ภานในกระโจมพักท่านแม่ทัพใหญ่.... ถังจวิ๋นค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา หางตาพลันเหลือบไปเห็นตามร่างกาย ถูกพันไปด้วยผ้าสีขาว คล้ายกับมัมมี่ในอียิปต์ "ข้ามาอยู่ในกระโจมพักได้อย่างไร....." ถังจวิ๋นรู้สึกปวดศีรษะ ตามบาดแผลปวดจนร้าวระบมไปทั้งตัว "ท่านโง่หรืออย่างไร หากข้ามาช่วยไม่ทัน ท่านคงจะกลายไปเป็นผีอยู่ในปรโลกเป็นเพื่อนกับท่านแม่ไปแล้ว คิดจะโชว์หล่อให้ใครดู...สมองท่านมีปัญหาหรืออย่างไรห้ะถังจวิ๋น....? เหยียนหรงรีบด่ากร้านพี่ชายอย่างโมโห "ข้าขอโทษ....ข้าโง่เขลาจริงๆนั้นแหละ คิดไม่ถึงว่าจะถูกศัตรูแอบลอบวางยาพิษในเสบียงอาหาร...ข้าประมาทไปจริงๆ ไร้ความสามารถสมควรตาย...ไม่สมควรจะเป็นผู้นำของกองทัพ.." "ตบเมื่อครู่...ข้ายังทำให้ท่านตาสว่างไม่พอใช่หรือไม่ หากอยากตายจริงๆ ข้าจะตบท่านให้ตายคามือข้าเดี๋ยวนี้..." เหยียนหรงเตรียมจะปรี่ตัวเข้าไปตบพี่ใหญ่ แต่ถูกเด็กน้อยรีบห้ามปรามเอาไว้ก่อน "ท่านแม่อย่านะ...ประเดี๋ยวท่านลุงก็ได้ตายจริงๆขึ้นมาห
Baca selengkapnya
Masuk
