Semua Bab อาเธอร์ พี่ชายขี้หวง | Brother Love : Bab 11 - Bab 20

คนหิวเดินลงชั้นล่างที่เปิดไฟไว้เพียงบางดวงให้พอเห็นทางเท่านั้น ในยามนี้คนในบ้านต่างเข้าห้องกันหมดแล้ว คุณหนูของบ้านจึงไม่คิดอยากจะรบกวนใคร เปิดตู้หยิบเอาบะหมี่คัพออกมา หันไปกดน้ำร้อนแล้วเดินไปเปิดตู้เย็นได้แอปเปิลหนึ่งลูกมากัดกินระหว่างรอพอน้ำเดือดก็รินใส่บะหมี่คัพที่เปิดฝาเพียงแค่ครึ่งเดียว เปิดลิ้นชักเอาตะเกียบและช้อนก่อนจะถือทุกอย่างขึ้นห้องตัวเองร่างเล็กหย่อนกายนั่งลงกับโต๊ะคอมพิวเตอร์ ในตอนที่รอให้เครื่องติดกลิ่นบะหมี่ก็โชยฟุ้งไปทั่ว คนหิวจึงไม่รอช้าเพราะน้ำย่อยในท้องประท้วงหนัก ขณะนั้นก็ได้ยินเสียงสั่นของโทรศัพท์ที่ดังมาเป็นระยะ แต่เพราะคิดว่าต้องเป็นไอ้ฝรั่งแก่นั่นแน่ เบบี๋จึงเลือกที่จะไม่สนใจ เลื่อนเมาส์กดปุ่มสตรีมไลฟ์แทน“สวัสดีค่ะทุกคน” ดวงหน้าสวยระบายยิ้มกว้างให้กับกล้องในตอนนั้นยอดคนดูก็เพิ่มขึ้นจากหลักร้อยก็เลื่อนขึ้นเป็นหลักหมื่นอย่างรวดเร็ว ส่วนหนึ่งเพราะหน้าตาที่หวานฉ่ำกระแทกตากระแทกใจกับชื่อเสียงที่ได้จากบิดาผู้เป็นคนใหญ่คนโต เลยทำให้มีฐานแฟนคลับมากมาย“บี๋ขอโทษทุกคนด้วยนะคะที่วันนี้มาดึกไปหน่อย พอดีโดนสงกรานต์เล่นงานค่ะ พึ่งฟื้น” พลางยู่ปากอย่างออดอ้อน ช่างตรงข้าม

อาเธอร์ที่พึ่งนึกได้ก็รีบหลบทันที “ไม่มีอะไรหรอกมี้ แค่เล่นกับเพื่อนแล้วพลาด”“พลาดบ้านแกสิ! คิดว่าฉันเป็นเด็กอมมือหรือไงหา!!” คนเป็นแม่เห็นลูกรักเจ็บ ไอร้อนก็ตีขึ้นหน้า “บอกมานะว่าใครมันกล้าทำได้ขนาดนี้?” พร้อมจับตัวเด็กชายอาเธอร์พลิกไปมาถึงได้เห็นว่านอกจากใบหน้าคมสันแล้ว ตรงบ่ากว้างกับแผ่นหลังยังมีรอยเขียวเป็นจ้ำอยู่สามสี่จุด “แล้วดูสิเนี่ย หน้าหมดหล่อไม่พอ เนื้อตัวแก...”“พอแล้วมี้ แค่นี้มันไกลหัวใจมาก” พลันนึกหงุดหงิดตัวเองว่าทำไมไม่ใส่เสื้อก่อนลงมาชั้นล่าง“ไกลหัวใจเหรอ?” ลูกชายทำเป็นเก่ง คุณหญิงจึงจิ้มนิ้วเข้าให้“โอ๊ย! มี้ เจ็บนะเว้ย!” ชายหนุ่มก็ถึงกับร้องลั่นพร้อมเอี่ยวตัวหนี หากนอกบ้านเบบี๋คือไม้เบื่อไม้เมา ในบ้านก็พระมารดานี่แหละที่พร้อมฆ่ากันทุกทีที่เจอหน้า“ทีงี้ทำเป็นเจ็บ แล้วตะกี้ลูกหมาที่ไหนมันทำปากดี” อาเธอร์กลอกตาไปมาแล้วเดินหนีไปที่เคาน์เตอร์ครัวก็ที่เป็นงี้ก็เพราะหลานสาวคุณนายท่านนั่นแหละ แม่ง!ได้แต่คิด ทว่าก็ไม่กล้าพูดออกไปเพราะเกรงว่าคนเป็นแม่จะทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ ยิ่งรักยัยดื้อนั้นมากมายแล้วด้วย ยิ่งห้ามพูด“มีอะไรกันสองแม่ลูกคู่นี้ ได้ยินเสียงไปถึงข้

