คู่หมั้นฟันน้ำนม のすべてのチャプター: チャプター 111 - チャプター 120

169 チャプター

111

“อยากมีเมียไหมเจ้ามูมู่ แกน่ะอายุเยอะแล้วนะ ถ้าเป็นคน ก็รุ่นคุณลุงแล้วละ ไม่คิดจะมีเมียเป็นตัวเป็นตนบ้างรึไง” มิรินคิดว่าเจ้ามูมู่อายุเยอะกว่าสุนัขปกติ อาจเพราะมันเป็นหมาป่าก็เป็นได้ เพราะปกติหากเป็นสุขนัขทั่วไป อายุเท่ามันก็กลับบ้านเก่าไปหมดแล้วเธอคุยกับมันด้วยรอยยิ้ม อัสนีเองได้ฟังแบบนั้นก็คิดตาม เขาเก็บเจ้ามูมู่มาเลี้ยงนานหลายปีแล้ว มันเป็นสุนัขที่อายุยืนมากๆ เพราะปกติไม่ถึงยี่สิบปีก็ตายแล้ว ยิ่งตัวใหญ่ ๆ ยิ่งอายุไม่ยืนเหมือนสุนัขตัวเล็กเจ้ามูมู่จึงถือว่าเป็นสุนัขที่อายุยืนที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมา ยิ่งนานวันมันยิ่งแข็งแรงไม่เห็นแก่ชราเหมือนสุนัขตัวอื่น ๆ แถมมันยังตัวใหญ่ยักษ์เสียอีกด้วยอัสนีแอบคิดในใจ เจ้ามูมู่ถึงจะไม่มีเมียเป็นตัวเป็นตนแต่ก็ไม่เวอร์จิ้นเหมือนเขาหรอกหมอนี่ฟาดเรียบ!!! สุนัขแถวนี้เสร็จมันไปหมดแล้ว‘ฮ่า ๆ ๆ’ อัสนีหัวเราะเพราะจั๊กจี้ มือนิ่ม ๆ ถูเข้ามาตรงหว่างขา‘หนูมิน่ะ เฮียไม่เคยให้ผู้หญิงคนไหนถูไถตรงนั้นมาก่อนเลยนะ ถูกันขนาดนี้เฮียเสียว เอ้ย! เฮียฟินนะ’‘หนูมิต้องรับผิดชอบเฮียนะ’ อัสนีหัวเราะไม่หยุดปาก เพราะรู้สึกจั๊กจี้ มิรินก็เลยขำตาม“ชอบให้ถูตรงนี้เหรอเจ้าม
続きを読む

112

“ก็เห็นแบบเจ้านายนั่นแหละ”“มึงกล้ามากนะ” อัสนีตัวสั่นเทา โกรธจนตัวสั่น ไอ้หมาโรคจิต ไอ้หมาเวรตะไล วิญญาณเข้าร่างเมื่อไหร่ มึงเจอกับกูแน่ ปกติเขาไม่ใช่คนหยาบคาย แต่กับเฮียโยและน้องรักอย่างพายุ ภาษาพ่อขุนจัดเต็ม“เจ้านายอย่าเอ็ดสิ ผมไม่คิดอะไรกับหนูมิหรอก รักเหมือนน้อง ผมคิดกับสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวกันกับผมเท่านั้น”“อย่าให้รู้นะมึง” เขาด่ามัน ตอนนี้เห็นวิญญาณของมันนอนกลิ้งอยู่กับพื้นตรงหน้าด้วยท่าทีมีความสุข“เจ้ามูมู่ มาจ้ะ เดี๋ยวเป่าขนให้นะ” อัสนีหันไปอีกครั้งหญิงสาวก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาเลยถอนใจออกมา“เจ้านายถอนใจทำไมครับ”“มึงนั่นแหละชวนพูดมาก”“อ้อ... เจ้านายถอนใจ เพราะเสียดายที่ไม่ได้เห็นหนูมิโป๊ต่อน่ะสิ”“ก็เออน่ะสิ เฮ้ย! ไม่ใช่ กูไม่ได้ลามกเหมือนมึงไอ้หมาบ้า ชอบทำให้กูไขว้เขวอยู่เรื่อย”“ผมไม่บ้านะ เจ้านายจับฉีดวัคซีนทุกปี” อัสนีนอนลงให้มิรินเป่าขนให้แห้งกับไดร์เป่าผม เขาสะดุ้งหลายครั้งเพราะความร้อนจากลมที่เป่ามาโดนตัว“ร้อนเหรอจ๊ะ ขอโทษจ้ะ” คนเอ่ยถามสางขนและเป่าเบา ๆ อย่างไม่เร่งร้อนเพราะว่าต้องให้แห้งสนิทไม่เช่นนั้นเจ้ามูมู่จะเป็นโรคผิวหนังได้“ตัวหอมมากเลยรู้ไหม พออา
続きを読む

