Semua Bab ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน: Bab 31 - Bab 40

“ก็ไม่จริงไง เซ็กส์กับเมกเลิฟมันไม่เหมือนกัน ก็เหมือนกับกรณีของเรา มันถูกใจแต่ไม่ถูกต้อง” เธอโกหกตัวเองผ่านเสียงที่แผ่วพร่า“ไม่ เพราะผมไม่ได้มีแต่อารมณ์ ผมมีความรู้สึกด้วย ผมไม่ได้ฉาบฉวย แต่ผมต้องการให้คุณตราตรึง และผมก็กำลังเปลี่ยนทุกอย่างให้เป็นความถูกต้องเพื่ออนาคตของเรา” เขากอดร่างบางแน่นขึ้นจนเธออึดอัด“เชื่อคุณก็แย่แล้ว มีเมียไปทั่วโลก แล้วไปไข่ทิ้งไว้กี่ที่ก็ไม่รู้ ไปดูลูกดีกว่า” เธอแกะมือเขาออก น้ำเสียงของเธออ่อนลง แต่ความประชดประชันที่ซ่อนอยู่ก็จุดรอยยิ้มให้เอเดรียนได้“เดี๋ยว” เขาดึงแขนเธอไว้ “คุณไม่ให้ผมใช้คำว่าเมียในตอนนี้ก็ไม่เป็นไร ผมจะเก็บไว้อย่างดี เพราะมันเป็นของคุณคนเดียว เฮ้อออออ แต่ผมดีใจนะที่คุณไม่ปฏิเสธว่าผมไม่ใช่พ่อของน้องมุก”“มันเสียเวลาไหมคะคุณ ที่จะมาอึกๆ อักๆ เล่นแง่ หรือโบ้ยว่าน้องมุกเป็นลูกของชายอื่น ฉันไม่ทำหรอก ปัญญาอ่อน สงสารลูกด้วย ฉันไม่กีดกันที่คุณจะแสดงตัวหรือทำอะไรเพื่อลูก เพราะสุดท้ายก็หนีความจริงไม่พ้น ตา สีผม ขี้แมลงวันที่ก้น ใต้รักแร้ แล้วก็ตรงขาหนีบ ได้จากคุณมาเป๊ะ”“คุณลึกซึ้งถึงจุดซ่อนเร้นมาก ขอบคุณนะครับที่ไม่เคยลืม แล้วตรงหน้าอกกับจิมิล

เพชรพลอยตำหนิตัวเอง ปากบอกไม่ แต่ใจโคตรอยากนี่มันอะไร เธอพยายามเรียกสติตัวเอง แต่ว่าเตียงของเขาเหมือนเตียงดูดวิญญาณ มันนุ่มสบาย อากาศในห้องก็หอมสดชื่น ร่างกายที่ถูกฝืนใช้งานเหมือนคนโดนซ้อมมานานจึงจมดิ่งเข้าไปในมนตร์ขับกล่อม ดังนั้นเสียงหาวของตัวเองจึงกลายเป็นเสียงสุดท้ายที่เธอได้ยิน จากนั้นเปลือกตาหนักๆ ของเธอก็พริ้มหลับลงไปอีกอย่างง่ายดายเอเดรียนกลับเข้าห้องมาอีกครั้งก็ต้องกลั้นหัวเราะ ปากอิ่มที่ด่าทอเขาเมื่อกี้อ้าเผยอน้อยๆ อย่างคนหลับลึก แต่แล้วก็หุบฉับชนิดที่เขาเองยังตกใจ เมื่อเท้ากลมๆ กับท่อนขาเล็กๆ ฟาดมาบนหน้าเธอ อีกข้างตกแปะบนหน้าอก โดยที่คนโดนทารุณกรรมก็ไม่ได้ปัดออก จากนั้นทุกอย่างก็นิ่งไปราวกับเป็นเรื่องปกติเขายืนซึมซับภาพต่างๆ ที่เพิ่งมีโอกาสได้เห็นอยู่อย่างนั้นนิ่งนาน ผ่านไปสักพักน้องไข่มุกเริ่มขยับอีกครั้ง เจ้าตัวขยับตัวลุกขึ้นนั่งงัวเงีย ดึงผ้าห่มส่วนตัวกับตุ๊กตาเหี่ยวๆ มาเหน็บใต้รักแร้ ก่อนจะคลานไปนอนคว่ำบนอกแม่ แล้วหลับต่อ ขณะที่เพชรพลอยนอนนิ่งไม่รับรู้สิ่งใดเลยสักนิด*********สรุปว่าวันนี้เพชรพลอยไม่ได้คุยงานกับเขาตามระเบียบ เธอนอนหลับเหมือนเพิ่งกลับจากการไปทัวร์นรก ต

