All Chapters of สวาทรักพ่อสามี: Chapter 61 - Chapter 64

64 Chapters

บทลงโทษของลำยอง 1

ร่างของลำยองถูกลากขึ้นรถกระบะของกำนันหาญอย่างทุลักทุเล เสียงกรีดร้องด่าทออย่างบ้าคลั่งค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเสียงสะอื้นไห้ด้วยความหวาดกลัวเมื่อรถเริ่มเคลื่อนตัวออกพ้นอาณาเขตบ้านสวน รถพุ่งทะยานมุ่งหน้าสู่โกดังร้างแถวชัยนาทตามที่นัดแนะกับพวกเจ้าหนี้ไว้ ภายในรถ กำนันหาญนั่งสูบบุหรี่นิ่ง ใบหน้ากร้านแดดนั้นดูไร้ความรู้สึกจนน่าขนลุก “พี่หาญ... ฉันกราบล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันผิดไปแล้ว” ลำยองพยายามจะตะเกียกตะกายมาเกาะขาเขา "เพี๊ยะ!" ฝ่ามือหนาตบกระทบใบหน้าของลำยองจนหน้าหัน “หุบปาก!” กำนันตวาดเสียงต่ำ “แกทำลายชีวิตข้าไม่พอ ยังจะไปรังควานชีวิตคนอื่นเขาอีก เงินสามล้านที่ข้าจ่ายไป ข้าไม่ได้ให้แกฟรี ๆ แต่มันคือค่าตัวที่ข้าซื้อแกมาจากพวกทวงหนี้... ต่อจากนี้ แกเตรียมใจไว้ได้เลย” "ไม่นะพี่หาญ! ปล่อยลำยองไปเถอะ ฉันขอโทษพี่" ลำยองยกมือไหว้กราบแทบเท้าของกำนันหาญด้วยความกลัว "มึงไม่ต้องรีบอีลำยอง... กูตามตัวมึงมาร่วมอาทิตย์ มึงคิดว่าจะหนีกูพ้นเหรออีช
Read more

ต่างคนต่างใช้ชีวิต

ตกบ่าย... แดดจัดจ้านแผดเผาผิวหนังจนแสบร้อน ลำยองแบกกระสอบที่สี่สิบเก้าขึ้นไปวางบนท้ายรถกระบะได้สำเร็จ ก่อนจะล้มฟุบลงข้างล้อรถ ลมหายใจหอบถี่จนหน้าอกกระเพื่อม “เหลืออีกลูกเดียว... จะเสร็จแล้ว” เธอพึมพำกับตัวเองด้วยสติที่เริ่มเลือนราง ทว่า... เจ้าหนี้คนหนึ่งที่นั่งจิบเหล้าขาวอยู่ใต้ร่มไม้กลับลุกขึ้นเดินมา พร้อมกับถีบกระสอบใบสุดท้ายที่วางอยู่บนพื้นจนกลิ้งตกลงไปในคูน้ำครำข้างทาง “อุ๊ย... มือลื่นว่ะอีลำยอง” มันหัวเราะร่า “กระสอบนั้นมันเปียกน้ำครำไปแล้ว แกต้องไปลากขึ้นมาแล้วแบกไปวางใหม่... อ้อ แล้วอย่าลืมเช็ดให้แห้งด้วยนะ เดี๋ยวรถกำนันจะเลอะ” “พวกแกมันไม่ใช่คน! พวกแกมันนรกส่งมาเกิด!” ลำยองกรีดร้องออกมาอย่างสุดกลั้น ความแค้นจุกอกจนทำให้เธออยากจะพุ่งไปตะกุยหน้าพวกมัน “เออ! กูนี่แหละนรก และมึงก็คือนางบาปที่กำลังชดใช้กรรมอยู่!” กำนันหาญเดินเข้ามาใกล้ “จะไปลากขึ้นมาดี ๆ หรือจะให้ข้าลากแกไปกดน้ำในคูนั่นแทนกระสอบ” ลำยองมอง
Read more

ต่อขาต่อแขน

“คุณหมอบอกว่าทำได้... ถ้าพี่เบามือ” คมสันกระซิบตอบด้วยเสียงพร่าต่ำ เขารู้จุดอ่อนของเมียเด็กคนนี้ดี มือหนาลูบไล้จากต้นแขนลงมายังหน้าท้องนูนสวยอย่างแผ่วเบา ก่อนจะพลิกตัวภรรยาให้หันมาเผชิญหน้า ริมฝีปากหยักได้รูปบดเบียดลงบนกลีบปากบางอย่างโหยหา เริ่มต้นด้วยความนุ่มนวลละเมียดละไมเหมือนหยั่งเชิง ก่อนจะทวีความร้อนแรงขึ้นตามอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน ลิ้นร้อนแทรกซึมเข้าไปเก็บเกี่ยวความหวานภายในอย่างย่ามใจ แพรครางอื้ออึงในลำคอ มือเล็ก ๆ ขยำเสื้อเชิ้ตของสามีจนยับยู่ยี่เพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว “พี่สัน... อ๊ะ...เสียว..ฮืม”แพรครางกระเส่า "ครางเลย แพรจ๋า เรียกผัวหน่อยซิ.." "ผัวขา..ทำให้แพรมีความสุขหน่อยได้ไหม" แพรก็รู้ใจสามีไม่แพ้กัน "ดูซิ
Read more

บทส่งท้าย

เช้าวันรุ่งขึ้นที่โกดังร้าง จังหวัดชัยนาท บรรยากาศเต็มไปด้วยความกดดันและกลิ่นอับชื้น ลำยองตื่นขึ้นมาด้วยร่างกายที่ร้าวรานไปทุกสัดส่วน พิษไข้จากแผลที่หลังทำให้เธอสั่นเทิ้ม แต่ในใจของเธอกลับมีความคิดเพียงอย่างเดียวคือ "ต้องหนี"เศษกระจกที่เธอซ่อนไว้ในสาบเสื้อถูกนำออกมาใช้ ลำยองใช้มันค่อย ๆ ขูดเชือกป่านที่มัดข้อเท้าของเธอไว้ในยามค่ำคืนอย่างใจเย็นหยดเลือดซึมออกมาจากปลายนิ้วที่พองช้ำจากการล้างขยะ แต่ความเจ็บนั้นเทียบไม่ได้เลยกับความแค้นที่สุมอก"กูไม่ยอมตายที่นี่... กูจะไปฆ่าพวกมึงทุกคน!" หล่อนพึมพำด้วยเสียงแหบพร่าในขณะเดียวกันที่บ้านสวนสุพรรณบุรี แสงแดดรำไรส่องผ่านผ้าม่านสีนวล คมสันต์ตื่นขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มเมื่อเห็นภรรยาตัวน้อยยังคงหลับปุ๋ยอยู่ในอ้อมกอด เขาบรรจงจูบหน้าผากมนเบา ๆ ก่อนจะลุกไปเข้าครัวทำข้าวต้มกุ้งของโปรดให้แพรตามสัญญา"ตื่นแล้วเหรอจ๊ะคนเก่ง" คมสันต์ทักทายเมื่อเห็นแพรเดินโงนเงนเข้ามาในครัว
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status