113

หือ... หนูมิน่ะ มาทำตัวน่ารักจุ๊บเฮียอีกแล้วมิรินหัวเราะคิก ๆ เมื่อเห็นมันทิ้งตัวลงเกลือกกลิ้งไปมาด้วยท่าทีมีความสุขเหลือแสน ก่อนจะนั่งมองเธอแต่งตัวตาแป๋ว“เจ้านาย”“เรียกทำอะไรของแกเจ้ามูมู่”“อยู่ในร่างผมแล้วชอบล่ะสิ”“ใครจะไปชอบ” อัสนีแกล้งทำเสียงเข้ม“ก็ได้นั่งมองหนูมิโป๊ทุกวัน”“ทำเป็นรู้ดีนะแก หนูมิน่ะว่าที่เมียฉัน ต่อไปฉันก็ต้องเห็นเขาโป๊ทุกวันอยู่แล้ว เห็นตอนนี้หรือเห็นตอนไหนมันก็เหมือน ๆ กันนั่นแหละ” คนเถียงแก้มร้อนผ่าวที่โดนหมาตัวดีรู้ทันเข้าให้“วันนี้หนูมิไปมหาวิทยาลัยโดยปราศจากเจ้านาย ต้องมีหนุ่ม ๆ มารุมจีบเพียบแน่ ๆ เลย” เพราะอัสนีนอนเป็นผักอยู่ที่โรงพยาบาล จึงไม่มีใครเป็นไม้กันหมา แต่จะพูดกันจริง ๆ ที่เขายอมไปเป็นอาจารย์พิเศษ สอนที่มหาวิทยาลัยที่เธอเรียนอยู่ก็เพราะว่าเขาอยากไปดูแลเธอมากกว่า อยากคอยช่วยเหลือเธอในทุก ๆ เรื่อง แต่อยากแอบช่วยมากกว่า เขาจึงได้เห็นว่าระยะเวลาสามปีกว่า ๆ มานี้มิรินมีหนุ่ม ๆ มารุมชอบรุมจีบมากมาย เพราะเธอสวย น่ารัก เป็นดาวเด่นของมหาวิทยาลัย ที่สำคัญก็คือเธอยังไม่ยอมคบใครเป็นแฟน ทำให้หนุ่ม ๆ หลายคนอยากพิชิตใจเธอให้ได้มิรินเป็นหญิงสาวที่รักมั่นค
続きを読む