อาเธอร์ออกมานอกร้านตามที่เห็นร่างบางออกมาก่อนหน้า เจ้าตัวยืนอยู่ตรงราวกันตกทำหน้าบูดพร้อมทั้งยกมือเท้าเอวรอ สายตาที่มองมาเขียวปั้ดแต่ร่างสูงร้อยแปดสิบเก้ากลับตรงเข้าหาอย่างไม่นึกหวั่น“มึงเป็นบ้า...อื้อ”ประชิดตัวได้ฝ่ามือหนาก็ตรึงเข้าที่ท้ายทอย แล้วทาบริมฝีปากประกบกับริมฝีปากอย่างแนบแน่น สร้างความสับสนและมึนงงให้กับเบบี๋ที่ไม่ทันจะตั้งตัว ทว่าสติสัมปชัญญะยังดีจึงประท้วงด้วยการทุบตีเข้าที่แผงอกแกร่ง ก่อนจะกัดเข้าที่ปลายลิ้นสากที่แทรกเข้ามา“โอ๊ย!” คนเจ็บจำต้องปล่อยให้เป็นอิสระ แต่เจ็บลิ้นไม่พอหน้ายังชาไปอีกครึ่งซีกจากการถูกตบเพียะ!“มึงมันเหี้ยเกินไปแล้วนะ” น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเดือดดาล แต่แทนที่อีกฝ่ายจะรู้สึกรู้สากลับรวบเอวเธอมากอดอย่างไม่นึกแคร์สายตาของคนที่เดินผ่านไปมา“เหี้ยยังไงก็ผัวมึง” คำตอบที่ได้เล่นเอาคนฟังพูดไม่ออกพี่อาเธอร์ยังมักง่ายตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้ ไม่สิ! เขาเป็นแบบนี้มานานแล้วตั้งแต่ที่เรารู้จักกัน ตั้งแต่เด็กจนโต ไม่เปลี่ยน!“ปล่อยกู”“ปล่อยใน?” ยิ้มยั่วโมโหสร้างรอยเส้นขมวดปมไปกองอยู่ระหว่างหัวคิ้วบาง“ในปากมึงน่ะสิ ไอ้สัส!”“ได้ ในปากกูก็ได้” หมายถึงเธอน่ะ ‘แต

