All Chapters of คู่หมั้นฟันน้ำนม: Chapter 101 - Chapter 110

ประโยคของมิรินทำให้แก้มของอัสนีแดงจัดหนักกว่าเดิม เขารู้สึกว่าเธอกำลังบอกรักเขากลาย ๆ แถมเธอยังเรียกพี่รหัสด้วยชื่อเต็มยศ ไม่ได้เรียกชื่อเล่นให้รู้ว่าสนิทสนมกันอีก“แต่ถ้าเขาสารภาพรัก ต้องพูดแบบนี้ทุกประโยคเลยนะครับ” อัสนีเอ่ยขึ้นขณะเก็บของเดินมาหาสาวน้อยของเขา“เจ้าค่ะ” เธอรับคำอย่างแข็งขัน เขาจึงยื่นมือไปโยกศีรษะเล็ก ๆ ของเธอด้วยความเอ็นดู อารมณ์ของเขาดีขึ้นและดีขึ้นอีกอย่างมากเมื่อเธอขยับเข้ามาหอมแก้มเขาฟอดใหญ่“อยากกินไอศกรีมจังค่ะ”“อยากไปกินร้านไหนล่ะ”“อยากกินร้านเฮียค่ะ”“เฮียมีร้านด้วยเหรอ”“ไอศกรีมโอมเมดสูตรที่เฮียเคยทำให้กินยังไงคะ อร่อยมาก ๆ เลยนะคะ เรามีเครื่องทำไอศกรีมจะต้องไปซื้อกินทำไมล่ะคะ เฮียทำอร่อยกว่าที่ร้านเสียอีก”“อยากกินฝีมือเฮียเหรอ” เขาเอ่ยถามขณะเดินไปที่รถ“ใช่ค่ะ” อัสนีใจฟูทุกครั้งที่สาวน้อยของเขาอยากกินอาหารฝีมือของเขา ที่เขาทำอาหารเก่งเป็นเพราะว่าเธอนั่นแหละ เธออยากกินอะไรเขาก็หาสูตรมาทำให้กิน บางทีก็ดัดแปลงสูตรขึ้นมาใหม่ หรือปรับเปลี่ยนเล็กน้อยให้อร่อยถูกปากยิ่งขึ้นแล้วในมื้อเย็นของวันนั้น อัสนีได้ทำไอศกรีมโฮมเมดสูตรพิเศษใส่ทุกอย่างที่เธอชอบกินให้มิริน

“หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะลัย” วุฒิศักดิ์มองไปรอบกาย ทุกคนกำลังมองเขาอย่างสงสัยใคร่รู้ ทุกคนกำลังอยากรู้ว่าเรื่องทุกอย่างมันเป็นยังไงนั่นเอง“พี่วุฒิทำลัยท้องแล้วก็บอกให้ลัยไปทำแท้ง เพราะลัยยังเรียนไม่จบ ลัยรักพี่ก็เลยทำเพื่อพี่ ทำเพื่อพี่มาโดยตลอด ยอมไม่บอกใครว่าคบกับพี่เพราะบ้านลัยไม่ได้รวยเหมือนพี่ อดทนทุกอย่างเพราะพี่บอกว่าเรียนจบจะแต่งงานกันถ้าลัยท้องจะเรียนไม่จบ พ่อแม่ของพี่จะไม่ชอบลัย ที่ไหนได้พี่กลับมาสารภาพรักกับนังมิริน พี่มันเลือดเย็นทิ้งเมียฆ่าลูก”“นี่หยุดเดี๋ยวนี้นะ ท้องกับใครแล้วมาบอกว่าท้องกับพี่ เธอไม่รู้จักรักนวลสงวนตัวเอง” ประโยคของวุฒิศักดิ์ทำให้ชลาลัยเจ็บจนจุก“พี่ได้ลัยแล้วเลยพูดแบบนี้ พี่บอกว่าพ่อแม่พี่เลือกเยอะ อยากให้ลัยเรียนจบได้งานทำ”“เพ้อเจ้อ”“พี่อยากให้ลัยรักนวลสงวนตัวแล้วพี่มาคบกับลัยทำไม มาทำลายความสาวลัยทำไม ไอ้ชั่ว ไอ้เลว” ชลาลัยตรงเข้าตบตีวุฒิศักดิ์ไม่ยั้ง วุฒิศักดิ์ที่เป็นหนุ่มหล่อพ่อรวยประจำสาขาวิชา อีกทั้งฐานะชาติตระกูลก็ดี ไม่เคยเผยด้านมืดออกมาให้ใครได้เห็น จึงพยายามตีหน้าเศร้าไม่รู้เรื่องราวอะไร ทั้ง ๆ ที่เขารู้อยู่เต็มอีก ว่าเด็กในท้องเป็นลูกของเขา แ

