Lahat ng Kabanata ng สตรีเช่นข้าไม่ขอเป็นหมากของผู้ใด: Kabanata 31 - Kabanata 40

123 Kabanata

บทที่ 29 หมากตาย

“ว๊าย! ท่านอ๋องช่วยหม่อมฉันด้วยเพคะ!”ร่างบางในชุดสีม่วงที่เต็มไปด้วยคราบฝุ่น ถลาเข้ามายึดเกาะที่ด้านหลังของซ่งกู้เว่ย อย่างเหนียวแน่น มือเรียวขาวจับชายเสื้อคลุมปักลายพยัคฆ์ของเขาเอาไว้มั่น เมื่อถึงชายหนุ่มสลัดออก ก็เปลี่ยนวิธีการมาเป็นกอดเอวสอบแกร่ง ใช้แผ่นหลังกว้างของเขาเป็นเกราะกำบังมนุษย์อย่างแนบเนียน!ซ่งกู้เว่ยเดิมทีคิดสลัดคนออกไปให้พ้นตัว แต่เมื่อเอวหนาถูกโอบรัด ร่างบางเข้ามาแนบชิด จนสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมจางๆ จากตัวหญิงสาวหัวใจของเขาก็สั่นระรัว มุมปากยกยิ้มอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะตวัดสายตาคมปลาบข้ามไหล่มองสตรีที่สั่นเทาอยู่เบื้องหลังด้วยสายตาพึงพอใจและเจ้าเล่ห์ซ่งกู้เว่ยผ่านเล่ห์กลมามากมายมีหรือจะมองไม่ออกว่าความบังเอิญของหญิงสาวด้านหลังนี้คือการเสแสร้งระดับปรมาจารย์ การปาสิ่งของที่ดูสะเปะสะปะแต่กลับโจมตีจุดตายของมือสังหารได้ทุกครั้ง และการที่นางฝ่าวงล้อมอันหนาแน่นขององครักเงามาหลบหลังเขาได้โดยไร้บาดแผล สตรีขี้ขลาดที่ไหนจะทำได้เช่นนี้กันทั้งหมดนี้ล้วนเป็นแผนการแสร้งทำเพื่อตบตาผู้อื่นทั้งสิ้น แต่ทั้งหมดก็ยังไม่เท่าความกล้าที่จะใช้เขาเป็นโล่มนุษย์กันคม
Magbasa pa

บทที่ 30 หมากตานี้... ข้าคือผู้ชนะ

นางถึงกับกล้าใช้ชีวิตของตนเองเป็นเดิมพัน เพื่อแย่งชิงความได้เปรียบในกระดานหมาก!“เจ้านี่มัน...” คำตำหนิติดค้างอยู่ในลำคอ หัวใจที่ตายด้านและเยือกเย็นของซ่งกู้เว่ยคล้ายถูกกระตุกอย่างแรง เขาผวาตัวโอบรับร่างบางเอาไว้ในอ้อมแขนอย่างรวดเร็ว กลิ่นคาวเลือดของนางคล้ายเข็มที่ทิ่มแทงประสาทสัมผัสของเขา สัมผัสที่โอบรัดเอวบางไว้นั้นสั่นสะท้านอย่างที่เขาไม่เคยเป็นมาก่อน ดวงตาภายใต้หน้ากากวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะและตระหนก เขาจ้องมองใบหน้างดงามที่บัดนี้ไร้สีเลือด ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่นด้วยความเจ็บปวดนักฆ่าที่พลาดเป้าก็ตกตะลึงเช่นกัน ด้วยไม่ได้รับคำสั่งให้สังหารสตรีผู้นี้ และเมื่อเห็นประกายตาอำมหิตของซ่งกู้เว่ยที่ตวัดมองกลับมา ก็รู้ในทันทีว่าชะตาของตนขาดเสียแล้ว“หนี! รีบถอยเร็ว!” เสียงผิวปากส่งสัญญาณดังขึ้น บรรดานักฆ่าที่เหลือรอดเมื่อเห็นจังหวะเสียเปรียบและเป้าหมายผิดพลาด ก็รีบกระจายตัวหลบหนีออกจากโถงจัดเลี้ยงไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงศพของพวกพ้องและความพินาศ“ตามฆ่าพวกมันให้หมด เร่งตามหมอหลวงมา!” เสียงคำรามแหบแห้งของซ่งกู้เว่ยดังก้องกังวานไปทั่ว แววตาคมแข็งกร้าว รอบ
Magbasa pa

