คู่หมั้นฟันน้ำนม의 모든 챕터: 챕터 91 - 챕터 100

169 챕터

91

“หนูมิทำเค้กเป็นด้วยเหรอครับ” อัสนีเอ่ยถามเพราะว่ามิรินนั้นเป็นแค่ลูกมือของเขา แต่จะให้เป็นแม่ครัวใหญ่ประจำบ้านทั้ง ๆ ที่เป็นผู้หญิงเธอก็ทำไม่ได้ เพราะเธอไม่ใคร่จะถนัดการทำอาหารสักเท่าใดนัก และประโยคคำถามนั้นก็ทำให้มิรินหัวเราะออกมาในทันที“ทำไม่เป็นหรอกค่ะเฮีย แต่เฮียทำเป็นนี่คะ เฮียเป็นพ่อครัวใหญ่ ส่วนหนูมิก็เป็นลูกมือยังไงล่ะคะ”“สรุปว่าจะให้เฮียทำใช่ไหม” อัสนีถามพร้อมกับใบหน้าที่พราวไปด้วยรอยยิ้ม“ใช่ค่ะ” มิรินยิ้มกว้างออกมาเพราะเธอรู้ดีว่าหากเธอเอ่ยขอร้องหรือขอความช่วยเหลืออะไรจากอัสนี เขาก็จะช่วยเหลือเธอในทันที“ถ้าหนูมิต้องการแบบนั้น เดี๋ยวเฮียจัดให้หนูมิเองครับ”“ต้องซื้ออะไรบ้างคะ เดี๋ยวหนูมิจะไปเป็นลูกมือช่วยเฮียจ่ายตลาดเองค่ะ” มิรินอาสาอย่างกระตือรือร้นเพราะวันนี้เป็นวันศุกร์ พรุ่งนี้เป็นวันเสาร์ซึ่งเป็นวันหยุด เธอกับอัสนีจะมีเวลาทำเค้กด้วยกันและวันอาทิตย์ก็เป็นวันเกิดของน้ำทิพย์ เธอจะได้เอาเค้กสุดแสนพิเศษนี้ไปเซอร์ไพร้ส์เพื่อน“ก่อนอื่นเฮียต้องรู้ก่อนว่าเพื่อนของหนูมิชอบกินเค้กรสอะไรครับ ซึ่งอุปกรณ์และการทำเค้กทุกอย่างเราก็สามารถไปยืมห้องครัวของคุณยาได้เลยครับ” อัสนียิ้มให
더 보기

92

“ลูกเตะน่ะค่ะ สงสัยจะอยากออกมาทักทายกับหนูมิของเรา เพราะหนูมิถามว่าตาหนูดิ้นหรือยังน่ะค่ะ” เธอไปอัลตร้าซาวด์มาแล้ว จึงรู้ว่าได้ลูกชาย ซึ่งโยธินก็เห่อลูกเสียเหลือเกิน แทบจะไม่อยากให้เธอทำอะไรเลย ซึ่งเธอก็คงทำไม่ได้เพราะเป็นคนขยันชอบทำโน่นทำนี่ เธอแค่ท้องยังทำอะไรได้ตั้งหลายอย่าง อยากทำโน่นทำนี่จะได้ไม่เหงา แม้โยธินจะทำให้เสียทุกอย่าง เธอก็ยังอยากช่วยเขาเขายังตามไปช่วยทำโน่นทำนี่ให้ ดูแลร้านขนมให้ เธอซาบซึ้งใจเป็นอันมากที่สามีของเธอน่ารักขนาดนี้จะว่าเขาเห่อลูกคนแรกก็ย่อมได้ แต่เขาก็บอกเธอว่ามีลูกกี่คนกี่คนเขาก็รักเท่ากันทุกคน“ซนตั้งแต่อยู่ในท้องเลยนะคะคุณพี่สะใภ้” มิรินเอ่ยกับหัทยา เปลี่ยนสรรพนามการเรียนหัทยาว่าพี่เป็นพี่สะใภ้แทน เธอเรียกตามศักดิ์ว่าเป็นเมียพี่ชาย แต่ถ้าอยู่กับภัทรพลก็จะเรียกน้าตามศักดิ์ว่าอยู่กับเพื่อนและมีฐานะเป็นหลนอัสนีกับพายุเองก็เรียกหัทยาว่าคุณมาตลอด จะเรียกพี่ก็ไม่ได้เพราะอายุน้อยกว่า มองหน้ากันอย่างไม่ได้นัดหมาย สองหนุ่มเหมือนรู้ใจกันว่าต่อจากนี้ไปจะเรียกหัทยาว่าพี่สะใภ้ตามมิริน เพราะมันดูสนิทกันมากกว่าเรียกคุณแต่ก็ไม่กระดากปากเรื่องอายุอานามของกันและกันหั
더 보기

