All Chapters of เพื่อน (ผัว) คนนี้คือใคร: Chapter 1 - Chapter 10

Prologue“มึงจะร้องไห้คร่ำครวญอะไรนักหนาวะ กูนี่สิควรจะร้อง เพราะกูเป็นผู้หญิงและเพิ่งเสียจิ้นให้มึงนะ!” ฉันตวาดขึ้นอย่างเหลืออดเมื่อมองไปยังเตียงนอน ร่างเปลือยเปล่าสมสัดส่วนของผู้ชายที่สูงถึง 184 เซนติเมตร ที่ถูกคลุมด้วยผ้านวมแค่ท่อนล่าง โชว์ให้เห็นรอยสักรูปสิงโตที่แผงอกด้านขวา และขาที่โผล่พ้นชายผ้านวมช่วงเหนือเข่าก็เห็นรอยสักนกเหยี่ยวกางปีกกำลังร้องไห้น้ำตาเปื้อนหน้าตี๋หล่อของมันใช่ ไอ้ตรี มันทั้งหล่อ เท่ รูปร่างดี ภาพลักษณ์ของมันคือดูแบด เรียกเสียงกรี๊ดจากสาวๆ ไม่ว่าจะเป็นสาวหวานหรือสาวแซบแต่มันก็เป็นเพื่อนสนิทของฉันตั้งแต่เรียนประถม กระทั่งวันนี้เรียนจบมหาวิทยาลัยแล้ว แต่เราก็ยังเป็นเพื่อนที่สนิทกันเหมือนเดิม สนิทขนาดนอนเตียงเดียวกันได้โดยไม่มีอะไรเกิดขึ้นยกเว้นเมื่อคืน...ในขณะที่ฉันนั้นแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ด้วยเชิ้ตสีขาวกับกางเกงยีนขาดๆ นั่งอยู่ข้างเตียงด้วยสภาพอิดโรยอย่างหนัก เพราะเมื่อคืนผ่านสมรภูมิพิศวาสจนเตียงแทบพัง คิดแล้วก็อยากจะกระโดดระเบียงชั้นเก้าลงไปให้รู้แล้วรู้รอด“ก็มึงไม่ใช่ผู้หญิง แต่มึงเป็นทอม แล้วมึงคิดดูสิ กูนอนกับทอม รู้ถึงไหนอายถึงนั่น ฮือๆ!”“เออ ทอมมัน

ตอนนั้นแม่ฉันบอกว่าแม่ของไอ้ตรีเลิกกับพ่อไอ้ตรี จึงกลับมาใช้ชีวิตที่บ้านเกิด ฉันกับไอ้ตรีอายุเจ็ดขวบ ไอ้ตรีตอนเป็นเด็กผู้ชายหน้าตาดี ตัวผอม ผิวขาว ติดแม่มาก งอแงไม่ชอบไปโรงเรียน เพราะถูกเพื่อนๆ แกล้งขณะที่ฉันเป็นเด็กแสบของหมู่บ้าน ทั้งซนทั้งแก่นกะโหลก และฉันนี่แหละที่ปกป้องไอ้ตรีจากเพื่อนๆ ที่ชอบแกล้งมัน มีครั้งหนึ่งมันเกือบตาย เพื่อนคนหนึ่งผลักมันตกคลอง มันว่ายน้ำไม่เป็น ฉันกระโดดไปช่วยมันจึงรอดตายในครั้งนั้น หลังเหตุการณ์นั้นมันบอกว่าจะเป็นเพื่อนฉันตลอดไปและฉันยังเป็นคนสอนมันว่ายน้ำจนเป็นด้วย ตอนแรกมันไม่ยอม มันกลัวน้ำมาก เพราะนั่นไม่ใช่ครั้งแรกที่จมน้ำ อยู่กรุงเทพฯ มันบอกว่าถูกญาติคนหนึ่งแกล้งผลักตกน้ำจนเกือบตายมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่พอฉันบอกให้มันเอาชนะความกลัวนั้นให้ได้ และบอกมันจะไม่เป็นไร ฉันจะไม่ยอมให้มันจมน้ำตายหรอก ไอ้ตรีถึงยอมเชื่อใจฉันฉันเป็นผู้หญิงตัวผอมก็จริง แต่สูงกว่าเด็กผู้ชายหลายคน ที่สำคัญฉันฝึกต่อยมวยกับลุงโต ที่เป็นเจ้าของค่ายมวยประจำหมู่บ้าน ฉันชอบการต่อสู้ พอโตขึ้นมาฉันก็เรียนยูโด เทควันโดฉันไว้ผมซอยสั้นเคลียหู ชอบแต่งตัวแบบเด็กผู้ชายมากกว่าผู้หญิง ฉันจึงถูกเพื

