ตามเวไป ฉันจะไปรวบตัวมันก่อน” อาคมเอ่ยบอกสิบทิศ“ลูกชายของฉันจะเกิดอันตรายอะไรไหม”“ฉันรับรองฉันจะช่วยลูกชายของนายกับเวออกมาก่อน พอนายกับเวไปถึงก็รับตัวลูกชายเอาไว้เลย ฉันกำลังจะจัดการไอ้สองคนนี่อยู่พอดี เพราะมันก่อคดีเอาไว้เยอะ รอบนี้จะให้ติดคุกยาวๆ ไปเลย”“ขอบใจมากนะเพื่อน ฝากด้วยนะ” สิบทิศกดวางสาย ก่อนจะตามเวทิตาไปด้วยหัวใจที่เต้นระทึก เขาห่วงลูก ห่วงเมียเหลือล้นต้นกล้าดิ้นรนไปมาอยู่บนเก้าอี้ที่จับมัดเอาไว้ ทำให้สองพี่น้องต้องเอ่ยถามอย่างรำคาญ“ดิ้นทำไมวะ เดี๋ยวปั๊ด!” เจิดทำท่าจะตบเข้าที่ซีกแก้มของเด็กน้อย ต้นกล้าก็หลบอย่างหวาดกลัว แต่จิมจับมือพี่ชายเอาไว้“พอแล้วพี่เดี๋ยวมันก็ตายหรอก ให้อีแม่มันเอาสัญญามาให้ว่าจะขายที่ เราเอาเงินจากกำนันพันได้รีบหนีไปจะดีกว่า มันตายขึ้นมาเดี
Read more

19

“จริงเหรอครับ”“จริงสิครับ พ่อสัญญา” เขายกนิ้วก้อยให้ลูกเกี่ยว“ไปกันเถอะ” เขาพยุงร่างน้อยขึ้นมา“โอ๊ย! ผมปวดขาครับ” เด็กน้อยร้องด้วยความเจ็บ“สงสัยขาจะแพลง ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวขี่หลังพ่อไป พ่อจะแบกลูกไปเอง”“ผมตัวหนักนะครับ”“พ่อแบกไหวครับ” เขายิ้มให้เด็กน้อย ต้นกล้ามองบิดาตาปริบ ๆ ก่อนที่จะรีบปีนขึ้นไปบนหลัง ซบที่หลังอันแสนอบอุ่นนั้นอย่างฝากเนื้อฝากตัว“พ่อเป็นฮีโร่ของผม มาช่วยผมเอาไว้”“พ่อรักต้นกล้ากับแม่มากนะครับ”“รักผมมากจริง ๆ เหรอครับ”“จริงสิครับ”“พ่อเก่งจังตามหาผมจนเจอ ผมคิดว่าต้องตายเสียแล้ว” ก่อนหมดสติไป เด็กน้อยรู้สึกเจ็บข้อเท้ามาก ขยับตัวแทบไม่ได้ แล้วก็เหนื่อยล้าจนไร้เรี่ยวแรงไปหมด ก่อนที่จะไม่รับรู้อะไรอีก“แม่ของลูกก็เป็นห่วงลูกมากนะ พ่อสัญญาแล้วว่าจะตามหาลูกให้เจอ และพากลับไปหาแม่”“พ่อกล้าหาญจังเลยครับ”“พ่อรักลูกมากที่สุดเลยนะ พ่อขอโทษที่หายไปนานหลายปี ต่อจากนี้ไปพ่อจะไม่ไปไหนอีกแล้ว จะอยู่ดูแลแม่กับลูกไม่ให้ใครมาทำอันตรายอะไรได้อีก”“พ่อสัญญาแล้วนะครับ”“สัญญาครับ” เด็กน้อยหลับคาแผ่นหลังของคนเป็นพ่อเพราะเหนื่อยล้าลูกน้องของหมวดอาคมตามหาสิบทิศกับลูกชายตัวน้อยจนเจอ
Read more

20

คืนเข้าห้องหอ มีต้นกล้ามาเป็นพยานรักอีกคน เด็กน้อยหลับไปท่ามกลางความรักของพ่อแม่ ก่อนที่สิบทิศจะสะกิดเวทิตาเบา ๆ“เวครับลูกหลับแล้ว”หล่อนเองก็เหมือนรู้ จัดการห่มผ้าให้ลูกและตามสิบทิศออกไปอีกห้องของตัวเอง แต่เดินยังไม่ทันถึงห้องเสียด้วยซ้ำ เขาก็ตวัดอุ้มเธอขึ้นสู่อ้อมแขนเสียก่อน“พี่สิบทิศน่ะ”“กว่าลูกจะหลับ กว่าจะได้ปั๊มน้องให้ลูกกัน”“แน่ะ!”“ต้นกล้าบอกว่าอยากมีน้อง”“ใครเริ่มพูดก่อนคะ ต้นกล้าไม่เคยพูดเสียหน่อยว่าอยากได้น้อง” เธอค้อนให้เขาเสียวงใหญ่“พี่อยากได้ก็แล้วกัน” เขาตอบยิ้ม ๆเธอค้อนเขาเล็กน้อย ยิ้มอายๆ ให้แก่เขา แต่ก็ยอมกอดคอหนาของเขาให้เขาอุ้มไปวางที่เตียงนอนกว้าง ของห้องหอจริง ๆ ไม่ใช่ห้องของลูกน้อยที่อยากให้พ่อแม่กล่อมนอนเมื่อครู่ซึ่งห้องของต้นกล้าก็เป็นห้องเด็กที่ติดกันกับห้องนอนใหญ่ของคนทั้งสอง ซึ่งสิบทิศให้ช่างมาดัดแปลงให้มีห้องเชื่อมต่อกันนั่นเอง เขาจะได้กล่อมลูกนอนได้สะดวก มีอะไรกลางค่ำกลางคืน ลูกเรียกหาก็จะได้ไปดูสิบทิศลูบผมนุ่มสลวยของเวทิตาเบา ๆ เขาพิศมองใบหน้าสวยของเธอด้วยความรัก นานแค่ไหนแล้วนะที่เขากับเธอไม่ได้สัมผัสใกล้ชิดกันเช่นนี้ แต่ความรู้สึกวาบหวามในอดีต
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status