ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว의 모든 챕터: 챕터 141 - 챕터 150

รถม้าพึ่งจะเคลื่อนที่ออกไปได้ไม่นาน จู่จู่ก็ได้ยินเสียงคนกลุ่มหนึ่งควบม้าเร็วมาขวางทางรถม้าเอาไว้ ทำให้ชินอ๋องรีบออกมาดู ปรากฏเป็นลูกน้องของถังอวิ๋น พี่ชายคนรองของพระชายา "เกิดเรื่องอะไรขึ้น เหตุใดพวกเจ้าถึงบังอาจมาขวางรถม้าของข้าเอาไว้เช่นนี้ หรือพวกเจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่กันแล้ว....? ชินอ๋องกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น แสดงสายตาอำมหิตออกไป "เรียนท่านอ๋อง ข้าน้อยมิกล้า เพียงแต่ได้รับคำสั่งจากท่านหัวหน้าองครักษ์หลวง ให้มาเชิญพระชายาเสด็จเข้าวังเป็นการด่วนพะย่ะค่ะ..." "เข้าวัง...แล้วเหตุใดหัวหน้าองครักษ์หลวงถึงไม่มาด้วยตัวเอง พวกเจ้ามีป้ายคำสั่งหรือไม่....? ชินอ๋องรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ชอบมาพากล เพราะไม่เห็นหน้าหัวหน้าองครักษ์ จึงถามหาป้ายคำสั่ง "เนื่องจากข้าน้อยทุกคนถูกดักซุ่มโจมตีระหว่างทาง จึงเผลอทำป้ายคำสั่งตกหล่นในระหว่างทาง ต้องขอประทานอภัยต่อท่านอ๋องด้วยพะย่ะค่ะ แต่พระราชโองการจะตามมาในภายหลังแน่นอน พวกข้าทุกคนขอเอาชีวิตเป็นประกัน มิมีทางโป้ปดต่อท่านอ๋องโดยเด็ดขาด..." "พระราชโองการจากผู้ใด....? ชินอ๋องครุ่นคิด พระราชโองการจะตามมาในภายหลัง แสดงว่าจะต้องเป็นเรื่องสำคัญมาก

ณ ตำหนักรับรอง.... หลังจากชินอ๋องอุ้มพระชายาเข้ามาในห้องรับรอง เขารีบวางพระชายาลงบนที่นอนอย่างเบามือ "หรงเอ๋อร์...ตอนนี้รู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง....? ชินอ๋องกุมมือพระชายารีบเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง "หม่อมฉันดีขึ้นแล้วเพคะ เมื่อครู่แค่รู้สึกหน้ามืดไปชั่วขณะ ตอนนี้หม่อมฉันอยากชำระร่างกาย แล้วนอนพักสักหน่อยก็น่าจะดีขึ้นเพคะ..." ถังหรงหรงหันไปส่งยิ้มให้พระสวามีเพื่อให้เขาคลายกังวล "ได้ เช่นนั้นข้าจะรีบไปสั่งให้นางกำนัลหลวงเตรียมน้ำอาบกับนำอาหารเข้ามาให้พระชายา..." ชินอ๋องรีบเดินออกไปสั่งนางกำนัลหลวงหลังจากพูดจบ หลังจากอาบน้ำและรับประทานอาหารเสร็จ ถังหรงหรงไม่รอช้า รีบเอนตัวลงนอนบนที่นอน ไม่นานก็ผล้อยหลับไป ชินอ๋องมองดูใบหน้าที่หลับสนิทของพระชายา ใบหน้าพระชายางดงามตามธรรมชาติไร้ซึ่งสิ่งเติมแต่ง คิ้วโก้ง ดวงตากลมโต จมูกเข้ารูป ปากชมพูระเรื่อ ชินอ๋องจ้องมองอย่างหลงไหล " หรงเอ๋อร์...ตกลงเจ้าเป็นใครกันแน่ ความลับของเจ้ายังมีอะไรอีกบ้างที่ข้ายังไม่รู้ เจ้าเก่งทั้งบุ๋นและบู๊ วิชาแพทย์ล้ำเลิศ ข้าเทียบกับเจ้าไม่ติดเลยสักนิด ขอบคุณนะที่เจ้าให้โอกาสข้า..." ชินอ๋องก้มลงจุมพิตภรรยาอย่างอ่อนโยน

ณ...ตำหนักองค์รัชทายาท ภายในห้องมีแต่ความเงียบงันและความสงสัยของบุรุษทั้งสอง ถังหรงหรงไม่ทันได้สังเกตุ นางรีบหยิบกล่องยาออกมาจากแขนเสื้อตัวเอง ยิ่งทำให้บุรุษทั้งสองเบิกตากว้างมองอย่างไม่เชื่อสายตา "พ...พี่สะใภ้นี้ท่านเป็นผีหรือเป็นคนกันแน่....? "ผีอะไรจะสวยขนาดนี้ จริงไหมเพคะท่านอ๋อง....? ถังหรงหรงรีบหันไปยิ้มให้สวามี หลังจากเอ่ยจบ ชินอ๋องและองค์รัชทายาทต่างแสดงสีหน้าแตกต่างกัน ต่อหน้าต่อพวกเขาสองคน นี้ช่างเป็นเรื่องมหัศจรรย์เกินไปแล้วจริงๆ ตกลงสตรีคนนี้เป็นเทพเซียนแปลงกายลงมา หรือเป็นนางฟ้าตกสวรรค์กันแน่ นางถึงได้เสกสิ่งของออกมาได้อย่างราวกับพลิกฝ่า ถังหรงหรงหยิบอุปกรณ์ตรวจจับพิษออกมา นางเริ่มทดสอบหยดเลือดขององค์รัชทายาท ว่าพิษที่ได้รับเป็นพิษชนิดใดกันแน่ ไม่ได้สนใจสายตาที่จ้องมองมาเลยสักนิด....? หลอดแก้วมีหลากสีถูกผสมปนเปไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเริ่มหยดเลือดพิสูจน์หาความจริง เมื่อเห็นว่าเลือดสีดำที่ถังหรงหรงหยดลงไปเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง นางถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก แล้วจึงเงยหน้าหันไปกล่าวบอกองค์รัชทายาทด้วยสีหน้าเรียบเฉย "พิษที่องค์รัชทายาทได้รับ เป็นพิษไร้สีไร้กลิ

