All Chapters of ทาสรักจำเลยหัวใจ: Chapter 1 - Chapter 10

“โอ๊ย!” มือหนาที่หวดลงมาบนแก้มก้นงอนงามทำให้ สีแพรร้องเสียงหลง ก่อนที่ร่างของเธอจะถูกโยนโครมลงไปบนเตียงหนานุ่มในห้องนอนของศิวัฒน์“พี่โซ่ ว้าย! ปล่อยแพรนะคะ” เธอร้องเสียงหลงเมื่อเขาโถมกายหนาหนักลงมาหาอย่างไม่ปรานี“คงไม่ได้หรอกนะสีแพร เพราะยังไงคืนนี้เธอก็ต้องเป็นของฉัน ฉันว่าเธอก็คงแอบดีใจจนเนื้อตัวสั่นระริก แต่แกล้งดีดดิ้นให้ดูมีคุณค่าก็แค่นั้นเอง คนแบบเธอไม่ได้มีคุณค่าในสายตาของฉันหรอกจำเอาไว้”“พี่โซ่” เธอร้องได้แค่นั้นเขาก็ซุกไซ้เข้ามาหา ร่างหนาหนักโถมทับเธอเอาไว้ทั้งร่าง“อื้อ... พี่โซ่ ปล่อยเดี๋ยวนี้นะคะ” เธอดิ้นหนีเขาก็ดูดเม้มซอกคอขาวผ่องของเธอเต็มแรง“อย่าดูดค่ะ เดี๋ยวเป็นรอย” แต่ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ เขายิ่งแกล้งดูดหนักขึ้นไปอีก ศิวัฒน์มีนิสัยอยู่อย่าง คือชอบขัดใจคนอื่น ยิ่งบิดามารดายิ่งแล้วใหญ่ พวกท่านบอกให้ไปซ้ายเขาก็จะไปขวา บอกให้ไปข้างหน้า เขาก็จะไปข้างหลัง และที่สำคัญก็คือเขาชอบทำตามใจตัวเอง แต่ก็เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงของครอบครัว ในการช่วยดูแลกิจการต่างๆ ของกำนันศักดิ์ แม้จะชอบขัดใจคนอื่นแต่กำนันศักดิ์ก็รักลูกชายอย่างศิวัฒน์เป็นอันมากด้วยว่าเขาเป็นลูกชายคนเดียวนอกจากซ

พอมาถึงห้องพักของตนเอง สีแพรก็รีบล็อกประตูห้องในทันที แม้จะรู้ดีว่าล็อกประตูเช่นไรก็มีเพียงแค่ลูกบิดประตูเท่านั้น ศิวัฒน์มีกุญแจห้องของเธอ เขาสามารถเข้ามาได้เสมอไม่ว่ายามหไหนไม่อยากคิดมากให้ปวดหัวอีก เธอรีบหนีเข้าห้องน้ำ ทิ้งตัวนั่งลงพิงประตูแล้วกอดเข่าร้องไห้สะอึกสะอื้นให้สาแก่ใจ ตอนนี้ในห้องไม่มีใครมีเพียงแค่เธอเท่านั้น เธอจึงสามารถร้องไห้ได้อย่างเต็มที่หญิงสาวร้องไห้อย่างร้าวรานใจ รู้สึกว่ากระบอกตาบวมช้ำและเจ็บแสบไปหมดจึงรีบพาตัวเองไปอาบน้ำล้างตัวเธอมองร่องรอยบนเนื้อตัวแล้วใจหายวาบรู้สึกอดสูใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน รีบชะล้างร่างกายขัดถูแรงๆ จนเกิดรอยแดงหนักกว่าเก่า แต่รอยมลทินที่ศิวัฒน์สร้างเอาไว้ก็ไม่สามารถชะล้างออกไปได้ด้วยสายน้ำเย็นฉ่ำร่างเล็กบอบบางเช็ดเนื้อเช็ดตัวและสวมชุดนอนชุดใหม่ด้วยจิตใจเลื่อนลอย เธอทิ้งตัวลงนอนอย่างอ่อนล้ากายใจ ไม่นานนิทรารมย์อันแสนสุขก็มาเยือนสีแพรรู้สึกปวดหัวจนสมองแทบระเบิด เธอพยายามฝืนตัวเองให้ลุกจากเตียงนอนเพื่ออาบน้ำแต่งตัวไปทำงาน แต่ก็ต้องนั่งลงบนเตียงอีกครั้งด้วยความรู้สึกอ่อนเพลีย“ปวดหัวจัง” เธอกุมขมับก่อนที่จะสะดุ้งสุดตัวเมื่อประตูห้องภูกเปิด

