All Chapters of แพ้ทางรักนายมาเฟีย: Chapter 31 - Chapter 40

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นห้องแข่งกับเสียงหอบหายใจ คีออสไม่ปล่อยให้จังหวะขาดตอน เขาสวนสะโพกกระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่างบางไม่ยั้ง แรงส่งจากเอวสอบทำให้ตัวของใบเฟิร์นสั่นคลอนไปตามแรง หัวสั่นหัวคลอนจนต้องจิกเล็บลงบนไหล่หนาเพื่อยึดเหนี่ยว "อ๊ะ... อร๊ายยย พี่... พี่คีออส มัน อื้อออ!" ใบเฟิร์นเชิดหน้าขึ้นระบายลมหายใจร้อนผ่าว ริมฝีปากบวมเจ่อเผยอครางไม่ได้ศัพท์ ทุกครั้งที่เขากระแทกเข้าออกจนสติพร่าเลือน "เรียกชื่อพี่อีก" คีออสคำรามต่ำ ก้มลงงับลาดไหล่ขาวจนขึ้นรอยฟัน "ดังอีกเฟิร์น... ดังกว่านี้" "คีออส... อร๊ายย... เสียว... เฟิร์นเสียว... ฮื้อ..." มือเล็กจิกเกร็งลงบนแผ่นหลังกว้างจนเป็นรอย ระบายความอัดอั้นที่พุ่งพล่าน ยิ่งเธอร้อง ยิ่งเธอดิ้นเร่าอยู่ใต้ร่าง เขามายิ่งได้ใจ อารมณ์ดิบเถื่อนในกายพลุ่งพล่านจนอยากกนะแทกให้แรงกว่าเดิม ใบเฟิร์นปรือตาฉ่ำน้ำขึ้นมองเขา แววตาเว้าวอนปนยั่วยวนโดยไม่รู้ตัว เธอรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายโอบรอบคอเขาแน่น โน้มใบหน้าคมลงมาจนหน้าผากชนกัน ลมหายใจร้อนรดต้นคอกันและกัน "พี่ขา..." เสียงหวานกระซิบพร่าชิดริมฝีปาก "ท่านี้... มันตื้นไป..." คีออสชะงักจังหวะทัน

"อือ..." เสียงครางอือในลำคอดังขึ้นพร้อมกับเปลือกตาบางที่ค่อยๆ ปรือเปิดสู้แสงแดดจ้าที่สาดเข้ามา ใบเฟิร์นนิ่วหน้าทันทีที่ขยับตัว ความร้าวระบมแล่นพล่านไปทั่วร่าง โดยเฉพาะจุดกึ่งกลางกายที่เต้นตุบๆ ฟ้องถึงกิจกรรมสุดเหวี่ยงเมื่อคืนที่หนักหน่วงจนแทบจำไม่ได้ว่าหลับไปตอนไหน มือเรียวควานไปข้างตัวตามสัญชาตญาณหวังจะซุกหาไออุ่น... แต่สิ่งที่เจอมีเพียงความเย็นชืดของผ้าปูที่นอน "หายไปไหนอีกแล้ว..." เธอพึมพำกับตัวเองอย่างหงุดหงิด ยันกายลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล ผมเผ้ายุ่งเหยิง กวาดสายตามองไปรอบห้องที่เงียบสนิท ก่อนจะไปสะดุดตาที่ประตูกระจกบานใหญ่เชื่อมออกไปยังระเบียง ร่างสูงใหญ่ของคีออสยืนหันหลังให้ห้อง เขาใส่แค่กางเกงเลขายาวตัวเดียว เผยแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ควันสีเทาจางๆ ลอยฟุ้งขึ้นเหนือศีรษะ เฟิร์นคว้าเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งของเขาที่กองอยู่ปลายเตียงมาสวมทับลวกๆ แล้วเดินย่องเข้าไปใกล้ประตู ตั้งใจจะแอบไปจ๊ะเอ๋ให้ตกใจเล่น แต่เสียงทุ้มต่ำที่ลอดผ่านช่องประตูเข้ามาทำเอาเท้าเธอชะงักกึก "มึงแน่ใจนะว่าเก็บงานสะอาด" น้ำเสียงนั้น... ไม่ใช่เสียงของผู้ชายขี้เล่นเมื่อคืน แต่มันคือเสียงของมัจจุราชที

เสียงออดหมดเวลาดังลั่นตึกคณะ นักศึกษาคนอื่นรีบกวาดของลงกระเป๋าเตรียมพุ่งตัวกลับบ้าน แต่ใบเฟิร์นนั่งนิ่ง ค่อยๆเก็บชีทเรียนใส่กระเป๋าหนังใบหรูอย่างใจเย็น ร่างบางลุกขึ้นยืน จัดทรงผมลอนสวยที่ปิดรอยแดงตรงคอให้เข้าที่ ก่อนจะเดินสับขาออกมาหน้าตึก ลมร้อนช่วงบ่ายพัดปะทะหน้า แต่สายตาภายใต้กรอบแว่นกันแดดสีชาไม่ได้สนใจอากาศ บรื๊นนน... เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่ม รถสปอร์ตสีดำเงาวับจอดเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าทางเข้า คนขับในชุดลำลองสบายๆ แต่แผ่ออร่าความเถื่อนยืนพิงสะโพกกับประตูรถ คีบุหรี่มวนเล็กรอสูบ คีออส... ยืนหน้านิ่งคิ้วขมวดนิดๆ เหมือนรำคาญแดดเมืองไทย สายตาคมกริบมองตรงมาที่เธอ ไม่สนสาวๆ ที่เดินเหลียวหลังมองจนคอแทบเคล็ด เฟิร์นเห็นเขาแล้ว... กำลังจะก้าวขาเดินไปหา แต่หางตาเจ้ากรรมดันไปสะดุดเข้ากับเงาตะคุ่มๆ หลังเสาต้นใหญ่ถัดไปไม่กี่เมตร เชอรี่... ยืนหลบๆ ซ่อนๆ ชะเง้อคอมองมาด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน เหมือนคนขวัญผวาที่กำลังกลัวโดนเก็บ เฟิร์นชะงักเท้า เปลี่ยนทิศทางทันที เธอเดินตรงดิ่งไปที่เสาต้นนั้น ไม่ใช่เพื่อไปเยาะเย้ยเหมือนเมื่อเช้า แต่เพื่อไปเคลียร์ใจให้จบ "เฮ้ย!" เชอรี่สะดุ้งโหยงจนตัวโยนเมื่อจู่ๆ

