บททั้งหมดของ Daddy's Naughty Girl: บทที่ 21 - บทที่ 30

Paano ako makakapag-pokus sa pag-unlad ng sibilisasyon ng tao sa Sinaunang Gresya kung ang lalaking ito ay nakaharap sa akin? Bakit ayaw niyang umupo? Nagsimula siyang umupo sa tabi ko sa manipis na kutson, ngunit gumawa ng ingay at nagsimulang maglakad nang nakakuyom ang mga kamao.Oo, dapat talaga ay hinanap ko siya sa Google bago pa man ang sesyon ng pagtuturong ito. O nanood talaga ng isa sa mga laro ng football sa dibisyon one sa telebisyon. Sa ganoong paraan, handa sana ako para sa diyos—tungkol sa Sinaunang Gresya—na pumasok sa aking silid. Siya ay mahigit anim na talampakan at lima, bronse at…makapal. Kahit saan. Napakalaki ng katawan kaya ang kanyang maong at kulay abong, mahabang manggas na T-shirt ay nagpupumilit na hindi pumutok sa mga tahi. Ang kanyang pangangatawan ay sapat na para maging pang-abala sa kanya, ngunit kailangan niyang maging guwapo bukod sa pagiging malakas, hindi ba? Ang kanyang maitim na buhok ay nililipad ng hangin, ang kanyang mga mata ay mapusyaw na k

Nasa unang hanay ako ng klase ko sa political science, nakayuko ang ulo para makagawa ako ng sarili kong maliit na mundo sa loob ng aking buhok. Pinoprotektahan ako nito mula sa iba pang mga kasama ko sa klase at pinipigilan akong ma-overwhelm sa dami ng mga taong nakapaligid sa akin. Kung iisipin ko ito nang sobra, sasabog ang tiyan ko at hindi ako makakapag-concentrate sa kahit isang salita na sinasabi ng propesor. Kahit na ngayong umaga, mahirap mag-concentrate kahit anong mangyari, hindi ba?Ano ang nangyari kagabi?Ang kahihiyan ay parang umiikot na bola ng apoy sa aking tiyan. Hindi ako makapaniwala...sa napakaraming bagay.Saan ako magsisimula?Una, pagkatapos mag-Google habang naghihintay na magsimula ang klase, natuklasan ko kung gaano kakaiba ang mabilis na pag-orgasm—at walang anumang stimulation sa pagitan ng aking mga binti. Isa akong kakaiba. Isang ganap na kakaiba. Hininga ako ng bituin ng football team at umakto akong parang sinapian.Parang hindi pa sapat iyon, nakatu

Isang pagkakamali ang pagsama kay Stella sa pagsasanay. Isang malaking pagkakamali.Nagiging malinaw na iyon sa sandaling dumating kami.Hindi pa ako nagkakaroon ng kasintahan noon, kaya hindi ko namalayan ang pagkakamali ko sa paghatol hanggang ngayon, kung kailan huli na ang lahat. Kapag lahat ng kasamahan ko sa koponan ay nakatitig sa kanya mula sa field. Lahat ng mga grupo na nanonood mula sa mga stand ay nakatutok sa kanya na parang mga buwitre. Gusto ko siyang buhatin muli at umalis. Iuwi siya, i-lock ang pinto at harangan ang mundo.Isinuri ko na siya sa ilalim ng mikroskopyo.Naku-curious na ang lahat tungkol sa kanya ngayon. Pumasok ako sa klase niya at idineklara siyang kasintahan ko. Malamang ay kumalat na ang balita tungkol doon. At ngayon ay hinila ko siya papunta sa football field, ang kanyang maliit na kamay ay nanginginig sa akin dahil sa lahat ng titig. Napaka-gago ko. Hindi ko man lang naisip kung gaano ito katakot para sa kanya. Para sa isang daang lalaki, kabilang

“Susmaryosep. Sino 'yung magandang babae sa stands?”“Hindi ko pa siya nakikita dati. Putek. Parang gusto nang idikit 'yung mga binti niya sa ulo ko.”Nagtutulakan sila. “Ako na, pare.”Hindi ko man lang inalis ang tingin ko sa playbook. Normal na kalokohan 'yun ng mga kasamahan ko sa team. Palagi silang nagkukwentuhan tungkol sa mga babae, sa katawan nila. Wala akong lakas ng loob na sabihin sa kanila na pare-pareho lang ang itsura ng mga ka-grupo nila. Hindi nila kayang tapatan si Stella ko. Diyos ko, gusto ko siya. Gustong-gusto ko siya, pero may kalahating oras pa akong praktis bago niya ako dalhin sa sikretong lugar niya. Gustong-gusto ko nang makita. Gustong-gusto kong malaman ang lahat tungkol sa kanya—“Naku, pare. Babae 'yan ni Weston.”“Ano?” Parang kinakabahan siya. “Hindi…siya…hindi 'yan ang itsura niya kanina.”Napaangat ang baba ko, may matalas at pangit na bagay na pumulupot sa lalamunan ko at bumabalot sa vocal cords ko. Babae 'yan ni Weston. Stella. Pinag-uusapan nila

Sa lahat ng karumal-dumal na kalokohan na nagawa ko simula nang mamatay ang tatay ko—paninira ng mga sasakyan, pag-aaway dahil sa kalasingan—ang mga iniisip ko ngayon ang pinakamalala.Nakatayo ako sa ibabaw ni Stella habang inilalatag niya ang kumot sa buhangin. Gula-gulanit na ang palda niya sa kotse ko, kaya wala siyang suot kundi panty at button-down na damit. At kahit isa sa mga butones ay hindi nakakabit, salamat sa kaunting paghawak ng aking mga daliri sa trak. Kaya nakaluhod siya, inaayos ang kumot at ang kanyang mga suso ay nakalawit doon na parang bawal na prutas. Mas matigas pa sa kasalanan ang ari ko sa briefs ko, walang tao sa paligid nang milya-milya at hindi ko mapigilan. Hindi ko maiwasang isipin kung gaano kadali ko siyang mapapa-akin ngayon.Hindi ko na kailangang gumamit ng puwersa. Adik na adik siya sa skin-on-skin contact sa akin. Nakaka-init sa kanya. Ilang minutong paghahalikan nang nakahubad ang aming mga damit at sisigaw na siya para isuot ko. Isa akong bastar