All Chapters of ยังคงรักกันอยู่ไหม: Chapter 31 - Chapter 40

เขาปล่อยให้ปราบผู้เป็นลูกชายจัดการไปตามที่คิดว่าตัวเองอยากทำ พาพลอยฟ้ามาแต่งงานเงียบๆ ให้อยู่แต่กับบ้าน ก็ปล่อยไป ไม่ไปกำกับมาก แค่ให้เดินไปตามกรอบเท่านั้น เพื่อให้ทุกอย่างเป็นธรรมชาติมากที่สุดพลอยฟ้ามองตามท้ายรถของพ่อสามีไปจนสุดตา ก่อนจะขึ้นไปหาคุณยายเพื่อช่วยพับดอกบัวไปถวายพระในวันพรุ่งเธออดที่จะคิดถึงหลายเดือนก่อนไม่ได้ ปกรณ์มาหาเธอกับคุณยายที่บ้าน มาพูดเรื่องลูกชายที่กำลังจะกลับมาจากต่างประเทศท่านพูดออกมาตรง ๆ ว่าอยากให้ปราบแต่งงานกับเธอจริง ๆ อยากได้เธอไปเป็นลูกสาวอีกคน เลยขอให้เธอไปฝึกงานกับปราบเธอไม่ใช่คนมีแผนการอะไรมากมายเหมือนปกรณ์ แต่การที่เธอรักนวลสงวนตัวคือสิ่งที่เธอเป็นจริงๆ เธอยอมตกเป็นของปราบก็ตอนที่แต่งงานแล้ว ก่อนหน้านั้นเธอพยายามช่วยเหลือตัวเองในแบบที่คิดว่าฉลาดที่สุดแต่ไร้พิรุธ ไม่ให้ปราบจับเธอรวบหัวรวบหางได้สำเร็จแต่เรื่องที่เขาไปชอบแก้วอัปสรคือสิ่งที่เธอเสียใจจริง ๆ และไม่ได้อยู่ในสิ่งที่เธอคาดคิดเอาไว้“ทำไมต้องมีแผนการอะไรให้มากด้วยล่ะปกรณ์ ถ้าตาปราบเขาอยากถอนหมั้นหรือไม่ได้รักชอบยายพลอยจริง ๆ น้าเองก็ไม่อยากบังคับจิตใจกันหรอกนะ” ยายพิมพ์จันทร์พูดกับปกรณ์“

“พี่ทำอะไรของพี่นี่” พลอยฟ้าตาโต ที่โดนเขาปาโคลนใส่ ก่อนจะสะบัดหน้าหนีเพราะโกรธเขาเป็นอันมาก เดินเข้าบ้านไปเลย“เดี๋ยวสิ เดี๋ยว” ปราบวิ่งตามแต่ล้มลงในโคลนไม่เป็นท่า เขามองสภาพตัวเองแล้วถอนใจพรืดใหญ่เขาจับปลาช่อนไม่ได้สักตัว แถมอาหารมื้อนั้นยังไม่ถูกชวนร่วมโต๊ะอีก พลอยฟ้าปิดประตูใส่หน้าและไล่เขากลับบ้าน ขนาดจะขออาบน้ำยังไม่ให้อาบปราบมองสภาพตัวเองแล้วทำหน้าไม่ถูก เขาตัวเลอะขนาดนี้จะให้ขึ้นไปนั่งบนรถและขับกลับบ้าน รถคงสกปรกน่าดู เลยต้องทิ้งรถเอาไว้ แล้วให้คนขับรถมารับ โดยให้นำรถกระบะมารับพาไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่ปราบกลับมาอีกครั้ง เขายืนมองประตูรั้วที่ล็อกอย่างแน่นหนาแล้วตะโกนเรียก ไม่มีแม้แต่เงาของใครเลยสักคนที่จะออกมาเปิดประตูรั้วให้เขา“น้องพลอย ถ้าน้องพลอยไม่เปิดประตูให้พี่เข้าไป พี่จะยืนอยู่ตรงนี้” เขาไม่กล้าปีนรั้วเข้าไปอีก กลัวคุณยายจะตำหนิเอา และพลอยฟ้าก็บอกว่าหากเขาทำแบบนั้น เขาจะเรียกตำรวจมาจับเขาข้อหาบุกรุก เขาคิดว่าเธอทำจริง จึงไม่อยากเสี่ยงฝนตกลงมาห่าใหญ่แบบไม่ลืมหูลืมตา แต่ปราบก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิม เขายืนกอดตัวเองด้วยความหนาว แต่ไม่ยอมไปไหนง่าย ๆ“ฝนตกหนักขนาดนี้คงกลับไป

