All Chapters of Ang Haplos Ng Bilyonaryo: Chapter 111 - Chapter 120

ELENA POV Maingay ang hangin sa kabilang bahagi ng isla, mas matapang at mas malamig kumpara sa Diura. Halos hindi ko na maigalaw ang mga binti ko nang itigil ni Sofia ang bangka sa isang maliit na baybayin na puno ng malalaking bato. Ang tore ng lumang lighthouse ay nakatayo sa tuktok ng bangin, tila isang bantay na matagal nang inabandona. "Sofia, unahin mo ang mga gamit. Leo, i-set up mo agad ang thermal perimeter. Ayaw kong may makalapit sa atin nang hindi natin alam," utos ni Dante habang inaalalayan ako palabas ng bangka. "Dante, dahan-dahan... ang tiyan ko," napakapit ako nang mahigpit sa braso niya. Isang matalim na kirot na naman ang gumuhit sa ibabang bahagi ng puson ko. "Braxton Hicks na naman ba?" tanong ni Dante, bakas ang kaba sa boses niya. Binuhat niya ako nang parang bagong kasal, kahit hirap siya dahil sa sugat niya sa balikat. "Kaya ko namang maglakad, Dante," pilit ko, pero isinandal ko pa rin ang ulo ko sa dibdib niya. "Hindi ka maglalakad paakyat ng bangin,

ELENA POV Ang bawat putok ng baril sa labas ay tila sumasabay sa pintig ng kirot sa puson ko. Nakakapanindig-balahibo ang tunog ng bakal na tumatama sa bato ng tore. Sa loob, tanging ang asul na liwanag mula sa tablet ni Leo at ang madilaw na ilaw ng emergency lamp ang nagbibigay ng anino sa aming lahat. "Leo, nasaan na sila?" sigaw ni Sofia mula sa labas, habang pumasok ang bugso ng ulan mula sa bahagyang nakabukas na pinto. Nakita ko ang suot niyang tactical vest na basang-basa, at ang mahabang baril na mahigpit niyang yakap. "Nasa dead zone sila ng cliff side! Sinusubukan nilang i-jam ang seismic traps!" sagot ni Leo, mabilis ang pagpindot sa screen. "Boss! Dante! Huwag kang lalabas sa balcony, may sniper sa puting SUV sa kabilang pampang!" "Copy!" boses iyon ni Dante, mula sa itaas ng tore. Rinig ko ang mabibigat niyang yapak sa bakal na hagdan. Napahigpit ang hawak ko sa kamay ni Maya. Ang sakit na nararamdaman ko ay hindi na tumitigil. Parang may humihila sa buong kata

ELENA POV Ang sikat ng araw sa Itbayat ay hindi kasing tindi ng sa Maynila. Dito, kahit tanghaling tapat, may kasamang malamig na simoy ng hangin na nanggagaling sa dagat. Nakaupo ako sa isang mahabang kahoy na upuan sa labas ng aming bahay-bato, pinapanood si Dante na abala sa pag-aayos ng isang lumang lambat na hiningi niya kay Mang Isko. "Dante, kanina mo pa tinititigan 'yang butas. Baka matunaw," biro ko habang dahan-dahang hinahaplos ang aking tiyan. Pito at kalahating buwan na. Ang laki na ng ipinagbago ng katawan ko. Lumingon si Dante at ngumiti, sabay punas ng pawis sa kanyang noo gamit ang braso. "Kailangan itong maayos, Elena. Sabi ni Mang Isko, maganda ang huli sa kabilang ibayo bukas. Gusto kong makapag-uwi ng masarap na hapunan para sa inyo." "Ang bilyonaryong si Dante Valderama, mangingisda na talaga," sabi ko, hindi mapigilan ang mapangiti. Ibinaba niya ang lambat at lumapit sa akin. Lumuhod siya sa harap ko, sapat lang para magpantay ang aming mga mata. "Mas

ELENA POV Maaga pa lang ay gising na ang buong bahay-bato. Amoy usok ng panggatong at sariwang kape ang sumalubong sa akin nang dahan-dahan akong lumabas ng kwarto. Nakita ko si Dante sa kusina, seryosong hinihiwa ang isang malaking kamote habang si Maya naman ay nag-aayos ng mga kagamitan sa hapag. "Gising na ang buntis," bati ni Dante, sabay lapit sa akin para halikan ako sa noo. "Kumusta ang tulog? Hindi ka ba masyadong nalamigan?" "Maayos naman. Masarap ang tulog ko dahil kay Maya," ngiti ko habang hinahaplos ang buhok ng kapatid ko. "Ate, si Kuya Dante nga ang hindi natulog eh. Parang nakikipag-usap sa hangin sa labas kagabi," sumbong ni Maya sabay dila kay Dante. Natawa si Dante nang mahina. "Binabantayan ko lang ang baka ni Mang Isko, baka bumalik." Pero bago pa man kami makaupo para kumain, narinig namin ang mabilis na yapak ni Leo mula sa labas. Hingal na hingal siyang pumasok, ang kanyang mukha ay puno ng pag-aalinlangan. "Boss, kailangan mong makita 'to. Si Mang Isko

ELENA POV Huminto ang lumang truck sa gilid ng Katedral ng Basco. Madilim na, at tanging ang mga streetlights na may kukurap-kurap na liwanag ang nagbibigay ng anino sa mga dambuhalang pader na bato ng simbahan. Maingay ang hangin, isang pahiwatig na may paparating na namang sama ng panahon. "Dante, dahan-dahan," bulong ko habang inaalalayan niya ako pababa. Ang bigat ng tiyan ko ay tila humihila sa akin sa lupa. Walong buwan at dalawang linggo. Pakiramdam ko ay anumang oras ay bibigay na ang katawan ko. "Hawak kita, Elena. Leo, dalhin mo na ang mga bag sa likod. Sofia, cover the perimeter," utos ni Dante. Ang boses niya ay mahina pero puno ng otoridad. Naglakad kami patungo sa maliit na pinto sa gilid ng kumbento. Isang matandang lalaki na naka-sutana ang naghihintay doon. Si Father Jerome. "Tuloy kayo. Bilisan niyo bago pa may makapansin sa inyo sa plasa," sabi ni Father Jerome. Pumasok kami sa isang silid na amoy lumang