Semua Bab ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน: Bab 41 - Bab 50

“น้องมุกเป็นลูกสาวคนเดียวของท่านประธานนะครับ ให้เกียรติน้องด้วย ระดับนี้ต้องเล่นเอาทองแท่งตีกันนะครับ”เขาก็โมเมไปแบบนั้น ความจริงอยากซื้อให้เธอเผื่อเอาไว้ขายยามจำเป็น เพราะดูจากการใช้ชีวิตแล้วเธอเหนื่อยไม่ใช่เล่นๆเพชรพลอยเถียงไม่ออก ได้แต่เดินตามสองพ่อลูกที่มีตำแหน่งใหญ่โตไปต้อยๆ เหมือนแจ๋วน้อยเดินตามนาย ส่วนตกดึกนังแจ๋วก็ถูกนายจับกินตับเขาเห็นชั้นที่มีโชว์รูมซูเปอร์คาร์หลายโชว์รูป ก็พาลูกเข้าไปลองนั่ง จากนั้นก็ไปดูโมเดลบ้านที่มาจัดนิทรรศการ“พอเถอะท่านประธาน ฉันไม่ย้ายบ้านหรอกนะ ฉันบอกคุณแล้วไงว่าอย่ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตของฉัน”เอเดรียนนิ่งคิดแล้วยักไหล่ ยอมง่ายๆ ไม่ต่อล้อต่อเถียง “โอเค เราไปแผนกของเล่นกัน”แล้วข้าวของที่ได้มาก็ถูกขนใส่รถเก๋งญี่ปุ่นคันเล็กๆ เก่าๆ ของเธอจนเต็ม แต่ในบรรดาสมบัติพัสถานที่ซื้อมาทั้งหมด ดูเหมือนลูกของเธอจะสนใจจักรยานสามล้อคันเล็กๆ สีชมพูเป็นพิเศษ กลับมาถึงบ้านแม้จะมืดแล้วก็ยังรบเร้าให้พ่อพาขี่บนถนนหน้าบ้าน“กรี๊ด ป้อก๋า หยบๆ”เอเดรียนแกล้งยืนขวางถนน ลูกก็ยิ่งสนุกสนานเข้าไปใหญ่ เสียงพ่อกับลูกดังเข้าไปถึงในครัวที่เพชรพลอยกำลังเร่งอบขนมมือเป็นระวิง“กรี๊ดดดด

“ครับ...อย่างว่านะครับ แค่รามือ ปล่อยให้กาสิโนโบราณๆ นั่นซบเซาและสิ้นอายุขัยๆ ไปซะก็หมดเรื่อง ไม่น่าแส่หาเรื่องเลยไอ้หนูเอ๊ย” เจฟฟ์ส่ายหัวเมื่อนึกถึงใบหน้าหล่อๆ ของทายาทลักซ์ชัวรี่กาสิโน“เราแค่นั่งรอชมความสำเร็จ ฮ่าๆๆๆ มาดื่มฉลองล่วงหน้ากันเจฟฟ์” เจฟฟ์รีบรินไวน์บริการให้เจ้านาย และรินให้ตนเอง จากนั้นสองคนก็ยกแก้วขึ้นชนกัน“ที่รักคะ” มิเชลเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานที่สองหนุ่มต่างวัยกำลังดื่มฉลอง “ฉันเสร็จแล้วค่ะ ถ้าคุณติดธุระ จะให้การ์ดพาฉันไปก็ได้นะคะ”โดมินิคลุกขึ้นเดินไปอ้าแขนรับภรรยาคนสวย ข้อดีของเขาคือ ชั่วแต่ไม่พร่ำเพรื่อเรื่องผู้หญิง ซึ่งหายากมากในวงการมาเฟียที่มีสาวสวยระดับดารานางแบบอยากเสนอตัวเป็นของเล่นของพวกเขา ชื่อเสียงของโดมินิคเรื่องรักเมีย หลงเมีย เชิดชูเมียจึงเป็นที่เลื่องลือในวงการ“ผมเคยทำแบบนั้นหรือ” เขาวางมือข้างหนึ่งบนหน้าท้องของเธอ “ทายาทคิงกาสิโนรุ่นต่อไปจะต้องได้รับการดูแลเยี่ยงราชาจากพ่อสิครับ”“งั้นเราไปกันเถอะค่ะ ใกล้จะได้เวลานัดกับหมอแล้ว”“ผมต้องพามิเชลไปโรงพยาบาลแล้วเจฟฟ์ ต้องเอาใจลูกชายซะหน่อย” โดมินิคหันไปบอกมือขวา อีกนัยหนึ่งคือเชิญเจ้าตัวออกไปจากห้อ