93

“ได้ซบเฮียแบบนี้แล้วรู้สึกอบอุ่นจังเลยค่ะ” ประโยคนั้นทำให้เขาลูบผมของเธอเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู อยากกล่อมเธอให้นอนหลับใหลอย่างมีความสุขในค่ำคืนนี้ทั้งสองมองดูดาวด้วยกันผ่อนคลายอารมณ์ไปกับความสวยงามเบื้องหน้า ก่อนที่เธอจะเผลอหลับไป เป็นอีกครั้งที่อัสนีอุ้มร่างของคู่หมั้นตัวน้อยขึ้นสู่อ้อมแขนพร้อมที่จะพาเธอเข้านอน เขาจุมพิตหน้าผากของเธอเบา ๆ อย่างอ่อนโยน ในขณะที่ห่มผ้าให้เธอจนถึงคอ บ้านสวนมีต้นไม้มากมาย ในบ้านของเขาจึงเย็นสบายลมพัดโชยมากระทบผิวกายทั้งวัน ไม่จำเป็นต้องมีเครื่องปรับอากาศอากาศอัสนีคิดเสมอว่าทรัพยากรธรรมชาติสำคัญที่สุดสำหรับชีวิตของมนุษย์และสัตว์ หากว่าโลกนี้ไม่มีทรัพยากร ดิน น้ำ อาหาร และอากาศที่ดี โลกของเราจะขาดแคลนและเต็มไปด้วยมลพิษ คนก็จะเจ็บป่วยล้มตาย มีเงินมากมายก็ไม่สามารถที่จะซื้อชีวิตดี ๆ กลับมาได้ดังนั้นเขาจึงเป็นตัวตั้งตัวตีในการอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยการปลูกต้นไม้ให้ได้ทุกวันปีหนึ่ง ๆ อัสนีปลูกต้นไม้เป็นจำนวนมาก เพื่อสร้างป่าที่เขียวขจี สร้างดินที่ดี และสร้างแหล่งน้ำที่อุดมสมบูรณ์มีอากาศดี ๆ เอาไว้สูดดม เพราะว่าแหล่งน้ำที่ดีมาจากต้นไม้นั่นเองในขณะท
더 보기