บทที่ 31 ไม่อาจลบหลู่ได้

“หุบปากแล้วรีบมาตรวจดูอาการของนาง! หากนางเป็นอะไรไป เปิ่นหวางจะให้เจ้าตายตามนางไป” ซ่งกู้เว่ยตวาดเสียงแหบพร่า ลอดไรฟัน  ไอสังหารที่แผ่ออกมาทำให้หมอหลวงเถียนตัวสั่นงันงก รีบคลานเข่าเข้าไปที่ข้างเตียง ทว่าพอจะยื่นมือออกไปตรวจจับชีพจรของคนเจ็บกลับต้องชะงักเพราะสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตที่พุ่งออกมาจากบุรุษซึ่งนั่งจดจ้องอยู่บนเตียงคนเจ็บ ความรู้สึกกดดันที่แผ่ซ่านทำให้หมอชราเหงื่อแตกพลั่ก แม้แต่มือที่ยื่นออกไปจับชีพจรของคนเจ็บก็สั่นเทา เอ่ยบอกน้ำเสียงสั่นเครือ"กระหม่อมขออนุญาตตรวจบาดแผลองค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ" พูดพร้อมกับค่อยๆ ขยับยื่นมือเปิดสาบเสื้อคนเจ็บ สายตาฟ่าฟางลอบมองท่านอ๋องหนุ่มด้วยความลังเลนั่นเพราะบาดแผลของหญิงสาวอยู่ใต้ร่มผ้า อีกทั้งองค์หญิงหนิงอันผู้นี้ยังเป็นภรรยาของบัณฑิตแซ่จิ้งจะเปิดเผยเรือนร่างต่อสายตาบุรุษอื่นได้อย่างไร“ทูลท่านอ๋อง กระหม่อมต้องเปิดดูบาดแผลที่ไหล่ขององค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ”“เปิ่นหวางห้ามหรืออย่างไร ยังไม่รีบเปิดอีก” น้ำเสียงเข้มงวด แววตาจริงจัง ชัดเจนว่าต่อให้ฟ้าถล่ม ท่านอ๋องเก้าผู้สำเร็จราชการคนนี้ก็ไม่มีทางลุกจากเตียงไปอย่างแน่นอน หากแต่ไม
Magbasa pa

บทที่ 32 ผู้มีพระคุณ

“แล้วถ้าเปิ่นหวางไม่คืนเล่า" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยบอกโดยไม่แม้แต่จะปรายตาหันมามองคน“ทะ... ทูลท่านอ๋องเก้า ในฐานะสามี กระหม่อมจิ้งเจิ้นเหยาจะดูแลองค์หญิงเองพ่ะย่ะค่ะ”“เปิ่นหวางเคยถามสถานะเจ้าหรือ” น้ำเสียงเยือกเย็นที่เอ่ยออกมาทำให้จิ้งเจิ้นเหยาตัวสั่นเข่าทรุดในทันที ซ่งกู้หวายขบกรามแน่น มั่นใจเก้าในสิบว่าซ่งกู้เว่ยกำลังคิดจะชิงคนจริงๆ “พี่เก้า ข้าเองก็คิดว่าเรื่องการดูแลองค์หญิงสมควรให้บัณฑิตจิ้งเป็นผู้เป็นสามีดูแลจะเหมาะสมกว่านะพ่ะย่ะค่ะ อีกอย่างตอนนี้งานเลี้ยงก็ยกเลิกไปแล้วเชิญท่านกลับไปพักผ่อนเถิด”คำพูดของน้องชายต่างสายเลือดที่พยายามเน้นย้ำถึงสถานะความเป็นสามีของจิ้งเจิ้นเหยา ทำให้อารมณ์ของซ่งกู้เว่ยรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างไร้หตุผล ก่อนจะตวัดสายตาหันหน้ามามองคนทั้งสอง นัยน์ตาคมกริบภายใต้หน้ากากทมิฬตวัดมองซ่งกู้หวายด้วยแววตาดุดัน จากนั้นก็ค่อยๆ เลื่อนลงมาหยุดที่ร่างอันสั่นเทาบนพื้นของจิ้งเจิ้นเหยา“สามี” ซ่งกู้เว่ยทวนคำเสียงเย็นเยียบ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปาก “เปิ่นหวางจำได้ว่ายามที่คมกระบี่ของนักฆ่าฟาดฟันลงมาที่นางสามีผู้ประเสริฐเช่นเจ้า กลับทอดทิ้งภรรยาแล้วมุดตัวหดหัวเข้าไป
Magbasa pa

