แพ้ทางรักนายมาเฟีย のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

แรงกระแทกกระทั้นที่โถมเข้าใส่ไม่ยั้งทำให้ร่างบางสั่นคลอนไปทั้งตัว ใบหน้าหวานเชิดขึ้นระบายลมหายใจร้อนผ่าว ริมฝีปากบวมเจ่อเผยอครางไม่ได้ศัพท์เมื่อจุดกระสันภายในถูกบดขยี้ซ้ำๆ“อึ๊ก...”เฟิร์นกัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ความเสียวซ่านแล่นปราดจากปลายเท้าขึ้นมาถึงสมองจนขาวโพลน มือเล็กจิกเกร็งลงบนแผ่นหลังกว้างของคีออส ระบายความอัดอั้นที่พุ่งพล่าน“ฟ... เฟิร์นเสียวมาก อร๊ายย... คีออส ฮื้อ...”เสียงหวานหวีดร้องปนสะอื้นอย่างน่าสงสารและน่ารังแกในคราวเดียวกัน คีออสคำรามต่ำในลำคอด้วยความพึงพอใจ เขาชอบเสียงของเธอ ชอบปฏิกิริยาที่ซื่อตรงและไร้การปรุงแต่งนี้ ยิ่งเห็นเธอดิ้นเร่าอยู่ใต้ร่างเขา ยิ่งทำให้อารมณ์ดิบเถื่อนในกายพลุ่งพล่านอยากจะรังแกให้หนักกว่าเดิมแต่ดูเหมือนแม่กวางน้อยของเขาจะยังไม่จุใจ...ใบเฟิร์นปรือตาฉ่ำขึ้นมองเขา แววตายั่วยวนโดยไม่รู้ตัว เธอใช้แขนโอบรอบคอเขาแน่น โน้มใบหน้าคมลงมาใกล้จนหน้าผากชนกัน ก่อนจะกระซิบเสียงพร่าชิดริมฝีปากหยัก“คีออส”“หือ... ว่าไงครับ” เขาถามเสียงแหบพร่า ขณะที่สะโพกยังคงสอบสวนเธอด้วยจังหวะเนิบนาบแต่หนักหน่วง“อยากโดนอุ้ม... แบบเมื่อคืนอ่ะ” เธออ้อนเสียงสั่นเครือ ลมหาย

แสงแดดจ้าสะท้อนผิวน้ำทะเลสีครามส่องลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้องนอนบนเกาะส่วนตัว ใบเฟิร์นขยับตัวตื่นขึ้นด้วยความรู้สึกร้าวระบมไปทั้งร่าง โดยเฉพาะช่วงล่างที่ระบมจากการถูกใช้งานอย่างหนักหน่วงจากเมื่อคืนมือบางควานหาคนข้างกายตามความเคยชิน... แต่พบเพียงความว่างเปล่า“คีออส ไปใหน”เธอพึมพำเรียก ยันตัวลุกขึ้นนั่งมองไปรอบห้อง สายตาไปหยุดอยู่ที่ระเบียงกว้างด้านนอก ร่างสูงใหญ่ในกางเกงเลขายาวตัวเดียวเปลือยท่อนบนโชว์มัดกล้ามและรอยสัก ยืนหันหลังคุยโทรศัพท์อยู่ กลิ่นควันบุหรี่จางๆ ลอยเข้ามาแตะจมูกเฟิร์นหยิบเสื้อเชิ้ตของเขามาคลุมร่าง ลุกเดินไปหยุดอยู่หลังบานประตูกระจก ตั้งใจจะออกไปหา แต่เสียงทุ้มต่ำที่ลอดเข้ามาทำให้เธอชะงัก“มึงแน่ใจนะว่าเก็บพวกมันหมดแล้ว”น้ำเสียงของคีออสเย็นเยียบ แตกต่างจากเสียงกระเส่าเมื่อคืนราวกับคนละคน เฟิร์นยืนนิ่ง แอบฟังบทสนทนาที่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย“พวกขยะเปียกที่ตามไปยิงกูที่เซฟเฮาส์เมื่อวาน... อย่าให้เหลือซาก เช็กให้ดีว่าใครส่งมันมา แล้วส่งหัวพวกมันกลับไปหานายมันซะ”เฟิร์นกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ มือที่จับขอบประตูเย็นเฉียบ... นี่เขากำลังสั่งฆ่าคน สั่งจัดการคนที่

เสียงกริ่งหมดเวลาเรียนดังขึ้นพร้อมกับเสียงจอแจของนักศึกษาที่ทยอยเดินออกจากห้องเลคเชอร์ ใบเฟิร์นเก็บชีทเรียนใส่กระเป๋าหนังแบรนด์หรูด้วยท่าทีใจเย็น ผิดกับเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ ที่รีบเร่งจะกลับบ้านร่างบางก้าวออกมาจากตึกคณะ ลมร้อนยามบ่ายพัดปะทะใบหน้าสวยเฉี่ยว สายตาของเธอกวาดมองไปรอบๆ ลานจอดรถ เพราะเธอรู้ดีว่าเขาจะต้องมารับเธอตามสัญญาและก็เป็นตามคาด... รถสปอร์ตคันหรูสีดำสนิทเงาวับจอดเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าทางเข้าคีออส... ในชุดลำลองสบายๆ แต่ยังคงความดูดีและน่าเกรงขาม เขายืนพิงรถ สูบบุหรี่รอเธอด้วยท่วงท่าสบายๆ สายตามองตรงมาที่เธอเพียงคนเดียว ราวกับคนอื่นเป็นแค่อากาศธาตุใบเฟิร์นยิ้มบางๆ กำลังจะเดินเข้าไปหา แต่หางตาเหลือบไปเห็นร่างคุ้นตาที่แอบอยู่หลังเสาต้นใหญ่ใกล้ๆเชอรี่...เพื่อนสนิท... อดีตเพื่อนสนิท ยืนแอบมองมาด้วยสายตาหวาดระแวงและอิจฉาริษยา ใบหน้าซีดเผือดเหมือนคนทำความผิดแล้วกลัวโดนจับได้ใบเฟิร์นชะงักเท้า เปลี่ยนทิศทางเดินตรงไปหาเชอรี่แทนที่จะไปหาคีออส ท่ามกลางสายตางุนงงของคนรอบข้างเชอรี่สะดุ้งสุดตัวเมื่อเห็นใบเฟิร์นเดินตรงดิ่งเข้ามา จะหนีก็ไม่ทันแล้ว ได้แต่ยืนตัวสั่นงันงก"จะหลบทำไม"