114

“บะ! แกจะกินอะไรเจ้ามูมู่”“เจ้านาย อร่อยนะ” เสียงที่ดังมาตามสายลมทำให้อัสนีที่มองเมินอาหารหมา หน้าบึ้งกว่าเดิม“มึงจะให้กูกินอาหารมึงนี่นะ” เขาโต้ตอบกับมันในใจด้วยความหงุดหงิด“ลองแล้วจะติดใจ เชื่อผมสิ”“ติดใจบ้านมึงสิไอ้มูมู่”“เย็นนี้กลับจากมหาวิทยาลัยหนูมิอยากไปเยี่ยมเฮียค่ะ” มิรินบอกความประสงค์แก่พี่ชายทั้งสอง โยธินพยักหน้ารับรู้“ก็ดีเหมือนกัน เอสคงต้องการกำลังใจ” โยธินเห็นด้วย“จะไปเยี่ยมพี่สะใภ้กับเจ้าตัวเล็กด้วยค่ะ” มิรินหมายถึงลูกเมียของโยธิน“มันคงยังไม่หิว สงสัยเป็นห่วงเจ้านายของมัน เดี๋ยวก็คงกินเองแหละ เราไปกันเถอะ เฝ้าบ้านด้วยนะเจ้ามูมู่” โยธินเดินไปลูบหัวมันเบา ๆ อัสนีแอบบ่นในใจ“โดนลูบจนหัวล้านหมดแล้วกู” เขาเดินไปส่งคนทั้งสามหน้าบ้าน หน้าที่เฝ้าบ้านคงเป็นของเขาสินะ“ตาละห้อยเชียวนะเจ้ามูมู่ เฝ้าบ้านดี ๆ นะจ๊ะ” มิรินนั่งยอง ๆ ลูบหัวของเจ้าสุนัขตัวโตไปมาเบา ๆ พอมันลูบมือมากับแขนของเธอ เธอก็ยิ้มกว้างในทันที“เดี๋ยวตอนเย็นจะซื้อซูชิที่แกชอบมาฝากนะ แกน่ะชอบกินซูชิเหมือนเจ้านายแกเลย” พอพูดถึงอัสนีคนพูดก็หน้าเศร้าหมองในทันที“ไม่เป็นไรหรอก ยังไงเจ้านายของแกก็ต้องรอด” เห็นท่าท
続きを読む

115

“เจ้านายเวลาขี้ต้องขุดหลุมก่อนนะ แล้วค่อยกลบ”“ควายเผือก!!!” อัสนีด่าลั่น หันไปเห็นกองอึของตัวเองก็ต้องเขี่ยดินไปกลบตามคำของเจ้ามูมู่อีกพอเดินเข้าบ้านก็ต้องไปล้างมือ มือสกปรกไปหมด เขายังหลอนคิดว่าขี้ยังติดมืออยู่เลย แถมยังได้ยินเจ้ามูมู่บ่นไม่หยุดปาก“จะล้างมือทำไมครับเจ้านาย” อัสนีล้างมือก็คือล้างเท้าหน้าในร่างเจ้ามูมู่นั่นเอง“จะเปิดตู้เย็นหาของกิน จะไม่ให้ล้างมือหรือไง เพิ่งไปเขี่ยดินมา” ถึงจะรำคาญความปากมากของมัน แต่มันก็เป็นตัวเดียวที่คุยกับเขารู้เรื่อง คนอื่นฟังภาษาหมารู้เรื่องเสียที่ไหนล่ะอัสนีใช้ขาหน้าเขี่ยตู้เย็นเปิดออก ด้านในมีของกินแช่เอาไว้มากมาย อย่างน้อยโยธินก็ยังใส่ใจซื้อของมาตุนเอาไว้ในตู้เย็นให้มิริน แต่ส่วนใหญ่เป็นของกินที่สามารถแกะกินได้เลย ไม่ว่าจะเป็นขนม นม หรืออาหารสำเร็จรูป เขารู้ดีว่าพี่ชายที่เคารพรักทำกับข้าวกินเองไม่เป็นสับปะรด ถึงจะฝึกปรือมานานหลายสิบปีก็ยังเหมือนเดิม การทำอาหารบางทีก็เป็นพรสวรรค์อย่างหนึ่งเหมือนกันโยธินทำอาหารไม่เก่ง เมียกับลูกนอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล เลยมีอาหารจำพวกนี้อยู่ในตู้เย็นจำนวนมาก ดีหน่อยว่าหัทยาป่วยก็ยังมีพยาบาลพิเศษคอยดูแล แถม
続きを読む

