“เอิ๊ก เอิ๊ก เปะ” เด็กน้อยหันไปพูดกับผู้หญิงที่จูงมือดูเป็ด แล้วหันมาทางการ์ด นิ้วเล็กๆ ยังคงชี้ไปยังเป็ดยักษ์ มีน้ำใจชักชวนให้การ์ดดูด้วย “เปะ” แกยิ้มจนแก้มทั้งสองข้างบุ๋มเห็นลักยิ้ม เป็นลักยิ้มที่ใครเห็นก็เอ่ยปากว่าโขกมาจากแม่ไม่ผิดเพี้ยน“Go away!”ผู้ใหญ่ทั้งสองยังคงทุ่มเถียงกัน เจสซี่พูดเป็นภาษาอังกฤษบ้างไทยบ้าง ถึงบางคำเจมส์จะแปลไม่ค่อยออก แต่ก็รู้ว่าเจสซี่กำลังด่าเขาฉอดๆ“อ้าว ฉันไม่ได้ไปอยู่บนโป๊ะโรงแรมคุณสักหน่อย แล้วนี่จะรังแกเด็กสองขวบใช่ไหม ไอ้พวกใจแคบ” สาวเสียงแตก วางร่มลง มือหนึ่งกอดเด็กไว้ อีกมือหนึ่งชี้ไม้ชี้มือใส่การ์ดอย่างฉุนเฉียวเด็กน้อยเห็นการ์ดทำหน้าตาน่ากลัว เสียงพี่เลี้ยงก็ดังแว้ดๆ จึงหน้าเสีย“แง แงงง แงงงงง”ปากเล็กๆ สีแดงอ้ากว้าง ปล่อยเสียงออกมาเต็มกลั้น“เปะ แงๆๆๆ”“ไอ้ฝรั่งขี้นก ใจดำ ถ้าจะไม่ให้คนดูแล้วเอาเป็ดยางมาโชว์ใครไม่ทราบ ไปค่ะน้องไข่มุก เดี๋ยวพี่เจสไปซื้อเป็ดเป่าลมให้หนูเองก็ได้ ไม่ร้องนะคะ อย่าไปดูมันเลย”เธออุ้มเด็กน้อยขึ้น น้องไข่มุกสะอึกสะอื้น หันไปมองเป็ดในแม่น้ำพร้อมกับชี้ไม่หยุด จากที่อ้าปากร้องไห้ก็เปลี่ยนเป็นกัดฟันแยกเขี้ยวร้องผ่านไรฟัน โน
Terakhir Diperbarui : 2025-12-26 Baca selengkapnya