คู่หมั้นฟันน้ำนม のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

อย่างเช่นวันนี้ฝนฟ้าทำท่าจะตก แต่เจ้านายยังไม่กลับมา เจ้ามูมู่รีบกระโดดขึ้นไปดึงเสื้อผ้าจากราวคาบเอามาใส่ตะกร้าที่วางอยู่ แต่วิธีการเก็บเสื้อผ้าของมันอาจจะทำให้เจ้านายทั้งหลายปวดหัวไปตาม ๆ กันใบหน้าของอัสนียุ่งเหยิงเมื่อเห็นสภาพเสื้อผ้าที่อยู่ในตะกร้า เต็มไปด้วยเศษขยะ ใบไม้ เศษไม้จากการลากดินทำให้ติดเสื้อผ้าไปด้วย“เจ้ามูมู่ ดีแล้วที่ช่วยเก็บผ้าให้” เหมือนมันรู้ มันทำท่าดีใจที่เจ้านายเอ่ยชม“แต่สภาพแบบนี้ มันต้องซักใหม่เลยนะ” อัสนีหันไปมองน้องน้อยที่เปียกปอน ก็พาน้องไปอาบน้ำอาบท่า“ฮัดเช้ย!” มิรินจามติด ๆ กันเพราะโดนฝน“เป็นหวัดแล้วนะเรา” เขาเช็ดผมให้น้องที่อาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะเข้าครัวทำอาหารเย็นให้รับประทาน เสียงของโยธินและพายุดังอยู่หน้าบ้าน ทั้งสองวิ่งเข้ามาพร้อมกับเสื้อผ้าเปียกปอนไม่ต่างกัน“ทำมื้อเย็นเผื่อด้วยนะเอส” โยธินบอกน้อง อัสนีส่ายหน้าไปมา แต่ก็ไม่เคยคิดว่าพายุและโยธินเป็นภาระ“เดี๋ยวหนูมิช่วยนะคะเฮีย”“เดี๋ยวต้องกินยานะ จามแบบนี้จะไม่สบายเอาได้” เขาบอกน้อง โยกศีรษะน้องไปมาอย่างเอ็นดู มิรินเป็นลูกมือช่วยเหลืออัสนีทำกับข้าวจนเสร็จ มื้อเย็นเป็นอาหารง่าย ๆ ข้าวผัด

“ไปอาบน้ำครับหนูมิ”“หนูมิขอนอนก่อน”“ไม่ได้ครับ นอนทั้งอย่างนี้ไม่ได้”“ขอนอนนิดเดียว”“งั้นเฮียอาบให้” พอได้ยินแบบนั้นเด็กสาวก็ลืมตาตื่นขึ้นมาในทันที“จะให้เฮียอาบให้ว่างั้น”“เปล่าเสียหน่อยค่ะ” เธอหายง่วงเป็นปลิดทิ้งรีบตะกายร่างลงจากเตียงในทันที“ตอนเด็ก ๆ เฮียอาบน้ำให้เกือบทุกวัน”“ตอนนั้นยังเด็กนี่คะ” เธอพูดโต้ตอบกับเขา พลางหยิบชุดนอนและผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำอัสนีมองประตูห้องน้ำที่ปิดลงไม่วางตาก่อนที่เขาจะไปอาบน้ำอาบท่าด้วยเหมือนกัน ยิ่งมิรินโตขึ้น เขายิ่งหวงยิ่งห่วง ใจก็กลัวเธอจะไปชอบชายวัยเดียวกัน หลายครั้งที่อัสนีเคยถามตัวเอง คำตอบที่ได้กลับมาคือเขาไม่มีวันยอม!ร่างสูงเพรียวที่เดินออกมาจากห้องน้ำชะงักเมื่อเห็นความผิดปกติของเตียงนอนกว้าง บางสิ่งบางอย่างเป็นก้อนกลมนูนอยู่บนเตียงเขาเดินไปดึงผ้าห่มออก ก่อนจะเห็นคนตัวเล็กนอนซุกอยู่บนที่นอนของเขา“ทำไมไม่นอนห้องตัวเอง” เสียงขรึมเอ่ยถาม มองร่างที่ซุกหมอนด้วยท่าทีง่วงงุน“ไม่อยากนอนคนเดียวค่ะ เฮียมานอนกันเถอะค่ะ” เธอปรือตามองเขา ยังมีแก่ใจตบที่นอนด้านข้างอีก อัสนีมองเด็กสาวตาปริบ ๆ ก่อนที่เขาจะคลานขึ้นไปนอนข้าง ๆ กับเธอ ร่างเล็กพ

