All Chapters of เพื่อน (ผัว) คนนี้คือใคร: Chapter 21 - Chapter 30

“น้องริน จริงๆ แล้ว วันนี้พี่มีเรื่องจะบอกน้องรินนะ”“อือ ดึกแล้วนะ ไว้วันหลังเถอะ รินง่วงแล้ว ขออาบน้ำนอนก่อนดีกว่า”น้องรินดีดตัวลุกจากโซฟา จากนั้นก็รีบเดินเข้าไปในห้องน้ำทันทีส่วนฉันยังนั่งอึนๆ อยู่ที่เดิม ทั้งรู้สึกผิดกับน้องรินคนเดียวไม่พอ แต่ฉันกลับรู้สึกผิดกับไอ้ตรีด้วยเพราะถึงฉันกับไอ้ตรีจะยังไม่ได้เลื่อนสถานะ แต่ฉันก็มีความสัมพันธ์ทางกายกับมัน แล้วคืนนี้ฉันยังมาระบายความต้องการให้น้องรินอีก แม้ฉันจะไม่ได้มีอารมณ์ร่วมกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ฉันก็เหมือนคนที่มีความสัมพันธ์กับทั้งสองไปแล้วแล้วน้องรินดูท่าจะไม่พร้อมฟังคำบอกเลิกเสียด้วย“พี่เก้าขา หยิบผ้าเช็ดตัวให้รินหน่อยค่า”น้องรินส่งเสียงมาจากห้องน้ำ ฉันจึงลุกจากโซฟาเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวในห้อง เดินไปเคาะประตู น้องรินเปิดประตูออกมา เนื้อตัวเปลือยเปล่าที่แสนงดงามนั้นพราวไปด้วยหยาดน้ำนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันเห็นน้องรินเปลือย แต่ครั้งนี้แววตาคนร่างเปลือยมีแววเย้ายวนอย่างชัดเจน“เช็ดตัว เดี๋ยวไม่สบายนะ” ฉันคลุมผ้าเช็ดตัวให้“เช็ดให้รินหน่อยได้มั้ยอะ” เสียงอ้อนๆ กับใบหน้าสวยหวานที่ยิ้มท้าทายทำให้ฉันต้องดึงคนตัวเล็กออกมาจากห้องน้ำ เช็

หน้าสวยหวาน ปากจิ้มลิ้ม น่าลงโทษ ฉันจึงจูบปากช่างท้าทายนั้น พร้อมกัดปากให้เลือดซิป แต่อีกฝ่ายกลับครางเสียงหวานแผ่ว สรุปฉันปลุกเร้าอารมณ์น้องรินเข้าเต็มๆสุดท้ายฉันต้องบำบัดความต้องการของน้องให้อีกครั้ง สงสารนิ้วมาก ใช้งานหนักเกินไป“ไม่อยากเลียบ้างเหรอ” น้องรินนอนอ้าขา ใช้มือแหวกกลีบอวบอูมโชว์ พร้อมทำสายตาเชิญชวนยอมรับว่าเป็นเด็กสาวที่ตรงนั้นสวยมาก ขาวอวบ และเกสรเป็นสีชมพูด มีกลิ่นหอมอ่อนๆ เหมือนดอกไม้“พี่ทำไม่ได้ค่ะ” ฉันบอกตรงๆ พร้อมทำหน้าเศร้าที่ไม่สามารถตอบสนองความต้องการของน้องได้“ไม่เป็นไรค่ะ แต่รินอยากให้พี่มอง มองรินก็พอ” แล้วน้องรินก็ลูบไล้เกสรตัวเอง ร้องครวญคราง ใช้ลิ้นริมฝีปาก สีหน้ายั่วยวนนั้นมีเสน่ห์ ไม่ว่าจะอยู่ในอารมณ์ไหนน้องรินก็งดงาม เหมือนภาพวาดหากฉันเป็นผู้ชาย หรือเป็นผู้หญิงที่ร่างการตอบสนองทางเพศกับเพศเดียวกัน คงกระโจนเข้าไปขย้ำน้องอย่างบ้าคลั่งเพราะขณะที่มอง ฉันเองก็รู้สึกถึงความวาบหวิวลึกๆ ทว่าฉันไม่ได้กลับอยากสัมผัสตรงนั้นของน้อง กลับคิดถึงริมฝีปากและลิ้นชื้นของไอ้ตรี ที่ลากผ่าน ก่อนจุ่มจ้วงเข้าไปในตัวของฉันแค่คิดฉันก็รู้สึกได้ถึงความชุ่มชื้นในกึ่งกลางของต

