All Chapters of Ang Haplos Ng Bilyonaryo: Chapter 101 - Chapter 110

ELENA POV Ang amoy ng luma at basang kahoy ang sumalubong sa amin pagpasok sa loob ng isang maliit na motel sa tabing-dagat ng Ilocos. "Sea Breeze Lodge" ang nakasulat sa labas, pero walang ka-breeze-breeze ang loob dahil sira ang aircon at maingay ang electric fan sa gilid. "Leo, i-check ang bintana. Dante, huwag kang lalapit sa pinto," utos ni Sofia habang inilalapag ang isang mabigat na backpack sa ibabaw ng lamesang puno ng mantsa ng kape. Naupo ako sa gilid ng kama. Ramdam ko ang pamamanas ng paa ko. "Kailangan ba talaga nating mag-stay dito? Pwede naman tayong dumeretso na sa pier, 'di ba?" "Hinihintay pa natin ang signal ng bangka, Elena. Masyadong mainit sa pier ngayon. Maraming mata," sagot ni Sofia. May kinuha siyang isang nakatuping papel mula sa bulsa ng bag niya at inilatag ito sa lamesa. Isang mapa ng Batanes. Lumapit si Dante, nakakunot ang noo habang tinititigan ang mapa. "Batanes? Sofia, masyadong exposed ang Batanes. Isang isla lang 'yan. Kapag nahanap tayo ni V

ELENA POV "Dante, dahan-dahan! Madulas ang baitang!" sigaw ni Sofia habang pilit na pinapatatag ang bangka sa gilid ng mabatong bahagi ng dalampasigan. Hindi ito isang sementadong port. Isa itong tagong daungan na puno ng matatalas na bato at madulas na lumot. Ang tanging liwanag ay mula sa isang maliit na flashlight na hawak ni Leo. "Hawak ka sa akin, Elena. Huwag mong bibitawan ang balikat ko," utos ni Dante. Naka-alalay ang dalawang kamay niya sa bewang ko. Sinubukan kong iangat ang paa ko, pero sa bigat ng tiyan ko at sa pamamanas ng mga binti ko, parang bawat galaw ay isang malaking hamon. Muntik na akong madulas nang humampas ang isang malakas na alon sa gilid ng bangka. "Shet!" mura ni Dante, agad niya akong binuhat bago pa man ako mawalan ng balanse. "Dante, kaya ko! Baka mapatid ka!" reklamo ko, pero hindi siya nakinig. Binuhat niya ako nang parang bagong kas

ELENA POV Nakatayo ako sa balkonahe habang hinihimas ang likod ko. Ang bigat na talaga ng tiyan ko, parang bawat galaw ko ay kailangan ng permiso mula sa batang nasa loob. Malamig ang hangin dito sa Batanes, amoy alat na may halong basang damo. Sa loob ng sala, naririnig ko ang mahinang pagtatalo nina Dante at Sofia. “Hindi pwedeng nakatago lang tayo rito, Dante. Magmumukha tayong haunted house sa paningin ng mga taga-Basco,” boses ni Sofia iyon. Narinig ko ang kalansing ng bakal—malamang ay nililinis na naman niya ang mga baril niya. “Masyadong mainit sa labas. May Coast Guard na nag-ikot kagabi, ‘di ba?” sagot ni Dante. Ramdam ko ang tensyon sa boses niya kahit hindi ko siya nakikita. Naglakad ako papasok, dahan-dahan lang, habang nakaalalay si Maya sa braso ko. “Sama ako,” bungad ko sa kanila. Sabay silang napalingon sa akin. Umiling agad si Dante. “Hindi pwede, Elena. Tignan mo ang laki ng tiyan mo. Sa liit ng bayan ng Basco

ELENA POV Malamig ang sahig ng maliit na bangka habang humahampas ito sa malalaking alon. Nakayakap sa akin si Maya, ramdam ko ang panginginig ng mga balikat niya. Sa harap namin, si Dante ay nakatayo, nakatingin sa naglalagablab na Itsembay Estate sa malayo. Ang apoy ay parang isang maliit na bituin sa gitna ng kadiliman ng Batanes. “Dante, ang balikat mo,” bulong ko nang makalapit ako sa kanya. Punong-puno ng dugo ang puting polo niya. “Daplis lang ito, Elena. Huwag kang mag-alala,” sagot niya nang hindi lumilingon. Pero nakita ko ang paghigpit ng hawak niya sa gilid ng bangka. “Sofia, malayo pa ba?” tanong ni Leo habang mabilis na nagta-type sa kanyang tablet. “Kailangan nating mawala sa radar bago mag-umaga.” “Malapit na. Diura fishing village. Walang kuryente roon, walang signal. Doon tayo magpapalipas ng gabi,” sagot ni Sofia mula sa manibela. Pagdaong namin sa pampang ng Diura, sinalubong kami ng amoy ng lansa at basang buhangin. Walang ilaw sa paligid kundi ang buwan. In

ELENA POV Maingay ang alon sa labas ng kubo, pero mas maingay ang tibok ng puso ko habang pinapanood si Dante sa pampang. Tatlong linggo na kami rito. Ang bilyonaryong nakilala ko sa Geneva ay wala na; ang kaharap ko ngayon ay isang lalaking may sunog na balat sa balikat, magaspang na kamay, at seryosong nakatitig sa abot-tanaw. "Ate, heto na 'yung mga labada," tawag ni Maya mula sa likuran ko. Bitbit niya ang isang batya ng mga tuyong damit. "Salamat, Maya. Ako na magtutupi niyan," sabi ko habang dahan-dahang nauupo sa sahig. Ang hirap na talagang kumilos; pakiramdam ko ay anumang oras ay sasabog na ang tiyan ko sa laki. "Huwag na, Ate. Sabi ni Kuya Dante, bawal ka mapagod. Ako na rito," pagpupumilit ni Maya. Naupo siya sa tabi ko at nagsimulang magtupi. "Ate, napapansin mo ba si Sofia? Kanina pa siya pabalik-balik sa may likod ng kubo." Napatingin ako sa bintana. Nakita ko si S