Semua Bab อาเธอร์ พี่ชายขี้หวง | Brother Love : Bab 51 - Bab 60

อาเธอร์ใช้เวลาเกือบยี่สิบนาที ในการพาตัวเองและเพื่อนอีกหนึ่งคนมายังหน้าประตูคอนโดที่เคยมาอยู่บ่อยครั้งเนื่องจากคนตัวเล็กกับเพื่อนของเธอชอบมาสุมหัวกันอยู่ที่นี่เวลาไม่มีเรียน ซึ่งเป็นสถานที่เดียวที่เขานึกไม่ออก ไม่งั้นคงไม่เป็นหมาบ้าจนต้องให้ถ่อไปโอเวอร์ไนต์ หมายจะให้ตัวเองเลิกฟุ้งซ่าน ทว่าก็หนักกว่าเดิมเพราะมีแต่คนซ้ำเติมแล้วประเด็นเขาไม่โอเค ยังไงมิวกี้ก็เป็นผู้ชายมีอวัยวะเพศเหมือนของเขา ทว่าตอนนี้คงพูดอะไรไม่ได้ เพราะคนที่ว่าเป็นคนรับสายและเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ฟังทั้งหมดจนต้องลากตัวเองมาถึงที่นี่“กว่าจะเปิดได้ นานจังวะ!” เสียงทุ้มเอ็ดใส่เจ้าของห้องที่เปิดประตูให้ พร้อมทั้งสาวเท้าเข้าไปโดยไม่รอฟังคำอนุญาตใดๆมิวกี้แอบกลั้นหายใจหวั่นๆต่อคนอารมณ์ร้อน ทั้งที่ก็คิดว่าตัวเองรีบลากสังขารที่มึนๆมาเปิดให้ตั้งแต่ได้ยินเสียงเคาะครั้งแรก ทว่าก็ไม่กล้าท้วงออกไป นอกจากย่อตัวทักทายรุ่นพี่หน้าหล่ออีกคน“ใครมา?” เบบี๋เดินโซเซออกจากห้องน้ำ หรี่ดวงตาบวมช้ำและพร่าเลือนลง เมื่อสายตาเห็นร่างหนาถึงสามร่างมือน้อยยกขึ้นชี้ไปทีละคน คนข้างหลังที่อยู่ไกลสุดนั้นเดาจากเสื้อผ้าที่ใส่สบายๆคือเพื่อนชายใจสา

เจ้าของใบหน้าแตกตื่นแทบหยุดหายใจ จะพลิกกายไปอีกทางทว่าก็ช้าไปสำหรับคนที่ไวกว่า ขยับร่างกายที่เปลือยเปล่าขึ้นไปคร่อมร่างเล็ก ปิดทางรอด“เมื่อคืนทำอะไรไว้จำได้หรือเปล่า?” สายตาลุ่มลึกจ้องมองดวงหน้าหวานที่เอาแต่หลบไปมา ไม่ยอมสบตากันจนต้องเลื่อนฝ่ามือล็อกไว้“ทะ ทำอะไร ไม่เห็นจะจำได้” น้ำเสียงติดขัดขณะยกมือขึ้นจับข้อมือใหญ่ “ปล่อยสิ”“งั้นกูถามใหม่” มุมปากหยักกระตุกยิ้มบางๆพร้อมก้มหน้าลง คลอเคลียปลายจมูกกับปลายจมูก “ทำไมต้องดื่มจนเมามายขนาดนั้นด้วย?”เบบี๋รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว จะเบือนหนีก็ทำไม่ได้ สีหน้าจึงราวกับคนที่ถูกขัดใจ “มะ ไม่รู้ ก็บอกแล้วไงว่ากูจำไม่ได้”“จำไม่ได้หรือไม่อยากพูดกันแน่”ความจริงก็ทั้งสองแต่ก็ไม่อยากพูดกับเขามากกว่า!“จำไม่ได้” ดีดดิ้นให้หลุดจากการควบคุม ทว่าในตอนนี้มันแทบไม่ต่างจากการถูกตรึงด้วยเชือก เพราะยิ่งเธอขัดขืนเขาก็ยิ่งถ่ายเทน้ำหนักลงมา“งั้นก็แหกตาดูนี่หน่อย” ใบหน้าคมคายหันข้างให้ดูกับรอยช้ำที่เจ้าตัวเป็นคนทำไว้ตั้งแต่เมื่อคืน ร่างบางชะงักนิ่งพร้อมกับความทรงจำบางอย่างที่ผุดขึ้นมาอย่างเลือนลางในหัวผลัวะ! มะ แม่เจ้า ฝีมือเธอ!ดวงตากลมเบิกโตขณะที่มือแตะร

ดวงตาคมกริบลอบมองหน้าคนตัวเล็กที่แววตาหยาดเยิ้ม ดันหัวบานแดงเคลื่อนช้าๆเข้าไปในร่องคับแน่น ทำกันมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ทว่าส่วนนี้ของน้องยังคับแคบจนน่าอึดอัด แต่ก็รู้สึกดีที่ได้อยู่ในตัวน้อง ส่งผลให้ต่างฝ่ายต่างหายใจหนักหน่วง“อื้ม...แน่นมากบี๋” เจ้าของชื่อยกมือขึ้นปิดปากกลั้นเสียงน่าอาย แต่ก็ถูกดึงออกในเวลาต่อมา “มีแค่กูเท่านั้นที่ได้ยิน มึงสามารถครางเสียงดังๆได้เลย”ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลง แวะดูดยอดอกอิ่มก่อนจะจูบริมฝีปากหวาน เบบี๋แม้จะไม่ตอบรับในทันทีทว่าก็ไม่ผลักไสในตอนที่ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาละเลียดในโพรงปาก ช่วงล่างก็เริ่มขยับเนิบนาบปลอบโยนให้คนใต้ร่างได้ผ่อนปรน คลายแรงตอดรัดใจดวงน้อยเต้นแรงพอๆกับร่างกายที่สะท้านหนัก ผิวแก้มร้อนวูบวาบครั้งแล้วครั้งเล่าไม่อาจนับได้ ยกเรียวแขนขึ้นโอบกอดรอบลำคอหนา เหนี่ยวรั้งกับทุกความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามา ความเจ็บปวดเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความสุข พาให้ความคิดในหัวปั่นป่วน“มึงโคตรน่ารักเลยครับเบบี๋” เปลี่ยนองศาให้จูบแนบประสานกันล้ำลึกเบบี๋ลืมตาค่อยๆปรือเปลือกตาขึ้น ถึงได้เห็นว่าดวงตาของเจ้าป่าจ้องอยู่ในระยะประชิดอย่างร้อนแรง ก็รีบหลับตาลง“คนนิสัยไม่ด