“แล้วแต่พี่ปราบเถอะค่ะ พลอยว่าพลอยพูดชัดเจนแล้วนะคะ” เธอมองเขานิ่ง แสดงออกชัดเจนว่าไม่ได้พูดเล่น “พี่ขอโทษ ขอโทษจริง ๆ แค่ครั้งเดียวเองที่พี่หลงผิดไป ให้อภัยพี่ไม่ได้เหรอครับ” เขาจำไม่ได้ว่าขอโทษเธอไปกี่ร้อยกี่พันครั้งแล้ว แต่เธอก็ยังใจแข็งยิ่งกว่าหิน“ถ้าพี่ขอโทษจากใจ พลอยก็ให้อภัย แต่ขอพลอยสำรวจใจตัวเองก่อนนะคะว่าอยากอยู่กับพี่เป็นสามีภรรยากันต่อไหม” เธอบอกเขาจากใจเช่นกัน“สองปีแล้วนะครับ”“อีกสิบปีถ้าพลอยยังทำใจเรื่องที่พี่นอกใจไม่ได้ พลอยก็จะขอเลี้ยงลูกไปแบบนี้ค่ะ”“พี่จะรอ” เขาคอตก ตอนนี้เธอสวย ดูดี มีผู้ชายเข้ามารุมจีบมากมาย นี่แหละที่เขาเริ่มร้อนใจทนไม่ได้จริง ๆ ที่เมียของเขาเป็นที่หมายปองของผู้ชายหลายคน แม้จะรู้ว่าเธอมีลูกติด แต่ก็ไม่มีใครแสดงท่าทีรังเกียจเลยเขาอยากให้เธอกลับไปแต่งตัวเชย ๆ เหมือนเดิม จะได้ไม่มีผู้ชายที่ไหนมาชอบปราบเดินตามพลอยฟ้าไปรับประทานอาหารด้วยกัน คิดว่าระยะเวลาเกือบสองปีที่เขาง้อเธอ ได้แค่นี้ก็ดีที่สุดแล้ว เธอให้เขามาช่วยดูแลลูกบ้าง ก็ดีกว่าแต่ก่อนที่เธอไม่ยอมให้เขาแตะลูกเลย มองอีกมุมหนึ่งก็คือครั้งนี้เขาจะทำให้เธอรักเขาด้วยความรักของเขาที่มีให้เธออย่า