“ป้อก๋า มุ...มุ มีฉ้อย” ลุกพรวดขึ้นนั่งท่ากบ จับสร้อยนาคที่มีพระห้อย ก้มมองจนคางติดคอ“เหรอครับ ไหนพ่อดูหน่อย” เขาหยิบสร้อยเส้นเล็กบางขึ้นมา “สีสวยจังเลย”“แม่ก๋าชื้อให้ มีหยวงป้อองค์เย็กๆ ด้วย” แกหมายถึงพระที่ห้อยอยู่กับสร้อย “ครับ หลวงพ่อจะคุ้มครองให้น้องมุกปลอดภัยใช่ไหมครับ” เอเดรียนหอมลูกอีกแล้ว“ใช่ๆๆๆ แม่ก๋าก็มีฉ้อย แต่ไม่มีหยวงป้อ ของแม่เป็นคอนเพิน แม่ใฉ่ทุกวัน มุก็ใฉ่ทุกวัน” หันไปหาแม่ ค้นคอเสื้อเหมือนรื้อหาของ “แม๋ก๋า หนายฉ้อย ฉ้อยคอนเพินอยู่หนาย”เอเดรียนยิ้ม เอื้อมมือไปลูบหัวเพชรพลอยอย่างอ่อนโยน วันนี้เห็นเธอใส่เขาก็ดีใจแล้ว แต่พอรู้ว่าเธอใส่ทุกวัน ความรู้สึกข้างในเขายิ่งฟูฟ่อง อิ่มเอมใจ เธอหันมามองเขาแว่บเดียวเพราะลูกกำลังยื้อยุดเสื้อกล้ามที่เธอสวม“น้องมุก อย่า” เพชรพลอยดึงเสื้อไว้สุดฤทธิ์ “ถอดเก็บไปแล้ว ไม่มีแล้ว มีแต่อย่างอื่น”"มีอาไย ขอมุดูหน่อย หนาย" บอกว่าขอดูแต่มือเล็กล้วงเข้ามาในเสื้อแล้ว “พ่อช่วยหาไหมครับ”“ไม่ต้อง คุณอยู่นิ่งๆ น่ะดีที่สุดแล้ว” เพชรพลอยเสียงแหวขึ้นทันที“ช่วย ป้อก๋าช่วยหา” ลูกสาวพยักหน้าหงึกๆ แถมดึงแขนพ่อเข้ามา และดันแขนแม่ออกไป “แม่เอามือหยบ”