94

“เค้กของเฮีย อร่อยจังเลยค่ะ หนูมิกินเข้าไปก้อนใหญ่เลย อิ่มจนท้องตึงไปหมดแล้วค่ะ” คนพูดลูบท้องไปมาอย่างน่ารัก จนอัสนีโยกต้องหัวของอีกฝ่ายไปมาด้วยความเอ็นดูน้ำเก๊กฮวยของเขาก็อร่อย หอมหวาน รสชาติกลมกล่อมแต่ไม่หวานจนเกินไป“เฮียดีใจที่หนูมิชอบนะครับ”“เฮียพูดเหมือนทำให้หนูกินเลยค่ะ” มิรินพูดด้วยรอยยิ้ม“เฮียก็ทำให้หนูมิกินไงครับ ทำสองก้อนเลยเห็นไหม เพราะว่าช็อกโกแลตกับพริกมันเข้ากันดีนะครับ ทั้งหวานเค็มมัน ที่สำคัญก็คือความเปรี้ยวของสตอเบอร์รี มันตัดเลี่ยนได้เป็นอย่างดี“หนูมิคิดว่าน้ำทิพย์จะต้องชอบเค้กรสชาติแสนอร่อยที่เฮียเป็นคนทำแน่ ๆ เลยค่ะ” เธอพูดด้วยรอยยิ้ม“ขอบคุณเฮียมากนะคะที่ทำเค้กแสนอร่อยให้หนูมิกินจนอิ่มแปล้ขนาดนี้” เธอลูบหน้าท้องไปมาด้วยท่าทีน่ารัก“มื้อเย็นกินอะไรกันดีครับ” เขาเอ่ยถามเพราะวันนี้เธอได้ช่วยเขาทำโน่นทำนี่หลายอย่าง เธออยากเรียนรู้ที่จะเป็นแม่บ้านที่ดีในอนาคต ถึงเขาจะบอกว่าเธออยากกินอะไรเขาก็จะทำให้กินไม่จำเป็นต้องทำอาหารเก่งหรือเป็นแม่บ้านแม่เรือนก็ได้ แต่เธอก็ยังอยากทำทุกอย่างให้ดี“วันนี้อยากกินผัดมักกะโรนีค่ะเฮีย ไม่ได้กินนานแล้ว” อาหารที่เธออยากกิน เป็นอาหารจ
더 보기

95

“หนูมิชอบ เฮียก็ดีใจด้วย” เขาโยกศีรษะของเธอไปมา ชีวิตของอัสนีกับมิรินค่อยเป็นค่อยไป เขาดูแลเธอเหมือนเธอคือต้นไม้ที่ต้องคอยใส่ปุ๋ยรดน้ำพรวนดินแถมยังต้องเปิดเพลงให้ฟังเพื่อให้อารมณ์ดี มิรินจึงเจริญงอกงามเป็นเด็กสาวที่สวยน่ารัก สุขภาพแข็งแรง ผิวพรรณดีและมีรอยยิ้มที่สดใส มองปัญหาเป็นเรื่องธรรมดาที่เราสามารถจัดการได้ ไม่ว่าจะเกิดปัญหาอะไรขึ้นในชีวิต เธอเป็นคนมองโลกในแง่ดี คิดบวกแต่ก็รู้จักที่จะระมัดระวังเรื่องอื่น ๆ ด้วยอัสนีค่อย ๆ สอนน้องให้น้องน้อยมีคุณภาพ ชีวิตของคนเราไม่ได้ยืดยาวแต่จะอยู่อย่างไรให้เป็นคนที่มีคุณภาพ มีคุณค่าในตัวเอง และมีความสุขกับทุกวินาทีที่ยังมีลมหายใจอยู่“ขอบคุณเฮียมาก ๆ นะคะ เฮียเลือกชุดเก่ง สวยเสมอเลยค่ะ” เธอขอบคุณเขาอีกครั้งด้วยรอยยิ้มมื้อเย็นของวันนั้นเต็มอิ่มไปด้วยความสุข ทุกคนต่างกินข้าวกันพร้อมหน้าพร้อมตากัน โยธินเล่าให้น้อง ๆ ฟังว่า พาหัทยาไปตรวจครรภ์หมอบอกว่าแข็งแรงทั้งแม่ทั้งลูก ทั้งสองอยากมีลูกหัวปีท้ายปี ไม่ใช่อะไรหรอก อยากจะเลี้ยงทีเดียว เหนื่อยทีเดียวเพราะว่าจะได้โตไล่เลี่ยกันรุ่งเช้าของวันใหม่ มิรินกับภัทรพลช่วยกันแต่งตัวเพื่อไปงานวันเกิดของน้ำทิพ
더 보기