116

“เออ เอาดี ๆ นะโว้ย เอาให้แน่ อย่าทำกูคอหัก” อัสนีเดินสี่ขาไปยืนอยู่ไกลจากกำแพงบ้านพอสมควร ก่อนจะใช้แรงทั้งหมดกระโดดขึ้นไป เขารู้สึกว่าโดนเตะก้นโด่ง“เฮ้ย ๆ ๆ” อัสนีร้องเสียงหลง ในขณะที่ใบหน้ากำลังจะทิ่มลงบนดิน แต่ร่างเขามันลอยอยู่เหนือพื้นเหมือนโดนเบรก ก่อนจะถูกทิ้งลงบนพื้นแบบไม่ทันตั้งตัว หน้าแนบไปกับพื้นเต็มแรง“โอ๊ย!” อัสนีร้องเสียงหลงเมื่อใบหน้าดิ่งไปกับพสุธา“เป็นไงเจ้านาย ท่านี้เอาอยู่ไหมครับ”“เอาอยู่กับผีมึงสิ มึงเตะกูก้นโด่งไอ้หมาแสบ แถมตอนวางยังวางกูแบบแรง ๆ อีก มึงนี่ตัวดีเลย แกล้งกูตลอด อย่าให้ถึงทีกูบ้าง” คนที่ลุกขึ้นมายืนสี่ขาทำหน้าบึ้งตึง ตอนนี้เขาต้องหัดยืนสี่ขาให้ได้เพราะยืนสองขาไม่ถนัด“ถ้าไม่มีผมเจ้านายจะเหงา”“มีแกนี่เมื่อยปากสุด ๆ ไปเลย”“เจ้านายก็อย่าบ่นมากสิครับ นี่แหละเขาว่าคนแก่”“แกว่าใครแก่”“เจ้านายไง ไม่ยอมรับว่าตัวเองแก่หรือไง อายุเท่าไหร่แล้ว แต่หนูมิยังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยนะครับ”“อายุเป็นเพียงตัวเองโว้ย! ยังไงกูก็รักษาพรหมจรรย์เอาไว้ให้หนูมิ ไม่เหมือนกับมึงสำส่อนไปทั่ว”“ผมเปล่า สาว ๆ ทอดสะพานให้ผมเอง เจ้านายก็ใส่ความผมอยู่เรื่อย หล่อเลือกได้ก็แบบนี้แ
続きを読む

117

อัสนีร้องเสียงดัง!!!ขนติดปาก!!!มันคือเรื่องระยำตำบอนที่สุดในชีวิต ให้ตายดิ้นสิ!!!กว่าที่หมาจรจัดเจ้าถิ่นจะถอยหนีเพราะพ่ายแพ้ อัสนีก็ต้องเป็นหมาไปฟัดกับพวกมันจนหอบแฮ่ก ๆ เสียงอาเจียนของเจ้านายทำให้เจ้ามูมู่นึกเป็นห่วงไม่น้อย“เจ้านายเป็นอะไรครับ”“มึงยังมีหน้ามาถามกูอีก บางตัวมันเป็นขี้เรื้อนมึงเห็นไหม ขี้เรื้อนติดปากกูหมดแล้ว ปากกูโคตรโสโครกเลยตอนนี้” พูดไปอาเจียนไป เจ้ามูมู่ที่เหลือแต่วิญญาณล่องลอยไปมากนึกเวทนาเจ้านายหนุ่มไม่น้อย“กัดกัน มันก็ติดปากแบบนี้แหละ แต่เลือดสด ๆ ของมันก็ทำให้เรารู้ว่าเราเป็นฝ่ายชนะไม่ใช่เหรอครับ” ไม่ได้ปลอบใจอะไรกันเลยจริง ๆ อัสนีคิดในใจ“ถ้ามึงหุบปากไม่พูดอะไรออกมาเลย กูจะกราบมึงสิบที”“ผมก็เหงาปากแย่สิครับ”“ยังไม่หุบปากอีก แทนที่จะให้กูหนี ให้กูไปกัดกับฝูงหมา มึงจะทำให้ตัวเองกลายเป็นวีรบุรุษที่ผู้คนกล่าวขวัญหรือไงวะ” อัสนีประชด ไม่ทันที่เจ้ามูมู่จะได้ตอบอะไร เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นเสียก่อน“เป็นอะไรเหรอ” เสียงหวานๆ ที่ดังขึ้นข้าง ๆ ทำให้อัสนีหันขวับไปมอง เขาเห็นสุนัขตัวเมียตัวหนึ่งยืนอยู่ใกล้ ๆ“เจ้านาย”“อะไร” อัสนีเอ่ยถามเจ้ามูมู่ในใจ“สวย”“บ้ากามนะมึ
続きを読む