บทที่ 33 แท้จริงนางคือใคร

ภายในห้องอันกว้างขวางของวังเจิ้นเวยฝู่ บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายสมุนไพรคละคลุ้ม บนเตียงกว้างบุด้วยนวมผ้าไหมชั้นดีมีราคาปรากฏร่างของหญิงสาวที่ไร้สตินอนอยู่ รอบเตียงมีสาวใช้แปดนางคอยยืนรอรับใช้ ถัดมาไม่ไกลนักมุมห้องข้างที่มีเพียงฉากบังลมกั้นขวาง มีชายหนุ่มในชุดผ้าไหมสีดำปักลายพยัคฆ์ สวมหน้ากากมทิฬ กำลังนั่งตรวจฏีกาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ทว่าความเครียดนี้กลับไม่ได้มาจากข้อความในฏีกาแต่เป็น...“ผ่านมา 6 วันแล้ว หากพรุ่งนี้นางยังไม่ฟื้น ข้าจะให้เจ้าและตระกูลเถียนร่วมนอนเป็นเพื่อนนาง” น้ำเสียงเยือกเย็นแหบพร่าเอ่ยบอก ร่างของหมอชราที่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้าพลันตัวสั่นงันงก เหงื่อตก ลมหายใจติดขัด ได้แต่สวดภาวนาขอให้หญิงสาวบนเตียงเร่งฟื้นโดยไว้ขอสวรรค์โปรดเมตตาให้องค์หญิงหนิงอันผู้นี้เร่งฟื้นขึ้นมาในขณะที่ดวงตาคมเลื่อนสายตาทอดมองไปยังหญิงสาวบนเตียงกว้าง ร่างกายของนางบอบบางจนแทบจะกลืนหายไปกับกองผ้าห่มบนเตียงกว้าง ทว่าความกล้ากลับยิ่งใหญ่เสียยิ่งกว้าภูเขาไท่ซาน ในขณะที่กำลังขบคิดถึงความกล้าหาญไม่กลัวตายของคนเจ็บ ดวงตาคมก็มองเห็นร่างเล็กดิ้นกระสับกระส่ายไปมา“เกิดอะไรขึ้น” น้ำเสียงดุดัน ตวาดถามหมอ
Magbasa pa

บทที่ 34 บททดสอบ

“ได้รับเมตตาจากท่านอ๋อง นับเป็นวาสนาของหม่อมฉัน จะรู้สึกผิดหวังได้อย่างไรกันเพคะ”“เช่นนั้นหรือ” สิ้นเสียงทุ้มเอ่ยถาม หางตาของเยว่จื่อรุ่ยก็เห็นคมมีดบินเล่มหนึ่งพุ่งตรงมายังตน หญิงสาวขบกรามกำหมัดแน่นอีกครั้ง รู้ดีว่าคมมีดนี้คือบททดสอบจากอีกฝ่าย หากครั้งนี้นางหลบก็เท่ากับยอมรับว่าตนเองมีวรยุทธ ไม่ต้องคิดถึงเหตุการณ์ในวันหน้า แค่รักษาลมหายใจในวันนี้ก็คงยากจะทำได้ดังนั้นเยว่จื่อรุ่ยจึงจำต้องอดกลั้น กัดฟันแน่น บังคับร่างกายทุกส่วนให้แข็งทื่อ ก่อนจะแสร้งทำเป็นตื่นตระหนกหวาดกลัวเบิกตากว้างพร้อมกับส่งเสียงกรีดร้องดังลั่น“กรี๊ดดด!”ฉึก! คมมีดเย็นเฉียบพุ่งผ่านนวลแก้มขาวซีดไปเพียงเสี้ยวเส้นด้าย ปรอยผมยาวสลวยขาดร่วงหล่นลงบนฟูกหนา ก่อนที่ปลายมีดจะปักลึกลงบนเนื้อไม้หัวเตียง เยว่จื่อรุ่ยกัดฟันจนขึ้นสันกราม พยายามอย่างยิ่งที่จะเร่งจังหวะการหายใจของตนเอง เพื่อแสร้งแสดงอาการตื่นตระหนก จนลมหายใจสะดุด และในช่วงพริบตาก็ทิ้งตัวลงสิ้นสติบนเตียงนอน ตึ้ง! เสียงร่างเล็กล้มลงบนฟูก กระตุ้นร่างหนาให้ลุกพรวดพุ่งตรงมายังเตียงากว้าง ภาพหญิงสาวที่สิ้นสติ ล้มลงอย่างสิ้นท่าจนบาดแผลบ่นไหล่ซ้ายฉีกขาดอีกหน โลหิตไหลซ
Magbasa pa

