"Naku, dahan-dahan lang, Roman!" sigaw ni Dante. Iyan lang ang pangalan niya sa entablado — ""Tumahimik ka, pusa!" singhal ko, habang malakas siyang pinapaalis sa daan.Lumapit ako sa kanya, ang aking anghel, na parang isang bilanggo sa lungga ng basurang ito, at tinitigan ang magagandang matang tumagos sa akin kagabi sa hagdan ng museo.Ang kanyang kasuotan ay bastos, isang bagay na seksing ginawa para makaakit sa pinakasimpleng kalikasan ng mga lalaki.Parang paglalagay ng ketchup sa isang New York strip steak, at kinilabutan ako nang makita siyang nakasuot nito.Amoy niya tulad ng naaalala ko, at agad na nabuhay ang katawan ko para sa kanya. Ngunit sa pagkakataong ito ay hindi ko lang siya gustong kunin at angkinin; gusto ko siyang iligtas."Ayos ka lang ba, anghel?" tanong ko.Hindi siya sumagot ngunit hindi niya kailangan; nakita ko ang lungkot sa kanyang mga mata, ang kahihiyan. Alam ko agad ang sitwasyon — napipilitan siyang gawin ito."Anong ginagawa ng babaeng ito dito, Dant
Última actualización : 2026-01-07 Leer más