“มันไม่ยุติธรรมกับผู้หญิงทั้งโลกที่ผมจะนอนด้วยแล้วเห็นแต่หน้าคุณ ได้ยินเสียงครางของตัวเองดังเป็นชื่อคุณอยู่ในหัว เป็ดน้อยๆๆๆ” เขาทำเสียงกระเส่าให้เธอฟัง “มังกรของผมหมอบราบหลับตาปี๋เหมือนเหม็นขี้หน้าผู้หญิงที่มาอ่อยผม”“หยุด หยุดเดี๋ยวนี้ ทุเรศ”“ไอ้พวกลูกน้องมันเห็นผมหงอย ก็หาดารานางแบบมาให้ไม่เว้นวัน แต่ผู้หญิงที่ผมต้องการมีแค่ลูกเป็ด ไม่ใช่ห่า...น เหล่านั้น” “ปากจัด! แล้วฉันต้องรับผิดชอบอย่างนั้นเหรอ”“แล้วคุณจะต้องให้ผมเซ็นเช็คไล่พวกเธอกลับตั้งแต่ยังไม่ได้ระบายความคิดถึงถึงคุณออกไปอีกสักกี่ที ให้ผมหลับตานึกถึงภาพตอนคุณกุมมังกรลูกรัก น้ำผมยังแตกง่ายกว่าอีก”คอเสื้อเขาโดนเธอขยุ้ม “ในเมื่อฉันทำ ฉันก็จะรับผิดชอบ คุณจะได้หายเงี่ย...” เธอหยุดพูดเมื่อรู้สึกตัวรอยยิ้มเป็นต่อผุดขึ้นบนมุมปากผู้ชายเจ้าเล่ห์ “หายอะไรครับ”เธอยันมือข้างที่จับคอเสื้อเขาผลักเขาออกจากตัว แค้นใจตัวเองที่ตกหลุมพรางเขาง่ายๆ “หายอะไรก็ช่างเถอะ แต่คุณไม่มีสิทธิ์จินตนาการถึงฉันตอนที่กำลังจะห้ำหั่นกับคนอื่นบนเตียง”“คุณไม่ทำให้ผมผิดหวังเลยจริงๆ เป็ดน้อย” แววตาคมพร่าพรายจับจ้องยามสองมือเล็กไขว้กันจับที่ชายเสื้อกล้ามชื้

เม็ดเหงื่อของเขาหยดลงมาต้องผิวหน้า สะกิดเธอออกจากความสับสน เธอยกมือขึ้นเกลี่ยกรอบหน้าเขา ห้องหับที่ปิดสนิทโดยไม่ได้เปิดแอร์ทำให้เนื้อตัวของทั้งสองชื้นชุ่มจากเหงื่อ กลายเป็นภาพยั่วยวนแสนเซ็กซี่จุดไฟเสน่หาให้โชติช่วง เธอขยับสะโพกประชิด ความเร่าร้อนคุกรุ่นไปทุกเซลล์ประสาท เขารุกเธอรับ บางท่วงท่าสลับบทบาทให้เธอควบคุมกายของทั้งสองร่ำร้องเป็นจังหวะ ความเป็นชายของเขาโดนเรียกร้องด้วยการบีบรัดแน่นหนึบ เสียงของเธอดังเข้าไปในหัวและหัวใจของเขา จนคิดอะไรไม่ออก นอกจากโหมกระแทกท่อนกายกำยำหนักหน่วง“คุณคือสิ่งที่สวยงามที่สุดในชีวิตของผม” เขากอดเธอไว้แล้วหลอมละลายอยู่ในร่างของเธอเธอจูบศีรษะของเขา หัวใจยังเต้นแรงกับความสุขที่เขาป้อนให้ เขาหันมาจูบปากเธอตอบ ก่อนจะจัดการกับสิ่งป้องกัน“ห้องนี้ไม่เลว อย่างน้อยก็ซับเสียงของคุณไม่ให้ห้องข้างๆ ได้ยินได้บ้าง” เขากลับมาดึงเธอเข้ามากอด“คิดว่าคงไม่มีประโยชน์มั้ง ฉันแทบจะคุมซอยอยู่แล้ว” เห็นเขาทำสีหน้างุนงง จึงเสริมให้เข้าใจ “ทาวน์โฮมโครงการนี้ส่วนใหญ่คนที่ซื้อจะเอาไว้เกร็งกำไร หรือไม่ก็ให้เช่า ซอยนี้ส่วนใหญ่ยังว่าง บ้านข้างๆ ไม่มีคนเข้าอาศัย”เขาพยักหน้าเข้าใ