บททั้งหมดของ Daddy's Naughty Girl: บทที่ 41 - บทที่ 50

Ito na. Sa wakas ay malaya na ako.Tumakbo ako at dumausdos sa hood ng itim na Mercedes ni Aleksei, habang ang puwitan ko ay lumilikha ng mahabang langitngit. Itinukod ko ang landing sa kabilang panig, inihagis ko ang aking mga kamay na parang kakababa ko lang sa uneven bars sa Olympics.Sa gitna ng malungkot at kulay abong mga mata, inihagis ni Aleksei ang aking huling maleta sa trunk nang hindi nakangiti.Ano ang problema niya ngayon?Kadalasan, kahit papaano ay bibigyan niya ako ng kaunting pagkiling ng labi.“Ah. Mamimiss mo ba ako, Tiyo Aleksei?” Lumapit ako at isinandal ang aking balakang sa isa sa mga pinto sa likuran ng kotse. “Kaya ba ang tahimik mo?”Tumaas ang tingin niya sa aking maong na palda, marahil ay masyadong maikli ito para maging disente. “Nyet.”Sumasakit ang tiyan ko dahil alam kong sabik na siyang umalis sa akin, pero hindi ko hinayaan na makita niya ito. May mga araw na iniisip kong gusto niya akong alagaan. Napakahusay niya. Nang mag-emosyonal na naglaho ang

Totoong buhay ba ito?Nakakakulong man o hindi, kadalasan ay kaya kong mabilis na suriin ang isang sitwasyon. Nakababasa ng mga tao. Nakalulutas ng mga problema. Pero hindi ko ito maintindihan. Si Aleksei, ang lalaking matagal ko nang pinapantasya, ay mayroon din nito tungkol sa akin?Hinding-hindi. Hindi ako naniniwala. Sa lahat ng mga pagkakataong palihim akong pumasok sa kanyang kwarto dahil "natatakot ako sa kulog" (hindi naman), tumanggi siyang tanggapin ang alinman sa mga butas na ibinigay ko sa kanya. Ibig kong sabihin, tawagin akong baliw, pero kapag ang isang babaeng kalahating hubad ay sinuklay ang kanyang mga daliri sa balahibo ng dibdib ng isang lalaki at umuungol na parang kuting, iyon ay isang siguradong senyales na mas interesado siya. Pero nakahiga lang siya roon na parang estatwa na bato, umuungol sa akin sa wikang Ruso para tumigil sa pag-abala sa kanyang pagtulog.Sa lahat ng oras na ito, gusto ba niya akong itulak pababa sa kutson at...Hindi ko maisip ang salitang

Patas lang ang pagbabago, 'di ba?Matagal nang hinaplos ni Aleksei ang mga hormone ko na parang manunugtog ng alpa. Nabuhay ako para sa kanyang mga ngiti at ungol ng pagsang-ayon na parang ayaw sa kanya. Nagising akong mainit at pawisan dahil aksidenteng dumampi ang mga labi niya sa aking tainga habang magkayakap, na naging mga graphic na pelikula ang aking mga panaginip na pinagbibidahan niya. At ako. Hindi naging madali ang mabuhay sa bingit ng isang bagay na hindi ko lubos na naiintindihan ngunit sabik na malaman. At oo, marahil ang pagplano para akitin siya sa isang pampublikong aklatan ay medyo pabigla-bigla. Tutal, halos sinabi niya sa akin na aabot kami sa dulo ngayong gabi. Ilang oras pa lang mula ngayon.Nanginig ako nang husto habang binabagtas ko ang madilim na pasilyo, ang mga bota ni Aleksei ay malakas na humahampas sa marmol sa likuran ko. Ayokong maghintay para sa gabing ito. Malakas ang atraksyong ito sa pagitan naming dalawa, kaya medyo naiinis ako na inilayo niya ako

Wala sa kolehiyong ito. Wala sa kolehiyong ito?Hindi ko ba alam na may darating na ganito? Noong sinabi ni Aleksei na hindi niya ako iiwan, dapat ay tinanong ko pa siya. Sa kaibuturan ng aking isipan, hindi ba't palaging may paniniwala na hindi niya ako basta-basta maaaring ilipat sa dorm at umalis? Isa pa, na napakasamang...maling humiwalay sa kanya, pagkatapos ng lahat ng aming pinagdaanan?Pagkamatay ng aking ina, high school, ang aking driver's test, mga aplikasyon sa kolehiyo.Mga pagkulog at pagkidlat, mga pinsala, kalungkutan.Ang aking yugto ng takipsilim.Nandoon si Aleksei para sa lahat. Siya lang ang nandoon.Lalo na ngayong alam kong ang nararamdaman ng aking katawan noon ay hindi lang basta-basta...at kami ay oh – so – freaking compatible...ang hindi pagsasama ni Aleksei araw-araw ay pumupuno sa akin ng hindi maisip na kalungkutan. Hindi lang ako mahal ang lalaking ito, ngunit hindi maikakaila na may nagising sa loob ko. Mga mabangis at nakakapanghinang sensasyon na sa p

Kaya ganito ang pakiramdam ng kapangyarihan.Talaga bang nasa akin ito sa lahat ng oras na ito nang hindi ko nalalaman?Aba, gagamitin ko na ito ngayon, kaya mag-ingat ka. Malaking bahagi ng pagbibigay-kapangyarihang ito ay ang makita ang ebidensya kung gaano ako kailangan ni Aleksei. Ang aking Ruso ay isang taong may kontrol sa malamig na kapaligiran, ngunit sa ngayon, siya ang pinakamalayo sa kanyang karaniwang sarili. Ang kulay abo ng kanyang mga mata ay natatakpan ng itim ng kanyang lumalaking mga pupil, ang mga ugat sa kanyang leeg ay tila pumipintig. Hinuhubad niya ang kanyang amerikana at kamiseta habang nakatitig sa akin na parang leon sa ibabaw ng isang tupa...at marahil ay dapat akong matakot. May mapanganib na intensyon na nakasulat sa buong kanya at hindi ito pamilyar.Pero alam kong hindi niya ako kailanman sasaktan. Ang lalaking ito na mag-aalaga sa akin sa pinakamahirap na panahon ng aking buhay. Ang lalaking ito na magpapagawa sa akin ng bahay dahil sa aking pagmamahal