Daddy's Naughty Girl のすべてのチャプター: チャプター 91 - チャプター 100

Pinanood ko ang ekspresyon ni Felicity habang tapos na ang pagtugtog ng recording."Nahuli na natin sila, boss. Pareho sila." Si Bruno iyon, ang hit man ni Tony."Napatay mo na sila?" tanong ni Tony."Toast," pagkumpirma ni Bruno. Mahahalata mo sa tono ng boses niya na nakangiti siya."Mabuti. Matuturuan niyan ang mga tao na pumunta sa mga pulis!" Tumawa si Tony gamit ang kanyang garalgal at mapanigarilyong boses.Parehong humagikgik ang dalawang lalaki at natapos ang pagtugtog. Binigyan ko si Felicity ng ilang sandali para makapag-isip bago ako nagsalita. Alam kong masasaktan siya sa pagtugtog nito para sa kanya, ngunit kailangan niyang marinig iyon.Palipat-lipat ang kanyang mga mata habang nakaupo siya sa upuan sa aking study room, nakabalot sa aking roba, mukhang ang pinaka-inosente at mahinang babae sa mundo.Pero alam kong malakas siya.Isa itong babaeng hindi kailanman masisira. Handa siyang sumayaw para mabuhay at bayaran ang utang ng kanyang mga magulang, at nang akala niya a

Ngumisi si Roman habang nagmamaneho kami, at hindi nagtagal ay nasa puso na kami ng downtown, isang lugar na hindi ko naman talaga pinupuntahan. Huminto siya sa gilid ng kalsada, kung saan naroon ang isang itim na SUV. Umalis ito at umandar—malinaw na isa sa mga tauhan niya ang nag-iiwan ng espasyo para sa kanya—at nag-park siya."Nandito na tayo," sabi niya.Hindi na hinintay ang sagot ko, lumabas si Roman ng kotse at umikot papunta sa harap. Sumandal siya nang kaswal sa hood na parang isang klasikong modelo, habang ako naman ay tumitingin-tingin sa paligid para alamin kung ano ang nangyayari.Hindi siya nagbibiro na hindi niya ako isinasama sa pamimili; hindi ito ang lugar na pupuntahan mo para diyan. Mukhang ito ang bahagi ng lungsod kung saan makakakita ka ng mga bangkero at abogado. Sumulyap siya sa akin, at sa halip na magprotesta pa, lumabas ako ng kotse at lumapit sa kanya."Binigyan mo ba ako ng 401(k)?" tanong ko."Ano?""Ewan ko, mukhang ito ang financial center," nagkibit-

“Kaya, sabihin mo sa akin kung kumusta ang linggo mo,” tanong ni Briar habang kumakain ng spring roll. “Na-miss ko ang mga nightly updates ko.” Totoo, dahil lumalabas si Briar sa gabi, at sa palagay ko ay hindi naman ito clubbing o bar hopping. May ginagawa siya.“Naku, saan ka ba nagpunta noong gabi?”“May mga bagay na hindi mo dapat malaman, Jasmine.”“Ah, ngayon kailangan ko talagang malaman,” sabi ko, at kinagat niya ang ibabang labi niya nang ilang sandali. “Seryoso?” Alam ni Briar na hindi ko huhusgahan kung ano man ang ginagawa niya.“Siguro nag-i-stalk lang ako.”“Light stalking?” Tahimik akong nagdasal na sana ay hindi pumunta si Briar at nakakuha ng kakaibang trabaho bilang PI. Hindi naman imposible iyon.“Ibig kong sabihin, puwede ka bang mag-stalk ng mga kuting? Hindi naman iyon labag sa batas,” sabi niya, at umiling ako. Sa unang tingin, parang legal ito, pero sa tingin ko ay hindi tayo magiging legal kapag natapos na ang kwentong ito. "Baka may ilang kuting akong kinidna

“Pasensya na po, ginoo,” natatawang sabi ko habang itinataas ang kuting mula sa aking laptop. “Ang ilan sa amin ay kailangang magtrabaho rito.” Hinalikan ko ang kanyang maliit na ulo bago siya inilapag sa sahig. Ilang araw pa lang kaming may mga kuting at malapit na ako sa kanya. Kung ganito ang nararamdaman ko, ibig sabihin ay lubos na minamahal ni Briar, at alam kong hindi naman aalis ang mga kuting na ito.Ngayon ay nag-aalala ako na baka maging nakagawian na ito. Hindi maliit ang aming apartment, pero hindi ito sapat na malaki para magkaroon ng mas maraming hayop. Nagboboluntaryo si Briar sa ilang mga silungan, at nagpalista siya sa foster kung kinakailangan. Ito ang unang round, at inaalagaan namin sila. Hindi namin sinabi iyon, pero hindi naman kami madalas ni Briar ang nangangailangan ng mga salita.“Kape,” sabi ni Briar bago inilagay ang tasa sa tabi ng aking laptop.“Salamat.” Humigop ako at binuksan ang aking mga email.Sinabi sa akin ng aking amo na ipapadala niya sa akin a

“Talagang sinusubukan ninyo ang lahat ng bagay.” Nagulat ako na napakaraming account para sa milyun-milyong iba't ibang bagay.Alam kong sina Taylor at Mace ang pumalit sa family law firm, at kilala na ito bago pa man nila ito makuha, pero nadoble na nila ang paglago ng firm. Sa isang mabilis na tingin, masasabi kong talagang may nagawa silang dalawa gamit ang ibinigay sa kanila.“Anong ibig mong sabihin?” tanong ni Taylor. Sa tuwing susulyap ako mula sa aking laptop, nakatitig siya sa akin, at hindi ito nakakatulong sa aking konsentrasyon. Nalulula na ako sa presensya niya.“Marami naman,” bulong ni Craig bilang pagsang-ayon.“Maaari mo ba akong paliwanagan?” May bahid ng lungkot ang tono ni Taylor, pero sa palagay ko ay sanay na siya sa mga taong mabilis na sumasagot sa kanya.“Mayroon kang mga abogado sa halos lahat ng larangan. Napakalaki ng firm.”“Oo. Gusto namin ni Mace na kayanin ang anumang kailanganin ng isang kliyente. Mula sa isang kasong kriminal hanggang sa diborsyo o si