วื๊ด... วื๊ด... เสียงสั่นเบาๆ ดังมาจากของเล่นในมือคีออส เขาค่อยๆ เลื่อนปุ่มปรับระดับที่ฐาน แท่งซิลิโคนสีเนื้อค่อยๆ อุ่นขึ้นจนใกล้เคียงอุณหภูมิร่างกาย "ฮึก... อื๊อออ มันสั่น... ฮู่วว..." เฟิร์นสะดุ้งเฮือกเมื่อของเล่นที่สั่นระริกนั้นแตะลงที่ร่องกลีบอีกครั้ง คราวนี้ความอุ่นซ่านผสมกับแรงสั่นทำให้ความรู้สึกเสียวซ่านพุ่งพล่านไปทั่วทั้งท้องน้อยจนขนลุกชัน "อุ่นมั้ย?" คีออสถามเสียงแหบพร่า ขณะค่อยๆ กดส่วนหัวของดิลโด้ให้แทรกผ่านกลีบเนื้อที่ฉ่ำเยิ้มเข้าไปช้าๆ "อ๊ะ... อ๊าาา อุ่น... อื้อ... ผัวขา... มันเข้าไปแล้ว... ซี๊ดดดด อูยยย เสียว..." เฟิร์นเชิดหน้าขึ้น กัดริมฝีปากแน่น ขาเรียวเกร็งจิกเกร็งอยู่บนแท่นวางเท้าของเก้าอี้ขาหยั่ง ยิ่งมันสั่นอยู่ข้างในยิ่งกระตุ้นจุดเสียวจนสติเธอแทบกระเจิง แจ๊ะ... แจ๊ะ... คีออสขยับแท่งร้อนเข้าออกเนิบนาบ ให้แรงสั่นสะเทือนทำหน้าที่นวดคลึงผนังเนื้อนุ่มด้านใน ใบหน้าคมคายก้มต่ำลงไประหว่างขาที่อ้ากว้าง ลิ้นสากร้อนตวัดเลียน้ำหวานที่ไหลเยิ้มออกมาเคลือบแท่งของเล่นจนมันวาว แพล่บ... จ๊วบ... "อร๊ายยยย! คีออส อ๊าาาา อย่าเลีย... มันเสียว!" เฟิร์นกรีดร้องเสียงหลงเมื่อลิ้นร้อ

01:15 น. ตัวเลขบนคอนโซลรถสปอร์ตสีดำสนิทสว่างวาบตอนที่มันเลี้ยวผ่านรั้วอัลลอยด์เข้าสู่ความเงียบสงบของคฤหาสน์หลังใหญ่ แตกต่างลิบลับกับเสียงครวญครางและเสียงเนื้อกระทบกันที่เพิ่งจบลงไปในโรงแรมม่านรูดเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน ปัง! คีออสเปิดประตูรถฝั่งคนนั่ง ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตปลดกระดุมโชว์แผงอกชื้นเหงื่อก้มลงมองเมียเด็กที่นั่งหน้ามุ่ยอยู่บนเบาะ "เดินไหวไหมเนี่ย หืม" เขาถามกลั้วหัวเราะ ใบเฟิร์นขยับตัวนิดเดียวก็สูดปากดัง ซี๊ด หน้าเหยเก ความปวดร้าวแล่นพล่านตั้งแต่สะโพกลงไปถึงต้นขาด้านใน อาการเหมือนคนไปฉีกขาเล่นยิมนาสติกมาร้อยรอบ "อูย... ระบมไปหมดเลยค่ะ" เธอตอบเสียงอ่อย พยายามจะก้าวขาลงจากรถ แต่พอยืนปุ๊บ ขาก็สั่นพั่บๆ "หึ... สม... ใครใช้ให้ร่อนเอวใส่พี่ซะขนาดนั้นล่ะ บนขาหยั่งนั่นน่ะ" คีออสหัวเราะหึๆ ในลำคอ นัยน์ตาพราวระยับ เขาสอดแขนเข้าใต้ข้อพับขาและแผ่นหลังบาง ช้อนร่างเล็กขึ้นอุ้ม "เฮ้ย! พี่คีออส!... ปล่อยเลย เฟิร์นเดินเองได้น่า!" ใบเฟิร์นร้องว้าย รีบตวัดแขนคล้องคอเขาแน่น ซุกหน้าแดงๆ เข้าหาซอกคอเพื่อหลบสายตาลูกน้องที่ยืนเฝ้ายามอยู่แถวนั้น "สภาพนี้... เดินถึงบันไดขั้นแรกขาก็พับแล้