Lahat ng Kabanata ng The Billionaire's Little Secret: Love After the Ruin: Kabanata 41 - Kabanata 50

Nang mapansin ni Blake ang nahihiyang hitsura ni Erin—na para bang gusto na lamang nitong paliitin ang sarili at maglaho—isang bahagyang ngiti ang kumislap sa ilalim ng kanyang mga mata. Mabilis din itong naglaho, upang hindi mahalata ni Erin na talagang gusto niya na katabi ang babae.Alam niya kung hanggang saan lang ang dapat itulak. Kapag sumobra, baka tuluyan niyang matakot ang dalagang ito. Hinay hinay lang.."Sige, lalayo ako ng konti saiyo.. baka nahihiya ka sa akin.."Ang kanyang tono ay magaan, na parang inaassure si Erin na wala siyang gagawing masama.Lumawak ang distansiya nila.Parang may biglang nabunot na hindi nakikitang pressure sa pagitan nila.Palihim na napabuntong-hininga si Erin. Ngunit kahit nakahinga na siya nang maluwag, ang puso sa kanyang dibdib ay hindi pa rin mapakali—tila ba handa itong kumawala anumang sandali.Pagkatapos, bahagyang sumandal si Blake. Kinuha niya mula sa briefcase sa tabi niya ang isang bahagyang makapal na kraft paper document envelope

Nang mapansing matagal nang walang anumang galaw sa labas, tuluyan nang hindi mapakali si Jhonary. Humanap siya ng dahilan upang makaalis sa grupo ng mga kasamahan at mabilis na nagtungo sa opisina ni William.Pagkabukas pa lamang ng pinto, bumungad sa kanya si William na nakaupo sa likod ng mesa, nakasandal ang katawan, mabigat ang ekspresyon ng mukha. Parang pinagbagsakan ng langit at lupa.. Ang aura sa paligid nito ay malamig at nakakatakot—parang handang sumabog anumang oras.Napangiti si Jhonary sa loob-loob niya. Tahimik niyang isinara ang pinto at humarap kay William na may pilit na ngiti upang pagaanin ang sitwasyon.“William, huwag kang masyadong mag-alala,” sabi niya agad. “Baka naman traffic lang sa daan? O kaya’y naghahanda si Erin ng mas malaking sorpresa para sa atin. Alam mo naman—ang magagandang bagay, hindi natatakot magpahuli. Mahal ka niya, hindi ’yan basta-basta mawawala.”Dahan-dahang itinaas ni William ang kanyang mga mata at sinulyapan siya nang malamig. Wala it

Agad na kumunot ang noo ni William ng marinig ang sinabi ni Erin.“Erin, sumosobra ka na.”Mahigpit niyang kinagat ang kanyang labi bago nagsalita muli.“Si Tita Azon, limang taon siyang na-comatose. Wala siyang alam sa mga ginawa ni Menchie. Huwag mo siyang sisihin.”Walang emosyon na tumingin si Azon kay William.“Ano bang nangyayari? Si Menchie, ano ang ginawa niya?”Tumikom ang mga labi ni William. Hindi niya napigilang lingunin si Erin, umaasang aatras ito—tulad ng dati.Sa kanyang paningin, si Erin ang pinakamatalinong babae sa mundo.Hindi siya hihiyain ng babae kailanman.Ngunit ng makita niya si Erin, may mapanuyang ngiti sa mga labi ng babae.Talagang nabulag sa pag ibig si Erin noon..Bakit hinayaan ni William na apihin siya ng paulit ulit ni Menchie?Bakit nito pinayagan na paulit ulit siyang kuhanan ng dugo para sa malditang iyon?Lahat ng iyon… ay dahil kay William.Kung hindi lang siya umibig sa walang pusong lalaking ito—kung hindi lang nabihag ang damdamin niya para

Kasabay nito, sa VIP room sa ospital—Tahimik na nakaupo si Menchie sa tapat ni William, nakayuko ang ulo, namumula at namamaga ang mga mata sa kaiiyak. Hindi niya mawari kung paano magpapaliwanag.Hawak ni William ang kopya ng demanda na iniwan ni Erin. Namuti ang kanyang mga daliri sa higpit ng kapit dito.“Menchie,” malamig niyang wika, walang bahid ng emosyon, “binibigyan kita ng huling pagkakataon para sumagot. May katotohanan ba ang sinasabi ni Erin?"“William! Bakit ayaw mo akong paniwalaan?” hagulgol ni Menchie, lalo pang bumuhos ang luha sa kanyang mga mata. “Si Erin ang nag-frame up sa akin! Baka peke ang mga ebidensyang ’yan—baka siya ang nagmanipula ng lahat at nais lang akong idiin!”Agad namang hinawakan ni Azon ang kanyang dibdib at umubo ng dalawang beses, wari’y nanghihina.“William…” mahina niyang sambit. "Hindi lang sila nagkakaunawaan.. Hindi kayang gawin ni Menchie ang bagay na iyan. Maaaring may kapilyahan siya, pero ang isang bagay kagaya ng krimen ay malabo

Nanatili si William sa posisyong nakaunat ang kamay, nanigas sa kinatatayuan.Nakatitig siya ng malungkot sa diamond ring sa sahig. Para bang may isang di-nakikitang kamay na mariing pumipisil sa kanyang dibdib, at ang mabigat na sakit ay unti-unting kumakalat.“Erin…” ang tinig niya ay puno ng pagmamakaawa. “Huwag… huwag mong gawin ito.”“Huwag kong gawin ito?” Tiningnan siya ni Erin.Walang poot. Walang galit.Isang nakakabagabag na katahimikan lamang ang muling ibinigay ni Erin sa kanya—kalmadong-kalmado—na mas nagbibigay ng takot kay William kaysa anumang mabangis na emosyon mula sa babae.“William,” malinaw at tuwid ang tinig ni Erin, “itigil mo na ang palabas na ito. Ang mga pangako mong walang kwenta, at panunuyo mo, ay wala ng saysay sa akin. Para sa akin, isa ka na lamang kaaway..”Binitiwan niya ang bawat salita na parang sumpa. “Ako, si Erin—kahit mamatay akong mag-isa sa buhay na ito—hinding hindi na kita babalikan.”'Pinatay na kita sa puso ko. Wala ng silbi ang laha