All Chapters of แพ้ทางรักนายมาเฟีย: Chapter 91 - Chapter 100

รูดดด... แกร๊ก!เสียงรูดซิปกระเป๋าเดินทางแบรนด์เนมใบใหญ่ดังขึ้นกลางห้องแต่งตัวกว้างขวาง ใบเฟิร์นฮัมเพลงในคออย่างอารมณ์ดี มือเล็กหยิบจับบิกินี่ตัวจิ๋วสีแดงสดขึ้นมาทาบกับตัวหน้ากระจก หมุนซ้ายหมุนขวา ก่อนจะโยนมันลงไปสมทบกับกองเสื้อผ้าในกระเป๋าอีกใบที่เปิดอ้าซ่าอยู่บนพรมที่หน้าประตูห้อง คีออสยืนล้วงกระเป๋ากางเกงพิงกรอบประตู สายตาคมดุกำลังจ้องหน้าน้องชายแท้ๆ อย่างคีธที่ยืนเกาหัวแกรกๆ อยู่ตรงโถงทางเดิน"ไอ้คีธ... กูไม่อยู่สองสามวัน ฝากมึงเข้าไปดูคลับแทนกูด้วย" คีออสสั่งเสียงเรียบ"โห เฮีย..." คีธโอดครวญทันที หน้ามุ่ยเหมือนเด็กโดนขัดใจ "ไอ้เชนมันก็อยู่ไม่ใช่เหรอ? ให้มือขวาเฮียดูไปดิ ผมขี้เกียจเข้าไปวุ่นวายอะ ปวดหัว""ไอ้เชนมันก็ดูส่วนของมัน แต่มึงต้องเข้าไปคุมภาพรวม" คีออสส่ายหน้ากับความรักสบายของน้องชาย "พวกไอ้ภาคินเพิ่งโดนกวาดล้างไป สถานการณ์มันยังไม่นิ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ กูไว้ใจมึงที่สุด... เอางี้ ถ้ามีปัญหาอะไรใหญ่เกินมือ หรือมีหมาตัวไหนมาเห่าหอนแถวคลับ..."คีออสเว้นจังหวะ กระตุกยิ้มมุมปาก "มึงก็กริ๊งไปเรียก สารวัตรวายุ ของมึงมาช่วยเคลียร์สิ รายนั้นเขาน่าจะสแตนด์บาย รอเฝ้ามึงเช้าเฝ้าเย็นอ

"อื้มม..." คีออสครางต่ำในลำคอเมื่อจู่ๆ วงแขนเรียวก็ตวัดรั้งต้นคอเขาลงมาหา ริมฝีปากนุ่มประกบจูบลงมาอย่างเอาแต่ใจ เสียงน้ำในสระแตกกระจายตามแรงขยับตัวของใบเฟิร์นที่เบียดกายเข้าหาจนแทบจะสิงร่างเขา"จ๊วบ... จุ๊บ... อื้มมม..."เธอไม่ปล่อยให้เขาตั้งตัว ลิ้นเล็กร้อนชื้นสอดเข้ามาพัวพัน กวาดต้อนเกี่ยวรัดกับลิ้นของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า คีออสได้แต่ยืนหยัดขาใต้ผืนน้ำให้มั่นคง ปล่อยให้ภรรยาตัวน้อยปล้นจูบจนเสียงดูดดึงริมฝีปากดังก้องแข่งกับเสียงจิ้งหรีดรอบสระระหว่างที่ริมฝีปากยังบดเบียดกันอย่างตะกรุมตะกราม คีออสก็ต้องสะดุ้งเฮือก"อึก... เฟิร์น..." เขาครางประท้วงในลำคอ เมื่อมือเล็กที่เคยกอดรัดหลังเขา ลื่นไหลลงไปใต้น้ำ สอดหมับเข้าที่ขอบกางเกงว่ายน้ำตัวจิ๋วของเขาอย่างแม่นยำนิ้วซุกซนของเธอเกี่ยวรั้งขอบผ้าลง ควานจับเข้ากับท่อนเอ็นที่พองขยายรออยู่ก่อนแล้ว ใบเฟิร์นขยับยิ้มมุมปากทั้งที่ยังจูบเขาอยู่ เธอออกแรงดึงแก่นกายร้อนผ่าวให้ดีดผึงออกมาสู่อิสระใต้น้ำเธอดันอกเขาเบาๆ เพื่อผละริมฝีปากออก ลมหายใจของทั้งคู่หอบสะท้านใบเฟิร์นใช้สองมือเกาะไหล่กว้างของสามีไว้ ขยับสะโพกจัดท่าทางใต้น้ำ ก่อนจะกดความอวบอูมกลางกายสาว