บทที่ 35 คนของเปิ่นหวาง

เช้าวันต่อมาเยว่จื่อรุ่ยค่อยๆ ลืมตาตื่น ทว่าเพียงแค่ขยับตัวเบาๆ ความเจ็บปวดหนึบที่หัวไหล่ซ้ายก็เข้าโจมตี ทั้งที่แผลหายสนิทแล้ว ดูเหมือนว่ากระบี่เล่มนั้นจะมีบางสิ่งแอบแฝงอยู่ด้วย กึก... เสียงคล้ายพู่กันถูกวางลงดังมาจากห้องข้างๆ เยว่จื่อรุ่ยขมวดคิ้วเรียวขบคิด ที่นี่เป็นวังส่วนตัวของท่านอ๋องเก้าซ่งกู้เว่ย ซึ่งเป็นถึงผู้สำเร็จราชการ ดังนั้นนอกจากเขาผู้เป็นเจ้าของวังแล้ว ผู้อื่นย่อมไม่กล้าเข้าออกและใช้สอยพื้นที่ต่างๆ ภายในห้องที่นางพักอาศัยอยู่“ตื่นแล้วหรือ...” เสียงทุ้มแหบพร่าดังแว่วมาจากหลังฉากกั้น น้ำเสียงนั้นราบเรียบ ทว่าแฝงอำนาจกดข่มผู้คนอย่างชัดเจนเยว่จื่อรุ่ยขยับตัวลุกขึ้นอย่างคล่องแคล่ว แต่เมื่อตระหนักได้ว่า มีสายตาคมคอยจับจ้อง สังเกตพิรุจของนางอยู่ตลอดเวลา หญิงสาวจึงต้องแสร้งทำเป็นสตรีที่อ่อนแอ ให้สมกับสถานะคุณหนูสามเสิ่นผู้บอบบาง ที่แค่ถูกลมพัดผ่านก็ล้มป่วย“เมื่อวันก่อนสามีของเจ้า เข้าไปคุกเข่าทูลขอต่อหน้าพระพักตร์องค์ฮ่องเต้ กดดันเปิ่นหวางให้ส่งตัวเจ้ากลับไป" น้ำเสียงเย้ยหยันเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะตวัดสายตามองคนผ่านม่านกั้นลม "ช่างเป็นสามีที่รักภรรยาจริงๆ” เยว่จื่อรุ่ยขม
Magbasa pa

บทที่ 36 สถานะที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลง

"ช่างเป็นวาสนาของหญิงสาวผู้ต่ำต้อยคนนี้นักที่ท่านอ๋องเมตตารับเป็นคนของพระองค์"เมื่อไม่สามารถใช้เหตุผลหลีกเลี่ยง เยว่จื่อรุ่ยจึงทำได้เพียงปะจันหน้ากับอีกฝ่าย ซ่งกู้เว่ยมองท่าทางยินดี แต่สายตาไม่ยินยอมของหญิงสาวแล้วยกยิ้มพอใจ นิ้วยาวจับยึดคางเล็กบังคับให้นางสบสายตาคมที่โน้มลงมาในระยะประชิด หากแต่ยังไม่ทันได้เอ่ยอะไร องครักษ์หน้าวังก็เข้ามารายงานว่าซ่งกู้หวายมาขอเยี่ยมอาการองค์หญิงหนิงอันผู้เป็นน้องสาว“ทูลท่านอ๋อง ท่านอ๋องสิบเอ็ดซ่งกู้หวาย เสด็จมาพ่ะย่ะค่ะ ตรัสว่าทรงเป็นห่วงอาการบาดเจ็บขององค์หญิงหนิงอัน จึงนำสมุนไพรและพาหมอหลวงซูมาขอเยี่ยมอาการพ่ะย่ะค่ะ”ซ่งกู้เว่ยปล่อยมือจากปลายคางของหญิงสาว แววตาที่เคยฉายแววหยอกเย้าเจ้าเล่ห์เมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความเแข็งกร้าวดุดัน ทว่าแม้ในใจเขาจะนึกรำคาญและไม่อยากต้อนรับคน แต่ซ่งกู้เว่ยก็ไม่คิดจะปฏิเสธ"มาก็ดี เปิ่นหวางจะได้ทำให้ชัดเจน ว่าเจ้าเป็นคนของใคร" น้ำเสียงทุ้มแหบบอกพลางหันมาสบตาคนบนเตียงด้วยท่าทีที่ของผู้มีชัยเยว่จื่อรุ่ยขบกรามแน่นตั้งแต่ได้ยินว่าซ่งกู้หวายมาเยี่ยมตน นางก็รู้ในทันทีว่างิ้วฉากใหญ่กำลังจะเริ่มขึ้น และเมื่อเห็นว่าตนเองอยู
Magbasa pa