96

“ขอโทษค่ะเฮีย”“เล่นอะไรกันอยู่นี่ วิ่งหนีกันหน้าตาตื่น พอล... นายทำอะไรมิรินหรือเปล่า”“โอ๊ย! เฮียขา พอลลี่จะไปทำอะไรล่ะคะ ยายมิของเฮียวิ่งทะเล่อทะล้าตามมาเอง” ประโยคของภัทรพลมาพร้อมกับมือไม้ที่หนึบหนับยิ่งกว่าหนวดปลาหมึก“มือน่ะมือ” อัสนีดึงมือของอีกฝ่ายออกห่าง ทำให้ภัทรพลทำท่าสะดีดสะดิ้งใส่ในทันที“จะทำผมทรงนี้ไปงานวันเกิดของน้ำทิพย์จริงๆ เหรอ” อัสนีมองผมที่ดัดเป็นลอนใหญ่เพียงข้างเดียวอย่างงง ๆ หรือเขาตกเทรนด์ไม่ทันแฟชั่นล่ะนี่ เดี๋ยวนี้เขาอาจจะฮิตทำผมไม่เหมือนกันสองด้านภัทรพลถึงกับหัวเราะก๊ากออกมาในทันที ที่ได้ยินอัสนีเอ่ยถามเช่นนั้น“ไม่ใช่หรอกค่ะเฮีย ยังทำผมไม่เสร็จน่ะค่ะ พอลลี่แหย่หนูมิ หนูมิก็เลยวิ่งไล่พอลลี่น่ะค่ะ” มิรินรีบเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มสดใสพลางค้อนให้ภัทรพลวงใหญ่“แล้วจะแต่งหน้าแบบนี้ไปจริงๆ เหรอ เหมือนผีจีน” อัสนีหลุดปากออกมา เสียงขำของภัทรพลก็ดังขึ้นอีก เพราะเขาแค่ลงรองพื้นกับทาแป้งให้กับมิริน แต่ยังไม่ได้แต่งหน้าทาปาก วาดคิ้วอะไรให้เลย หน้าของมิรินจึงดูซีดไปหน่อย“เฮียน่ะ ยังแต่งไม่เสร็จค่ะ” ประโยคของมิรินทำให้อัสนียิ้มออก“น่าจะแต่งหน้าให้เสร็จก่อนค่อยทำผม”“ทำผมเสร
더 보기

97

“อืม... อร่อย เฮียเป็นผู้ชายที่ทำอาหารได้อร่อยจริง ๆ เลยค่ะ อร่อยจนอยากขออีกจาน” ในเวลาอันรวดเร็ว ภัทรพลและมิรินก็รับประทานของว่างเสร็จสิ้น แต่มันยังไม่เพียงพอเพราะมันอร่อยมาก เลยรู้สึกอยากกินอีก การได้กินของอร่อย อยู่ในบรรยากาศดี ๆ ทำให้เจริญอาหารไม่น้อย“ถ้าอยากกินอีก จะทำให้กินนะ” อัสนีเอ่ยขึ้น“พอดีไปงานวันเกิดของน้ำทิพย์ก็ไม่ต้องกินอะไรกันพอดีค่ะ คงกินแค่น้ำเปล่าเพราะอิ่มแปล้” มิรินรีบเบรกเพื่อนจอมตะกละเอาไว้ ภัทรพลเลยทำท่าเสียดาย“ยายมิไม่ยอมให้กินค่ะเฮีย งั้นวันหลังเราค่อยมากินกันนะคะ” คำพูดมีนัยของภัทรพลทำให้มิรินค้อนเสียวงใหญ่“ที่งานวันเกิดของยายน้ำไม่รู้ว่าจะมีอะไรอร่อย ๆ แบบนี้ไหม” ภัทรพลพูดขึ้นมองอัสนีดวงตาหวานฉ่ำ“ไปเถอะ มองเฮียตาหวานขนาดนี้ จะกินเฮียแทนอาหารแล้วนะ” มิรินสะกิดเพื่อน ภัทรพลจึงต้องละสายตาจากอัสนีอย่างแสนเสียดาย“หึงเหรอ”“หึง” มิรินกระซิบที่ริมหูของเพื่อนรัก ก่อนจะเดินไปขึ้นรถก่อน“หึงฉันนี่นะ อ้อ... ฉันสวยกว่าหล่อน มันแน่อยู่แล้วที่หล่อนต้องหึง” คนชอบแกล้งพูดเวอร์ทำท่ากวนๆ จนมิรินหลุดขำปนหมั่นไส้ออกมา ทั้งสองขับรถออกจากบ้านมายังงานเลี้ยงวันเกิดของน้ำทิพย์
더 보기

