Semua Bab อาเธอร์ พี่ชายขี้หวง | Brother Love : Bab 21 - Bab 30

เบบี๋รีบผลักคนหน้าเป็นออกแล้วลุกขึ้นปัดมือปัดก้นตัวเอง ปรับอารมณ์ชั่ววูบเมื่อครู่ให้คงที่ ก่อนจะส่งยิ้มบางๆ ให้กับคนมาใหม่ที่คาดว่าคงเป็นคนที่กัสบอกว่ามารอตั้งแต่บ่ายแน่นอนว่าเธอรู้จักเพราะอีกฝ่ายเป็นรุ่นน้องต่างคณะในรั้วมหาวิทยาลัยเดียวกัน แต่ก็แบบผ่านๆและอาจไม่รู้จักชื่อเลย หากฝนไม่จัดอยู่ในหมวดผู้หญิงพี่อาเธอร์มันควงบ่อยโดยอ้างว่า ‘รุ่นน้อง’ และหากจำไม่ผิดน้องคนนี้คงเป็นสาวคนเดียวกับที่มันนั่งนัวเนียด้วยในวันสงกรานต์เมื่อไม่กี่วันก่อนว่าแต่! สายตาเชือดเฉือนราวกับคมมีดที่เด็กนั่นส่งกลับมา...มันหมายความว่าไงกัน?“ลืมที่พี่เคยบอกไปแล้วเหรอ?” อาเธอร์ลุกขึ้นด้วยสีหน้าที่บอกถึงความหงุดหงิดเล็กน้อย เมื่อหญิงสาวที่ว่าเอาแต่จ้องคนของเขาอย่างไม่เป็นมิตรจำได้ว่าก่อนจะเริ่มความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรื่องกับใคร เขามักจะพูดเสมอว่าเบบี๋เป็นใครและสำคัญต่อระบบนิเวศรอบกายเขาแค่ไหน เพราะงั้นหากพวกเธอยังจะมีปัญหาเขาจะไม่เอาไว้และถ้าจะถามถึงความเป็นมาว่าทำไมต้องทำอย่างนั้น คงต้องเท้าความไปตั้งแต่ตอนที่เขากับเบบี๋ยังเด็กๆครอบครัวเราสนิทกันมาก มากขนาดที่ว่าว่างเมื่อไหร่ก็จะนัดเจอกันทุกครั้ง นั่นจึงทำ

เบบี๋พ่นลมหายใจอยากตีหน้าผากตัวเองก่อนจะหันหลังให้ “คุ้มแต่กับมึงน่ะสิ”“มันก็คุ้มกันทั้งสองฝ่ายนั่นแหละ” กระชับวงแขนให้แน่นขึ้นจนแผ่นหลังบางอุ่นวาบจากไออุ่นของแผงอกกว้าง เขาไม่เคยต้องใช้ทุกอย่างในชีวิตเพื่อเอาใจสาวคนไหนมากมายเท่านี้มาก่อนเลยจริงๆนะ จะไม่คุ้มยังไงไหว“คุ้มบ้าคุ้มบออะไรก่อน?” ก้มหน้าว่าอย่างงอแง“กูทำมึงเสร็จไปตั้งหลายน้ำในหนึ่งครั้ง ยังไม่คุ้มอีกเหรอ?”“ไอ้บ้า!” เป็นได้หันไปต่อว่าด้วยเสียงเหวี่ยง โทษฐานที่ทำเธอร้อนวูบไปทั้งพวงแก้ม “ในหัวมึงมีแต่เรื่องนี้หรือไง?”“ก็ไม่เชิง” ยิ้มยียวนใส่อย่างก่อกวน น้องชักสีหน้าใส่ก็ฝังจมูกลงบนผิวแก้มระเรื่อย้ำๆ เอาดีๆ นอกจากเรื่องเอา ก็เรื่องเธอนี่แหละที่คิดแล้วคิดอีกอยู่ในตอนนี้“หนิ!” เบบี๋มองค้อนใส่เป็นรอบที่ร้อยแปด แต่ฝ่ายนั้นกลัวที่ไหน สู้กลับด้วยกอดรัดและหอมแก้มซ้ายขวาฟัด พอเธอผงะหนีคนบ้าก็เปลี่ยนมาซุกไซ้เข้าที่ซอกคอหอมกรุ่น หนวดเคราบนใบหน้าคมสันขูดผิวสาวทำเอาไรขนอ่อนพร้อมใจกันลุกเกลียว ต้องกลบเกลื่อนอาการวูบไหวด้วยเสียงที่เข้มขึ้น “โอ๊ย! พี่เธอร์!!”“เอาน่าบี๋” คนขี้แกล้งยอมหยุดแต่ก็ไม่ยอมคลายอ้อมแขน ทั้งซบหัวลงกับศีรษะน้อย “ต่

