All Chapters of บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+): Chapter 121 - Chapter 130

บทที่ 23แอบรักมานานแล้ว“รักมานานคืออะไร...ไลลาไม่เข้าใจ” คิ้วสวยขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่ชายหนุ่มจะสื่อออกมาว่าเขากำลังจะบอกอะไรเธอกันแน่“พี่รู้ตั้งนานแล้วว่าไลลาไม่ใช่ลูกคุณพ่อ...”“อะไรนะ!”เคร้ง! มือที่จับช้อนส้อมอยู่ร่วงลงมาอย่างตกใจเมื่อคำตอบของเขาทำเอาเธออึ้ง มันหมายความว่ายังไง แล้วถ้าเขารู้อยู่แล้วว่าเธอไม่ใช่ลูกสาวของคุณพ่อแล้วทำไมเขาถึงไม่บอกทุกคน “นานแค่ไหน...” “สิบสี่ปี” คำตอบของกองทัพทำเอาเธออึ้งมาเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ นี่เขาเก็บความลับเรื่องนี้มาสิบสี่ปีโดยที่เธอเองไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองไม่ใช่ลูกคุณพ่อ “แล้วทำไมพี่ไม่บอกทุกคนไป ถ้าตอนนั้นพี่บอกไปไลลากับแม่จะได้ออกจากชีวิตของพี่และพ่อไปซะ เรื่องราวจะได้ไม่ยืดเยื้อมาจนถึงวันนี้” ไลลาขมวดคิ้วถามอย่างสงสัยว่าคนอย่างกองทัพมีเหตุผลอะไรถึงไม่บอกความจริง “ถ้าพี่บอกว่าพี่แอบรักไลลาล่ะ ไลลาจะเชื่อพี่ไหม พี่ไม่อยากเสียไลลาไป ถึงแม้พี่จะเกลียดแม่ไลลามากแค่ไหน แต่พี่ไม่อยากให้ไลลาไปจากที่นี่ ถ้าพี่บอกความจริงกับพ่อไปไลลาก็ต้องไปอยู่ที่อื่น พ

“อื้อ...พี่ทัพ...” “ว่ายังไงครับคุณแม่คนสวย” ยิ่งเห็นริมฝีปากบางกำลังเผยอขึ้นมันทำให้กองทัพอดใจที่จะโน้มลงมาจุมพิตที่ปากของเธอไม่ได้จริงๆ มันช่างอวบอิ่มและหอมหวานสำหรับเขาเหลือเกิน “ยะ...อย่าแกล้งไลลาสิคะ” “ก็คุณแม่น่ารักเกินไป คุณพ่อเลยอยากแกล้ง...” ใบหน้าคมคายของกองทัพเลือกที่จะซุกไซ้ซอกคอแม่ของลูกเบาๆ ไม่รุนแรงอย่างที่เคยทำมาเพราะกลัวเธอจะเจ็บ “อื้อ...” “อยากหรือเปล่าครับ ให้พี่ช่วยไหม” กองทัพใช้ความช่ำชองในการเล้าโลมและปลุกเร้าความต้องการของคนตัวเล็กที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง “ไม่รู้...” “ไม่รู้งั้นต้องทำแล้วรู้ไหม จะได้รู้...ลูกของเราจะได้ต่อแขนต่อขาด้วย” ยิ่งไลลามีลูกเธอยิ่งน่ารักมากขึ้น ลูกของเขาเองก็ต้องน่ารักเหมือนไลลาเขาเชื่ออย่างนั้น “แต่ไลลาเจ็บท้องอยู่นะคะ” “พี่จะทำเบาที่สุดไม่ต้องห่วงนะครับคนดี” ว่าจบปากหนักของกองทัพก็โน้มลงมาจูบที่ปากของไลลาแล้วใช้ปลายลิ้นหนาของตัวเองเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กๆ ภายในปากของไลลา มันช่างหวานอะไรอย่างนี้ สัมผัสที่แสนอ่อนโยนปราศจากความ

อดีตอันเลวร้ายที่เขาทำร้ายผู้หญิงคนนี้ ถ้าไม่เพราะเธอเกือบแท้งลูกเขาคงไม่สามารถดึงสติของตัวเองกลับมาได้ ว่าจริงๆ เขาทั้งห่วงและหวงไลลามากแค่ไหน จนตอนนี้เขาคิดแค่ว่าขอมีเธออยู่ข้างๆ อย่างนี้ตลอดไปก็ดีใจแล้ว “ไลลา...พี่ขอโทษนะที่รัก ไลลาตัวแค่นี้เองทำไมพี่ถึงทำร้ายเธอได้ลงคอนะ พี่รักเธอนะ รักเธอมากจริงๆ ขอโทษนะครับ”ร่างใหญ่เดินเข้ามาใกล้พร้อมกับจับมือบางของไลลา ซึ่งตอนนี้หญิงสาวหลับไปแล้ว เขาเอามือบางของหญิงสาวแนบแก้มสากของตัวเองพร้อมกับปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา สภาพของไลลาตอนนี้มันยิ่งทำให้รู้สึกผิดไปหมด เธอก็แค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่เคยหลงผิดและคิดกลับตัวแต่เขากลับซ้ำเติมและทำร้ายเธอสารพัด“พี่อยากขอโทษไลลาเป็นร้อยเป็นพันครั้ง พี่มันโง่เองที่เอาความแค้นมาบดบัง ทั้งๆ พี่ก็รู้ตัวดีว่ารักไลลามากแค่ไหน” กองทัพบอกกับคนตัวเล็กที่หลับไปแล้วอย่างรู้สึกผิดจากใจจริง ไม่ใช่ว่าตอนทำร้ายเธอเขาไม่เจ็บ ทุกครั้งที่เห็นน้ำตาของไลลาหัวใจแกร่งก็รวดร้าวไม่ต่างกัน เพียงแต่ตอนนั้นพยายามเข้มแข็งเพราะอยากเอาคืนไลลา กองทัพจัดการห่มผ้าให้ไลลาแล้วตัวเองก็เดินไปนอนที่โซฟาแทน เขาไม่ได