98

“ปากดี” คนถูกยอว่าสวยบีบคางของคนชม ก่อนจะยิ้มเขินอย่างน่ารัก ทำเอามิรินต้องหัวเราะออกมาเบาๆ“เจ้ามูมู่คงหิว ฉันเอาน่องไก่ทอดไปให้มันก่อนนะ” มิรินรีบบอกเพื่อน ภัทรพลพยักหน้าให้ มิรินก็ตักน่องไก่ทอดใส่จานกระดาษเดินออกไปจากงานแบบไม่รีบร้อน เพื่อไม่ให้ใครสงสัยหรือมีพิรุธ แต่กระนั้นก็ยังมีคนเห็นเพราะหนุ่ม ๆ ในงานต่างสนใจมิรินด้วยกันทั้งนั้น“มาทำอะไรอยู่ตรงนี้ล่ะจ๊ะมิริน” เสียงนั้นทำให้มิรินหันขวับไปมอง เธอเบิกตากว้างที่เห็นเจไดที่นี่ เขามาที่นี่ได้ยังไงกันนะมิรินถอยหนีในขณะที่โยนไก่ทอดทางด้านหลังไปให้เจ้ามูมู่ที่เธอเห็นว่ามันคอยท่าอยู่ก่อนแล้วเจ้ามูมู่งับไก่ทอดก่อนจะวางลงข้างตัวที่มันยืนอยู่ แล้วมองเจไดอย่างเอาเรื่อง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายขยับเข้ามาใกล้มิรินด้วยท่าทีคุกคามเจ้ามูมู่กำลังจะกระโจนเข้าใส่เจได แต่เสียงของน้ำทิพย์ก็ดังขึ้นเสียก่อน“อ้าวเจไดกับมิมาทำอะไรกันอยู่ตรงนี้จ๊ะ” น้ำทิพย์เอ่ยถาม เจ้ามูมู่เลยหลบเข้าไปตรงพุ่มไม้ มองอย่างสังเกตสังกา หากมิรินมีอันตรายมันจะกระโจนเข้าใส่ทันที“เราออกมาเดินเล่นสูดอากาศน่ะจ้ะ” มิรินตอบออกไป ซึ่งเธอออกมาเดินเล่นจริง ๆ แต่ไม่ได้บอกว่าออกมาเดินเล่น
더 보기