คิ้วบางขมวดมุ่นด้วยความคิดในหัวที่ตีกันวุ่น อาเธอร์ที่ทำเพิ่งล้างมือเสร็จก็เดินไปกอดเอวคอด ทว่าท่าทีของคนตัวเล็กที่ดูราวกับไม่พอใจก็ทำเอาสงสัย“เป็นไร?”เบบี๋ไม่ตอบแต่เลือกที่จะเปิดสปีกเกอร์ให้เขาฟังด้วย “ยิ้มบอกว่าเมื่อวานมึงลืมเสื้อไว้ที่คอนโด”“เสื้ออะไรยิ้ม?” หัวใจแกร่งเต้นแรงเพราะน้ำเสียงของน้องเข้มขึ้น จึงรีบถามคนในสายร่างบางจะกระโดดลง ฝ่ามือหนาก็ล็อกไว้ ไม่ยอมให้หนี ดวงหน้าหวานจึงบูดบึ้งถ้าตอนนี้หัวเขาคือเค้ก เธอคงไม่รอช้าที่จะตะครุบกิน แค่คิดไอ้อาเธอร์ก็เสียวไปทั้งแผ่นหลัง“ได้ยินไหมยิ้ม พี่ถามว่าเสื้ออะไร?”(สะ เสื้อที่พี่เธอร์ให้หนูยืมตอนวันฝนตก ก่อนปิดเทอมน่ะค่ะ)อ้าว! ก่อนหน้านี้ไม่เห็นว่าแบบนี้“อ่อ” ได้ยินอย่างนั้นเขาก็นึกออก โล่งใจในทันที เกือบหัวหลุดออกจากบ่าแล้วไหมกู “มันไม่ใช่เสื้อพี่ เป็นเสื้อไอ้วิน” เอ่ยบอกกับน้องรหัสเสร็จก็ทำเสียงอ้อนเมียหน้าเหวี่ยงต่อ “เสื้อยีนส์สีเทาหลังอูรูสกูไงบี๋” ที่ต้องบอกรายละเอียดรถด้วยเพราะกลัวน้องจะบอกว่ามีพิรุธอีก “ที่ไอ้วินมันฝากไว้ตอนวันสอบ ก่อนที่มันจะไปบ้านปันไง”“อ่อ” ใบหน้างามคลายความข้องใจเมื่อนึกออก “วันที่ไอ้พี่วินมันเดือดกั

“หนูว่าพวกพี่ถอยไปดีกว่า ก่อนที่จะมีคนเลือดออกปาก” มิวกี้เอ่ยเตือนกับผู้ชายที่จะมาจีบเพื่อนด้วยการเท้าเอวทั้งที่ปฏิเสธไปหลายรอบแต่พวกนั้นก็ไม่หยุด แถมยังพยายามจะแตะเนื้อต้องตัวเบบี๋กับปลาทูอีก จึงยอมไม่ได้ ทว่ากลับทำให้ผู้ชายสามคนหัวเราะออกมา“ที่จริงเรื่องนี้เป็นเรื่องของผู้ชายผู้หญิง ‘ตุ๊ด’ ไม่เกี่ยว”“เป็นตุ๊ดแล้วมันไปหนักที่หัวเหรอคะ?” ถ้อยคำเน้นย้ำเรื่องเพศสภาพเป็นเรื่องไม่พึงใจ เจ้าของใบหน้าสวยเลยต่อว่ากลับไปอย่างไม่นึกกลัว “ถ้ามันหนักมากรบกวนก้มมาหน่อยค่ะ จะได้ตบออกให้”“อ้าว! ปากกับหน้าตานี่สวนทางกันเลยครับคนสวย”“นั่นสิน้อง นี่พวกพี่หมายถึงอีกระเทย ไม่ได้หมายถึงน้องสาวสักหน่อย”“คำก็ตุ๊ด สองคำก็กระเทย ทำไมคะ? พวกพี่มีปมกันเหรอ?” คนที่ใจเป็นหญิงเริ่มอยู่ไม่สุข ชักสีหน้าเอาเรื่องใส่ แต่กลับถูกมันคนหนึ่งต่อยเข้าที่หน้า “โอ๊ย!”“อีมิว!” อันนาตกใจรีบเข้าประคองเพื่อน ผู้คนรอบข้างก็เริ่มแตกตื่นกันใหญ่ หันมามองเป็นตาเดียว“มันจะมากเกินไปแล้วนะ” ปลาทูจับแขนอีกข้างของคนเจ็บไว้ พร้อมกับหันไปโวย จึงเกือบจะโดนจับแก้ม แต่เบบี๋ที่เดือดจัดกลับปัดมือมันออก แล้วคว้าแก้วบนโต๊ะสาดใส่“ที่บ้านมี