“ในอีกไม่ถึงสามนาทีต่อไปนี้จะเป็นนาทีที่ทุกท่านรอคอยกับการแข่งขันสปอร์ตคาร์ที่ยิ่งใหญ่ ของประเทศ... UV Ultimate Rev!!!” สิ้นเสียงพิธีกรดำเนินรายการจบลง เสียงปรบมือก็ดังลั่นประสานกับเสียงเฮของผู้ชมอย่างล้นหลาม มีการเปิดเพลงจังหวะหนักหน่วงเพื่อเร้าใจของผู้ชมและรวมไปถึงนักแข่งหลายสิบชีวิตที่ต้องห้ำหั่นกันในสนาม เพื่อที่จะขึ้นไปอยู่ในจุดสูงสุดแน่นอนว่าผู้ชนะไม่ใช่แค่จะได้ชื่อเสียง แต่จะได้เงินรางวัลสิบล้านและถ้วยการันตีความสามารถอีกด้วย“เป็นไร?” อาเธอร์เอ่ยถาม เมื่อเห็นความกังวลประดับบนใบหน้าของคนตัวเล็กที่กำลังสวมถุงมือให้เขาอย่างเงอะงะ“รู้สึกตื่นเต้นแทนว่ะ เหมือนตอนกูลงแข่งเขียนโปรแกรมที่อังกฤษเลย” ใจดวงน้อยเต้นตึกตักไม่หยุด ทำเอาคนฟังเอ็นดูยกมือข้างที่ใส่ถุงมือเรียบร้อยไปเกลี่ยเบาๆกับผิวแก้มระเรื่อ ยิ่งส่งผลให้พวงแก้มสาวขับสีแดงออกมาชัดขึ้นโคตรน่าฟัดฉิบหาย!“ไม่เกรงใจกันเลยนะคะ” เด็กน้อยปลาทูเอ่ยแซวพี่ด้วยการเอียงคอ และเพราะอากาศที่ค่อนข้างร้อนมาก ด้านหน้าของเจ้าตัวจึงมีพัดลมเล็กๆที่สามีเตรียมไว้ให้ ขณะเดียวกันด้านหลังก็ยังมีพัดลมไอน้ำอันใหญ่จ่อเข้าหาอีกตัว ซึ่งทุกคนรู้ว่าสาวน้อยค

