All Chapters of The Billionaire's Little Secret: Love After the Ruin: Chapter 141 - Chapter 150

Pinagmamasdan ni Gudie ang ekspresyon ng kaibigan at napagtantong hindi niya mapapaamin ang "leon" na ito, kaya binago niya ang kanyang taktika at nagkuwento na lamang ng mga malalaswang tsismis sa industriya.“Uy, alam mo, noong wala ka, naging medyo makulay ang mga kaganapan sa Davao.”Ipinitik niya ang abo ng kanyang sigarilyo at kinindatan si Jerwin. “Ang pamilya Dominguez—kilala mo si Alejandro Dominguez? Hawak na hawak na niya ang pamilya ngayon. At heto ang matindi: pumatol siya sa kanyang hipag… at balita ko, buntis na ito.”Bahagyang natigilan ang mga daliri ni Jerwin sa hawak na sigarilyo, at bahagya niyang itinaas ang kanyang tingin para sulyapan ang kaibigan.Dahil hindi napansin ang reaksyon ni Jerwin, nagpatuloy si Gudie sa masiglang pagkukuwento: “Halos himatayin ang Matandang Dominguez, pero ano ang magagawa niya? Si Alejandro na ang masusunod ngayon. Sinong mangangahas na kumontra sa kanya? Namatay ang kuya niya bago pa man niya makuha ang—alam mo na.”Mariing lumun

Sa loob ng opisina, tinitigan ni Jerwin si Erin na nakabaluktot sa sofa. Kumikipot ang dibdib ni Jerwin sa sobrang inis at sakit. Ginulo niya ang kanyang buhok, lumapit kay Erin, at galit na nagtanong, “Ano ang sinabi niya sa iyo?”Hindi nag-angat ng ulo si Erin. Nakasubsob ang mukha niya sa kanyang mga tuhod at gumaralgal ang boses. “Wala.”Napansin ni Jerwin na umiiyak ito. Akma niya itong hahatakin paupo para piliting sumagot, pero napatigil siya. “Kung wala lang pala,” sabi niya nang may diin, “bakit ka umiiyak?”Hindi pa rin tumingin si Erin sa kanya. “Wala kang pakialam.”“Magkakaroon ako ng pakialam!” bulyaw ni Jerwin. Sa sobrang inis, hinablot niya ang braso ni Erin at sapilitang iniangat ang ulo nito.Basang-basa ng luha ang mukha ni Erin at wala nang buhay ang kanyang mga mata. Lalo lang nagalit si Jerwin sa nakita. Gusto niya itong alugin para magising sa katotohanan—gusto niyang isigaw na hindi lang si Blake ang lalaki sa mundo. Pero hindi niya mailabas ang mga salita.Sin

Maliwanag ang loob ng kwarto sa ospital, at sa sobrang tahimik ay naririnig na ang patak ng IV. Ang taong nakahiga ay maputla at may nakakabit na ventilator. Dahan-dahan ang pag-angat ng kanyang dibdib—isang lalaking hindi kilala ni Erin.Hindi siya iyon.Napatigil si Erin sa pinto. Nakaramdam siya ng sobrang kaba at lamig na parang tumigil ang daloy ng kanyang dugo. Ang pag-asang nararamdaman niya kanina ay biglang naglaho, na parang nabuhusan siya ng malamig na tubig. Pakiramdam niya ay nadurog ang kanyang puso sa tindi ng sakit. Baon na ang kanyang mga kuko sa kanyang palad, pero wala siyang nararamdamang hapdi.Dahan-dahan siyang lumingon at isinara ang pinto. Sa gitna ng tahimik na hallway, narinig ang mahinang tunog ng lock.Pagharap niya, nakita niya si Gerald na nakatayo sa likuran niya. Nakangiti ito pero hindi umabot sa mga mata. "Attorney Sandoval," sabi nito sa boses na nakakakilabot. "Nagkataon lang ba ito, o... sinusundan mo ako?"Naging putla ang mukha ni Erin. Wala siy

Hingal na hingal sa galit si Anabel. Binigyan niya si Erin ng isang masamang tingin, kinuha ang kanyang bag, at mabilis na lumabas. Nagmamadali namang sumunod ang kanyang mga assistant.Tumahimik ang buong opisina. Lumapit si Jerwin kay Erin at tiningnan ito.“Huwag mo siyang pakinggan,” sabi niya.Hindi sumagot si Erin. Tahimik niyang iniligpit ang mga alahas at ang tseke pabalik sa kahon. Mabagal ang kanyang kilos pero bakas ang tigas ng loob.Pinanood ni Jerwin ang mapuputlang daliri nito habang hinahawakan ang malalamig na alahas. Bigla niyang naramdam na tila sinasaksak ang kanyang dibdib.Bigla niyang hinawakan ang pulso nito.“Erin,” mahinang sabi niya. “Hanggang kailan ka kakapit? Magulo na ang pamilya Gener ngayon. Ano’ng mapapala mo kung makikialam ka pa sa kanila?”Sinubukan ni Erin na kumawala, pero mas lalong hinigpitan ni Jerwin ang hawak sa kanya.“Wala kang pakialam sa mga desisyon ko.”“May pakialam ako,” lumapit pa si Jerwin, halatang naiinis na siya. “Patay na siya!

Ang mga salita ay parang kulog na sumabog sa loob ng hall.Natigilan si Anabel sa gitna ng galit; bakas sa mukha niya ang gulat at takot. Ang kamay ni Menchie na nakahawak sa balikat ni Lola Anya ay nanigas, hanggang sa bumaon na ang kanyang mga kuko sa balat ng matanda.Nanginig nang malakas ang kamay ni Lola Anya. Naputol ang hawak niyang rosary, at naglaglagan ang mga butil nito sa sahig.Katahimikan ang sumunod.Isang nakakabinging katahimikan.Pagkatapos, biglang nagkagulo sa labas ng bakuran—puno ng mga bulungan, mabilis na yabag, at takot.Tumibok nang mabilis ang puso ni Erin. Napatingin siya sa pintuan. Nakaramdam siya ng hilo at parang may matining na tunog sa loob ng kanyang tenga.Hindi maaari… Mali ba ang narinig niya… o—?Halos hindi na nakapag-isip si Erin; patakbo siyang lumabas ng hall patungo sa bakuran. Nahimasmasan din ang iba. Sumunod si Lola Anya, na inaalalayan nina Menchie at Anabel, habang putlang-putla ang mukha.Sa labas ng malaki at magarang gate ng mansyo