“เหตุใดพี่สามจึงไม่มานั่งกับพวกเราหรือเจ้าคะ” แม้จะอยู่รถม้าคนละคันแต่เสียงของเด็กหญิงตัวน้อยของตระกูลเสิ่นคุณหนูสี่เสิ่นหลี่หนิงก็ยังคงดังพอให้เยว่จื่อรุ่ย ที่นั่งอยู่บนรถม้าคันหน้าได้ยิน เหลียนฮวาลอบสบตากับหมอหญิงฮวาจื่อเงียบๆ ทั้งที่หลายเดือนมานี้นายหญิงของพวกเขาทุ่มเทมากมายเพื่อช่วยให้ตระกูลเสิ่นได้รับความยุติธรรม เหตุใดยามพบหน้าจึงได้ทำตัวห่างเหินเช่นนี้กัน“เป็นเพราะหนิงเอ๋อร์สกปรกหรือเปล่าเจ้าคะท่านแม่” หัวใจของเยว่จื่อรุ่ยกระตุกวูบหนึ่ง เมื่อได้ยินเสียงสั่นเครือดังแว่วมา เด็กหญิงไม่เพียงไม่มีคำตำหนินางที่ทำตัวห่างเหิน แต่กลับคิดว่าเป็นความผิดตนเอง หัวใจที่เคยคิดว่ามั่นคงพลันสั่นไหวเบาๆ ก่อนที่เยว่จื่อรุ่ยจะถอนหายใจยาว และเมินเฉยต่อเสียงของรถม้าคันหลังทุกคนล้วนคำนึงเพียงผลประโยชน์ส่วนตน ไม่อาจเชื่อถือผู้ใดได้ทั้งสิ้นใช้เวลาไม่นานรถม้าสองคันเคลื่อนมาหยุดที่หน้าจวนตระกูลเสิ่น เยว่จื่อรุ่ยก้าวลงจากรถม้า เงยหน้ามองประตูบานใหญ่ที่ตอนนี้เปิดออกกว้าง บ่าวไพร่บางส่วนที่ไม่ได้ไปรอต้อนรับหน้าประตูเมือง ยืนเรียงแถวด้วยท่าทีสงบ“ข้าได้ให้คนทำความสะอาด และจัดเตรียมข้าวของเครื่องใช้ไว้แล้
Read more