ดวงตาคู่คมเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ไม่คิดว่าจะเจอเด็กสาวที่นี่เพราะจำได้ว่าเขาไม่ได้บอกเธอเกี่ยวกับเรื่องการแข่งวันนี้“คือ...หนูโทรหาพี่เธอร์แล้วค่ะ แต่พี่เธอร์ไม่รับ” ยิ้มเดินเข้าไปหาชายหนุ่ม ยื่นช่อดอกกุหลาบในมือที่เธอสั่งจัดพิเศษเพื่อเขาโดยเฉพาะ และกุหลาบสีชมพูนี่ก็เป็นดอกไม้ที่เขาชอบเดาได้จากกลิ่นน้ำหอมของเขาที่มีส่วนผสมของดอกไม้กุหลาบ พวงกุญแจรถที่เป็นกรอบรูปสี่เหลี่ยมใสเล็กๆซึ่งบรรจุดอกกุหลาบปลอมติดอยู่ ไหนจะสายคาดเบลต์และตุ๊กตากระถางดอกกุหลาบเล็กๆประดับติดในรถ และรวมไปถึงสิ่งของต่างๆ รอบตัวเขา ล้วนเป็นสีที่สื่อถึงกุหลาบทั้งหมด และต้องเป็นสีชมพูด้วยทว่าหญิงสาวคงไม่รู้ว่าคนที่ชอบดอกกุหลาบจริงๆคือเบบี๋ ลูกสาวของเพื่อนรักมารดาของชายหนุ่ม ส่วนเขาก็แค่คนที่ได้รับอิทธิพลมาอีกทีก็เท่านั้น“ขอบใจนะ” อาเธอร์ว่ายิ้มๆ พร้อมยื่นมือไปรับน้ำใจจากอีกฝ่าย ในสายตาเขาไม่เคยคิดเกินเลยกับเธอเลย และด้วยความที่เธอค่อนข้างเป็นคนขี้อายเข้ากับคนอื่นไม่ค่อยเก่ง จึงเอ็นดูราวกับน้องสาวจริงๆ “แต่วันหลังไม่ต้องให้อะไรพี่ พี่เกรงใจ เก็บตังค์ไว้กินหน๋มเถอะ”“หนูอยากให้ค่ะ” ตอบกลับด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแน่นอน

@ The Celestia Condominiumอาเธอร์วางท่อนแขนพาดกับพวงมาลัยรถ สายตาลุ่มลึกกวาดมองคนที่พึ่งเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าด้วยความพึงพอใจ แววตาต่างจากคนคนตัวเล็กที่พึ่งช้อนใบหน้าขึ้น“เพราะมึงเลย ทำให้กูต้องเป็นเด็กเลี้ยงแกะ” เบบี๋ถอนหายใจเฮือกใหญ่ใส่คนต้นเหตุที่ทำให้เธอต้องโกหกป๊าม้า และมันงงตรงที่เธอก็ยอมเสียอย่างนั้น บ้าที่สุดทว่าเขาแทนที่จะรู้สึก แต่ไม่! เขากลับหัวเราะชอบใจเหอะ! ไอ้คนบ้า“เอาน่า เดี๋ยวกูเลี้ยงไอติม” วางมือลงบนหัวทุยด้วยแววตามีเลศนัย พลางใช้นิ้วโป้งเกลี่ยเบาๆ พร้อมกันนั้นก็หลุบตาลงต่ำ บอกความหมายกลายๆว่าไอติมแท่งที่อยู่ใต้สะดือ“ทะลึ่ง!” มันจะหื่นเลือกเวลาหน่อยไม่ได้ว่างั้น?ชิ!เบบี๋ปัดมือคนเจ้าเล่ห์ออกแล้วเปิดประตูลงจากรถอย่างหงุดหงิด ใบหน้าคมสันของคนสองสัญชาติส่ายไปมาขณะส่งเสียงขำในลำคอ นับวันความเอ็นดูที่ตีคู่มากับความมันเขี้ยวในตัวคนเป็นน้องจะทำให้หัวใจแกร่งคันยุบยิบเพิ่มมากขึ้นทุกทีขายาวตามมายืนซ้อนอยู่ด้านหลังของร่างบาง พอประตูลิฟต์เปิดก็ดันไหล่เล็กทั้งสองข้างเข้าไปด้านใน เอื้อมมือกดเลขชั้นเรียบร้อยก็วาดวงแขนโอบกอดเอวคอดจากทางด้านหลัง อยากได้กลิ่นเด็กก็โน้มตัววางคาง