เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 36 แด่...มิตรภาพจอมปลอม
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-13 02:08:38
บทล่าสุด
แพ้ทางรักนายมาเฟีย ตอนที่ 85 ลบรอยมลทิน
เสียงประตูห้องปิดลง ปัง เบาๆ ทิ้งให้เหลือแค่เสียงลมหายใจติดขัดของคนบนเตียง คีออสทิ้งตัวลงนั่งข้างเตียงจนฟูกยวบยาบ เขาเอื้อมมือไปจะแตะไหล่บางที่นอนตะแคงหันหลังให้ แต่ยังไม่ทันถึงตัว ร่างนั้นก็สะดุ้งเฮือก "พี่เอง..." คีออสรีบชักมือกลับแล้วพูดเสียงนุ่ม "พี่เองครับเฟิร์น" ใบเฟิร์นค่อยๆ ผ่อนลมหายใจลง แต่ยังไม่ยอมหันหน้ามา มือเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่นจนข้อขาว "มัน..." เสียงเธอแหบแห้งเหมือนคนขาดน้ำ "อีเชอร์รี่... มันตายรึยัง" คำถามสั้นห้วนไม่มีเยื่อใย คีออสบดกรามแน่น แววตาวาวโรจน์ขึ้นวูบหนึ่ง "อย่าพูดชื่อมันให้เสนียดปาก" เขาตอบเสียงเรียบแต่เย็นเยียบ เอื้อมมือไปดึงผ้าห่มที่ร่นลงให้คลุมไหล่เธอ "มันได้รับสิ่งที่มันควรได้แล้ว... จบแค่นั้น พอ" "ฮึก..." ไหล่เล็กเริ่มสั่นไหวอีกครั้ง ใบเฟิร์นพลิกตัวกลับมาเผชิญหน้าเขาช้าๆ ใบหน้าซีดเซียวเปื้อนคราบน้ำตา มือข้างหนึ่งเลื่อนลงมากุมหน้าท้องแบนราบของตัวเองแน่น "พี่คีออส..." เธอเรียกเสียงเครือ สายตาลอกแลกเหมือนคนสับสน "เฟิร์นกินยา... เฟิร์นกินยาทุกวันนะพี่... แผงยาอยู่ในกระเป๋า... พี่ไปดูสิ เฟิร์นไม่เคยลืมเลย..." "พี่รู้..." คีออสขยับเข้าไปคว้ามือเธอมา
แพ้ทางรักนายมาเฟีย ตอนที่ 84 คดีรักฉบับเร่งด่วนและผู้สมัครหมายเลขหนึ่ง
สารวัตรวายุยืนกอดอกพิงผนังห้อง มองภาพคู่รักบนเตียงที่กำลังกอดปลอบประโลมกันด้วยสายตาที่อ่านยากวูบหนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มบางๆ เขาใช้ศอกสะกิดแขนคนข้างๆ เบาๆ"เฮ้ย... ตัวเล็ก" วายุกระซิบเสียงเบา พยักพเยิดหน้าไปทางประตู "ไปกันเถอะ... อยู่เป็นก้างขวางคอชาวบ้านเขาเปล่าๆ ปล่อยให้เฮียแกเคลียร์ใจกับเมียไป"คีธสะดุ้งเล็กน้อย รีบยกหลังมือปาดน้ำตาที่ยังคลอเบ้าทิ้งลวกๆ หันมามองรุ่นพี่ตาแป๋ว "อ่า... ครับๆ ไปครับ"เด็กหนุ่มพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย แม้สายตายังคงเป็นห่วงเพื่อนรักที่นอนซมอยู่บนเตียง แต่เขาก็รู้ดีว่าเวลานี้... ยาใจขนานเอกของใบเฟิร์นไม่ใช่เพื่อนอย่างเขา แต่เป็นสามีอย่างพี่คีออสต่างหากทั้งคู่พากันย่องออกจากห้องพักฟื้น VVIP ราวกับแมวขโมย ทันทีที่ประตูบานหนาปิดลง คลิก! เสียงสะอื้นและบรรยากาศอึมครึมเมื่อครู่ก็ถูกตัดขาด เหลือเพียงความเงียบสงัดของทางเดินโรงพยาบาลยามดึก และเสียงฝีเท้าของคนสองคนที่ก้องสะท้อนเบาๆวายุเดินล้วงกระเป๋ากางเกงด้วยท่าทีสบายๆ ผิวปากเบาๆ อย่างอารมณ์ดี ผิดกับคีธที่เดินตัวลีบไหล่ห่อ เกร็งไปหมดทุกส่วน ยิ่งนึกถึงประโยคที่พี่วายุหยอดไว้ในห้องเมื่อกี้... คิดถึงนะ... แถมเ