118

“อิจฉาจัง” หล่อนทำหน้าเศร้า“ต้องไปก่อนนะ” อัสนีไม่อยากเสียเวลากับหมาตรงหน้า แม้จะนึกสงสารอยู่ลึก ๆ ทั้งยังไม่อยากเอ่ยเถียงกับเจ้ามูมู่จอมกวนที่ปากดีเหลือเกิน เดี๋ยวก่อนเถอะ ให้เขาเข้าร่างได้ก่อน จะแกล้งให้ร้องไม่ออกเลยคอยดู“อือ...” มันทิ้งตัวลงนอน อัสนีสบตากับมันแล้วนึกสงสารแต่เขาต้องตัดใจ“เดี๋ยวก่อน” หล่อนเรียกเอาไว้“มีอะไร” อัสนีหันไปถาม“เราชื่อไข่ตุ๋นนะ”“อ้อ... ถ้าแวะมาแถวนี้จะเอาอาหารมาให้นะ” เขานึกสงสารเพราะใจรักสุนัขอยู่มาก เลยพูดออกไปแบบนั้น ท่าทางของเจ้าไข่ตุ๋นดีใจจนอัสนีต้องเผยยิ้มออกมาแบบไม่รู้ตัว“เจ้านาย”“อะไรของมึงอีก เรียกอยู่นั่นแหละ”“น้องไข่ตุ๋นน่าสงสาร”“ไอ้หมาสองใจ ไหนบอกรักเดียวใจเดียว”“ไม่เกี่ยวกับความรัก มันเกี่ยวกับความสงสาร”“เคยได้ยินไหมไอ้มูมู่ ความสงสารเป็นบ่อเกิดของความรัก” อัสนีวิ่งไปยังโรงพยาบาลอีกครั้งอย่างไม่ลดละ เขารู้สึกว่าเสียงของเจ้ามูมู่หายไป แถมเขายังวิ่งเหนื่อยกว่าเดิมอ้าว... มันไม่แบ่งพลังมาช่วยเขาวิ่งเหมือนตอนแรกหรอกหรือนี่อัสนีเบรกการวิ่งหัวทิ่ม ก่อนหอบแฮ่ก ๆ หันซ้ายแลขวา ผู้คนแถวนั้นเริ่มเดินหนีเพราะเห็นหมาป่าตัวใหญ่มาวิ่งอยู่ข้างถน
続きを読む