“แม่ก๋าไปทามงาน นี่ยูก” นิ้วเล็กๆ ชี้ไปที่หน้าลูกเพชรพลอยหัวเราะเอาใจลูก ตอนที่ไดโนเสาร์ไต่ขึ้นมาบนจมูกเธอ“ไม่สบายหรือเปล่าครับ หรือว่าแอบหลับ หรือว่าอู้” เอเดรียนก้มลงมาถามข้างหู พร้อมกับกอดศีรษะเธอ“ต้องให้บอกว่าเป็นอะไร คุณถึงจะเชื่อล่ะ” เธอหันหน้ามา ฝืนยิ้มให้เขา “ถ้าคำตอบที่จะทำให้ผมเชื่อก็คือ คุณไม่อยากให้ผมกลับ คุณคิดถึงผมแน่ๆ เลย ใช่ไหมครับ” เขาเห็นตาของเธอบวมแดง จมูกแดง จึงลูบหัวเธอเบาๆ“มั่นใจมั่นหน้าไม่เคยเปลี่ยนเลยคุณทะเล” เธอยืดตัวขึ้นพิงพนัก จากนั้นก็หยิบชามข้าวที่เขาเอาไปป้อนลูกไปล้างที่ซิงก์ล้างจาน “ไม่มีอะไรหรอก ปัญหาเดิมๆ ของฉันแหละ คุณไม่ต้องสนใจหรอก”“มีอะไรให้ช่วยไหม”“อยากช่วยจริงๆ เหรอ” เธอเช็ดมือแล้วเดินกลับมา“ช่วยได้ก็อยากช่วย” เขาโอบเอวเธอไว้หลวมๆ“อีกสองเดือนถ้าว่างคุณช่วยกลับมาเผาบ่อนนรกให้ฉันหน่อยสิ”“ได้ครับ”“แล้วก็ช่วยกระทืบไอ้จู๋ของเสี่ยบ้ากามให้แหลกทีเถอะ จะได้เลิกจ้องจะผสมพันธุ์กับฉัน”“ผมไปเดี๋ยวนี้เลย ให้มันรู้ไป ไม่ว่าเรือแจวเรือจ้างก็เอามาจอดในอู่ส่วนตัวแทนเรือดำน้ำของผมไม่ได้ ผมหวง” เขาทำท่าขึงขัง“คุณทำให้ฉันหัวเราะได้นะเนี่ย เมื่อกี้ฉันพู

