All Chapters of Tamed by the Obsessive Billionare: Chapter 41 - Chapter 47

Noon, labing-apat na taong gulang pa lamang si Therese at kakasimula pa lang sa high school.Maaga siyang nag-aral sa elementarya dahil ang kaisa-isang kindergarten sa kanilang nayon ay nagsara bago pa siya umabot sa senior class. Nais sana niyang magpatuloy sa kindergarten sa bayan, ngunit napakalayo nito mula sa kanilang bahay.Dahil tamad ang kanyang lola na ihatid siya araw-araw, diretso na lamang siyang ipinasa sa paaralang elementarya sa nayon. Dahil sa kakulangan ng mahigpit na pamamahala sa probinsya, nakapasok siya sa unang baitang sa edad na lima, anim, at pito.Dahil dito, siya ang pinakabata sa klase, at labing-pitong taong gulang pa lamang nang kumuha siya ng college entrance examination.Sa loob ng tatlong taon ng high school, menor de edad pa rin siya. Kahit wala pa siyang intensyong makipagrelasyon, hindi niya kailanman puwedeng tanggapin ang panliligaw ni Emmanuel–anak ng kaibigan ng kanyang ama, na isa sa mga mayayamang tao sa kanilang lugar. Matanda ito ng isang tao

Isang Buwan?Gusto sanang sagutin ni Therese si Emillio ng, “Bakit hindi mo na lang sabihing isang araw?” Ngunit hindi niya magawang sabihin iyon. Dahil alam niya, kung sakaling sabihin niya iyon, baka sa loob lang ng isang araw ay tunay nga siyang mapaibig ni Emillio.Isang buwan pa kaya?Sa pakiramdam niya, kahit bigyan pa siya ng isang buong taon, malabo talagang mahulog ang loob niya kay Emillio.Hindi dahil kulang o hindi nya type si Emillio.Kundi dahil malinaw sa kanya na ang relasyon nila ay hindi maaaring seryosohin—lalo nang hindi dapat lagyan ng damdamin.“Hindi ba masyadong maikli ang isang buwan?” yakap ni Therese sa baywang ni Emillio habang nagpapabebe. “Emillio, sobrang ikli ng isang buwan. Bigyan mo pa ako ng kaunting panahon.”Tinanong siya ni Emillio, “Sa tingin mo, gaano katagal kaya?”Nag-isip sandali si Therese bago maingat na sagot, “Isang taon… pwede ba?”Ngumiti si Emillio at marahang kinurot ang pisngi niya. “Tatlong buwan lang ang maximum.”Wala nang nagawa

Pagkabuhat ni Emillio kay Therese palabas ng banyo, sobrang pagod na siya. Ayaw na niyang magsalita at gusto na lamang humiga nang tahimik sa kama upang magpahinga.Ngunit nang maihiga siya ni Emillio, at makita niya ang malapad nitong balikat, makitid na baywang, matigas at kaakit-akit na tiyan at abs, pati ang magandang V-line ng katawan nito, biglang kumabog ang kanyang dibdib. Hindi niya napigilang itanong ang matagal nang gumugulo sa isip niya.“Talaga bang may gano’n kalakas ang epekto ng juice na ’yon?”Iniangat ni Emillio ang kanyang talukap at binalikan siya ng tanong.“Ano sa tingin mo?”Kumurap si Therese gamit ang kanyang malinaw at basang mga mata.“Paano ko malalaman? Hindi naman ako ang uminom.”Yumuko si Emillio at idiniin ang hinlalaki sa kanyang mga labi.“Gusto kita. Gusto kita bilang babae. Wala ’yon kinalaman sa kung ano man ang ininom ko.”Nginuso ni Therese ang kanyang labi at marahang bumulong,“…Ok, sabi mo e.”Ngumiti si Emillio, lalo pang yumuko at hinalikan

Lumipas ang limang taon na parang isang kisapmata lamang.Nagbalik sa ulirat si Therese. Huminga siya nang malalim, binuksan ang pinto ng sasakyan, at bumaba mula sa driver’s seat. Umikot siya papunta sa passenger side at, sa abot ng kanyang makakaya, ay nagsalita nang mahinahon.“Mr—”Iniabot niya ang susi ng kotse kay Emillio.Hindi sumagot si Emillio. Nakasandal lamang siya sa upuan, ang mga kamay ay nakapatong sa kanyang hita, at bahagyang nakapikit, mukhang pagod na pagod.Sa sandaling iyon, may neon light na dumaan at tumama sa kanyang mukha, na lalong nagpakita ng kanyang malalim at malamig na anyo.Doon napansin ni Therese na may uban na siya sa gilid ng kanyang buhok.Hindi lang iyon, kung tititigan nang mabuti, makikita rin ang malalalim na bakas ng panahon sa gilid ng kanyang mga mata.Habang pinagmamasdan ang mukhang iyon ni Emillio na tila pinagod ng panahon, nakaramdam si Therese ng kirot at lungkot sa kanyang dibdib.Ang lalaking dati’y puno ng sigla at kayang pasanin a