“มึงน่าจะรู้ตั้งแต่ตอนนั้นว่าตัวเองทำไม่ได้ มึงปล่อยให้มันยืดเยื้อมาถึงตอนนี้”“เออ กูผิด เลยต้องทดแทนน้องเขาไปบ้าง เท่าที่ทำได้”“แล้วมึงให้น้องมันทำให้หรือเปล่า”“เปล่า กูไม่ได้ให้น้องทำ กูไม่ได้ต้องการจากน้องเขาแบบนั้นเลย แต่น้องเขาจูบกู ก่อนที่น้องเขาจะอารมณ์เตลิดไปอะ ที่ผ่านมาน้องก็ไม่เคยเตลิดจนถึงขั้นนี้ ไม่เคยขอให้กูทำให้เลย”“แล้วเพราะอะไรล่ะ ทำไมครั้งนี้น้องรินถึงขอ”“คงเพราะน้องเขารู้เรื่องมึงกับกูแล้วน่ะสิ”“จริงเหรอ”“เออ ตอนนั้นกูกำลังจะบอก แต่พูดไม่ออก น้องรินเลยพูดออกมาว่าอีหมวยบอกเรื่องที่วางยากู และคิดว่ากูอาจนอนกับมึงในคืนนั้น” ฉันเลยเล่าบทสนทนาทั้งหมดของตัวเองกับน้องรินให้ไอ้ตรีฟัง“ตกลงน้องเขายังจะคบมึงต่อ”“เออ น้องเขาว่างั้น”“แล้วมึงก็ยอม”“จะให้กูทำไง ตัดขาด เลิกติดต่อเลย ทั้งที่กูเป็นฝ่ายผิดนะ อย่างน้อยก็ควรให้เวลาน้องรินได้ทำใจ”“เกิดน้องเขาขอทำใจ ปีหนึ่ง สองปี หรือตลอดชีวิตจะทำยังไง”“ไม่รู้สิ แต่จะให้กูใจร้าย หันหลังให้น้องในวันนี้เลยกูทำไม่ได้จริงๆ”“งั้นมึงคงได้เป็นผัวน้องต่อไป” มันพูดแล้วผละออกจากตัวฉัน หันหลังให้ จริงๆ ฉันควรจะถีบมันตกเตียงเพื่อแก้แค้นท