ดวงตาสีเข้มของคีออสหรี่ลง เขากัดกรามแน่นจนเส้นเลือดที่คอโป่งนูน จ้องมองปลายนิ้วเคลือบน้ำรักที่เพิ่งผละออกจากริมฝีปากฉ่ำวาวของเธอ... เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง โน้มหน้าลงไปงับนิ้วเรียวนั้นเข้าปากรวดเดียวจนสุดโคน!"จ๊วบ!"เขาดูดดึงเรียวนิ้วนั้นแรงๆ หนึ่งทีก่อนจะปล่อยให้หลุดออกจากปาก เสียงน้ำลายดังก้องชวนสยิว คีออสแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเอง แสยะยิ้มร้ายกาจที่ทำเอาใบเฟิร์นร้อนวูบไปถึงท้องน้อย"ยั่วเก่งนักนะ... แม่ตัวดี" เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดริมฝีปากเธอ "ชิมเองแล้วใช่ไหมว่าหวานแค่ไหน... งั้นเตรียมรับของจริงที่ข้นกว่านี้ได้เลย!"สิ้นคำขู่ มือหนาก็ตะปบหมับเข้าที่เอวคอดกิ่ว บีบเค้นจนเนื้อปลิ้นผ่านง่ามนิ้วเพื่อตรึงร่างเธอไว้ไม่ให้ถอยหนี แล้วเปลี่ยนจังหวะตอกอัดความแข็งขึงสวนเข้าไปรวดเร็วดุดัน!ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก"อ๊ายยย! พี่คีออส! เดี๋ยว! อึก... อื้อออ! เร็วไป ซี๊ดดดด"ใบเฟิร์นหวีดร้องลั่นเมื่อจังหวะถูกเร่งขึ้นกะทันหัน ความใหญ่โตกระแทกกระทั้นเข้ามาถี่รัวจนเธอหัวสั่นหัวคลอน เบาะลมยุบยวบไปตามแรงส่งมหาศาลจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่"ไม่เดี๋ยวแล้ว... ตอดพี่ดีนักใช่มั้ย... ซี๊ดด... เอาให้หายคันเลย!"คีออสคำรามต่

เสียงช้อนกระทบขอบชามข้าวต้มดัง แก๊ง เบาๆ ก่อนที่ใบเฟิร์นจะวางมันลง เธอหยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบช้าๆ พลางปรายตาไปมองผู้ชายข้างกายที่นั่งเท้าคางจ้องเธอไม่วางตา"พี่คี..." เธอเปรยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ แบบที่รู้ดีว่าเขาแพ้ทาง "เฟิร์นจะเล่าเรื่องเก่าๆ ให้ฟัง... อยากฟังไหมคะ?"คีออสเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มุมปากกระตุกยิ้มอย่างคนรู้ทัน "เรื่องอะไรล่ะ? ถ้าจะเล่าเรื่องแฟนเก่า พี่ว่าไม่ต้องนะ เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน""ไม่ใช่แฟนเก่าสักหน่อย..." ใบเฟิร์นหัวเราะเบาๆ ก่อนจะลุกจากเก้าอี้ แล้วขยับเข้าไปแทรกตัวนั่งลงบนตักแกร่ง เธอวาดแขนโอบรอบคอเขาไว้ หลุบตามองแผ่นอกกว้างที่เธอชอบซบอยู่ทุกคืน "แต่เป็นเรื่องของผู้ชายคนนึงที่เฟิร์นเคยเกลียดเข้าไส้ต่างหาก"คีออสนิ่งฟัง มือหนาลูบวนอยู่ที่เอวบาง"ตอนนั้นนะ... เฟิร์นทั้งกลัว ทั้งสับสนไปหมด" เธอเริ่มเล่าด้วยเสียงที่เบาลง แววตาเหม่อลอยเหมือนย้อนกลับไปในความทรงจำที่ยังชัดเจน "เขาดูร้ายกาจหยั่งกับปีศาจแน่ะ ผู้ชายบ้าอะไรก็ไม่รู้ ชอบใช้กำลัง บังคับเก่งที่หนึ่ง"ปลายนิ้วเรียวของเธอแกล้งลากไล้ไปตามแนวไหปลาร้าของเขาช้าๆ "คืนนั้นเฟิร์นร้องไห้จนตาบวม กลัวจนตัวสั่นพะเยา... แต่เข

4 ทุ่ม เสียงเบสหนักๆ จากชั้นล่างสั่นสะเทือนขึ้นมาถึงพื้นห้องวีไอพีจนรู้สึกได้ คีธถอนหายใจทิ้ง พลางขยับเนกไทที่น่ารำคาญออกแล้วปลดกระดุมเชิ้ตสีดำลงสามเม็ดรวด เขาเอนหลังพิงโซฟาหนังราคาเหยียบแสน ทิ้งตัวลงอย่างคนหมดสภาพ"เฮียคีออสนะเฮีย... ทิ้งขี้ไว้ให้น้องตลอด" คีธพึมพำกับความว่างเปล่า หนีไปสวีทกับเมียบนเกาะเฉย ทิ้งให้กูมานั่งปั้นหน้ายักษ์เฝ้าคลับแทนเนี่ยนะ? เขากระดกวิสกี้ลงคอรวดเดียว รสขมจัดบาดคอเรียกสติที่เริ่มลอยให้กลับมา คีธคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาไถหน้าจออย่างเซ็งๆ ก่อนจะกดเบอร์ที่จำได้ขึ้นใจ"ถ้าไม่มาภายในครึ่งชั่วโมง... ผมจะไปเผาสน. พี่จริงๆ ด้วย"ไม่ถึงยี่สิบนาทีด้วยซ้ำ ประตูห้องวีไอพีก็ถูกผลักเข้ามาโดยไม่ขออนุญาต ร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองสบายๆ เดินนิ่งเข้ามาพร้อมรอยยิ้มยียวนที่เห็นทีไรก็อยากจะเอาวิสกี้สาดใส่ทุกที"ไงครับ... ท่านรักษาการนายหัว ทำไมหน้าบูดเป็นตูดลิงแบบนั้นล่ะ?""ช้าชะมัดเลย" คีธยักคิ้วให้ พลางเลื่อนแก้วที่รินเผื่อไว้ไปตรงหน้า "นึกว่าติดคดีจนลืมทางมาคลับผมซะแล้ว"วายุทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ อย่างถือวิสาสะจนโซฟายุบตัว "เรียกตำรวจมาตรวจสถานบันเทิงตอนสี่ทุ่มเนี่ยนะ? ไม่กลัวผมสั่งปิด