The Billionaire's Little Secret: Love After the Ruin のすべてのチャプター: チャプター 301 - チャプター 310

BAGO sila magkita ni Wendy, nakipagkita muna siya kay Blake. Nakasuot ng itim na suit ang kanyang bayaw at halatang haggard pa."Nasa bahay na sana ako ngayon para alagaan ang asawa ko, pero mas inuna kita, kaya dapat, magpasalamat ka sa akin."Sanay na siya sa sarkasmong pananalita ni Blake. Ganoon talaga ang lalaking ito. Matagal silang hindi naging okay, at ng magkaliwanagan sila, kung mag usap naman sila ay parang mga baliw na talong."Swerte ka na at nakuha mo ang kapatid ko. Walang pasasalamat na magmumula sa akin, dahil labis labis na ang nakuha mong bayad."Natawa si Blake sa isinagot niya, saka nito inilabas ang isang folder mula sa kanyang suit."Yung ipinapakiusap mo, isang oras kong inasikaso. Deserve ko naman yata ng isang matinding pasasalamat dahil sa pabor na ito."Hindi na niya ito sinagot. Kinuha niya ang folder, saka iyon binasa."Ayon sa nakalap na impormasyon ng aking imbestigador, ang ina ni Trisha ay dating secretary ng ama ni Wendy. Ginawang parausan ng matanda

Alanganing ngumiti si Wendy, ngunit pinilit niyang huwag ipahalata ang kaba na unti-unting bumabalot sa kanyang dibdib. Ayaw niyang mahalata ni Erol na may kinalaman siya sa sinapit nito noon.Dahan-dahan niyang inangat ang baso at uminom ng tubig upang maibsan ang panunuyo ng kanyang lalamunan. Pakiramdam niya ay may malaking batong nakabara roon."Grabe naman ang mga taong gumawa niyon sa'yo," mahina niyang sabi habang abala sa paghiwa ng steak sa kanyang plato. Nakayuko siya upang maitago ang pagkailang sa kanyang mukha. "Hindi man lang nila naisip na isa kang mabuting tao."Bahagyang ngumiti si Erol, ngunit hindi iyon umabot sa kanyang mga mata."Tama ka," sagot nito. "Hindi man lang naisip ng gumawa noon na wala naman akong ginagawang masama sa kanila. Pero nagawa pa rin nila akong saktan nang ganoon."Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa likod ni Wendy.Biglang nanghina ang kanyang mga daliri.Nabitiwan niya ang hawak na tinidor na tumunog nang malakas sa ibabaw ng mesa ba

Hindi mawala ang ngiti sa mga labi ni Wendy habang magkasabay silang naglalakad palabas ng restaurant.Pakiramdam niya ay nasa tamang direksyon na muli ang lahat.Matapos ang napakaraming taon, naroon muli si Erol sa kanyang tabi.Nakikipag-usap.Nakikinig.At tila binibigyan siya ng pagkakataong makabalik sa buhay nito."Ano ba talaga ang sorpresa?" nakangiting tanong niya habang sumasakay sila sa sasakyan."Malapit na natin marating," sagot ni Erol.Hindi na siya nagtanong pa.Buong biyahe ay puno siya ng pag-asa.Kung minsan ay nahuhuli pa niyang nakatingin siya kay Erol.Guwapong-guwapo pa rin siya rito.Mas mature.Mas seryoso.Mas may dating.At lalo lamang tumibay ang paniniwala niya na tama ang ginawa niyang pakikipaglaban noon.Hindi niya hinayaang maagaw ito ng iba.Ginawa niya ang lahat upang manatili itong malaya para sa kanya.Subalit makalipas ang halos tatlumpung minuto, napansin niyang hindi sila papunta sa alinmang lugar na inaasahan niya.Hindi iyon parke.Hindi iyon

Masyado nang matapang si Erol ngayon. Hindi na siya ang dating lalaking kayang takutin o kontrolin ng kung sino man.Hindi tuloy maiwasan ni Mr. Abalos na mag-isip.Posible kayang totoo ang balitang kapatid ni Erol ang babaeng ikinasal kay Blake Gener?Ngunit parang imposible naman iyon.Alam ng lahat na mortal na magkaaway sina Erol at Blake noon. Kaya paano mangyayari na magiging mag asawa ang dalawang pamilyang iyon?Habang iniisip iyon, lalong sumasama ang loob ni Mr. Abalos.Muli niyang tiningnan si Erol.Nakaupo lamang ito sa kanyang upuan, komportable at kalmado. Nakapangalumbaba pa ito habang pinagmamasdan silang mag-asawa. Para bang naaaliw siyang makita ang kanilang galit at pagkabalisa.Kung noon ay agad itong yumuyuko sa kanila, ngayon ay parang wala na itong kinatatakutan."Kung inaakala ninyong matatakot ako sa mga pagbabanta ninyo," nakangising sabi ni Erol, "nagkakamali kayo."Bahagya siyang sumandal sa kanyang upuan bago nagpatuloy."Ang mga nangyari noon ay bahagi na

MABIGAT ang mga hakbang ng mag-asawang Abalos habang naglalakad sa madilim at malamig na pasilyo ng kulungan. Amoy semento, kalawang, at lungkot ang paligid. Hindi sila makapaniwala na ang anak nilang si Wendy, na dati ay reyna ng karangyaan, ay nakaupo ngayon sa isang sulok ng maruming selda. Nang makita sila ni Wendy, agad itong tumayo at lumapit sa bakal na rehas. Bakas sa mukha ng bansa ang pagod, ngunit mas matindi ang galit sa kanyang mga mata."Papa! Mama! Salamat at dumatig kayo," nagmamadaling sabi ni Wendy, habang nakakapit nang mahigpit sa malamig na bakal. "Ano? Nakipag-usap ba kayo kay Erol? Pumayag ba siyang bawiin ang mga kaso laban sa akin? Kailan ako makakalabas dito?"Nagkatinginan ang mag-asawang Abalos. Bakas sa kanilang mga mukha ang labis na kahihiyan at lungkot. Umiling nang mabagal ang kanyang ama, si Mr. Abalos, bago humawak sa rehas upang tapatan ang paningin ng anak."Hindi, Wendy," mahina at basag ang boses ng matanda. "Hindi pumayag makipag-areglo si Erol.