ร่างของลำยองถูกลากขึ้นรถกระบะของกำนันหาญอย่างทุลักทุเล เสียงกรีดร้องด่าทออย่างบ้าคลั่งค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเสียงสะอื้นไห้ด้วยความหวาดกลัวเมื่อรถเริ่มเคลื่อนตัวออกพ้นอาณาเขตบ้านสวน รถพุ่งทะยานมุ่งหน้าสู่โกดังร้างแถวชัยนาทตามที่นัดแนะกับพวกเจ้าหนี้ไว้ ภายในรถ กำนันหาญนั่งสูบบุหรี่นิ่ง ใบหน้ากร้านแดดนั้นดูไร้ความรู้สึกจนน่าขนลุก “พี่หาญ... ฉันกราบล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันผิดไปแล้ว” ลำยองพยายามจะตะเกียกตะกายมาเกาะขาเขา "เพี๊ยะ!" ฝ่ามือหนาตบกระทบใบหน้าของลำยองจนหน้าหัน “หุบปาก!” กำนันตวาดเสียงต่ำ “แกทำลายชีวิตข้าไม่พอ ยังจะไปรังควานชีวิตคนอื่นเขาอีก เงินสามล้านที่ข้าจ่ายไป ข้าไม่ได้ให้แกฟรี ๆ แต่มันคือค่าตัวที่ข้าซื้อแกมาจากพวกทวงหนี้... ต่อจากนี้ แกเตรียมใจไว้ได้เลย” "ไม่นะพี่หาญ! ปล่อยลำยองไปเถอะ ฉันขอโทษพี่" ลำยองยกมือไหว้กราบแทบเท้าของกำนันหาญด้วยความกลัว "มึงไม่ต้องรีบอีลำยอง... กูตามตัวมึงมาร่วมอาทิตย์ มึงคิดว่าจะหนีกูพ้นเหรออีช
Read more