“โอเคครับ เดี๋ยวเฮียช่วยจัดกระเป๋าให้ แต่สัญญาก่อนว่าจะต้องดูแลตัวเองให้ดีนะครับ” เขานั่งยอง ๆ ลงตรงหน้าเด็กสาวก่อนจะโยกศีรษะอีกฝ่ายไปมาอัสนีคุ้นเคยกับการดูแลน้องน้อย เขาจึงมีความคล่องแคล่วในการจัดการกับทุกอย่างภายในบ้าน และจัดการกับข้าวของของมิรินด้วย“มีชุดเนตรนารี แล้วก็ชุดลำลอง ผ้าเช็ดตัว ของใช้ส่วนตัว สบู่ ยาสีฟัน แล้วก็แชมพู” อัสนีพูดไปพลาง จัดข้าวของใส่กระเป๋าใบใหญ่ของมิรินไปพลาง ๆ“เข้าค่ายพักแรมก็เหมือนตอนอยู่ปอ. หกค่ะเฮีย ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ คุณครูก็อยู่ค่ะ” มิรินช่วยอัสนีจัดกระเป๋า เพราะพรุ่งนี้ต้องออกเดินทาง ทางโรงเรียนจะพานักเรียนไปเข้าค่ายพักแรมตรงเชิงเขาการเข้าค่ายพักแรมลูกเสือและเนตรนารี เป็นกิจกรรมที่ทุก ๆ โรงเรียนจัดขึ้นเพื่อสร้างความสมัครสมานสามัคคี และเรียนรู้เกี่ยวกับการเอาตัวรอดสิ่งที่ต้องเรียนนอกจากเรื่องเงื่อนต่าง ๆ สำหรับเอาตัวรอดแล้ว ยังมีกิจกรรมรอบกองไฟ การตะลุยด่านต่าง ๆ ที่ทางครูเป็นคนจัดให้แก่เด็ก ๆ ได้สนุกสนานและได้มีกิจกรรมทำร่วมกันเพื่อฝึกความสามัคคี“โชคดีนะครับหนูมิ” โยธินกับพายุอวยพรให้เด็กสาวอัสนีไปส่งมิรินขึ้นรถโรงเรียน เพื่อไปเข้าค่ายพักแรม เ

คุณครูแบ่งแยกนักเรียนชายหญิงกันอย่างชัดเจน หลังจากทุกคนจัดของเข้าที่พัก ก็จะเริ่มอาบน้ำและเริ่มหุงหาอาหาร“พวกเราโชคดีนะที่มีมิอยู่ในหมู่” เพื่อน ๆ ของมิรินต่างเอ่ยชมมิรินด้วยกันทุกคน อาจเพราะมิรินมีความเป็นผู้นำ แบ่งงานให้แต่ละคนได้เป็นอย่างดี เธอช่วยหั่นเนื้อ หั่นผักและจัดเตรียมวัตถุดิบให้เพื่อน ๆ ได้เป็นอย่างดี ในขณะที่เพื่อน ๆ ก็ช่วยกันทำอาหาร มิรินช่วยทำด้วยเหมือนกัน แต่เธอไม่ใช่คนทำอาหารอร่อย จึงให้เพื่อนที่เก่งเรื่องการชิมเป็นคนชิมและปรุงรสแม้มิรินจะช่วยอัสนีทำอาหารแต่เด็ก เด็กเธอก็ทำอาหารไม่เก่งเท่าอัสนี อัสนีทำเก่งมากกว่า รสมือถือว่าเด็ด ใคร ๆ ได้ชิมก็ติดใจ“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกจ้ะ เราก็ช่วย ๆ กัน” อัสนีและเฮียทั้งสองสอนให้เธอดูแลตัวเองตั้งแต่เด็ก ทั้งการรู้จักหุงหาอาหาร ทำกับข้าวกับปลา งานบ้านงานเรือน การดูแลรับผิดชอบตัวเอง ตั้งแต่เสื้อผ้าหน้าผม ที่หลับที่นอนรวมถึงการบ้านและภารกิจต่าง ๆ ที่ต้องทำในแต่ละวันด้วย มิรินจึงเป็นเด็กที่มีความรับผิดชอบสูง ตั้งแต่ตื่นนอนยันเข้านอน เธอรู้หน้าที่ของตัวเองดีว่าต้องทำอะไรบ้าง นั่นทำให้เด็กน้อยไม่เคยเป็นภาระของคนรอบข้างเลยตั้งแต่เล็ก ๆอาห

“เจกับน้ำชวนเราไปกินข้าวด้วยกันค่ะ”“อ้อ... ไปสิ” เขาก็เออออห่อหมกเพราะเห็นมิรินอยากคุยกับเพื่อน ไม่รู้ทำไมเขาไม่ถูกชะตากับนายเจอะไรนี่เลย มากับแฟนแต่มองเพื่อนแฟนตาเป็นมันเดี๋ยวเถอะ! อัสนีเลือกเสื้อผ้าให้มิรินหลายชุดแต่เป็นชุดที่เขาชอบให้เธอใส่เท่านั้น ไม่เชยจนเกินไปและไม่โป๊จนเกินไป เขาคิดว่าผู้หญิงไม่จำเป็นต้องแต่งตัวโป๊ก็น่ามอง แค่มีกิริยามารยาทที่ดี หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส พูดจาดี แค่นี้ก็น่ารักแล้วนั่งรับประทานอาหารด้วยกัน อัสนีนึกหงุดหงิดที่นายเจอะไรนั่นนั่งตรงข้ามกับมิริน ทั้งสองนั่งมองหน้ากัน เด็กสาวที่นั่งใกล้ ๆ เขาไม่คิดอะไรหรอก หัวเราะร่าเริงไปตามประสา แต่สายตาหมอนั่นทำให้เขาอยากกระทืบมันให้จมดิน“น้ำมานั่งตรงนี้ดีกว่าไหม ตรงข้ามกับหนูมิ จะได้คุยกันได้สะดวก” คนขี้หวงเอ่ยปาก มิรินก็พยักหน้าเห็นด้วย เจไดไม่ค่อยพอใจนัก แต่สาว ๆ นั้นอยากแลกที่เขาเลยต้องยอมพอมานั่งตรงข้ามกับอัสนี เจไดก็ทำตัวไม่ถูก เห็น สายตาดุวับนั่นก็แทบกลืนอะไรไม่ลง“ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ” เจไดเอ่ยขอตัวอย่างสุภาพ ก่อนจะเดินไปยังห้องน้ำ อัสนีหันไปยิ้มกับสองสาวที่กำลังคุยกันอย่างออกรสว่าขอตัวไปห้องน้ำเช่น