All Chapters of The Billionaire's Little Secret: Love After the Ruin: Chapter 31 - Chapter 40

KINABUKASAN, tulad ng napagkasunduan, ipinasa ni Dave kay Erin ang footages at mga naging usapan ng plano na pagpi frame up sa kliyente ng APEX law firm ng namamahala sa HAWLS Advertisement. Malinaw na malinaw ang ebidensiya. Ang mga sinasabing pangongopya ng design, ay mismong Hawls ang may kagagawan.Hindi niya lubos maisip, na mabilis mareresolba ang kasong ito. Para sa kanya, mas maganda talaga ang may mga connections. Madaling matutunton ang mga salarin, kung may mga galamay na gumagalaw.Agad na nakipag-ugnayan si Erin sa lahat ng partido at isinumite ang ebidensya. Sa harap ng matibay na dokumento, agad na lumambot ang saloobin ng kalabang kumpanya. Sa wakas, sumang-ayon silang bawiin ang demanda, humingi ng paumanhin, at nagbayad ng malaking halaga bilang kabayaran sa pinsala sa reputasyon.Sa ganitong paraan, matagumpay na nalutas ang mahirap na kaso—isang kaso na walang naglakas-loob kumuha sa Zambales, dahil na rin sa laki ng kumpanyang kakalabanin. Sa loob lamang ng isang

Sa gilid, biglang dumilim ang ekspresyon ni William. Isang pakiramdam ng pagkayamot ang kanyang naramdaman—sumiklab iyon sa loob niya, halos hindi niya mapigilan.Tila hindi ito napansin ni Blake. Lumingon lamang siya at binati si William sa pantay at kalmadong tinig.“Attorney Ferrer, what a small world...”Malamig ang sulyap ni William sa lalaki. Hindi na niya inabala ang sarili na magpakita ng kahit kaunting paggalang—isang halos hindi marinig na “hm” lamang ang lumabas sa kanyang ilong.Sa isang iglap, naging banayad ngunit alanganin ang atmospera sa tumpok ng mga taong iyon.Ang mga nakatatanda—pawang bihasa sa pakiramdaman—ay agad napansin ang kakaibang tensyon sa pagitan ng tatlo. Parang isang tahimik ngunit mapanganib na giyera ang handang umusbong.Mabilis na sinagip ni Propesor Ignacio ang sitwasyon, tumatawa habang nagsasalita.“Mukhang magkakakilala pala kayong tatlo. Mabuti ’yan—mas mainam ang mas maraming kapalitan ng koro koro! Malapit na ring matapos ang coffee break.

Sa pagkakataong iyon, tuluyan nang nagtapos ang forum.Wala na sa kundisyon si Erin upang manatili pa sa lugar na iyon.Pagkatayo niya upang umalis, bigla niyang napansin na may mali sa kanyang sarili.Noong una, bahagya lamang siyang nahilo. Iniisip niyang masikip ang venue at kulang ang sirkulasyon ng hangin kaya parang bahagya siyang nahihirapang huminga, bahagya niyang pinaluwag ang kuwelyo ng kanyang damit at naglakad patungo sa terrace, kung saan kakaunti ang tao.Ngunit nang salubungin siya ng malamig at mamasa masa na simoy ng hangin, sa halip na gumaan ang pakiramdam niya, lalo lamang pinagulo nito ang kanyang pakiramdam—parang apoy na biglang sumiklab ang init na iyon. Bumilis ang tibok ng kanyang puso nang walang malinaw na dahilan. Bahagyang umalon ang kanyang paningin, at isang matinding panghihina ang gumapang mula sa loob ng kanyang katawan, tila bumibigay ang mismong mga buto niya.'Bakit? anong nangyayari sa akin?'May mali sa kanyang pakiramdam.Dalawang baso lamang

Hindi niya napigilang mapunta ang tingin sa maputing leeg ni Blake—Sa ibaba lamang ng Adam’s apple nito, may malinaw na pulang bakas.Ang markang iyon…Parang may sumabog sa isip ni Erin. Biglang nag-blangko ang kanyang utak; nanigas siya sa kinatatayuan. Nakabuka ang kanyang bibig, ngunit walang salitang lumabas. Titig na titig lamang siya sa kissmark na iyon habang ang init ay mabilis na umakyat sa kanyang mga pisngi, hanggang sa pati ang likod ng kanyang mga tainga ay namula.Sinundan ni Blake ang direksiyong tinitingnan ng babae. Hindi niya namalayang itinaas niya ang kamay at nahaplos ang sariling leeg. Parang may naunawaan siya; bahagyang dumilim ang kanyang mga mata. Ngunit hindi siya nagpaliwanag. Sa halip, iniabot lamang niya ang baso ng tubig, kalmado pa rin ang tinig.“Uminom ka muna ng tubig. Sabi ng doktor, madalas nade-dehydrate kapag bagong gising.” Saglit siyang huminto bago idagdag, “Handa na ang breakfast..”Napakanatural ng kanyang kilos—parang balewala lang ang k

“Gising na siya?”Natigilan si William, halos hindi makapaniwala sa kanyang narinig.Bigla ring huminto ang pag-iyak ni Menchie. May bakas ng pagkagulat at takot na dumaan sa kanyang mukha, ngunit agad niya itong tinakpan ng pag aalala.“Talaga po?” tanong niya, pilit na pinapakalma ang sarili. “Nurse, nasaan po siya?”"Opo, nagising na siya, "tugon ng nurse, "kaninang madaling araw, nagising na siya at dahil maayos na naman ang kanyang vital signs, inilipat na po siya sa private room upang maobserbahan ng maayos ng mga doctor."'Nagising na siya…Talagang nagising si Tita Azon…'Tila nanlalambot ang tuhod ni William. Ilang sandali siyang hindi nakapagreact dahil sa magandang balitang kanyang natanggap.Sa loob ng maraming taon, nasanay na siyang makita si Azon, na nakahiga lang sa kama na tila ba lantang gulay.. Sa kaibuturan ng kanyang puso, matagal na niyang tinanggap ang mga posibilidad na mangyayari.. na hindi na ito magigising, at posibleng mamatay ng tuluyan.."Gising na ang ma