جميع فصول : الفصل -الفصل 80

“พวกมึงเป็นเพื่อนมัน ทำไมไม่ดูมันละ” ชักสีหน้าใส่ จึงถูกพวกเขาร่ายยาวเข้าให้“ทั้งดูทั้งเตือนไอ้สัส แม่งเคยฟังที่ไหน” การินกระแทกเสียงใส่เล็กน้อย ไม่อยากจะว่าแต่ก็อดไม่ได้ ส่วนหนึ่งเพราะสามวันมานี้เขาไม่ได้ออกจากห้องนี้เลย เช่นเดียวกับเจ้าของผับ เนื่องจากไม่กล้าทิ้งคนเมาให้อยู่คนเดียว กลัวมันคิดสั้น“เอาแต่ร้องไห้เรียกหามึงเช้าเย็น จะให้พวกกูทำไงก่อน?” ตามมาด้วยอคิณที่ยกมือขึ้นเท้าสะเอว พ่นลมหายใจแรงๆ“แล้วมึงแม่งก็บล็อกพวกกู ถามหน่อยจะใจร้ายกับมันไปถึงไหนวะ?” อย่างที่บอกว่าไม่อยากกล่าวโทษแต่ก็อดไม่ได้ มาวินจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจือความหงุดหงิด ขณะที่เพทายยืนดูเงียบๆ“กูเหรอที่ใจร้าย?” นิ้วเรียวชี้เข้าหาตัวเอง เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าที่มานี่เพื่อมาดูไอ้ฝรั่งแก่นั่น หรือมาให้พวกเวรนี่ด่า“บี๋เหรอ?” น้ำเสียงแหบพร่าดังมาจากชั้นสอง ส่งผลให้ทุกสายตาหันไปมอง การโต้เถียงก็หยุดลงทันทีอาเธอร์ยืนไม่มั่นคงจึงต้องคว้าจับราวกั้นไว้ ก่อนหน้านี้เขาหลับไม่สนิท ได้ยินเสียงของคนตัวเล็กแว่วเข้ามาในแก้วหูก็ฝืนสังขารมาดู และไม่รู้ว่าเป็นความจริงหรือเป็นภาพหลอน ทว่าพอได้เห็นดวงหน้าหวานอีกครั้ง ความคิดถึงโหยหาก

จากที่คิดว่าเขาจะขุ่นเคือง พอเจอแบบนี้เข้าไปก็ถึงกับทำตัวไม่ถูก ความรู้สึกภายในกายสาวก็พลันทำงานผิดปกติ ไม่แน่ใจว่าควรตอบไปแบบไหน เนื่องจากเขากับเธอยังไม่เคยพูดเรื่องสถานะกันเลยสักครั้ง และเหมือนว่าอาเธอร์ก็เดาสีหน้าอ้ำอึ้งของคนตัวเล็กออก“เรามาคบกันไหมบี๋?” เขาสามารถพูดประโยคนั้นออกมาได้ง่ายดาย แม้จะไม่เคยใช้ถามใครมาก่อน มันเป็นความรู้สึกนึกคิดที่มาจากข้างในจริงๆของเขาล้วนๆคนฟังเห่อร้อนไปทั้งร่างกาย หัวใจก็พลันเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ กำผ้าปูที่นอนแน่น แต่ในสมองยังคงมีความลังเลก็ที่ผ่านมาเราต่างอยู่ในสถานะพี่น้อง แล้วอยู่ๆจะมาเป็นแฟน มันไม่ดูประหลาดหรือไง“ไม่รักกูแล้วเหรอ?” ราวกับอ่านความคิดของน้องออกหมดทุกประการ กายหนาขยับลงจากร่างบางมานอนตะแคงข้าง พลางกดปลายจมูกคลอเคลียกับผิวแก้มระเรื่อ “บี๋ไม่รักกูแล้วใช่ไหม หื้ม?”ตายเลย จำเป็นที่เขาต้องอ้อนกันขนาดนี้ไหมเนี่ย? “คือกู...อึก” คนเขินจัดลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ผิวแก้มนุ่นร้อนฉ่าเกินควบคุม คนบ้า เธอจะไม่รักเขาได้ยังไงก่อน“รักไหมครับ?” ไม่ใช่ว่าไม่รู้ว่าน้องรู้สึกยังไง ก็เขาอยากฟังแล้วอยากฟังอีก ฝ่ามือหนายื่นประคองดวงหน้าหวานให้หันมาสบตา

อาเธอร์เบะปากใส่อย่างไม่แคร์ วันนั้นก็ส่วนวันนั้น และตอนนี้เขาดีกับเมียแล้ว แถมยังรักกันมากๆด้วย ใครจะว่ายังไงก็ไม่ใช่ปัญหาของเขา“เข้าตึกกันเถอะบี๋ กูรำคาญเสียงนกเสียงกาแถวนี้” หันไปอ้อนคนตัวเล็ก แล้วกอดคอน้องพาแยกไป“ทีงี้มาละปากดี ทีเมื่อคืนนะมึง” มาวินตะโกนตามหลังอย่างหมั่นไส้ สร้างความข้องใจให้กับปลาทู“เมื่อคืนทำไมเหรอคะ?”“ก็มันทักมาขอเข้ากรุปไลน์พวกพี่ไงคะ” อคิณเป็นคนตอบ พร้อมสอดมือประสานกับมือน้อยของภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย“สงสัยพี่เธอร์เห็นกลุ่มของเราแน่เลยปัน” ดวงหน้าละมุนหันไปคุยกับเพื่อนด้วยความตื่นเต้น ทำเอาคนหน้าหวานเหลือบมองคนรักด้วยแววตาเจ้าเล่ห์“กะ ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น” คนพูดน้อยอย่างปันปันน้ำเสียงติดขัด ร้อนๆหนาวๆที่แผ่นหลังไม่อยากจะบอกว่าแค่พี่มาวินเห็นชื่อกรุปไลน์ว่า ‘โสด’ พี่เขาก็ราวกับเลือดขึ้นหน้า ลงโทษกันไม่พักทั้งที่เธอไม่ทันทำอะไรเลย ก่อนจะเอ่ยเปลี่ยนเรื่อง“แล้วให้พี่เธอร์เข้ากลุ่มด้วยไหมคะ?”“กับผัวเธอพี่ยังรับน้องเลย แล้วมันจะรอดได้ไง” คนหน้าดุยิ้มร้าย ทำเพื่อนลมหายใจสะดุด ภาพเหตุการณ์ที่ตัวเองหอนกลางห้องเรียนยังชัดเจน ไม่ลืมเลือนตอนนี้ก็ทีมึงแล้วนะ ไ