Chapter 8: ดวงตาคู่นั้น “เป็นไงล่ะ ผัวขากระแทกแรงๆ เลย” ไอ้ตรีพูดอย่างเยาะเย้ยเมื่อฉันลุกจากเตียงไม่ไหว มันต้องยกข้าวมาเสิร์ฟถึงบนเตียง ในเวลาบ่ายของวันรุ่งขึ้น“ความอยากมันบังตาว่ะ” ฉันสารภาพตรงๆ อย่างไม่กระดากปาก“ถ้าเป็นไปได้ อยากให้มึงอยากกับกูคนเดียวเหอะ กูหวงว่ะ อยากเอามึงคนเดียว”“บอกตรงๆ นะ กูก็ไม่ได้อยากกับใครเลยนะ” ฉันไม่ได้พูดเอาใจมัน แต่นั่นคือความจริง เพราะอาจความไว้เนื้อเชื่อใจที่มีให้กันในฐานะเพื่อนมาก่อน“ขนาดนี้แล้ว มาเป็นเมียกูเหอะ อย่าเป็นเพื่อนกันอีกเลย”“รอก่อนเหอะ มึงกับกูก็เพิ่งเริ่มต้น กูไม่รู้เลยว่ามันจะรอดมั้ย”“แล้วถ้าไม่รอด มึงกับกูจะเป็นเพื่อนกันได้อีกต่อไปเหรอ หากว่าวันใดวันหนึ่ง เรามีคนอื่น”“ไม่น่าจะ”“งั้นไม่ว่าทางใดก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว ก็มาคบกันตอนนี้เหอะ”“เป็นเพื่อนก็ทะเลาะกันเรื่องไร้สาระ เป็นแฟนจะไม่ทะเลาะกันมากขึ้นเหรอวะ”“คงไม่มากไปกว่าเดิม เว้นแต่ถ้ามึงจะเล่นเป็นผัวน้องรินอีก กูจะอาละวาดให้หนักกว่าครั้งนี้”“แล้วจะให้กูทำยังไงกับน้องรินวะ”“หาคนดีๆ ให้น้องรินดีมั้ย”“คนดีๆ มันหาได้ง่ายๆ เหรอ และอย่ามาบอกว่าคนดีๆ นั้นเป็นผู้ชายนะ เพราะน้องรินเป็

“ขืนทำอีกกูจะโกรธ และจะหนีไปเป็นผัวน้องรินจริงๆ โอ๊ะ” มันเล่นงานฉันทันทีที่พูดจบ จับกดตรงนั้นเลยฉันทั้งโกรธ แต่ก็เสียวร้องครางลั่นไปทั่วห้องโถง และโคตรแปลกยามที่บางขณะหันไปมองภาพถ่ายของพี่ชายมัน ที่ฉันเผลอสบตาในภาพ เหมือนมีแรงดึงดูดที่อธิบายไม่ได้“ว้าวดีสุดๆ” ฉันตะโกนสุดๆ หลังจากกระโจนลงสระว่ายน้ำ ไอ้ตรีลงไปซื้อชุดว่ายน้ำให้เมื่อตอนเย็น ซึ่งชุดที่มันซื้อก็แทบปิดอะไรไม่ได้ มันบอกแค่สั้นๆ‘ไว้ใส่ตอนว่ายที่นี่กับกูสองคนเท่านั้น’‘ให้กูแก้ผ้าเลยมั้ย’‘เอาสิ กูจะได้แก้ด้วย’ขืนทำแบบนั้นก็ไม่ได้ว่ายน้ำกันพอดี ฉันเลยยอมใส่ชุดว่ายน้ำที่แทบจะเปิดก้นทั้งหมด ปิดแค่ด้านหน้าแค่ไม่กี่เซนฯ โชว์แคมสุดๆ ส่วนท่อนบนก็เว้าลึก ดีที่ว่านมเล็ก จะโชว์แค่ไหนก็ไม่มีโป๊ รู้สึกจะเป็นสิ่งเดียวในความโชคดีของคนไม่มีนมฉันกับไอ้ตรีว่ายน้ำแข่งกันหลายรอบ จนเหนื่อย ขึ้นมานั่งพักข้างสระ คิดว่าจะได้พักจริงๆ แต่ไอ้ตรีดันคิดพิเรนทร์ อยากมีเซ็กซ์กันตรงนี้“ไอ้บ้าเดี๋ยวมีคนเห็น”“จะเห็นได้ไง นี่บนชั้นบนสุดเลยนะ เกิดตึกอื่นส่องไกลทางไกล”“งั้นกูปิดไฟบริเวณนี้ทั้งหมด” แล้วมันก็ลุกไปปิดจนทั่วบริเวณสระมืดสลัว มีเพียงแสงดาว แสง