คนร้อนรนเหงื่อแตกรีบพูดแทรก แม่งเถอะ! เขากดดันเธอได้โคตรเก่ง ในขณะที่คนตัวโตเลิกคิ้วใส่ ขอคำยืนยันในคำพูด“กูตกลง แต่มึงห้ามบอกใคร”ฟอด~“อะไรก็ได้ กูตามใจมึงทุกอย่างแหละ” โน้มใบหน้าหอมแก้มเนียนทำสัญญา ก่อนจะเลื่อนปลายนิ้วรับสายพร้อมกับปล่อยมือที่ตรึงไว้มาปิดปากคนตัวเล็ก “ครับ ม้า”ขวับ!ดวงตากลมเบิกโตด้วยความตกใจเพราะไม่คิดว่าเขาจะทำอะไรบ้าๆ ทั้งที่เพิ่งจะรับปากกัน(อา...เธอร์อยู่กับน้องเหรอ?)“ครับม้า” คนในสายน้ำเสียงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ทว่าเขาไม่ใส่ใจเพราะมีเรื่องอื่นที่น่า ‘ใส่’ มากกว่า “พอดีผมจะให้น้องช่วยเช็กระบบที่สนามให้ ต้องขอโทษด้วยนะครับที่ผมไม่ได้บอกกล่าวก่อน มันค่อนข้างรีบน่ะครับ”(แล้วที่น้องบอกว่าปวดท้อง...)“ถ้าน้องเป็นหนัก ผมจับ ‘ฉีดยา’ แน่นอนครับ” พลางเหลือบสายตามองหน้าคนตัวเล็กอย่างมีเลศนัย “งั้นแค่นี้ก่อนนะครับ ถ้าไม่มีอะไรขัดข้องหนักหนา ผมจะพาน้องไปส่งไม่เกินสี่ทุ่ม แต่หากเกินกว่านั้น...” ขยับมาพูดใกล้ใบหูขาว “ผมขออนุญาตให้น้องนอนที่คอนโดนะครับ”อึก!เบบี๋ลอบกลืนน้ำลายให้กับประโยคที่น่าขนลุกนั้น เชื่อเหลือเกินว่าเขาจะไม่ปล่อยให้เธอกลับบ้านในวันนี้“เราถึงไหนกั

@ Kalen Race Corporation20.00 น.รถสปอร์ตเคลื่อนเข้าที่จอดประจำใต้ตึกสองชั้น โดยข้างๆ กันนั่นคืออู่รถที่มีไว้ตรวจเช็กสภาพรถ ด้านหน้าคือสนามแข่งแบบทางตรง ถนนจะเรียบขนาดเท่าครึ่งหนึ่งของสนามฟุตบอลทั่วไป แต่หากขับตรงไปผ่านแยกข้างหน้าจะเป็นสนามแข่งทางโค้ง ซึ่งมีขนาดใหญ่อยู่บนพื้นที่ห้าร้อยไร่ ระยะทาง 3.7 กิโลเมตร และมีโค้งทั้งหมด 19 โค้งมีบ้างที่ที่นี่จะถูกเลือกให้จัดเป็นที่แข่งขันของเหล่านักซิ่ง เนื่องจากเป็นสนามแข่งที่ใหญ่เป็นอันดับต้นๆ ของประเทศและปลอดภัยได้มาตรฐาน ทว่าขณะเดียวกันก็เป็นที่ฝึกซ้อมของเจ้าของที่ด้วยเช่นกันภายใต้คราบของนักศึกษาวิศวกรรมยานยนต์ปีสาม ที่นี่คืออีกหนึ่งตัวตนของอาเธอร์ คาเลน นวดล ผู้ครองตำแหน่ง แชมป์ 3 ปีซ้อน ของรายการแข่งขันรถสปอร์ตคาร์ และเจ้าของคาเลนเรซ คอร์ปอเรชั่นและหากใครคิดว่าเป็นนักแข่งแล้วมีสนามแข่งเป็นของตัวเองย่อมได้เปรียบกว่าคนอื่น บอกเลยว่าไม่ใช่แบบนั้น เพราะเมื่อไหร่ที่มีรายการการแข่งขันจัดขึ้นที่สนามของเขา ชายหนุ่มจะถอนตัวทันที“บี๋ ตื่นได้แล้ว” เสียงทุ้มนุ่มหูปลุกคนที่หลับสนิทตั้งแต่ใส่เสื้อผ้าแล้วย้ายมานั่งข้างหน้า พลางหลุดยิ้มเมื่อเห็นดวงตา