ส่วนเรวัต หนึ่งในหุ้นส่วนที่เป็นเพื่อนรักของเหมันต์ก็เห่อไม่แพ้กัน เพราะอีกไม่นานตนจะได้เป็นทวดของลูกไลลากับณวัฒน์ เขาก็เพิ่งมารู้จากปากเอเดรียนว่าทั้งสองต่างแอบมีใจให้กันมานานแล้ว จึงได้แต่ให้ข้อคิดว่ามีลูกสอนลูก มีหลานสอนหลาน อย่าเอาเยี่ยงอย่างตนเองกับเหมันต์ที่ไปกำหนดชีวิตของคนอื่น…มันไม่ดีขณะที่แดเนียลหุ้นส่วนอีกคนได้แต่แสดงความยินดีกับเพื่อนรักทั้งสอง จากคนไร้บ้านที่ลุกขึ้นยืนหยัดโดยได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนชาวไทยสองคนนี้ทำให้เขารักเหมันต์กับเรวัตมาก เขาไม่มีครอบครัว หุ้นส่วนของกาสิโนนี้ถึงที่สุดแล้วเขาก็จะยกให้ทายาทของเพื่อนรักทั้งสองซึ่งเปรียบเสมือนครอบครัวของเขาความคาดหวังของชายชราทั้งสาม เอเดรียนไม่เคยนิ่งนอนใจ เพียงแต่เขาใช้ความนิ่งสงบสยบคู่แข่งให้ตายใจ จนกระทั่งมีเรื่องของเพชรพลอยเข้ามา เขาจึงเจียดเวลาจากธุรกิจโรงแรมมาสู่วงการกาสิโน จนตอนนี้มีเพียงคิงกาสิโนเท่านั้นที่นำเขาอยู่ครึ่งขุม*********“ดีมากแมตต์ นายไม่ทำให้ฉันผิดหวังเลยจริงๆ”เอเดรียนเอ่ยชมผู้ช่วยที่ทำงานเคียงบ่าเคียงไหล่เขามานาน ไม่ว่าจะธุรกิจโรงแรมหรือกาสิโน เขาวางใจในตัวแมตต์เสมอเอเดรียนมองตารางงานเลี้ยง

ผู้ช่วยทันตแพทย์ทำหน้าที่ดูดน้ำลายที่เอ่อขึ้นมาในช่องปาก“คุณไปนั่งพักสบายๆ เถอะ เดี๋ยวผมให้ผู้ช่วยของผมช่วยเอง” เอเดรียนบอกกับผู้ช่วยทันตแพทย์ แล้วส่งสายตาเรียกแมตต์ให้เข้ามาแทนที่“สวัสดีครับคุณโดมินิค” ผู้ช่วยส่วนตัวของเอเดรียนกล่าวทักทาย“ไอ้-แอ๊ต” โดมินิคเรียก“จำเสียงเก่งนี่หว่า เดี๋ยวเรื่องของแมตต์กูค่อยสะสาง ตอนนี้อยากทำฟันให้มึงก่อน มึงเงียบๆ ไม่ต้องโวยวาย มันไม่มีประโยชน์”“คุณเอเดรียนครับ เครื่องดูดน้ำลายใช้ยังไงครับ” แมตต์จับเครื่องดูดน้ำลายมาพลิกดู เริ่มต้นก็มีปัญหาแล้ว“มีปุ่มมีเดือยตรงไหนก็กดๆ ไป” เอเดรียนไม่หันไปมองด้วยซ้ำ เพราะตัวเขากำลังเลือกอุปกรณ์ที่วางไว้ในถาดเต็มไปหมด แล้วก็หยิบขึ้นมาอันหนึ่ง“โอ๊ก ฟัก” โดมินิคสะดุ้งโหยง“คุณเอเดรียนไม่ฉีดยาชาก่อนเหรอครับ” แมตต์ท้วง เพราะจู่ๆ ก็เห็นเอเดรียนเอาคีมเข้าไปโยกฟัน“อ้าวเหรอ แล้วไหนยาชา นี่ละมั้ง แมตต์เปิดกูเกิลซิว่าใช่หรือเปล่า” เขาหยิบขวดยาอะไรสักอย่างส่งให้แมตต์“มึงต้องมองตากูสิวะ ไม่มีมารยาทเลย”เอเดรียนหยิบผ้าปิดตาโยนทิ้ง ให้โดมินิคได้เห็นใบหน้าภายใต้หน้ากากอนามัย โดมินิคเบิกตาโตเมื่อเห็นเอเดรียนรับเข็มยาชามาจากแม