หลังจากผ่านศึกรักอันดุเดือด ชินอ๋องนั่งอ่านตำราอย่างอารมณ์ดี ต่างจากอีกคนที่กำลังงอลตุ้บป่อง "พระชายาเลิกงอลข้าได้แล้ว มานี่มา...เจ้าอยากฟังเรื่ององค์ชายสี่มิใช่หรือ ข้าจะเล่าให้ฟัง..." "หม่อมฉันไม่อยากรู้แล้วเพคะ แล้วก็ไม่คิดที่จะสนใจท่านอ๋องด้วย.." ถังหรงหรงรีบเชิดหน้าหันหนีไปทางอื่น "ครานี้ข้าพูดจริงๆ พรชายาเลิกงอลข้าได้แล้ว....? ชินอ๋องรีบวางตำราในมือลง พร้อมกับเดินไปกอดพระชายาอย่างอ่อนโยน "อย่ามาทำเป็นเฉไฉ หากอยากจะเล่าก็เล่ามาเพคะ ไม่เช่นนั้นหม่อมฉันจะไปถามฝ่าบาทด้วยพระองค์เอง.." "สามีเจ้าก็อยู่ตรงหน้า พระชายายังจะไปถามตาเฒ่าเจ้าเล่ห์นั้นอีกหรือ ไม่กลัวว่าตาเฒ่าเจ้าเล่ห์นั้นจะบังคับเอาสิ่งของจากแดนเซียนอีกหรือ...? ชินอ๋องรีบเตือนสติถังหรงหรง "ท่านกับเสด็จพ่อของท่าน ก็เจ้าเล่ห์เพทุบายไม่แพ้กันหรอกเพคะ ลูกไม้ช่างหล่นไม่ไกลต้นเลยจริงๆ.." ถังหรงหรงรีบผลักตัวชินอ๋องออก "ข้าหรือจะสู้ตาเฒ่านั้นได้ ตาเฒ่านั้นมีเมียมายมากหลายคนนับไม่ถ้วน แต่ข้ามีเพียงพระชายาคนเดียว..." คำพูดชินอ๋องฟังดูมีน้ำหนัก "ก็แน่ล่ะสิ...หากท่านอ๋องเป็นบุรุษจอมเสเพล มีหรือหม่อมฉันจะยอมตกลงปลงใจแต่งง

หลังจากจุดธูปที่กระถางเป็นการส่งสัญญาณให้สองสามีภรรยา ได้เริ่มประลอง เสียงกู่ร้องก็ดังขึ้นไปทั้งขอบสนามประลอง การประลองในครั้งนี้ สร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับเหล่าทหารใหม่ที่พึ่งเข้ารับตำแหน่งมา น้อยครั้งที่จะได้เห็นเทพแห่งสงครามประลองยุทธกับสตรี เหตุการณ์ในครั้งนี้จะต้องกลายเป็นประวัติศาสตร์ขึ้นชื่อของแคว้นต้าโจว "พวกเจ้าคิดว่าใครจะชนะ....? "ก็ต้องเป็นท่านเทพแห่งสงครามแน่นอนอยู่แล้ว...ท่านอ๋องออกรบตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ ผ่านสนามรบมาอย่างโชกโชน พวกเรายังจะกังวลเรื่องอะไรอีก รอนั่งรับเงินชนะเดิมพันกันดีกว่าฮ่าๆๆๆ...." "แต่พระชายาก็มีฝีมือไม่แพ้กันกับท่านอ๋อง พวกเจ้าไม่เคยได้ยินเรื่องเข็มเงินปลิดวิญญาณของพระชายาหรอกหรือ อาวุธเทพในสนามรบครั้งล่าสุด ล้วนเป็นฝีมือของพระชายาผู้นี้...ไม่เช่นนั้นนางจะกล้าท้าประลองกับท่านเทพแห่งสงครามได้อย่างไร....? "ยังจะเรียกว่าพระชายาอีก ต้องเรียกนางว่าท่านหญิงเหยียนหรงถึงจะถูก พระราชโองการถูกป่าวประกาศออกมาแล้ว ชื่อเสียงของท่านหญิงจะต้องไม่ธรรมดาแน่นอน ข้าขอเชียร์ฝั่งของท่านหญิงเหยียนหรงอย่างไม่ต้องสงสัย..." "หึ..พวกเจ้ามีตาแต่ไร้แวว น้อยนักที่