“ไม่เป็นไรนะไอ...พี่เชื่อคนอย่างไอ้ทัพมันไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ หรอก วันนี้มันอาจจะต้องเจ็บหน่อย แต่วันข้างหน้าจะเป็นวันที่สดใสสำหรับมันและไลลา”“ค่ะ”หลังจากกินข้าวกันเรียบร้อยไลลาและไอลดาก็คุยเล่นกันพักใหญ่ จวบจนเย็นกองทัพก็พาไลลามาส่งที่ห้องโดยไม่ยอมห่างจากคนตัวเล็กเลย“ไลลา...คืนนี้พี่นอนด้วยนะครับ”“ไม่เอาค่ะ พี่ทัพกลับไปนอนห้องตัวเองเลยนะคะ” มือน้อยดันแผงอกกว้างให้ออกห่างจากประตูเพราะชายหนุ่มพยายามดันร่างของตัวเองเข้ามาข้างใน“ไลลาต้องการคนดูแลนะ เดี๋ยวคืนนี้พี่จะดูแลทั้งคืนเลยดีไหมครับ” ขณะที่พูดแต่สายตาของชายหนุ่มก็ยังกะลิ้มกะเหลี่ยมองคนตัวเล็กไม่เลิก“พี่ทัพทะลึ่ง”“ทะลึ่งกับเมียคนเดียวครับ ให้พี่นอนด้วยนะครับ พี่สัญญาถ้าไลลาไม่ยอมพี่จะไม่ทำอะไรเลย อยากนอนกอดเมียครับ”เมื่อจบคำพูดของคนตัวโตทำให้ไลลาช่างใจแล้วทำการเปิดประตูให้กองทัพเข้ามาในห้อง ซึ่งชายหนุ่มฉีกยิ้มกว้างแล้วทำท่าทีลิงโลดมีความสุขกับการได้รับอนุญาตจากคนตัวเล็กร่างใหญ่ของกองทัพเดินเข้ามาในห้องของคนตัวเล็ก จากนั้นเขาก็เดินไปนั่งที่ปลายเตียงแล้วโอบเอวบางของไลลาเอาไว้แล้วรั้งให้เธอนั่งบนตักแกร่งแทน“พี่ทัพ...ปล่อยไลลานะ

“พี่ชอบตอนไลลาไม่ใส่อะไรที่สุด เซ็กซี่มาก...” กองทัพเลียริมฝีปากของตัวเองเมื่อมองอกอิ่มของไลลาโดยปลายถันแข็งชูชันรับกับมือหนาของเขาเหลือเกิน“พี่ทัพ...จับหน้าอกไลลาทำไมคะ”ตอนนี้กองทัพไม่ได้แค่จับแต่เขากำลังเคล้นคลึงความอวบใหญ่ของไลลาเอาไว้อย่างเบามือเพราะไม่อยากให้คนตัวเล็กเจ็บ“อื้อ...”ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเมื่อความเสียวซ่านเริ่มเข้ามาแทนที่จนกองทัพกระหยิ่มยิ้มย่องอย่างพึงพอใจที่ไลลาชอบในสัมผัสที่เขามอบให้แบบนี้“ชอบไหมครับที่รัก”“ไม่รู้ค่ะ”ปลายนิ้วทำการลากไล้ต่ำลงไปแล้วแหวกกลีบบางที่กึ่งกลางความเป็นหญิงซึ่งคับแน่นอนของไลลา เขาชอบมันที่สุด“อื้อพี่ทัพ...” ปากเล็กเผยอขึ้นเมื่อนิ้วร้อนๆ ของชายหนุ่มสอดเข้าไปในโพรงสาวเบาๆ จนเธอรู้สึกเสียววาบไปทั่วสรรพางค์ ความต้องการที่มีอยู่ในตอนนี้มันเริ่มพลุ่งพล่านจนเธอแทบจะขาดใจตาย“แน่นจังเลยเมียจ๋า...ไลลาทำให้พี่ขาดไลลาไม่ได้เลยรู้ไหม” เสียงทุ้มบอกแล้วมองหน้าหญิงอันเป็นที่รัก แค่ปลายนิ้วของเขาร่างกายของเธอก็รัดรึงจนแทบหายใจไม่ออก ไม่อยากจะคิดถึงบางอย่างที่กำลังแข็งชูชันถ้ามันเข้าไปในกายสาวคงแน่นจนแทบขาดใจเลยทีเดียว“งั้นต้องรักไลลามากๆ นะคะพี่ทัพ