แพ้ทางรักนายมาเฟีย ตอนที่ 83 รอยร้าวในอ้อมกอด
เสียงเครื่องปรับอากาศในห้องพักฟื้น VVIP ดังหึ่มแข่งกับเสียงสูดน้ำมูกเป็นระยะ "ฮึก... ไอ้คีธ..." ใบเฟิร์นกำชายเสื้อคนข้างกายแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว ใบหน้าหวานที่เคยสดใสตอนนี้บวมช้ำ แววตาเหม่อลอยจับจ้องไปที่หน้าท้องแบนราบของตัวเอง มือสั่นเทาค่อยๆ ยกขึ้นมาลูบมันแผ่วเบา ราวกับกำลังตามหาบางสิ่งที่หายไป "แก... ฮึก... แกเชื่อฉันไหม..." เสียงของเธอขาดห้วง แหบพร่ายิ่งกว่าเศษแก้วที่ถูกบดละเอียด "ฉันยังรู้สึกเหมือนลูก... เหมือนเขายังอยู่ตรงนี้อยู่เลย..." คีธกัดริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นก้อนสะอื้นในคอ เขาขยับตัวเข้าไปโอบไหล่บางที่สั่นเทานั้นไว้แน่นขึ้น ฝ่ามือหนาลูบศีรษะเพื่อนรักซ้ำไปซ้ำมา "ฉันมันแย่... เป็นแม่ภาษาอะไร... แค่รักษาเขาไว้ก็ทำไม่ได้..." "หยุดพูดแบบนั้นนะไอ้เฟิร์น" คีธดุเสียงสั่น แต่น้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวดไม่ต่างกัน "มองหน้าฉัน... แกมองหน้าฉันเดี๋ยวนี้ มันไม่ใช่ความผิดแก... แกทำดีที่สุดแล้วเว้ย ได้ยินไหม แกทำดีที่สุดแล้ว" "แต่..." "ไม่มีแต่... เดี๋ยวพอมันผ่านไป แกก็จะมีใหม่ได้ เชื่อฉันสิ... เชื่อฉันนะ" แอ๊ด... เสียงเปิดประตูขัดจังหวะความโศกเศร้า ทั้งสองหันขวับไปมองผู้มาใ
แพ้ทางรักนายมาเฟีย ตอนที่ 82 ยุติธรรมอำมหิต
แสงไฟนีออนเก่าๆ ที่ติดๆ ดับๆ ในโกดังร้างส่องกระทบเงาร่างสูงในชุดเครื่องแบบตำรวจครึ่งท่อนที่ยืนกอดอกพิงเสาเหล็กอยู่มุมมืด สารวัตรวายุ ถอนหายใจยาวพรืด เฮ้อ... สายตาคมกริบภายใต้หมวกตำรวจมองดูภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูกเบื้องหน้าของเขาคือศาลเตี้ยที่กำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด เสียงกรีดร้องของเชอร์รี่เริ่มแผ่วลงเหลือเพียงเสียงสะอื้นไห้ปานจะขาดใจ หลังจากบทลงโทษชุดใหญ่ผ่านพ้นไป ส่วน ภาคิน สภาพดูไม่ได้ ใบหน้าปูดบวมจนแทบจำเค้าเดิมไม่ได้"มึงจะยืนดูอีกนานมั้ยไอ้วายุ..."คีออสเอ่ยขึ้นโดยไม่หันมามอง มือหนาหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดคราบเลือดที่กระเด็นมาโดนรองเท้าหนังราคาแพงของตัวเองวายุขยับตัวเดินออกมาจากเงามืด รองเท้าคอมแบทกระทบพื้นปูนดังก้อง ตึก... ตึก..."กูแค่มาดูให้แน่ใจ... ว่ามึงจะไม่เผลอฆ่าใครตายคาตีนจนกูต้องมาตามเช็ดล้างให้ทีหลัง""หึ... กูรู้ลิมิตน่า" คีออสแสยะยิ้มเย็น "ขอบใจมากนะมึง... เรื่องกล้องวงจรปิด""เออ..." วายุตอบรับสั้นๆ แต่น้ำเสียงแฝงความหนักใจ "ถ้ากูไม่เจาะระบบกล้องจราจรให้มึง... ป่านนี้เมียมึงคง..."เขาเว้นคำพูดไว้ เพราะรู้ว่ามันจะไปสะกิดแผลใจเพื่อน"ถ้าไม่ได้มึงช่
