All Chapters of อาเธอร์ พี่ชายขี้หวง | Brother Love : Chapter 1 - Chapter 10

ปัจจุบันอาเธอร์ ก้าวลงรถสปอร์ตสีขาวฟูจิสัญชาติอังกฤษ ใบหน้าหล่อเหลากระชากใจสาวน้อยใหญ่ผุดรอยยิ้มบางๆ ขณะเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่สองชั้น บ้านที่ไม่ใช่บ้านของตัวเอง แต่ก็แทบจะเป็นเหมือนบ้านของตัวเองเข้าไปทุกวัน เพราะช่วงหลังเขาดันมาบ่อยเสียเหลือเกินเข้าประตูมาก็จะเป็นห้องโถงกว้างๆ เพดานสูงประดับด้วยโคมไฟแชนเดอเลียร์เพิ่มความหรูหราตามฐานะความร่ำรวยของเจ้าบ้านที่เป็นถึงอดีตผู้บังคับบัญชาการตำรวจ แม้แต่ราวบันไดขึ้นไปชั้นสองยังเป็นลวดลายเคลือบทองที่สวยงาม“อาเธอร์” คุณหญิงเอมอร ในวัยสี่สิบต้นๆ ดวงหน้าอ่อนเยาว์ราวกับคนสามสิบกลางๆ พึ่งออกมาจากห้องนอน เห็นแผ่นหลังของชายหนุ่มลูกชายของเพื่อนรักจึงเรียกเอาไว้“ม้า” จากที่กำลังจะเดินไปอีกทางจำต้องเปลี่ยนทิศแล้วเดินเข้าไปหา “นี่ม้าอยู่บ้านเหรอครับ?” แน่นอนว่า ‘ม้า’ ที่เรียกไป เขาเรียกตามลูกสาวของบ้านนี้ “ผมนึกว่าม้าจะไปทำบุญกับคุณนายท่านเสียอีก” หมายถึงมารดาตัวเองนี่แหละ ปกติเห็นมีงานบุญหรือเทศกาลใหญ่ทีไรพวกท่านไม่เคยจะพลาดสักงาน“ไปจ้ะ พอดีม้าลืมโทรศัพท์ก็เลยกลับมาเอา” ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเอ็นดู ก็เห็นกันมาตั้งแต่ตัวยังไม่ถึงเอว ตอนนี้โตเป็นหนุ่ม

ครึ่งชั่วโมงผ่านไปใบหน้างามเปรอะไปด้วยแป้งสีขาว ผมเผ้าเปียกโชกแต่ก็ไม่ได้ทำให้ความน่ามองลดลงเลยแม้แต่น้อย แถมยังน่าหลงใหลเรียกสายตาของแมลงตัวผู้มากมาย“สวัสดีครับ” ชายหนุ่มหน้าตาดีเดินเข้ามาทักด้วยรอยยิ้ม ทำให้ดวงหน้าหวานแอบชำเลืองไปยังโต๊ะของรุ่นพี่ชายจอมปลอม เห็นว่าพวกเขานั่งพูดคุยกันอย่างออกรสก็เอ่ยตอบกลับอย่างมีมารยาท“สวัสดีค่ะ”“คนนี้ดูดีอยู่นะคะ” ปลาทูดึงแขนพี่เข้ามากระซิบคุย “ถึงจะหล่อน้อยกว่าพี่เธอร์ก็เถอะ”“จิ!” เบบี๋เป็นได้กลอกตาขึ้น จะดีอยู่หรอกถ้าเด็กช่างพูดไม่กล่าวถึงชื่ออาถรรพ์ ว่าแล้วก็หันไปดูอีกรอบ ซึ่งฝ่ายนั้นมีสาวร่างเล็กที่เขาควงให้เห็นบ่อยๆ เข้าไปมานั่งคุยด้วยก็ราวกับเจอทางสว่าง ก่อนจะหันกลับมาคุยกับชายคนนั้นด้วยน้ำเสียงฉอเลาะ “มาเที่ยวคนเดียวเหรอคะ?” เดาจากที่เขาเดินเข้ามาทักคนเดียว“มึงอย่าได้หาเหาใส่หัว” แต่ไม่วายมิวกี้ยังใช้ฝ่ามือใหญ่ดึงเพื่อนไว้ รู้จักกันมาหลายปีรู้ดีว่าถ้ารุ่นพี่อาเธอร์รู้ เรื่องมันจะไม่จบที่สีชมพูแต่จะจบที่สีเลือด“กูเห็นด้วย มึงอย่าเล่นกับระบบ ‘พ่อ’ มึงนะอีบี๋ มึงตายได้เลยนะ กูบอกก่อน” อันนาก็พูดเสริม ขนอ่อนตรงท้ายทอยลุกแล้วลุกอีกยัยตัวดี

แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องผ่านหน้าต่างกระทบกับเปลือกตาคู่น้อย ส่งผลให้ร่างบางที่นอนเปลือยเปล่าอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนารู้สึกตัว ค่อยๆ ปรือสายตาขึ้นรับกับสภาพแวดล้อม อาการเมื่อยล้าและปวดระบมก็ปะทุไปทั่วร่างจนนิ่วหน้าน้อยๆเพดานสีหม่นและกรอบรูปเด็กชายตัวโตที่ถ่ายคู่กับเด็กหญิงสองคนในชุดนักเรียนที่ติดอยู่ตรงผนังปลายเตียงใหญ่ เบบี๋ก็รู้ทันทีว่าที่นี่คือที่ไหนคอนโดพี่อาเธอร์มือบางยกขึ้นนวดหัวตัวเองเนื่องจากปวดตึบๆ ขณะที่เหตุการณ์ทุกอย่างย้อนเข้ามาในสมองราวกับเครื่องเล่นหนังทำเอาพวงแก้มใสร้อนผ่าวให้กับทุกฉากทุกภาพทุกการเคลื่อนไหวและทุกโสตประสาทเสียงชัดเจนไปหมด มันเป็นอะไรที่บ้าที่สุดและประเด็นเธอเป็นคนเริ่มเองด้วย!!!ยังจำได้อีกว่าหลังจากที่ออกจากผับพี่เพทายมา ยังไม่ทันถึงคอนโดอาการของเธอก็กำเริบจนต้องทำกันที่บนรถไปหนึ่งรอบ และพอถึงที่นี่ เราก็...กรี๊ด!!! จะบ้าตาย บ้าๆๆๆ แกทำอะไรลงไปยัยเบ...!!“อือ...อย่าดิ้นดิบี๋”กึก!วินาทีนั้นเหมือนมีพลังงานสถิตที่ส่งผลให้ร่างบางราวกับถูกแช่แข็ง ค่อยๆ หันไปก็แทบสติหลุดเมื่อใบหน้าของคนข้างๆ อยู่ในระยะประชิดจนปลายจมูกเกือบชนกัน จึงรีบขยับออกพร้อมกระชับผ้าห่มขึ