สำหรับมิรินนั้น อัสนีคือผู้ชายที่ดี เขาไม่เคยเหลือบแลสาวคนไหน ไม่เคยมีแฟนหรือคนรัก ไม่เคยวอกแวก ไม่ว่าจะมีผู้หญิงมาทอดสะพานให้สักเพียงใดก็ตามการเป็นคู่หมั้นกับเธอ ต้องรอตั้งหลายปีก ว่าเธอจะโตเป็นสาวอัสนีรักษาพรหมจรรย์เอาไว้ แถมยังไม่เคยมีแฟนหรือคนรักอีก เขาถือว่าเป็นรักมั่นคงของเธอ เป็นรักแท้ที่หาได้ยากยิ่งสำหรับเธอครอบครัวของเธอเป็นครอบครัวที่อบอุ่น คอยสนับสนุนกันอย่างเต็มที่ให้ได้ทำตามฝันของตัวเองภัทรพลอยากไปประกวดมิสทิฟฟานี ทุกคนในครอบครัวก็ไปร่วมเชียร์ด้วย หัทยากับภัทรพลถือว่าเป็นคนในครอบครัวมานานหลายปีแล้วหัทยานั้นได้ลูกชายตัวน้อย ๆ เป็นสมาชิกใหม่ที่ทุกคนต่างรักต่างหลงเป็นอันมาก ลูกชายของหัทยาเป็นเด็กอารมณ์ดี อาจเพราะบิดามารดาอารมณ์ดีนั่นเองในช่วงชีวิตหนึ่งภัทรพลบอกทุกคนว่าภาคภูมิใจเหลือเกินที่มีครอบครัวที่ดี จากที่เขาเคยกำพร้ามีเพียงแค่น้าสาวอย่างหัทยาเท่านั้นภัทรพลสามารถคว้ามิสทิฟฟานีมาครองได้อย่างสวยงาม ใบหน้างดงามกว่าสตรีทำให้หลายคนตกตะลึงเวลาที่ภัทรพลยิ้มภัทรพลเปลี่ยนชื่อใหม่ก่อนเข้าประกวดเป็นพิมพ์อัปสร เพราะเขาชอบชื่อนี้ แถมหลวงตามั่นยังเป็นคนตั้งชื่อให้ด้วย ทำให้ยิ