แพ้ทางรักนายมาเฟีย ตอนที่ 81 การไล่ล่าและการชำระแค้น
คอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมืองภายในห้องพักของเชอร์รี่ หญิงสาวกำลังลนลานเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางด้วยมือที่สั่นเทา กึกกัก... กึกกัก... ใบหน้าสวยที่เคยฉาบด้วยเครื่องสำอางตอนนี้ซีดเผือด เต็มไปด้วยเหงื่อกาฬแห่งความหวาดกลัว"ฮือ... ต้องหนี... ต้องรีบหนี..."เชอร์รี่พึมพำกับตัวเองเสียงสั่น มือไม้พันกันจนซิปกระเป๋ารูดไม่ไป"ป่านนี้อีเฟิร์นจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้... ถ้ามันตาย พี่คีออสเอาฉันตายแน่... หรือถ้ามันรอด... มันต้องฟ้องผัวมันแน่ๆ"เธอรู้นิสัยของคีออสดี มาเฟียโหดอย่างเขาไม่มีทางปล่อยคนที่แตะต้องของรักของหวงให้มีชีวิตรอด ยิ่งตอนนี้เธอทำเรื่องใหญ่หลวงด้วยการส่งใบเฟิร์นไปให้ศัตรูคู่อาฆาตอย่างภาคินตึก... ตึก... ตึก...เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ดังขึ้นที่หน้าประตูห้อง เชอร์รี่ชะงัก ลมหายใจสะดุดกึก ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่...โครม!!!!ประตูห้องพักราคาแพงถูกถีบจนพังยับเยินด้วยแรงมหาศาล ร่างสูงใหญ่ของ คีออส ก้าวเข้ามาในห้องด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่พุ่งออกมาจนอากาศรอบตัวเย็นเยือก ตามมาด้วยเชนและลูกน้องนับสิบคนที่ถืออาวุธครบมือ"พะ... พี่คีออส..."เชอร์รี่เข่าอ่อน ทรุดลงไปกองกับพื้น ตุ้บ!
แพ้ทางรักนายมาเฟีย ตอนที่ 80 ความสูญเสีย
บรรยากาศภายในห้องผู้ป่วยพิเศษระดับ VVIP ของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศทำงาน มีเพียงเสียงเครื่องช่วยหายใจและเสียงสัญญาณชีพที่ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ติ๊ด... ติ๊ด... คีออสนั่งกุมมือเล็กที่เย็นเฉียบของภรรยาไว้แน่น ดวงตาคมดุที่เคยกราดเกรี้ยวบัดนี้แดงช้ำและเต็มไปด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว เขานั่งเฝ้าเธอมาตลอดหลายชั่วโมงหลังจากการผ่าตัดขูดมดลูกเสร็จสิ้น แอ๊ด... ประตูห้องเปิดออกเบาๆ คีธ รีบวิ่งหน้าตื่นเข้ามาในห้องทันทีที่ทราบข่าวร้าย "เฮีย..." คีธเรียกพี่ชายเสียงสั่น น้ำตาคลอเบ้าเมื่อเห็นสภาพของพี่ชายและเพื่อนรัก "ไอ้เฟิร์น... มันเป็นไงบ้าง?" คีออสส่ายหน้าช้าๆ น้ำตาลูกผู้ชายเอ่อล้น "ยังไม่ฟื้น... หมอบอกว่าร่างกายบอบช้ำมาก ทั้งเสียเลือด ทั้งช็อค..." คีธเดินเข้าไปเกาะขอบเตียง มองหน้าเพื่อนสนิทที่ซีดเผือดไร้สีเลือดด้วยความสงสารจับใจ เขาเอื้อมมือไปลูบหัวใบเฟิร์นเบาๆ "ตื่นสิวะแก... ตื่นมาด่าฉันเหมือนเดิมสิ..." "อือ..." เสียงครางเบาๆ จากบนเตียงเรียกความสนใจของทุกคน คีออสรีบลุกขึ้นยืนโน้มตัวลงไปหาทันที "เฟิร์น... หนูฟื้นแล้วเหรอคนดี? พี่อยู่นี่นะ" เปลือกตาบางค่
บางทีคุณอาจจะชอบ