99

มิรินรู้สึกมึนหัวไปหมด เธอมองบรรยากาศรอบกายแล้วต้องกะพริบตาปริบๆ มันดูวุ่นวายดูมึนงงจนร่างของเธอถึงกับเซ“ระวังหน่อยสิ” ประโยคที่กระซิบอยู่ตรงริมหูคือเจได เธอเห็นหน้าเจไดแล้วสะบัดตัวหนี เจไดดูน่ากลัว ใบหน้าของอีกฝ่ายดูเจ้าเล่ห์ มองเธออย่างหื่นกระหาย และทุกคนในงานเริ่มที่จะไม่ได้สติ บางคนก็ถึงกับสลบไปเลยในขณะที่มิรินกำลังงุนงงว่าจะเอายังไงดี เธอก็พยายามมองหาภัทรพลแต่ปรากฏว่าไม่เห็นแม้แต่เงา นั่นทำให้เธอมองหาสัตว์เลี้ยงคู่ใจที่มาด้วยกันเธอเห็นว่ามันวิ่งมาแต่ไกล พร้อมด้วยใครคนหนึ่งที่วิ่งตามมาด้วย แล้วก็ตำรวจที่ไหนก็ไม่รู้มากมาย ก่อนที่สติของเธอจะดับวูบไปมิรินค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมาบนเตียงนอนกว้างของตัวเอง เธอกะพริบตาปริบ ๆ จำได้ว่าตัวเองอยู่ในงานเลี้ยงวันเกิดของน้ำทิพย์นี่นา“เป็นยังไงบ้าง” อัสนีที่นั่งอยู่ข้างเตียงเอ่ยถาม สีหน้าของเขาแลดูเคร่งเครียดไม่น้อย“เฮียคะ หนูมิกลับบ้านมาได้ยังไงคะ จำได้ว่าหนูมิอยู่งานเลี้ยงวันเกิดของน้ำทิพย์นี่คะ แล้วเจ้ามูมู่กับพอลลี่ล่ะคะ”“ที่งานวันเกิดมีเรื่องนิดหน่อยน่ะครับ” อัสนียื่นมือไปลูบผมนุ่มสลวยของมิรินไปมาเบา ๆ“เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอคะ” มิรินเอ่ยถาม
더 보기

100

“ขอบคุณเฮียกับเจ้ามูมู่มากนะคะ ถ้าไม่ได้เฮียกับเจ้ามูมู่หนูมิคงแย่”“ช่างมัน มันผ่านไปแล้ว ถือว่าเป็นประสบการณ์ชีวิต ไม่ออกไปไหนค่ำ ๆ มืด ๆ ดีที่สุด”“วันเกิดของน้ำทิพย์ หนูมิเลยต้องไปน่ะค่ะ ถ้าไม่ไปเดี๋ยวน้ำทิพย์จะน้อยใจเอาได้ อีกอย่างหนูมิไม่ได้หนีเที่ยวกลางคืน แบบไปเที่ยวผับหรือสถานที่อโคจรนะคะ แต่ไปบ้านเพื่อนค่ะ”“บ้านเพื่อนก็เถอะ ถ้าเอาคนไม่ดีเข้ามาในบ้านก็ย่อมที่จะไม่ปลอดภัยกับตัวเองและคนรอบข้าง”“แล้วตำรวจจะทำยังไงต่อคะเฮีย”“เฮียก็ไม่รู้เหมือนกัน ปล่อยให้ตำรวจเขาจัดการไป” อัสนีพอจะรู้ว่าเจไดนั้นเป็นลูกคนใหญ่คนโต ส่วนมากตำรวจจะเกรงใจ เขาเองก็ทำอะไรมากไม่ได้ ไม่ได้มีอิทธิพลอะไรมากมายขนาดที่จะไปสั่งตำรวจชั้นผู้ใหญ่ให้จัดการมันได้ เขาคิดว่าอีกไม่นานมันก็คงลอยนวลออกมา จากคุกและทำตัวแย่ ๆ อีก คงเป็นเพราะพ่อแม่ของเจไดที่เลี้ยงลูกมาผิด ๆ ตามใจจนเสียคนเจไดเหมือนคนที่เข้ามาในชีวิต และไม่เคยคิดดีทุกครั้งที่ได้พบเจอ อัสนีสอนเธอว่าประสบการณ์ชีวิตสำคัญ หากเราเคยโดนอะไรมาแล้ว ก็ให้จำเอาไว้ว่าครั้งต่อไปจะต้องไม่โดนอีกหากเคยเจอคนไม่ดีคนนี้แล้ว ครั้งต่อไปเขาจะมาในรูปแบบไหนเราก็ต้องระวังตัว หา
더 보기
이전
1
...
89101112
...
17
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status