“ให้น้องพลอยทำงานที่นี่ไปก่อน ให้เขาได้แสดงความสามารถ เขาเป็นคนเก่ง เขาก็อยากแสดงศักยภาพให้คนอื่นได้เห็น” “แกช่วยขัดขวางพวกผู้ชายที่จะมาจีบเขาให้หน่อยได้ไหมวะ”“ฉันต้องทำงาน ไม่มีเวลาไปเป็นไม้กันหมาให้แกหรอก”“ขอร้องเถอะเพื่อน”“จะทำได้เท่าที่ทำได้แล้วกัน” ปองภพรับปากให้เพื่อนสงบลง และยอมกลับไปในที่สุด แต่ก่อนไปปราบยังมาสั่งลาอดีตเมีย บอกว่าตอนกลางวันจะมารับไปทานข้าวด้วยกัน ซึ่งพลอยฟ้าไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ เพราะเธอกำลังยุ่งอยู่กับงานตรงหน้า นั่นทำให้ปราบหน้าหดเหลือสองนิ้ว ยอมล่าถอยกลับไปปราบไปแล้วปองภพนำคลิปบางส่วนตอนที่ปราบสารภาพว่ารักพลอยฟ้ามาให้ฟัง แต่ไม่ได้เอามาทั้งหมด เธอฟังแล้วก็ไม่ได้พูดอะไร ปองภพมองหน้าอดีตเมียเพื่อนแล้วเดาไม่ถูกจริง ๆ ว่าพลอยฟ้ากำลังคิดอะไรอยู่ ภายใต้ใบหน้าสวยหวานนี้มันดูล้ำลึกยากที่จะคาดเดา เมื่อก่อนเธอใส่แว่นท่าทางเฉิ่ม ๆ เชย ๆ ก็ดูเหมือนไม่มีพิษมีภัยกับใคร ตอนนี้กลายเป็นสาวสวยกลับดูเฉลียวฉลาดทิ้งความเฉิ่มเชยไปเลยปองภพโทรศัพท์ไปหาปกรณ์ เล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง นั่นทำให้ปกรณ์รู้ว่าเหตุใดปราบจึงไปคบกับแก้วอัปสร ทำเพราะไม่อยากเสียหน้า เนื่องจากแอบได้ยินเขา

“ทำไมพลอยไม่รอพี่ล่ะคะ พี่อุตส่าห์ไปรับแต่เช้า” “พลอยไม่รู้นี่คะว่าพี่จะมาตอนไหน” “พี่รีบมาแต่เช้า” เขาพูดแล้วกวาดสายตามองหญิงสาวอย่างหวง ๆ“ทำไมแต่งตัวแบบนี้”“แบบนี้คือแบบไหนคะ”“ใส่ชุดว่ายน้ำโป๊ขนาดนี้”“ชุดว่ายน้ำก็ต้องใส่แบบนี้สิคะ จะให้ใส่เสื้อแขนยาวหรือกางเกงขายาวลงไปเล่นน้ำเหรอคะ”“พี่ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น แต่ชุดนี้มันดูโป๊มาก”“บิกินีก็แบบนี้แหละพี่ปราบ พี่ปราบตื่นเต้นอะไรเหรอคะ ทำยังกับไม่เคยเห็นผู้หญิงใส่ชุดว่ายน้ำอย่างนั้นแหละ พลอยคิดว่าผู้หญิงที่พี่ปราบเคยควงก็คงเคยใส่ชุดว่ายน้ำแบบนี้ด้วยกันทั้งนั้น” เธอยอกย้อนจนเขาสะอึก“ผู้หญิงคนอื่นพี่ไม่สน แต่พลอยเป็นเมียพี่ พี่ไม่อยากให้ผู้ชายคนไหนมามองเมียพี่แบบนี้” ปราบกระซิบที่ริมหูของอดีตภรรยา เพราะไม่อยากทะเลาะหรือพูดจาเสียงดังใส่ต่อหน้าลูก“อดีตเมียค่ะ พี่คงลืมไปแล้วว่าเราหย่ากันแล้ว” เธอกระซิบตอบเขากลับไป ในขณะที่พลอยเพชรมองพ่อแม่กระซิบกันไปมาอย่างสงสัย“คุณพ่อขา คุณแม่ขา น้องเพชรอยากเล่นน้ำแล้วค่ะ” เด็กน้อยที่กระตุกแขนมารดาทำให้พลอยฟ้ายิ้มหวานให้บุตรสาว“ได้สิคะ คุณแม่ก็อยากสอนน้องเพชรว่ายน้ำแล้วค่ะ” พลอยฟ้าหันไปสนใจลูก