“แพรรู้ดีค่ะว่าตัวเองไร้ค่าไร้ความหมายกับพี่มากแค่ไหน แพรก็แค่ไม่อยากทำให้พี่ต้องมาหงุดหงิดกับแพร ถ้าพี่โซ่รังเกียจแพรขนาดนี้ ก็ควรเลิกยุ่งกับแพรนะคะ” เธอพูดมันออกมาด้วยน้ำเสียงอันสั่นระริก ก้อนความเสียใจแล่นขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอย ใช่แล้วเธอเจ็บปวดรวดร้าวในหัวใจจนแทบจะทานทนไม่ไหว ด้วยว่าคนแอบรักเช่นเธอขออยู่ในมุมหนึ่งโดยไม่ไปวุ่นวายกับเขาก็แค่นั้นเองเหตุผลที่เธอแอบรักเพราะเขาเป็นฮีโร่ช่วยชีวิตเธอเอาไว้ในวัยเด็ก ในขณะที่เธอโดนผลักตกน้ำ ร่างเล็กๆ ดำดิ่งลงไปใต้ผืนน้ำเพราะตอนนั้นเธอว่ายน้ำไม่เป็น เขาคือผู้ช่วยชีวิต ดึงเธอขึ้นมาจากสระบัว คนแรกที่เธอเห็นหน้าคือเขา ศิวัฒน์เรียกเธออยู่แบบนั้นและอุ้มเธอขึ้นบ้าน แต่เรื่องราวในวันนั้นทำให้เขาโดนมารดาดุด่าว่าไม่ดูแลเธอให้ดี กลายเป็นทำให้เขาโมโหเธอมากขึ้นกว่าเดิม ที่เธอทำตัวเป็นภาระสำหรับเขา“ฉันไม่เลิกยุ่งกับเธอหรอก อย่าฝันหวานไปหน่อยเลย ฉันจะทำให้เธอเจ็บปวดทรมานเหมือนที่ฉันเจอ”“พี่โซ่คงรักจันทร์มากเลยใช่ไหมคะ” น้ำเสียงของสีแพรแผ่วเบา มันวูบโหวงอยู่ในอกเมื่อรับรู้ว่าเขาไม่ได้มีใจให้ และยิ่งเจ็บปวดที่รู้ว่าเขารักผู้หญิงคนอื่น คนที่ไม่เคยช่วยเหลือ

“ขอบใจนะ เอาเธอนี่มันดีกว่าเอากระหรี่จริงๆ ฉันชักจะติดใจแล้วสิ” เขาลากเธอออกไปจากกระท่อม บังคับให้เธอสวมใส่ชุดเปียกๆ แล้วนั่งรถกลับไปกับเขา ประจวบเหมาะกับฝนตก แก้วกัลยากับสร้อยสุดาจึงไม่สงสัยที่เธอเปียกปอนแบบนี้สีแพรรีบเข้าห้องน้ำอาบท่าและขึ้นนอน เธอหลับไปด้วยความอ่อนเพลียก็ต้องสะดุ้งตื่นอีกครั้งในตอนดึก ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนที่ย่องเข้ามาในห้องของเธอคือใคร เขาแยกขาของเธอออกก่อนจะเลียให้เธอเยิ้มและสอดเสียบเข้ามา หลังจากนั้นก็กระแทกกระทั้นเข้าหาไม่หยุดหย่อน เธอพยายามจะไม่หลุดเสียงครางออกมา แต่เสียวร่องจนต้องร้องออกมาจนได้พอเขาเสร็จสมอารมณ์หมายเขาก็เดินออกไปจากห้อง ทำเหมือนเธอเป็นโสเภณีราคาถูก แต่โสเภณีราคาถูกยังดีกว่าเธอที่ยังได้เงิน แต่สำหรับเธอสักสตางค์แดงเดียวเขาก็ไม่เคยหยิบยื่นสีแพรต้องทนให้ศิวัฒน์ข่มเหงทุกค่ำคืน เขาค่อยๆ เพิ่มความดุดันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ สะโพกที่โดนกระแทกในเวลานี้งอนงามอวบใหญ่ นมก็ใหญ่ขึ้นอีกเท่าตัวเพราะโดนบีบโดนขยำโดนดูดอยู่ทุกวันบิดามารดาของเขากลับมาแล้ว เขาก็ทำตัวปกติ ไม่ใคร่จะสนใจเธอ แถมยังแสดงอาการไม่ชอบหน้าเหมือนที่เคยทำบ่อยๆ แต่พอลับตาคนอื่นเขาก็จับเธอกระแท

สีแพรพยักหน้าเบาๆ สีหน้าของเธอเสียวซ่านจนแดงก่ำ ไม่กล้าบอกเขาซ้ำว่าเธอแพ้ยาคุมกำเนิด กินบ้างไม่กินบ้างกลัวเขาจะโมโหเอาอีก สีแพรพยายามปลอบใจตัวเองว่าเธอคงไม่ท้อง หญิงสาวหอบหายใจสะท้าน เหงื่อกาฬไหลโชก ก่อนที่เธอจะเกร็งค้างเสร็จคาร่างของศิวัฒน์อย่างรุนแรงศิวัฒน์พลิกร่างของเธอให้คลานเข่า ก่อนที่เขาจะตามมากระแทกเธอแรงๆ จนหัวสั่นหัวคลอน สีแพรรู้ว่าครางดังไม่ได้ เธอเลยต้องดึงผ้าห่มมากัดเอาไว้ เพื่อป้องกันเสียงที่จะดังออกไปให้คนในบ้านได้รู้ศิวัฒน์กระแทกระรัว เขาจับเอวเธอเอาไว้มั่น ครางต่ำๆ ก่อนจะแตกในร่องจนเยิ้มไปหมดทั้งหน้าขาสีแพรหยัดสะโพกให้เขาฝังกายเข้าหาลึกๆ เธอเสียวจนสะท้าน ข้างในสั่นระริกไปหมดเพราะเสร็จพร้อมกันกับเขาคืนนั้นสีแพรโดนเอาจนขาถ่างอีกรอบ ศิวัฒน์แตกในถึงสามครั้ง ก่อนจากไปในตอนใกล้รุ่งเขากระซิบบอกเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่าตรงริมหูว่า...“เธอนี่สุดยอดจริงๆ ทำฉันน้ำหมดตัว พรุ่งนี้ไปเจอกันที่กระท่อมชายป่า ฉันจะรอเธออยู่ที่นั่นตอนบ่ายโมง” เขาจากไปแล้วทิ้งให้เธอนอนหอบหายใจสะท้านอยู่ในตอนใกล้รุ่งสีแพรนอนหมดเรี่ยวหมดแรงเพราะโดนหนักทั้งคืน เธอง่วงจนเผลอหลับไป ตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็สายม