ฉันใช้เวลาในการว่ายน้ำเพียงหนึ่งชั่วโมงก็ขึ้นจากสระ พักเหนื่อย และโทรศัพท์ตอบแชทเพื่อนๆ คอนเฟิร์มเวลาออกเดินทางในวันพรุ่งนี้ ซึ่งนัดกันที่มหา’ลัย หน้าคณะ โดยรถตู้ที่บ้านของไอ้พัท แต่พวกเราลงขันค่าน้ำมัน แน่นอนรวมทั้งค่ากินและที่พักก็ต้องแชร์กันแบบเท่าเทียม ไม่ว่าคนนั้นจะฐานะดีหรือไม่ดี ในความเป็นเพื่อนก็ต้องเท่าเทียมกันเงยหน้าขึ้นอีกทีก็เห็นไอ้ตรีถ่ายรูปกับสาวๆ ที่เก้าอี้ริมสระมันถูกสาวๆ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นน้องๆ หรือรุ่นเดียวกันในมหา’ ลัยแทะโลม บางคนก็เล่นเอานมตูมๆ เบียดแขนมันอย่างจงใจ บางคนก็วางมือที่หัวสิงโตที่หน้าอกมันแล้วทำเผลอลูบในยุคสมัยนี้ไม่ว่าเพศไหนก็โดนลวนลามจริงๆ ฉันมองด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย แต่ไม่กล้าแสดงออกว่าหวงเพื่อนเหมือนเมื่อก่อน ที่พอเห็นอะไรแบบนี้ ฉันจะรีบเข้าไปแทรก ทำทีว่าไอ้ตรีต้องรีบไปธุระกับฉันด่วนๆอะไรที่เคยทำได้ ฉันก็ไม่กล้าทำซะงั้น การที่ฉันบอกว่าเราจะลืมเรื่องที่เกิดขึ้นคืนนั้น เหมือนจะเป็นไปได้ยากจริงๆ แต่ยังไงก็ต้องพยายามต่อไปไอ้ตรีใช้เวลาถ่ายรูปกับสาวๆ อยู่นับสิบนาที ก่อนที่จะขอตัว มันพยักหน้าเรียกฉัน เราจึงต่างลุกไปห้องน้ำอาบน้ำ แต่งตัวเสร็จก็ออกมาพร

“มึงคิดว่าจะเป็นแฟนน้องรินได้ตลอดไปเหรอ มึงสามารถทำเรื่องแบบนั้นกับน้องรินได้เหรอ”นึกแล้วอยากตบปากตัวเองที่เคยเผลอเล่าเรื่องที่ฉันยังไม่สามารถมีเซ็กซ์กับน้องรินได้ ทั้งที่น้องรินก็เปิดโอกาสและบางครั้งก็เอ่ยชวนตรงๆ แต่พอฉันเริ่ม มันก็ไปได้แค่จูบเท่านั้น“ในอนาคตกูอาจทำได้”“งั้นก็ตามใจมึงเหอะ” มันพูดแล้วปล่อยฉันเป็นอิสระ“แล้วมึงเป็นไร จู่ๆ มาชวนกูทำแบบนั้นอีก”“ก็ไม่มีอะไร ถ้ามึงต้องการ กูก็พร้อมไง”“มึงหาว่ากูเงี่ยนเหรอ”มันหัวเราะเบาๆ กับคำพูดของฉัน แล้วเอ่ยตอบ“มึงก็ใช้คำพูดนะ แต่นั่นแหละ มึงก็เงี่ยนได้นี่ ผิดอะไรล่ะ ในเมื่อเป็นคน มันเป็นเรื่องธรรมชาติเปล่าวะ ซีเรียสทำไม”“มันซีเรียสตรงมึงเป็นเพื่อนนี่แหละโว้ย”“เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นมั้ย”“มึงอย่าบอกให้กูเป็นแฟนนะ เพราะมึงก็รู้การเป็นแฟนกันมันง่ายมาก แต่มันยากที่จะอยู่ในสถานภาพนั้นได้ตลอดไป รักๆ เลิกๆ มันเปลี่ยนแปลงได้เสมอ ไม่เหมือนเพื่อนนะ ถ้าไม่ทำอะไรเหี้ยต่อกันเกินรับไหว เราก็จะเป็นเพื่อนกันตลอดไปได้”“บางทีเราอาจคบกันได้ตลอดไปก็ได้” มันพึมพำ“ตลอดไปสำหรับความรักแบบอื่น กูเชื่อนะ แต่ความรัก ความใคร่ กูไม่เชื่อเลย ดูอย่างพ่อแม่เร

“มึงก็คิดดีๆ นะเก้า เรื่องแบบนี้ละเอียดอ่อน อย่าปล่อยให้มันสายเกินไป เพราะน้องรินรักมึงมากนะ ถ้ามึงไม่สามารถคบน้องได้แบบคู่รัก มึงก็ควรบอกน้องรินตรงๆ”“ทำไมมึงดูห่วงน้องรินจัง” ฉันถามเพื่อนสนิทอย่างสงสัย“น้องรินเคยปรึกษากูเรื่องมึง เพราะมึงแค่กอดจูบกับน้อง แต่ไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้นไง น้องคงสงสัยว่ามึงคิดยังไงกับเขากันแน่ แต่กูก็เชื่อนะว่ามึงรักน้องรินจริงๆ น้องเขาก็รู้สึกได้ แต่ถ้ามึงไม่ใช่มีรสนิยมทางเพศเดียวกันกับน้อง มันจะไม่ทำร้ายจิตใจน้องเขาเหรอวะ และมึงเคยมีแฟนเป็นผู้ชายมาก่อน ถึงมึงจะไม่เคยถึงขั้นนอนกัน แต่มึงต้องรู้นะว่าคนเป็นแฟนกัน คบกันนานๆ เรื่องเซ็กซ์มันก็ต้องมีเปล่าวะ ถ้ามึงไม่สามารถทำได้ น้องเขาก็สงสัยเป็นธรรมดา”“เอ่อ กูรู้ เดี๋ยวกูจะลองดู” ฉันคิดมาตลอดว่าตัวเองเป็นไบฯ ที่สามารถรักได้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย แต่เรื่องการมีเซ็กซ์นั่น ฉันเริ่มไม่แน่ใจจริงๆ“ลองนอนกับน้องรินน่ะนะ”“อือ...” เพราะฉันเองก็อยากรู้ว่า หลังจากนอนกับไอ้ตรีแล้ว ฉันสามารถนอนกับน้องรินได้หรือไม่“ผลเป็นไงบอกกูด้วย”“ดูมึงอยากรู้มากเลยนะ” ฉันประชด ยัยนุ่นหัวเราะคิกคักจากนั้นเราก็คุยกันเรื่องอื่นๆ กระทั