Todos los capítulos de Tamed by the Obsessive Billionare: Capítulo 31 - Capítulo 39

Pinilit ni Therese na lumaban sa paraan niya. Isang mabilis na palo sa kamay ni Emilio, at mabilis siyang lumingon na may galit sa mata: “Kung ganoon ang tingin mo sa akin, sige na nga!” Nagdilim ang mukha ni Emilio, pero hindi siya sumagot. Tahimik lang siyang kinuha muli ang tasa ng gamot at ibinigay kay Therese: “Inumin mo na ang gamot mo.” Sa labas ng bintana, ang mga kuliglig ay walang tigil sa kanilang malakas at paulit-ulit na huni, na parang nagdadagdag lang ng tensyon sa loob ng bahay. Sa ingay ng paligid, pilit na kinokontrol ni Therese ang sarili, habang mabilis ang utak niya sa pag-iisip. Bigla siyang nakaisip ng plano. Pinilit niyang itulak ang tasa ng gamot na hawak ni Emilio sa likod niya. 

Nakayupyop si Therese sa dibdib ni Emilio, nakapatong ang maliit niyang mukha sa malapad at matatag na dibdib nito. Doon, sa pagitan ng tahimik na gabi at ng mabigat na hinga ng lalaki, malinaw niyang naririnig ang tibok ng puso ni Emilio—malakas, steady, at parang walang kapaguran. Halos nakaka-hypnotize ang ritmo nito; bawat pintig ay tila dumadaloy diretso sa sarili niyang dibdib, unti-unting pinapakalma ang mga nerbiyos niya kahit alam niyang dapat siyang maging alerto. Ang isang kamay ni Emilio ay nakapatong sa baywang niya, mabigat ngunit maingat, gumagalaw paminsan-minsan na parang sinisiguro kung naroon pa rin siya. Ramdam ni Therese ang init ng katawan nito, ang natural na lakas na hindi kailangang ipakita o ipilit. Ang bawat paghinga ni Emilio ay mabagal at malalim; ang adam’s apple nito ay gumagalaw nang bahagya sa bawat lunok ng hangin, isang detalyeng hindi niya maiwasang mapansi

Hindi pumayag si Therese sa hiling ni Emillio.Hindi dahil wala siyang naramdaman—kabaligtaran pa nga. Masyado itong marami, masyadong magulo, at masyadong mabilis para sa isang pusong pilit niyang pinananatiling kalmado. Nahihirapan siyang tanggapin ang hinihingi nito, ngunit higit sa lahat, malinaw sa kanya ang isang bagay: napakalaki ng agwat ng kanilang mga kagustuhan. Parang dalawang alon na magkatabi ngunit hindi kailanman tunay na magtatagpo.Kaya imbes na sagutin ito ng salita, tinapatan lamang niya si Emillio ng isang pabirong tingin—may halong panunukso at pagtanggi—at saka tumakbo palayo, ang buhok ay sumasabay sa hangin, ang halakhak ay iniwan sa pagitan ng ingay ng dagat at tawanan ng mga tao sa paligid.Habang pinagmamasdan ni Emillio ang kanyang maliit ngunit eleganteng likod, may kung anong biglang kumati sa kanyang lalamunan. Mabilis na gumalaw ang prominenteng adam’s apple niya. Isang pamilyar na pakiramdam—ang uri ng pangangating kayang pigilan lamang ng usok ng sig

Isang dolphin ang biglang tumalon mula sa dagat—malinis ang arko ng katawan, kumikislap ang basang balat sa ilalim ng araw at halos sa harapan mismo ni Therese, bago ito muling lumubog sa asul na tubig na parang isang mabilis na panaginip. Natigilan siya. Parang huminto ang oras sa loob ng ilang segundo, at ang tunog ng alon ay tila naging mas malinaw, mas buhay. Nang matauhan, sabik niyang hinila ang manggas ni Emillio, ang mga mata ay kumikislap sa tuwa, ang boses ay halos hindi mapigilan. “Emillio! Emillio! Nakita mo ba ‘yon?!” sigaw niya, halos tumatalon sa kinauupuan. “Dolphin! Dolphin! Ang galing! Tumalon sila dito—dito mismo sa harap natin!” Naramdaman ni Emillio ang

Noong ipinanganak si Therese, kakadalawampu lang ng kanyang ama.Ang kaarawan ng ama niya ay isang araw bago ang kaarawan niya.Noon, labing-walong taong gulang pa lamang ang kanyang ina—kaparehong edad niya ngayon, mas matanda lamang ng pito o walong buwan.Sa panahong iyon, hindi pa legal ang edad ng kanyang mga magulang para magpakasal, kaya hindi sila nakapagpakasal at hindi rin nagkaroon ng handaan o kasal.Nagkakilala ang kanyang mga magulang sa pamamagitan ng online games.Noong una silang nagkakilala, labing-pitong taong gulang ang ama niya, at labinlimang taong gulang naman ang kanyang ina.Noon, nag-aaral pa ang kanyang ina sa high school.Pagkalipas ng dalawang taon, nagkita sila sa personal at nakitira ang kanyang ina sa ama niya.Magkasama silang tumira sa isang lumang inuupahang bahay sa ilalim ng Aglubang Bridge sa Lungsod ng Mindoro, kung saan nagtatrabaho ang kanyang mga lolo’t lola.Ang mga binatilyo at dalagang nasa edad disisiete o disiotso ay nasa rurok ng kanilan