คีออสค่อยๆเลื่อนปุ่มปรับระดับที่ฐานของเล่นในมือ แท่งซิลิโคนสีเนื้อค่อยๆ อุ่นขึ้นจนใกล้เคียงอุณหภูมิของร่างกาย พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนแผ่วเบาที่เริ่มทำงาน"ฮึก อื๊อออ มันสั่น...ฮู่วว"เฟิร์นสะดุ้งเฮือกเมื่อของเล่นที่สั่นระริกนั้นแตะลงที่ร่องกลีบอีกครั้ง คราวนี้ความอุ่นซ่านผสมกับแรงสั่นทำให้ความรู้สึกเสียวซ่านพุ่งพล่านไปทั่วทั้งท้องน้อย"อุ่นมั้ย" คีออสถามเสียงแหบพร่า ขณะค่อยๆ กดส่วนหัวของดิลโด้ให้แทรกผ่านกลีบเนื้อที่ฉ่ำเยิ้มเข้าไปช้าๆ"อ๊ะ... อ๊าาา อุ่น อื้อ... ผัวขา... มันเข้าไปแล้ว... ซี๊ดดดด อูยยย"เฟิร์นเชิดหน้าขึ้น กัดริมฝีปากแน่น ขาเรียวเกร็งจิกเกร็งอยู่บนเก้าอี้ขาหยั่ง ยิ่งมันสั่นอยู่ข้างในยิ่งกระตุ้นจุดเสียวจนใบเฟิร์นแทบคลั่งแจ๊ะ... แจ๊ะ...คีออสขยับแท่งร้อนเข้าออกเนิบนาบ ให้แรงสั่นสะเทือนทำหน้าที่นวดคลึงผนังเนื้อนุ่มด้านใน ใบหน้าคมคายก้มต่ำลงไประหว่างขาที่อ้ากว้าง ลิ้นสากร้อนตวัดเลียน้ำหวานที่ไหลเยิ้มออกมาเคลือบแท่งของเล่นจนมันวาวแพล่บ... จ๊วบ..."อร๊ายยยย! คีออส อ๊าาาา" เฟิร์นกรีดร้องเสียงหลงเมื่อลิ้นร้อนๆ ของเขาตวัดเลียไปพร้อมกับจังหวะเข้าออกของดิลโด้ ความเสียวจากสองทางรุมเ

นาฬิกาดิจิทัลบนคอนโซลรถบอกเวลาตีหนึ่งสิบห้านาทีตอนที่รถของคีออสแล่นผ่านรั้วอัลลอยด์ขนาดมหึมาเข้ามาจอดเทียบหน้าคฤหาสน์หลังงาม บรรยากาศโดยรอบเงียบสงัด มีเพียงแสงไฟสลัวจากโคมไฟสวนที่ส่องสว่างนำทาง ความเงียบขรึมของบ้านตัดกันอย่างสิ้นเชิงกับความเร่าร้อนและเสียงครางกระเส่าที่เพิ่งจบลงไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนในโรงแรมม่านรูดแห่งนั้น"เดินไหวไหมเนี่ย"เสียงทุ้มต่ำของคีออสดังขึ้นทันทีที่ประตูรถฝั่งใบเฟิร์นถูกเปิดออก ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมบนสามเม็ดเผยให้เห็นแผงอกกว้างที่ยังชื้นเหงื่อจางๆ ก้มลงมองคนตัวเล็กที่นั่งทำหน้ามุ่ยอยู่บนเบาะใบเฟิร์นขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะเบ้หน้าเมื่อความปวดร้าวแล่นพล่านไปทั่วช่วงล่าง โดยเฉพาะบริเวณสะโพกและต้นขาด้านในที่ถูกจับแยกออกกว้างเป็นเวลานานบนขาหยั่งนรกแตกนั่น"อูย... ระบมไปหมดเลยค่ะ" เธอตอบเสียงอ่อย พยายามจะก้าวขาลงจากรถแต่ขากลับสั่นพั่บๆ จนน่าสงสาร"หึ... ก็ใครใช้ให้ร่อนเอวใส่พี่ขนาดนั้น" คีออสหัวเราะในลำคอ แววตาสีรัตติกาลพราวระยับอย่างคนอารมณ์ดี เขาไม่รอให้เธอตอบโต้ สอดแขนแกร่งเข้าใต้ข้อพับขาและแผ่นหลัง ช้อนตัวร่างบางขึ้นอุ้มอย่างง่ายดายราวกับเธอ