บทที่ 37 โคลนที่สลัดไม่หลุด

“พี่เก้ากล่าวเตือนได้ถูกต้อง เรื่องพิธีการแต่งตั้ง หลังอาการบาดเจ็บขององค์หญิงหนิงอันหายดีแล้วข้าย่อมต้องจัดชดเชยให้นางอีกครั้ง แต่เรื่องสถานะน้องสาวบุญธรรมของนางกับข้า ฝ่าบาทได้ทรงรับรองแล้ว เรื่องนี้ย่อมไม่อาจเปลี่ยนแปลง” มือที่กำลังยกชาขึ้นจิบของซ่งกู้เว่ยพลันหยุดชะงัก วางถ้วยกระเบื้องเคลือบลงบนโต๊ะจนเกิดเสียงดังกังวาน นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของซ่งกู้หวายด้วยความไม่พอใจ ก่อนที่จะแปลเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มซึ่งส่งไม่ถึงดวงตา“ในเมื่อน้องเก้ามีใจห่วงใยรุ่นรุ่ยถึงเพียงนี้ ในฐานะพี่ชายก็ควรมอบสมุนไพรที่ล้ำค่ากว่านี้สักหน่อยหรือไม่" ซ่งกู้เว่ยพูดพลางปลายตามองไปยังสมุนไพรในกล่องไม้เบื้องหน้า "หากเปิ่นหวางจำไม่ผิดในรายการของขวัญพระราชทานที่มอบให้แก่วังหนิงอันของเจ้าในปีนี้ คล้ายจะมีโสมคนโลหิตสามร้อยปี เห็ดหลินจือม่วง และบัวหิมะจากยอดเขาเทียนซานอยู่ด้วยไม่ใช่หรือ”ซ่งกู้หวายหน้ามืดครึ้มลงในฉับพลัน ลำคอตีบตันราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นบีบเอาไว้แน่น สมบัติเหล่านั้นคือของล้ำค่าที่เขาตั้งใจจะเก็บไว้ปรุงยาบำรุงร่างกายตนเอง จะให้มอบแก่หญิงไร้ค่าบนเตียงได้อย่างไรกัน ทว่าแม้เขาไม่ยินยอมจะมอบให้
Magbasa pa

บทที่ 38 สวะไร้ประโยชน์

“เช่นนั้นต่อไปก็มาใช้ชีวิตกับเปิ่นหวางเป็นอย่างไร”“เพคะ” เยว่จื่อรุ่ย ขบกรามแน่น ฝืนส่งยิ้มกว้าง ในตอนนี้นอกจากตอบตกลงตัวนางยังมีทางเลือกอื่นอีกหรือ“เช่นนั้นก็พักผ่อนให้มาก จะได้หายโดยไว เปิ่นหวางยังรอเจ้าลุกขึ้นมาเดินหมากตัวต่อไปอยู่”พูดจบคนตัวสูงก็เดินกลับไปนั่งตรวจฎีกาที่เดิม เยว่จื่อรุ่ยมองตามด้วยความรู้สึกคับแค้นในอก ทว่าในเมื่อต้องเดินหมากกระดานนี้ร่วมกับเขาแล้ว สิ่งแรกที่นางต้องจัดการให้เรียบร้อยก็คือสถานะภรรยาเอกของจิ้งเจิ้นเหยาที่หมดประโยชน์แล้วเพียงในอดีตยามที่ตระกูลเสิ่นของร่างเดิมตกต่ำเผชิญมรสุมใหญ่ของชีวิต จิ้งเจิ้นเหยาสวมใบหน้าจอมปลอมแต่งเจ้าของร่างเดิมเสิ่นหลี่รุ่ยมาเป็นภรรยาเอกแม้เบื้องหลังการแต่งงานครั้งนั้นจะเต็มไปด้วยความหน้าซื่อใจคดและการหวังผลประโยชน์แลกกับตำแหน่งหน้าที่การงานของเขา แต่เบื้องหน้ากลับไม่มีผู้ใดล่วงรู้ ในสายตาของวิญญูชนและชาวเมืองทั่วไป จิ้งเจิ้นเหยาจึงเป็นบุรุษผู้มีคุณธรรมที่ไม่ทอดทิ้งคนรักในยามยากทว่าในตอนนี้ตัวนางได้รับการแต่งตั้งเป็นถึงองค์หญิงหนิงอัน อีกทั้งยังมีท่านผู้สำเร็จราชการอ๋องเก้าคอยหนุนหลัง หากนางทำเรื่องหย่าขาดหรือทอดทิ้งอีกฝ่าย
Magbasa pa
PREV
123456
...
13
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status