หลอนระดับล้าน!!!“อย่าคิดมากเลยเจ้านาย”“เฮ้ย!!!” อัสนีสะดุ้งเพราะจู่ ๆ เจ้ามูมู่ก็โผล่มาตรงหน้า เขายังไม่ชินกับการโผล่มาของมัน และผีตัวอื่น ๆ ที่โผล่มาเช่นเดียวกัน เสียงเห่าของเจ้ามูมู่ทำให้ทุกคนหันไปมอง มิรินเดินเข้ามาหา ก่อนจะลูบศีรษะเจ้าสุนัขตัวโปรดเบา ๆ“เป็นอะไรเจ้ามูมู่” มือนิ่ม ๆ ของมิรินทำให้อัสนีฟุบหน้าลงที่หน้าตักของหล่อน เพราะหล่อนนั่งยอง ๆ ลูบหัวของเขาอยู่“ดูเจ้ามูมู่สิ ขี้อ้อนจริง ๆ” โยธินพูดขึ้น มองเจ้าสุนัขแสนรู้ไม่วางตา“เฮียโยคะ เมื่อไหร่เฮียเอสจะฟื้นคะ” คนพูดน้ำตาร่วงเผาะ มองคนบนเตียงด้วยสายตาเศร้าสร้อย ก้อนอะไรบางอย่างแล่นขึ้นมาจุกที่คอหอย เพราะเขาไปซื้อของขวัญให้เธอเลยเกิดอุบัติเหตุ“ยังไงเอสก็ต้องฟื้นเชื่อเฮียสิ เอสแค่หลับไปเท่านั้น” โยธินลูบศีรษะน้องสาวเบา ๆ อย่างปลอบโยน อัสนีได้ยินเช่นนั้นก็เข่าอ่อนอีกรอบถ้าเขาไม่ฟื้นล่ะจะทำยังไงนี่คือคำถามที่เขาถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมา“หนูมิควรกลับบ้านไปพักผ่อน ที่นี่เฮียจ้างพยาบาลพิเศษดูแลเอสแล้ว อีกอย่างเราก็ต้องไปเรียนด้วย มหาลัยจะเปิดอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ” มิรินเรียนเทอมสุดท้ายก็จะจบแล้ว“แต่หนูมิอยากเฝ้าเฮียเอส”“เอสอยู่ใกล้ห

“ไอ้หมาเวร”“ตอนหนูมิเด็ก ๆ เจ้านายก็อาบน้ำให้หนูมิไม่ใช่เหรอครับ ไม่เห็นกำเดาไหล”“ตอนนั้นยังเด็ก ฉันจะไปคิดอะไรได้ ตอนนี้โตแล้วนะโว้ย แถมยังสวยอีกด้วย ยิ่งโตยิ่งสวย ยิ่งหวง” คนพูดทำหน้าบึ้งหนักกว่าเดิม“เจ้านายคร้าบ เวลาทำหน้าบึ้งแบบนี้ไปส่องกระจกดูบ้างสิครับ”“ส่องทำไมวะ” เขายังมีแก่ใจคุยโต้ตอบกับมัน อย่างว่าแหละ ไม่มีใครคุยกับเขารู้เรื่อง การได้คุยได้ด่าเจ้ามูมู่คือการระบายอารมณ์อย่างหนึ่ง“หน้ามันโหดน่ะสิครับ ถ้าใครมาเห็นเข้า จะคิดว่าหมาตัวนี้ดุ ไม่น่าเข้าใกล้ ปกติผมเป็นหมาหน้าตาดีนะ พอเจ้านายทำหน้าแบบนี้ ผมหมดหล่อเลย”“ไอ้หลงตัวเอง ใครกันหลงชมว่าแกเป็นหมาหน้าตาดี” เขาเพิ่งรู้ว่ามันหลงตัวเอง“เจ้านายลองคิดดูดี ๆ สิครับ” มันหัวเราะมาตามสายลม อัสนีนั่งนึกก่อนจะสบถ กูไง ชมมันทุกวันว่ามันหล่อ หน้าตาดี เจ้ามูมู่เพื่อนยาก โอ๊ย! ที่กูพูดไปกูขอถอนคำพูด“คิดออกแล้วสิ”“เกลียด!” อัสนีสวนกลับ ก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังกังวานมาอีก“เบื่อคุยกับมึงแล้ว”“ไปดูหนูมิอาบน้ำสิ”“แกอย่ามารู้ดี” เสียงหัวเราะของมันทำให้อัสนีหลอนไปถึงดาวอังคาร เขาใช้ขาหน้าเปิดประตูเดินเข้าไปในห้อง ตอนแรกเดินสี่ขาไม่ชำนาญ