@ บ้านทวีนาวารุ่งเรืองเสียงเฉอะแฉะของการแลกเปลี่ยนของเหลวดังแข่งกับเสียงซีรีส์ที่ฉายอยู่บนจอกว้าง แสงไฟสลัวอ่อนๆยิ่งเป็นใจ ปลุกเร้าอารมณ์ของคนทั้งสองให้ลุกโชนอาเธอร์สอดมือเข้าใต้ศีรษะน้อยของคนนอนราบ ริมฝีปากบดเคล้ากับริมฝีปากอย่างนุ่มนวล ทว่าก็เร่าร้อนในเวลาเดียวกัน ขณะที่ฝ่ามืออีกข้างลูบไล้บีบนวดไปตามส่วนเว้าส่วนโค้ง กระหายในตัวน้องเหลือเกิน“มะ ไม่ได้” มือบางดันอกแกร่งออก ต้องท้วงก่อนเพราะเราอยู่ในห้องดูหนังของบ้านเธอ และมือปลาหมึกทำทีจะเคลื่อนเข้าใต้กระโปรงนักศึกษา “เดี๋ยวมีคนเข้ามา”“ไม่มีหรอกบี๋” เว้าวอนน้องทางสายตา“ไม่เอา เดี๋ยวม้าเข้ามาเห็นก็เป็นเรื่อง”“ขนาดนี้แล้ว ถ้ามันจะเป็นก็ปล่อยให้เป็นไป” มาตอนนี้เขาไม่รู้ว่าเธอยังกลัวอะไร ถึงได้ทำเหมือนไม่อยากให้ใครรู้เรื่องระหว่างเรา หรือว่า... “นี่มึงไม่รักกูแล้วเหรอ?”เบบี๋หลุดขำ ทั้งน้ำเสียงและสีหน้าน้อยใจของเขาทำให้เธอเอ็นดูหนัก “อะไรทำให้มึงคิดแบบนั้น” พร้อมกับจับมือพี่มาแนบแก้ม”“ก็ดูมึงอยากปิดเรื่องของเรา”“โธ่...ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย” พลันหยัดตัว แนบริมฝีปากหอมแก้มสากอย่างเอาใจ “หายงอนกูนะ” ใบหน้าหล่อเหลาส่ายหัว บ่งบอกว่ายัง

ดวงตาคมกริบเหลือบมองกระจกข้าง เห็นรถของคู่กรณีที่ตามมาติดๆก็ไม่ได้นึกชะล่าใจ เหยียบคันเร่งเต็มอัตราเพื่อทิ้งระยะห่าง แต่แล้วมันก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น เมื่อมีรถสปอร์ตสีแดงลงสนามมาอีกคัน แล้วเสียบตัดหน้ารถของเขาจนต้องชะลอความเร็วและมันไม่ผิดกติกา เพราะที่นี่ไม่เคยมีกติกาอยู่แล้วตั้งแต่แรก!อาเธอร์รู้ดีว่าทุกรอบที่ตัวเองกำลังขับรถแล่นอยู่บนถนนคอนกรีต ต้องเจออะไรบ้างนอกจากความเร็วที่เขาต้องควบคุมแล้ว สติก็ต้องมีเช่นกัน ก่อนจะใช้ความไวกวาดมองหาช่องทางที่จะเบียดเข้าไปเป็นฝ่ายนำปึง!!!แผ่นหลังแกร่งเป็นได้กระแทกกับเบาะนั่งอย่างจัง จากการที่ท้ายรถถูกชนเข้าเต็มแรง และที่น่าหงุดหงิดคือไอ้รถข้างหน้ามันดันชะลอปิดทาง“Fuck! มึงจะเอางี้ใช่ไหมไอ้ดิม?”เมื่อมันอยากชนมาก เขาจะสนองให้ข้างหน้ากำลังจะเป็นทางโค้ง มือใหญ่ตัดสินใจหักพวงมาลัย ให้ท้ายรถขูดกับล้อหน้าด้านขวาของรถคันหลัง จนเกิดเสียงเสียดสีดังสนั่นแสบแก้วหูทว่าก็แลกกับการที่ส่วนช่วงล่างของอีกฝ่ายหลุดออก ก่อนจะสะบัดหมุนเป็นวงกลม แล้วชะงักค้างไปในที่สุด“เยี่ยมมากไอ้เธอร์” มาวินยืนดูชิดขอบสนามพูดขึ้น ขณะชูกำปั้นดีใจการินเห็นว่าฝั่งนั้นกำลังเอารถ