The Billionaire's Little Secret: Love After the Ruin のすべてのチャプター: チャプター 151 - チャプター 160

Parang sinuntok ang dibdib ni Erin sa tindi ng sakit na naramdaman niya. Ipinikit niya ang kanyang mga mata, at nanatiling basa ang kanyang mga pilik-mata dahil sa luha.Hindi niya alam kung gaano katagal siya naghintay bago tuluyang namatay ang ilaw ng emergency room.Bumukas ang pinto at lumabas ang doktor na kalmado ang hitsura. “Natahi na uli ang sugat niya. Maraming dugo ang nawala sa kanya kaya kailangan niya ng matinding pahinga. Mabuti na lang at walang mahahalagang organ ang natamaan. Pero seryoso ang pinagdaanan niya—kailangan niyang manatili sa kama. Magkakaproblema tayo kapag bumuka pa uli ang sugat na iyan.”Sa wakas ay gumaan ang pakiramdam ni Erin. Nanghina ang kanyang mga tuhod at muntik na siyang matumba, pero agad siyang inalalayan ni Gerald.“Salamat po, Dok,” paos na sabi ni Erin.Ibinabalik si Blake sa kanyang VIP room. Hindi pa nawawala ang talab ng anesthesia. Tahimik lang siyang nakahiga, maputla ang mukha at walang kukulay-kulay ang mga labi. Umupo si Erin sa

Tinitigan lang siya ni Blake nang matagal. Parang gusto niya itong lamunin sa tingin o hinding-hindi na pakawalan. Siya ang mas nakakaalam kung gaano kabait si Erin, kaya gusto niya itong itago para walang ibang makakita sa kanya.Maya-maya, nagsalita si Blake na parang paos ang boses. “Masyado siyang maasikaso sa iyo noong wala ako.”“Blake,” malambing na sabi ni Erin habang hinahawakan ang mukha nito. “Pinsan mo siya. Bakit ka naman magseselos sa kanya?”Hindi sumagot si Blake. Bigla niyang hinila si Erin at hinalikan nang madiin. Ramdam sa halik na iyon ang pag-aalala at ang takot na mawala ito.Nagulat si Erin kaya napadaing siya nang bahagya. Gusto niyang itulak ang lalaki pero natatakot siyang masagi ang sugat nito. “Yung sugat mo…” bulong niya.Tumigil sandali si Blake, magkadikit ang kanilang mga noo. “Hindi ito makakasagabal,” mahina niyang sabi habang hirap huminga sa tindi ng nararamdaman.Kahit agresibo siya, maingat pa rin siya na hindi masaktan ang braso ni Erin. Habang

Nakatayo si William sa harap ng malaking bintana, habang may hawak na sigarilyong halos maging abo na. Tahimik na nalalaglag ang mga abo nito sa sahig.Sa screen ng kanyang cellphone, makikita pa rin ang listahan ng tawag nila ni Ryan. Ang huling text na natanggap niya ay isang address.Pumikit siya, at malinaw na dumaan sa isip niya ang mukha ni Erin.Pinatay niya ang sigarilyo. Napaso ang kanyang daliri, at naramdaman niya ang maikling hapdi nito.'—Huling beses na ito.'Sabi niya sa kanyang sarili.'Ngayon lang. Kung hindi pa rin siya babalik sa akin...'Napalunok si William habang pilit na iwinawaksi ang pait na nararamdaman. Pagkatapos nito, tuluyan na siyang aalis sa buhay ni Erin.*******************Kinabukasan, maulan at malamig ang umaga sa Zambales. Madilim ang langit at nanunuot sa buto ang ginaw.Pagpasok ni Erin sa APEX Law Firm, dala pa rin niya ang lamig ng ulan. Hinubad niya ang kanyang coat na nabasa ng ulan, at—dahil sa nakasanayan—tumingin siya sa pwesto sa tabi ng

Nanginginig na ang boses ni Jerwin at namumula na ang kanyang mga mata. Pero mas lalong nanginginig ang babae. Mas idiniin nito ang pagkakasubsob ng mukha at humihikbi nang mahina. Ang tunog na iyon… Nakaramdam siya ng isang kakaibang kaba sa kanyang dibdib.Eksaktong pumasok si Ryan nang dahan-dahan, bakas sa mukha ang labis na tuwa at pagmamayabang. May ilang bodyguard na nakasunod sa kanya.“Sige na. Kunin niyo na ang mga nakuhang video,” utos niya.“Opo, Mr. Gener!”Nang iaabot ng mga bodyguard ang mga nakatagong camera sa paligid ng kwarto, lalong lumapad ang ngiti ni Ryan, halos matawa na siya sa tuwa. Dahil sa videong ito, kahit gaano pa katigas si Blake, wala itong magagawa kundi sumunod sa kanya.Pero bago pa siya tuluyang makatawa, isang malamig at mapanganib na boses ang narinig niya mula sa likuran. “Tito.”Hindi malakas ang boses, pero sapat na ito para patahimikin ang lahat sa kwarto. “Ang saya naman dito. Bakit hindi mo sinabi sa akin agad?”Napatigil ang ngiti ni Ryan.

Sandaling natigilan si Blake, tapos ay mahinang tumawa. Inabot niya at dahan-dahang hinaplos ang pisngi ni Erin. “Asawa ko, pinagbibintangan mo naman ako.”Tumigil siya saglit, sinulyapan si Jerwin, at kalmadong idinagdag, “Kung kumilos talaga ako, hindi na sana siya nakatayo pa riyan. Baka tinabunan na siya ng lupa.”Namula ang mga tainga ni Erin sa pagtawag ni Blake sa kanya ng “asawa.” Inirapan niya ito, pero agad din niyang naintindihan ang sitwasyon. Hindi na siya nagtanong pa at nagmadaling pumunta sa sala. “Kukunin ko lang ang first-aid kit.”Nanatili si Jerwin sa kanyang kinatatayuan habang pinapanood ang pagiging malapit ng dalawa. Parang pinitpit na lemon ang puso niya—sobrang asim at pait ng nararamdaman. Gusto niyang magsalita pero sa huli ay nanahimik na lang siya at sumunod sa loob.Bumalik si Erin dala ang first-aid kit at pinaupo si Jerwin sa sofa. Sanay na sanay niyang inilabas ang mga gamot at panlinis ng sugat.Habang maingat na nililinis ng babae ang sugat niya sa