แพรหัวเราะร่วน แววตาซุกซนและดุดันในเวลาเดียวกัน เธอไม่ได้เกรงกลัวคำขู่ของเขาเลยแม้แต่น้อย เพราะในเวลานี้ "ราชา" ได้กลายเป็น "นักโทษ" ในเงื้อมมือของเธอไปเสียแล้ว "งั้นก็รีบหาทางหลุดให้ได้สิคะ... แต่บอกไว้ก่อนนะว่าคืนนี้ 'จังหวะ' ทุกอย่างเป็นของแพรคนเดียว" เธอไม่พูดเปล่า แพรหยัดกายขึ้นเล็กน้อยก่อนจะค่อย ๆ รูดสาบเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาออกจนพ้นไหล่เนียน เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งร่วงไปกองอยู่ที่ศอก เผยให้เห็นเนินอกสล้างที่เบียดชิดกันอยู่เหนืออกแกร่งของเขา คมสันต์ลืมตาขึ้นมองภาพเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกกระสันจนแทบระเบิด แต่เขากลับทำได้เพียงแหงนหน้ามองและสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ "แพร... อย่าเล่นแรงนัก" คมสันต์กัดฟันพูดเมื่อเธอเริ่มขยับสะโพกบดขยี้อย่างช้า ๆ เนิบนาบแต่หนักแน่น "แรงกว่านี้คุณก็เคยทำกับแพรไม่ใช่เหรอคะ?" เธอโน้มตัวลงไปกระซิบข้างใบหูหนา ขบเม้มติ่งหูเขาเบา ๆ จนคนใต้ร่างสะท้านไปทั้งตัว "อยากขยับใช่ไหมคะ อยากกระแทกแพรใจจะขาดแล้วใช่ไหม? แต่น่าเสียดายจัง... ที่คุณทำได้แค่ 'มอง' และ 'รอ' รับคว
Last Updated : 2026-03-20