119

อัสนีนั่งลงตรงหน้าพายุ สีหน้าครุ่นคิด พูดภาษาคนก็ไม่ได้ พูดได้แต่ภาษาหมา เอาไงดีวะ“แกอยากไปเยี่ยมเจ้านายแกเหรอ” พายุเอ่ยถาม อัสนีจึงรีบทำท่าทางว่าใช่ พายุเลยพยักหน้าเข้าใจ“แกนี่รักเฮียนะ อุตส่าห์วิ่งจากบ้านไปโรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมเฮีย ฉันนับถือแกจริง ๆ เลย ขึ้นรถสิ เดี๋ยวจะพาไปเยี่ยมเฮียเอส แต่ต้องกลับไปดูบ้านก่อนนะว่าปลอดภัยดีไหม ทำไมแกถึงออกมาได้ หรือเฮียโยลืมปิดประตู ถ้าลืมปิดจริง ป่านนี้โจรมิเข้าบ้านแล้วหรือไง” พายุบ่นยาวเหยียด รีบเปิดประตูรถให้เจ้าหมาตัวใหญ่ อัสนีก็กระโดดขึ้นไป ก่อนหันไปพยักหน้าให้ไข่ตุ๋นตามขึ้นไปด้วย“เฮ้ย ๆ ๆ แฟนแกฉันไม่เอาด้วยนะ บอกแฟนแกกลับบ้านไป” อัสนียื่นขาหน้าไปแตะมือของพายุ สีหน้าขอร้อง แล้วดวงตาคู่นั้นก็ทำให้พายุกะพริบตามอง มันเหมือนแววตาของใครบางคน“แฟนแกไม่มีบ้านหรือไง” พายุเดาไปเรื่อย สุนัขตัวนี้สวยก็จริง แต่มอมแมมน่าดู เหมือนมันโดนทิ้งหรือไม่ก็หลงทางมา เพราะมีปลอกคอที่สวมอยู่เหมือนมีเจ้าของพอเอ่ยถามไปแบบนั้นก็เห็นว่าเจ้าสุนัขตัวโตของเขามันทำท่าเหมือนว่าใช่ พายุเลยจำต้องรับเจ้าสุนัขตัวเมียตัวนั้นขึ้นรถมาด้วย“เจ้านายของนายใจดีจัง” ไข่ตุ๋นพูดขึ้นอย่าง
続きを読む

120

“เจ้ามูมู่ แกต้องทำใจนะ เพราะเจ้านายของแกไม่รู้จะฟื้นตอนไหน หมอไม่ทราบสาเหตุว่าทำไมถึงได้เป็นเจ้าชายนิทราแบบนี้ ทั้ง ๆ ที่น่าจะฟื้นได้แล้ว” พายุลูบศีรษะเจ้าสุนัขตัวโตไปมา ก่อนจะถอนใจด้วยสีหน้าหมองเศร้า“มึงห่วงกูขนาดนี้เลยเหรอไอ้พัน” อัสนีรู้สึกซาบซึ้งในน้ำใจของน้องชายที่รักที่เห็นท่าทีแบบนั้นของอีกฝ่าย เขามองร่างของตัวเองอย่างหดหู่ พยายามจะออกจากร่างเจ้ามูมู่ไปสิงร่างตัวเองแต่มันก็ทำไม่ได้ พายุเดินไปจับมือของอัสนีที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง ก่อนจะบีบเบา ๆ คล้ายเป็นการให้กำลังใจ“ยังไงเฮียก็ต้องฟื้นนะ ทุกคนรอเฮียอยู่ เฮียบอกว่าหนูมิเรียนจบจะขอหนูแต่งงานอีกรอบ จะรีบมีหลานให้ผมอุ้มยังไงล่ะ เฮียจำไม่ได้แล้วเหรอ” พายุพูดแล้วตาแดงก่อนจะร้องไห้ออกมาพายุเบือนหน้าไปทางอื่น ปาดน้ำตาทิ้งอย่างรวดเร็ว คิดว่าตัวเองไม่ควรมายืนร้องไห้อยู่ข้างเตียงพี่ชายแบบนี้อัสนีเห็นแล้วรู้สึกตื้อไปหมดทั้งอก ก้อนอะไรสักอย่างแล่นขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอย แข้งขาอ่อนแรงเพราะอยากกลับเข้าร่างตัวเองเหลือเกิน เสียงเปิดประตูดังขึ้น ร่างของโยธินกับมิรินเดินเข้ามาด้านใน อัสนีเห็นคู่หมั้นหน้าใสก็รีบวิ่งเข้าไปหาในทันที ท่าทีออดอ้
続きを読む
前へ
1
...
1011121314
...
17
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status