ตรงที่พวกเขามาเมื่อไหร่ก็ต้องตรงนั้นทุกครั้ง เพราะเป็นจุดที่ไม่โดดเด่นและยังสามารถมองเห็นด้านล่างได้ทั่วร้านเห็นแบบนี้ คนร้อนใจก็ไม่รู้ว่าควรจะรบกวนมันดีไหม?“อย่าเรียกชื่อผมห้วนๆ เคยบอกไปแล้ว” ประโยคเย็นเยียบทำเอาเธอหน้าเสีย ทว่าเพทายกลับไม่ได้นึกสนใจ เงยหน้าขึ้นก็เห็นไอ้ลูกครึ่งยืนอยู่ไม่ไกลจึงเอาบุหรี่ในมือมาคาบไว้แล้วลุกยืน ดึงกางเกงที่ร่นลงเล็กน้อยจากการร่วมรักเมื่อครู่ขึ้น ก่อนจะล้วงกระเป๋าตังค์ออกมาหยิบธนบัตรจำนวนหนึ่งแล้ววางไว้บนโต๊ะ “นี่ส่วนของคุณ จะอยู่ต่อหรือจะกลับเลยก็ตามใจ”การกระทำที่ดูไร้เยื่อใยทำให้หญิงสาวจุกในอก พูดไม่ออก และนี่คือตัวตนของเขา ‘เพทาย’ ชายหนุ่มผู้เย็นชาราวกับคนตายด้านที่เยือกเย็นราวกับน้ำแข็งในขั่วโลกเหนือ“ใจร้ายจังวะ” คนยืนดูว่าเรียบๆ ในตอนที่เจ้าของใบหน้าไม่บอกอารมณ์เดินมาใกล้ที่จริงเขาเห็นท่าทีไม่เอาใครของเพื่อนไร้หัวใจตั้งแต่รู้จักกันมาแล้วล่ะ แต่กับไอ้การที่มันพาหญิงมาจัดกันในที่ตรงนั้น อันนี้เขาไม่เคยเห็นและไม่เคยรู้ว่าอีกฝ่ายมีรสนิยม ‘ชอบทำ’ ในที่โล่งแจ้งแบบนี้ด้วย แถมยังมีกล้องวงจรติดด้วยนะ ซึ่งมันคงไม่สน“มึงเถอะ ถ่อมาหากูในเวลานี้ไม่ใช่ว่าเ

“ก็ตามที่พวกมึงเห็น” พลางยกแก้วในมือขึ้นกระดกดับความว้าวุ่นที่ต้องถูกซักฟอก อย่างที่ไม่คิดว่าชาตินี้จะตกอยู่ในสภาพนี้สภาพโดนเพื่อนจับผิดเพราะมีเมีย“แล้วตอนนี้พวกมึงสถานะไหนกันวะ?”“สถานะเหี้ยไร ไม่มี” อย่าว่าแต่สถานะ เอาแค่ให้ยัยตัวดีมันยอมรับสายและตอบข้อความเขาให้ได้ก่อนเถอะ คิดแล้วก็ขึ้นเลยเขาทั้งทักทั้งโทรไปตั้งแต่ที่เธอออกจากคอนโดไป นี่ก็จะครบวันอยู่แล้ว ยังไม่เห็นแม้แต่การเปิดอ่าน“ไม่มี!?/ไม่มี!?/ไม่มี!?” สามหนุ่มร้องออกมาพร้อมกัน ก็ถ้าหากเป็นผู้หญิงคนอื่นพวกเขาคงไม่สนใจ แต่กับยัยดื้อนั่น มันต่างออกไป“สัส! พวกมึง 3 ตัวเลิกเค้นถามกูอย่างกับนักโทษได้ล่ะ” เล่นผลัดกันเค้นอย่างกับเป็นตำรวจ คนตอบก็แทบนั่งไม่ติด เหตุเพราะไม่มีคำตอบจะให้และไม่รู้จะตอบว่าอะไร“กับไอ้ 2 ตัวนั่นกูไม่ว่า แต่หน้าอย่างมึงไม่ควรพูดอย่างนี้กับกู” อคิณว่าขึ้น “หรือต้องให้กูโทรเรียกลูกบ้านคนมีเมียอย่างไอ้วินมาสอบสวนมึงด้วยอีกคน”อันนี้คนพูดเพียงแค่ขู่ไม่ได้อยากรบกวนเพื่อนหน้าหวานจริงๆ เพราะฝ่ายนั้นพึ่งผ่านความเป็นความตายมาเลยอยากให้มันมีความสุขอยู่กับครอบครัวที่เชียงใหม่ แต่หากไอ้คนปากแข็งยังไม่ยอมพูดสักที เข